Coaster Insider Tour

Busch Gardens Williamsburg

Rating: 5 out of 5.

“Must do experience for every roller coaster enthusiast”

Busch Gardens’ Coaster Insider Tour is a behind-the-scenes look at the park’s most thrilling roller coasters. If you’ve read my previous trip report, you may remember that we already spent an entire day at the park. We discovered some elaborately themed lands, we enjoyed the park’s lush landscape and we rode some of the world’s finest roller coasters. Those roller coasters are the focal point of the Coaster Insider Tour. We’re going to visit Loch Ness Monster’s catacombs, we get to see the maintenance areas of two B&M machines and we’re getting some very unique views on a brilliant ride called Verbolten.

Tour participants are expected at the parking toll plaza at 8.15 AM. Then, our VIP experience starts. A gate is opened just for us and a Busch Gardens van escorts us on the abandoned parking. They’re leading us to the preferred parking lot, where we may park our rental car on the very first spot. You usually pay quite a big extra for this premium parking close to the park entrance, but it’s one of the many extras included for tour guests. A few minutes later, some fellow participants and our tour guides join us. Savannah and Ben are two Busch Gardens employees with a passion for their jobs. They know everything about the park’s backstage routes and they’re able to give us front-of-the-line access at most roller coasters. In other words: Savannah and Ben will be my best friends this morning.

Our day starts with a photo session in the English-themed Main Street. It’s unusual to see this area completely empty, especially because we got used to the extremely crowded version of yesterday. But are we really here to make some photos of an empty main street and are we interested in the delivery of hundreds of soda bottles? No, we aren’t. That’s why Savannah and Ben quickly take us to the Scottish area, where the park’s oldest operational roller coaster is located. The Loch Ness Monster was built in 1978 and it has some quite impressive statistics: the track is one kilometre long, the tallest point is at 40 metres and trains rush by at 100 km/h. However, the most striking elements of this coaster are its interlocking loopings. This visually pleasing element was built only a few times, and the one in Williamsburg is the only remaining in the world.

Despite its respectable age, I don’t think that Loch Ness Monster will be sent to coaster heaven soon. While entering the coaster’s maintenance area, I can clearly notice that it receives lots of love. This spotless garage contains coaster wheels, hundreds of bolts and a piece of shiny coaster track. Savannah tells us (in a slightly surprised way) that there’s supposed to be a coaster train on that track. But apparently, this train just didn’t arrive yet. During spring, Loch Ness Monster operates with only two trains instead of three. It’s unfortunate that we aren’t able to make those typical coaster train fan boy photos and it explains the long queues we encountered yesterday.

If you’re somewhat familiar with Busch Gardens Williamsburg, you may know that it takes quite a while to walk between Loch Ness Monster and Griffon. However, both coasters are located right next to each other and the walk takes only two minutes through the park’s backstage. Savannah and Ben guide us to a sandy pathway, which offers some unique views of the mighty Griffon. Everything about this blue thrill machine is gigantic: the lift hill towers 60 meters above the park, the immelmann loop is enormous and the trains are extremely heavy. That last fact is highlighted in the ride’s garage, where such a massive train is hanging right above us. To make maintenance easier, the train doesn’t stand on a piece of track. Instead, it’s hanging on small rails at both sides. This gives us a clear view on the train’s underside. Ben points out the enormous size of the wheels and he tells us that one single Griffon row is heavier than a complete Loch Ness Monster train. Heavy indeed!

Funny detail about the train’s weight: Busch Gardens Williamsburg initially didn’t plan Griffon to be a floorless Dive Machine. The only thing they asked B&M concerned the ride’s capacity: the park wanted Griffon to have a higher capacity than SheiKra at the Florida park. That’s why they opted for 10 guests in a row instead of 8. However, B&M calculated that this change would make the train too heavy, unless… they left out the floor. This is how B&M and Busch Gardens invented the floorless Dive Machine concept, which has been copied a lot since that day.

Next, Ben tells us about the three kinds of wheels on this coaster. This information isn’t new if you’re into coasters, but it’s cool to see all those gigantic wheels in close-up. His story about the chain-dog and the anti-rollback isn’t new either. These are the main components a train needs to climb a lift hill: the chain-dog is attached to the chain and the anti-rollback would keep the train in place if the chain should break (the famous clicking lift hill sound is created by the anti-rollback and not by the chain, as some might think). In addition, dive coasters like Griffon feature a third hook underneath each train. This is some kind of chain-dog which is used by the holding break, which causes the feeling of dangling over the edge of the tallest drop. It’s attached to a very slowly moving chain and when the train reaches the end of that chain, the 62-metre descent begins.

