Toverland

Click here for the English version of this trip report.

In 2001 was ik elf jaar. Het achtbaanvirus zat toen al ik m’n bloed en ik wilde liefst zo veel mogelijk verschillende pretparken bezoeken. Ik had echter nauwelijks interesse in Toverland, een park dat in die periode uit de grond gestampt werd. Het leek me eerder een overdekte speeltuin waar toevallig enkele mechanische attracties beland waren. Niks interessants dus en wellicht had niemand verwacht dat Toverland ooit een breder doelpubliek zou aanspreken dan lokale kleuters. Toch bouwt diezelfde speeltuin in 2007 een van de meest bejubelde houten achtbanen van Europa en nog eens vijf jaar later opende plots een themazone met twee topattracties. Het is dus een ietwat surrealistisch tafereel: zeventien jaar geleden voelde ik me nog te volwassen voor Toverland, maar tegenwoordig zet ik dit park liefst jaarlijks op m’n agenda. Dankzij de meest recente uitbreiding – Toverland is sinds enkele dagen de trotse eigenaar van een heuse B&M – lijkt het voortbestaan van die gewoonte trouwens verzekerd.

DSC04906

DSC04908

Een B&M… dat lees je goed. Dit goddelijke staal uit Zwitserland is doorgaans enkel weggelegd voor de grootste themaparken. Deze achtbanen vragen monsterlijke investeringen en een doorsnee amusementspark kan die centen nu eenmaal niet op tafel leggen. Of althans, dat dachten we. Toverland is met amper 700.000 bezoekers per jaar heus nog niet zo’n grote speler, maar toch worden ze het dertiende Europese pretpark waar bezoekers in een B&M-voertuig kunnen plaatsnemen. Een knappe prestatie, zoveel is zeker. Er is bovendien nog meer goed nieuws te melden: Toverland opteert niet voor een kale achtbaan op een stukje gras, maar men integreerde dat paradepaardje in de nagelnieuwe themazone Avalon. En om de verbazing helemaal compleet te maken, mag ik je melden dat er op 7 juli 2018 niet één, maar twee gloednieuwe themagebieden openden. Ja, die speeltuin van weleer is volwassen geworden… da’s wel het minste dat we kunnen zeggen.

DSC04912

DSC04914

Naast Avalon en het daarbij horende attractiegeweld, is Port Laguna de grote nieuwigheid van dit jaar. Wanneer je een B&M in het aanbod hebt, kan je nu eenmaal geen gasten meer ontvangen via die oude toegangspoort, lijkt Toverland te redeneren. En wat een vooruitgang! Die krappe ingang van weleer werd afgelopen weekend ingeruild voor een ruim opgezette toegangszone in exotische sferen. De hemel is weliswaar grijs wanneer we rond half vijf ’s middags in Toverland arriveren, maar Port Laguna zorgt voor een instant zomergevoel. Dit gebied lijkt een soort combinatie van Port Aventura’s Mediterraanse themazone en Port of Entry in Universal’s Islands of Adventure. En geloof me… dat is een compliment voor de ontwerpers van Toverland. Ik hou van de centrale waterpartij, van de speels opgehangen lampionnetjes en van de uitnodigende terrassen die je rondom de wandelpaden terugvindt. Ook de architectuur ziet er leuk uit. Er kwam op fansites al behoorlijk veel commentaar op de felle kleuren van gebouwen, maar ik stoor me daar helemaal niet aan. Integendeel: het vormt een mooi contrast ten opzichte van de wolken en in Toverland vind ik zulke heldere kleuren zelfs heel gepast. Kortom, Port Laguna is schitterend en ontzettend sfeervol. Zo sfeervol zelfs dat Plopsaland De Panne in mijn ogen niet langer de mooiste inkomzone van de Benelux heeft. Die award gaat tegenwoordig naar Toverland.