While booking this Coaster Insider Tour, we got to choose between two different options: observer or participant. Both tours are exactly the same, but participants get a little extra… they climb to the top of Griffon. Of course, we booked the participant-tour. We didn’t want to miss such a unique experience and the additional cost isn’t that huge. Unfortunately, Busch Gardens recently sent us an e-mail with bad news. The evacuation lift – which would bring us to the highest point of the coaster – had broken down and that’s why this part of the tour was cancelled. That’s quite sad for us, but Busch Gardens can’t be blamed: the park did inform us in advance and they quickly refunded the extra cost of the participant-tour. Besides, we already booked a similar tour (including a dive machine lift walk) at Cedar Point for this summer, so it’s no big deal. Let’s hope Valravn’s evacuation lift doesn’t break down.

Hey, there’s another way to get to the top op Griffon… riding that monumental coaster! And we feel lucky, because this VIP tour allows us to ride every roller coaster twice. We take our seats in the front row and we’re able to make today’s first rides. However, Griffon almost immediately breaks down during these early rides: we get stuck at the bottom of the lift hill. That’s quite funny, because Ben literally just told us how this coaster would be evacuated. Will we get an evacuation? The answer is no: the lift chain starts moving again five minutes later and we get to experience a truly great roller coaster two times in a row. What a great feeling to wake up with holding breaks, vertical drops and refreshing splashes.

It’s past 10 o’clock and Busch Gardens is officially open. When we enter the New France area, it quickly becomes clear that today’s crowds will be similar to yesterday’s. In other words: it will be another very busy day. New France is the home of the newly opened InvadR and almost every American seems to ride this wooden coaster first thing in the morning. The result is a massive, chaotic crowd. Even the Busch Gardens employee holding the ‘End of Line’ sign looks confused. Savannah and Ben tell us that this madness is the main reason why InvadR isn’t included in the Coaster Insider Tour. Besides, the coaster doesn’t feature a Quick-Queue entrance (yet), so there’s only one way to ride this brand-new GCI: entering the very long line. Luckily, we’ve ridden InvadR yesterday, so there’s no need to conquer the queue today.

InvadR has been added to our Coaster-Counter already, but we didn’t ride Alpengeist yet. We knew that this coaster would be included in our VIP tour and yesterday’s queue was just ridiculously long. However, my heart skips a beat when I realize that the ride is experiencing severe technical difficulties today. That enables us to make some unique photos of the empty ride station and the control panel, but I would obviously prioritize a ride over these pictures. A couple of hours later, Savannah gets a phone call with some good news: the maintenance team fixed the issues sooner than expected. Alpengeist’s wait time suddenly climbs to massive heights, but our VIP lanyard grants access through the ride exit. Check my previous trip report to read how much I enjoyed a front seat ride on this inverted coaster.

The backstage part at Alpengeist is less impressive than the one at Loch Ness Monster. The maintenance area is at least as spotless, but there’s not much to see and the transfer-track is empty as well. Just like Loch Ness Monster, Alpengeist runs with only two trains during spring season. The third train is present, but it’s stored in wooden boxes next to the track. I don’t like this situation: Spring Break is a busy period for Busch Gardens Williamsburg, so I really don’t understand why they don’t operate coasters at full capacity. Yesterday we noticed queues reaching the 90-minute mark, so a third train could make a considerable difference. It doesn’t bother me as a Coaster Insider Tour participant (we get front-of-line access anyway), but I really expected better operations at an iconic theme park like Busch Gardens.

There’s one very interesting aspect during Alpengeist’s guided tour: Busch Gardens added two demonstrations to the ride’s maintenance area. The first one simulates a coaster’s brake section. Every tour participant is invited to slide a brake fin through a magnetic brake, which definitely sounds easier than it actually is. Of course, my muscular strength doesn’t even come close to the power of a heavy train which enters the brake run with 80 km/h, but this simulation gives a good idea about the strength of magnetic brakes. The second test fixture is a little more complicated: Busch Gardens cut one of Alpengeist’s over-the-shoulder restraints in half. This enables us to admire the inside of a classic B&M seat. Restraints are locked with a complex system consisting of steel pins, which by the way make a recognizable clicking sound when the restraints is pulled down. The system is 100 percent safe: even if one of those pins fails, the harness will stay closed. The seat belt B&M adds to its over-the-shoulder restraints is another safety measure, but it’s mainly there as a visual help for the ride’s staff members. If the belt can be closed properly, that automatically means that the harness is safely locked.

Alpengeist isn’t the only great roller coaster in the German section; Verbolten is another example of brilliance on coaster tracks. Most park visitors seem to share my opinion, because the queue is just as massive as yesterday. Luckily, we don’t need to wait 60 minutes to swish through a nocturnal version of the Black Forest. Thanks to Savannah and Ben we once again get access through the exit. That’s a fun feeling, but you can probably guess that most other visitors seem to hate us. We see a lot of angry faces when we enter Verbolten’s train without waiting, but I don’t mind. It’s kind of amazing to experience my favourite Busch Gardens coaster without any queue, twice in a row.