DSC04915

DSC04919

Ik zou jullie kunnen wijs maken dat we Avalon tot het einde bewaarden om de spanning erin te houden, maar dat brengt m’n geloofwaardigheid wellicht in het gedrang. Als je een hart voor achtbanen hebt, dan wandel je na binnenkomst namelijk meteen naar die nieuwigheid. Vanuit Port Laguna leidt een lang recht pad naar de ingang van deze zone, die een soort middeleeuws fantasielandschap voorstelt. We moeten er realistisch in zijn: vijf dagen na de officiële opening is er van volgroeide vegetatie uiteraard geen sprake. Avalon oogt vandaag dus nogal kaal, maar toch verdient Toverland lof voor de landscaping. Lichte glooiingen geven dit gebied een dynamisch karakter en de verschillende gebouwen werden allemaal natuurlijk in hun omgeving verwerkt. Dankzij de locatie van Avalon zijn er bovendien geen visuele stoorzenders. Het themagebied ligt nogal afgesloten van de rest van het park en dat versterkt de mysterieuze sfeer aanzienlijk. Eigenlijk zijn de meeste outdoor-gedeelten van Toverland knap aangelegd, maar ik stoor me toch altijd weer aan het uitzicht op die twee lelijke hallen. Daar heeft Avalon geen last van.

DSC04958

DSC04924

De middeleeuwse architectuur, de rotsen en dat beginnende natuurschoon zijn netjes, maar het zijn niet de blikvangers van Avalon. Die taak wordt namelijk opgenomen door – geef me alsjeblieft de tijd om uit te zoeken hoe ik zo’n horizontaal streepje boven de letter e moet typen – Fēnix. Een B&M wing coaster in de Lage Landen… wie had dat ooit gedacht? Toen men in Kaatsheuvel drie jaar geleden Baron 1898 opende, leek dat enigszins normaal. Een park met de ambities van de Efteling mag namelijk best bij de heren Bolliger en Mabillard aankloppen voor een nieuwe achtbaan. Toverland heeft daarentegen een bezoekersaantal dat ongeveer zeven keer lager lager ligt, maar toch is Fēnix in mijn ogen geen onlogische uitbreiding. Ook dit Limburgse park toont immers ambitie om bij de grote jongens te horen. Als er ooit een tweede B&M in de Benelux zou komen, had ik ‘m nergens anders dan hier verwacht. En daar staat ie dus: de helderblauwe, bloedmooie constructie die Fenix, Fénix euhm… Fènix of Fēnix heet.

DSC04945

DSC04929
DSC04995

Wanneer we de ingang van Fēnix naderen, wordt duidelijk dat Toverland in 2018 een grote stap vooruit zet als het over thematiek gaat. Ik zou in dit jonge park heus wel wat dingen door de vingers kunnen zien, maar het aantal schoonheidsfoutjes is heel minimaal. Natuurlijk is het jammer dat een duidelijk zichtbare stationsmuur niet gedecoreerd werd en ’t is vreemd dat bepaalde ornamenten in de wachtruimte gewoon los zitten, maar cruciale problemen zijn dat niet. Verder is het stationsgebouw echt wel de moeite: de voorgevel werd rijkelijk gedecoreerd en de wachtruimte zou zo uit The Wizarding World of Harry Potter kunnen komen. Ja, ik meen het… als ik geen besef van plaats of tijd zou hebben, kan je me makkelijk wijs maken dat dit de rij voor de nieuwe attractie in Islands of Adventure is. Het hoge niveau is helaas eerder van toepassing op de decors dan op de flow. De splitsing voor de front row is onduidelijk aangegeven en het hele frontseat-gebeuren wordt sowieso nogal ingewikkeld aangepakt. Pas trouwens ook na de rit op: de trap waarmee je het station verlaat, is behoorlijk steil en onhandig. Deze dingen worden bij de meeste andere wing coasters beter aangepakt.

DSC04972

DSC04949
DSC04928
DSC04997

Het draait uiteindelijk allemaal om de rit die je voorgeschoteld krijgt. Op dat vlak wil ik Toverland een heleboel complimenten toe werpen, want Fēnix is echt een topper van formaat. De start is op dit moment weliswaar een beetje vaag – tussen station en lifthill ligt er een kale, donkere hal – al wordt daar in de toekomst waarschijnlijk aan gewerkt. Alles daarna is coastergenot in de hoogste graad. Na de snelle lifthill komt er een bocht waarin je een moment hebt om van het knappe uitzicht te genieten. Vervolgens draait de trein zich ondersteboven, om zo aan de veertig meter hoge first drop te beginnen. En zo belanden we in een pijlsnelle coaster die volmaakte airtime, een heerlijk vlieggevoel en krachtige positieve g-krachten genereert. Hoewel Fēnix eerder kort aanvoelt, bevat ie alle elementen die een goede achtbaan nodig heeft. Ze worden bovendien in zo’n sneltempo achter elkaar geplakt dat het een bijzonder intense ervaring is. Vooral de transitie van lage helix naar derde inversie tovert in de laatste rijen zwarte sterretjes voor m’n ogen. We zouden de coaster uiteindelijk een keer of acht bezoeken (achteraan rechts wordt m’n favoriete zitplaats) en even vaak geniet ik tweehonderd procent van Fēnix’ perfectie. Echt waar: er zijn weinig achtbanen in onze nabije omgeving die ik zo graag doe als deze.

DSC04939

DSC05015
DSC04948

Net zoals Phantasialand z’n Klugheim vervolledigde met Raik, zo heeft Toverland’s nieuwe zone nog een tweede attractie in petto. Gelukkig moet Avalon het niet met een karig gethematiseerde familieachtbaan doen, maar opende men een volwaardige thematische boottocht voor de hele familie. Nieuwigheid nummer twee gaat door het leven als Merlin’s Quest en werd geleverd door Mack Rides. Op het eerste zicht zou je denken dat dit een rondvaart als Gondoletta is, maar dat is niet helemaal waar. Merlin’s Quest begint en eindigt weliswaar als een boottocht over de schilderachtige waterpartijen van Avalon, maar halverwege integreerde men een stukje darkride. En hoewel dat gedeelte niet heel uitgebreid is, ogen de scènes veel knapper dan ik verwachtte. De belichting is schitterend en de mist die over het wateroppervlak zweeft, creëert een heel mystiek gevoel. Jammer genoeg heeft men vandaag wat problemen met het brandalarm, waardoor een sirene af en toe de sfeer verstoort (men brengt ons vooraf gelukkig netjes op de hoogte van deze storing). Als ik dat laatste puntje negeer, kan ik echter alleen maar concluderen dat ook Merlin’s Quest een waanzinnig leuke uitbreiding is. Als dit een voorproefje is voor een eventuele eerste darkride, mogen jullie wat mij betreft meteen beginnen bouwen.

DSC04959

DSC04969
DSC04944

Beide duimen omhoog voor Toverland, want Avalon is fantastisch. We maken onze ontdekking in dit gebied compleet met een diner bij The Flaming Feather. Dit restaurant is een derde bewijs van ’t feit dat Toverland volwassen geworden is. De F&B-afdeling van dit park was tot vorige vrijdag nogal eenzijdig: wie honger had, kon maar beter geïnteresseerd zijn in frituursnacks, broodjes of ijsjes. Sinds 7 juli kan je echter ook aanschuiven bij The Flaming Feather, het eerste plekje in Toverland met tafelbediening. Verwacht niet dat men je stoel aan komt schuiven (is lastig; je zit immers op lange banken) en voor de ultieme haute cuisine moet je hier evenmin zijn, maar dat hoeft ook niet. Wil je daarentegen gewoon even rustig neerzitten en een stevige maaltijd naar binnen werken, dan zit je hier goed. Ons slaatje is lekker en prima in orde qua prijs-kwaliteit, terwijl het personeel een vlotte en vriendelijke service verzekert. Het interieur is misschien een beetje aan de donkere kant, maar verder valt er weinig op aan te merken. Hier kom ik de volgende keer graag opnieuw.

DSC04962

DSC04933
DSC05021
DSC05018

Even genoeg Avalon-talk gehad? Dat treft… ik ook. Je zou het in deze openingsweek van Fēnix haast vergeten, maar Toverland was ook voor die zevende juni heus wel een tof attractiepark. Kijk bijvoorbeeld ‘ns naar de Magische Vallei, die vorige mega-uitbreiding. In dit parkgedeelte heeft de natuur ondertussen z’n werk gedaan en de weelderige vegetatie maakt er een juweeltje van. We bezoeken Toverland vandaag tijdens een Midzomer-Avond, een event waarbij het park extra laat open blijft en er behoorlijk wat kleinschalig entertainment voorzien wordt. De Magische Vallei voelt aan als het epicentrum van de actie en de zone ziet er rond zonsondergang werkelijk oogstrelend uit. De kleurrijke lampjes, de knap uitgelichte Katara-fonteinen en live muziek maken het (ondanks de dreigende wolken) zomers zwoel. Dit kleinigheidje moet je echter in gedachten houden: de Magische Vallei is schitterend, maar één specifieke attractie is er helemaal misplaatst. Booster Bike is een overblijfsel van het oude Toverland en vindt tegenwoordig geen aansluiting meer bij de rest van ’t park. Het ding staat nogal ongelukkig centraal gepositioneerd en doet daar geheel themaloos z’n ding. Geen probleem als het een leuke achtbaan is, maar zelfs daar gaat het mis. Booster Bike is namelijk een pijnlijke, ruwe belevenis zonder enige link met toveren of magie. Als er één ride binnen Toverland een grondige update verdient, is het zeker deze.

DSC05029

DSC05030

Dat Toverland beter achtbaanplezier dan Booster Bike te bieden heeft, is geen geheim. Voor een van de toppers hoef je zelfs de Magische Vallei niet uit. We haasten ons dus naar Dwervelwind, waar we rond negen uur ’s avonds niet de minste wachtrij aantreffen. Ik vind dat gek, want dit is een excellente ride. Mack Rides toverde speciaal voor deze gelegenheid wat extra soepelheid, snelheid en brute kracht tevoorschijn. En alstublieft… daar heb je een spinning coaster die ondanks relatief brave statistieken verrassend heftig door de bochten knalt. Dwervelwind wordt steevast gedefinieerd als een familieachtbaan, maar ik vind ‘m eigenlijk behoorlijk intens. Ook intens is het eargasm dat Dwervelwind me met z’n magistrale soundtrack bezorgt. Zowel in de trein als op het perron weerklinken immers dromerige klanken van IMAscore. Het plaatje van Dwervelwind klopt werkelijk in alle opzichten.

DSC04980

DSC04979
DSC04973
DSC05023

België en Nederland voelen inmiddels al bijna drie weken aan als mediterrane vakantiebestemmingen. Temperaturen stijgen bijna dagelijks boven de 25 graden en het begrip ‘regen’ kennen we nog nauwelijks. Ik weet het wel… volgende week is het misschien voorbij en de week nadien klaagt iedereen alweer over het rotweer en de slechte zomer, maar op dit moment zijn zon en warmte alomtegenwoordig. In pretparken zoekt de gemiddelde bezoeker daarom regelmatig verfrissing. In Toverland kan dat door middel van Djengu River en Expedition Zork, respectievelijk een rapid river en een boomstammenbaan. Djengu River is zonder enige twijfel de mooiste van het duo: de baan kronkelt speels door het groen van de Magische Vallei, terwijl Expedition Zork er koeltjes bij ligt aan de rand van een fabrieksloods. Qua rit gaat m’n voorkeur echter wel naar Expedition Zork. Dit is namelijk een prima log flume met invertoren en een ongewoon hoge tweede afdaling. Bij Djengu River is de hele setting dan weer spectaculairder dan de uiteindelijke ervaring, want Hafema zette hier een tamelijk brave rit neer. Rapid rivers van dit Duitse bedrijf moeten het doorgaans hebben van hun speciale elementen, maar Toverland bestelde helaas geen draaikolken of metershoge afdalingen. Daardoor is Djengu River weinig meer dan een mak, kabbelend beekje. Een Intamin-variant had wellicht voor meer spektakel gezorgd.

DSC05028

DSC05027
DSC05024
DSC05032

Toverland was ooit gekend als een quasi volledige indoor-bestemming. Sinds Port Laguna, Avalon en de Magische Vallei het zwaartepunt naar het buitengedeelte verschoven, hebben de twee overdekte stukken echter duidelijk aan populariteit moeten inboeten. Vooral het in 2004 geopende Magic Forest – dat sindskort overigens officieel Wunderwald heet – ligt er vanavond doods bij. Ik vind dat enigszins terecht, want mooi en gezellig is deze zone niet. Wunderwald is zo’n beetje de floppydisk van Toverland: ouderwets, beperkt qua capaciteit en men kan intussen simpelweg beter. Je voelt jezelf hier letterlijk in een loods en de akoestiek is niet best. Toch wil ik vermelden dat Toverland recent goede pogingen deed om Wunderwald aantrekkelijker te maken. Men bouwde hier aan een soort Alpenzone waarin een Deutsche Biergarten en houten chalets de blikvangers zijn. Dat is niet alleen leuk voor de oosterburen – die Toverland in groten getale bezoeken – maar het brengt eindelijk ook wat identiteit naar deze hal.

DSC05063

DSC05067

De leukste attractie van deze Wurst-mit-Kartoffeln-und-Atemlos-durch-die-Nacht-Welt is beslist Maximus’ Blitz Bahn, vervanger van de vroegere Woudracer. De baan en het ritsysteem werden (quasi) volledig vernieuwd, maar het was vooral de decoratie die naar een hoger niveau getild werd. Wie zich de Woudracer herinnert, weet dat het een kale ride was die in een betonnen sleuf vertrok. Vandaag is zowel de wachtruimte als het perron in een heerlijk kneuterig Oostenrijks jasje gestopt en dat maakt de tergend trage rij toch gedeeltelijk goed. Ook de rit die erop volgt, is leuk. Je haalt in deze Bobkart weliswaar geen astronomische snelheden, maar het rodelgevoel wordt best goed benaderd. Sehr toll, dus! Met wachttijden die zelfs tijdens deze relatief kalme avond oplopen tot zowat drie kwartier, is één ritje echter voldoende.

DSC05064

DSC00526

Toos en haar Toverdoos, het blijft intrigerende materie. Toos is de mascotte van Toverland en ze kreeg recent een facelift. Goeie zaak natuurlijk, want als je die vorige versie om vier uur ’s nachts in een steegje tegen kwam, liep je wellicht gillend weg. De naar haar vernoemde themazone onderging tijdens de afgelopen jaren tevens een facelift en ook dat is een vooruitgang. Wat vroeger een overdekte kinderspeeltuin met kermisattracties was, is vandaag een overdekte kinderspeeltuin met kermisattracties én een Oosters gethematiseerd hoekje. Tja, men heeft zich tijdens deze upgrade inderdaad tot één kant van de hal beperkt, maar kom… het ziet er tof uit. De toppers in dit gebied zijn de fraaie zweefmolen Djinn en drie waterglijbanen. Familiecoaster Toos-Express heeft z’n beste tijd dan weer gehad. Het voertuig schudt harder dan aangenaam is en tegenwoordig is er veel beter achtbaanplezier te vinden in Sevenum. Wanneer je door de ramen van de hal naar buiten kijkt, zie je trouwens zo’n topper staan.

DSC05055

DSC05059
DSC05060

In het rijtje van Nederlandse topachtbanen heeft Toverland niet één, niet twee, maar drie exemplaren op haar grondgebied. Ik weet nog dat we met z’n allen vreemd opkeken wanneer het park Troy aankondigde. Wat gaat zo’n overdekt kinderpark in godsnaam met een van Europa’s meest indrukwekkende houten achtbanen doen? Dat was de vraag die velen zich stelden in 2007. Maar terwijl we ons collectief afvroegen waarom Troy er überhaupt kwam, prikten we ook met z’n allen een datum om eens naar Toverland te reizen. Want tja, zo’n kanjer van GCI op een steenworp van de Belgische grens, die moeten we toch ‘ns uittesten. En wat merkten we? Dat het een waanzinnig toffe uitbreiding was. Troy is immers een pure woodie, inclusief dat te gekke out-of-control gevoel en het ratelende kabaal. Ook nu, ruim tien jaar later, blijft dit een beestig goede ervaring. Sterker nog: ik ga Troy elk bezoek een beetje meer appreciëren. De kracht waarmee de trein vanavond over de rails scheurt, is bruter dan ik me van vorige bezoeken herinner. Wellicht is Troy op een warme dag na elf operationele uren gewoonweg op z’n best, want dit was kicken. Wodan heeft tijdens de afgelopen jaren steevast m’n stem gekregen als het over Europa’s beste wooden coaster ging, maar deze Troy-ervaring doet me plots aan die keuze twijfelen.

DSC05034

DSC05037
DSC05046
DSC05041
DSC04907

Vroeger had ik Toverland altijd wel gezien na een uurtje of vier, maar tegenwoordig is ruimere timing op z’n plaats. Zeker tijdens deze gezellige Midzomer-Avond vliegt de tijd snel voorbij. Voor we het weten, staan we dus opnieuw in Port Laguna voor het slotspektakel. Tenzij je in Kaatsheuvel gevestigd bent, is het namelijk quasi verplicht om zo’n avondevenement met vuurwerk af te sluiten. Je zou vermoeden dat de spaarpot van Toverland helemaal leeg is wanneer er zonet 35 miljoen euro geïnvesteerd werd, al valt dat blijkbaar best mee. De acht minuten durende vuurwerkdisplay die men kort voor sluitingstijd presenteert, is immers behoorlijk imposant. De show wordt vergezeld van krachtige muziek en het ruim opgezette Port Laguna vormt een ideaal decor om alles te bewonderen. Ook het einduur is perfect: na het vuurwerk kan je namelijk nog net op tijd bij Fēnix geraken voor een allerlaatste rondje in de duisternis.

DSC05078

DSC05069
DSC05085

We hebben vandaag een aantal dingen geleerd. Zo werd het duidelijk dat vuurwerk in Toverland harder mag knallen dan in Disneyland Paris, dat we niet langer met frituursnacks moeten overleven en dat het lastig is om de letter ē te typen. Tevens werd duidelijk dat maar liefst drie van m’n favoriete Benelux-achtbanen in Sevenum staan. Enkele jaren geleden kwam ik hierheen om vlug wat ritjes op Troy te maken, maar ondertussen levert Toverland een volwaardige pretparkervaring. Er zijn natuurlijk details die voor verbetering vatbaar zijn (in welk park is dat niet het geval?) en ik zie een update van de hallen liever vandaag dan morgen gebeuren. Ik wil echter nogmaals benadrukken dat Toverland nauwelijks vijftien jaar geleden niet meer voorstelde dan pakweg Mega Speelstad. Als je dat in gedachten houdt, besef je pas welke transformatie hier plaatsgevonden heeft. Een transformatie die in juli 2018 trouwens tot een grootse climax leidde. Met het detailrijke Port Laguna en de power van Fēnix heeft Toverland een boeiend nieuw hoofdstuk geschreven, maar wel eentje met een enorme cliffhanger: slaat dit geweld aan in Nederland en gaat men verder op dit elan? Of wordt dit een peperdure investering die te hoog gegrepen is voormalige speeltuin? Ik hoop alvast uit de grond van m’n hart dat die eerste optie de waarheid wordt. Wanneer men zoveel durf en investeringshonger als Toverland toont, wens ik absoluut een succesvolle afloop toe. Ik zal hier alleszins snel opnieuw over de vloer komen… beloofd.

DSC05070

5 gedachtes over “Toverland

  1. Wat een lofzang! Meer dan terecht. Onze mening is quasi gelijk aan die van jou, al zijn we zelf wel fan van Djengu River. Verder drie heel goede achtbanen, een prachtig staaltje darkride en vooral heel veel sfeer! We hebben er een toppark bij in de Benelux.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s