Yes, Verbolten is definitely my most beloved roller coaster at the park and it’s a highlight during the Coaster Insider Tour as well. After our two exclusive rides, we’re expected at the control booth for some behind-the-scenes action. Very concentrated operators keep an eye on the station and the tracks in the ride’s nerve centre. The ride is actually so complex that there are always two staff members at the control booth. Besides (and this is a cool fun fact) these people can always get in touch with the Zierer headquarters in Germany directly. Here’s why: Verbolten didn’t only push Busch Gardens’ boundaries, but it was also a great challenge for Zierer. This manufacturer hasn’t produced many big coasters yet and Verbolten remains their most challenging project so far. That’s why Verbolten is particularly sensitive to technical issues, but Busch Gardens and Zierer do their best to fix these problems as quickly as possible.

The most unique moment of our tour at Verbolten is saved for last. After our visit to the control booth, we leave the park’s pathways and we go off-road. We get a closer look at the ride’s show building, which is somewhat hidden in a small forest. This enormous green hangar accommodates Verbolten’s impressive indoor section. While approaching the building, we notice that the sound of crying wolves and icy winds is becoming stronger. That doesn’t match today’s weather conditions (it’s currently 30°C and the sky is blue) but it fits perfectly within Verbolten’s storyline.

Best moment of the tour: we’re about to take a look inside (!) the show building while the attraction is in full operation (!). Even entering the hall is an adventure on its own. Because Savannah and Ben definitely don’t want to spoil the experience for current riders, the door may not be opened when there’s a train in the indoor section. That’s why we need to sneak in quickly between two ride cycles while Savannah is shouting ‘Go go go’. At the moment the door closes, I suddenly hear an ear-splitting crack of thunder and stroboscopes start to flash. Although my eyes need to adjust to the darkness, I can see a train rushing by at high speed. Verbolten’s scenes light up when a vehicle approaches, so it’s easy to get an idea of the ride’s lay-out by following the lighting effects. It becomes clear that the decoration in this indoor part mainly consists of painted curtains, as we see them fluttering when a train passes by. That may sound cheap, but this can hardly be noticed during the ride. Unfortunately, the ride’s free fall track can’t be viewed from our location, but we did see that element on night vision cameras at the control booth. We would spend about 10 minutes inside the show building and we get to see the different show scenes which makes this ride so awesome and re-rideable. Believe me: this part of the tour was freaking amazing. Our time at Verbolten’s indoor section actually justifies every dollar we spent on the Coaster Insider Tour.

Talking about those dollars… How much do we pay for this guided tour? Honestly I was surprised by the cost in a positive way. The standard observant tour costs 60 dollars and the participant-tour (including the Griffon lift walk) costs only 15 dollars extra. Of course, you need to add Busch Gardens admission, but even that doesn’t make the Coaster Insider Tour overly expensive. In comparison: on a normal Saturday, you would spend 80 dollars on a Quick-Quick Unlimited. This VIP tour is cheaper, while it includes tons of interesting information, behind-the-scenes looks and two queue-free rides on the park’s main roller coasters. Besides, Quick-Queue visitors still need to face a considerable wait, while they’re getting seated in the middle rows of a coaster train. Coaster Insider Tour guests, however, are escorted to their favourite row and they can remain seated for a second ride. Is this what they call decadence?

When we arrive at Apollo’s Chariot, Savannah asks us which seat we prefer. Because we rode this coaster in the back seats yesterday, we ask for the front row. Not a problem, is her answer. We remain in that pole position for two consecutive rides and we once again enjoy pure B&M mega coaster goodness. Our guides tell us that we won’t be seeing this rides’ maintenance area, because it looks quite similar to those we visited earlier today. The neighbouring Tempesto isn’t visited either, but Savannah hands us a single-use Quick-Queue to avoid this ride’s long wait during the afternoon. Our tour is concluded at Loch Ness Monster, where we are treated with two exclusive rides. During this morning’s visit to this legendary Arrow creation, inspections were still being made. However, at noon, the coaster is running and that’s why we end our VIP experience with some great coaster history. Typical Arrow-roughness is included, but it’s actually not too bad for a ride which is nearly 40 years old.

It’s almost 1 PM when our tour comes to an end. That means we have to say goodbye to Savannah, Ben and Busch Gardens Williamsburg. We need to drive 450 kilometers to our next destination, so we decide to leave the park early in the afternoon. While commencing the long drive north, I realize that this tour was definitely a great success. We had to wake up very early, but we visited some unique places and we managed to make lots of coaster rides within a few hours. If you’re a coaster enthusiast, then you should definitely consider this experience during a visit to Busch Gardens.

Also interesting: Busch Gardens encourages you to take pictures during the tour. Apart from Verbolten’s indoor section and the blueprints of Loch Ness Monster, you may make as much photos as you like. Even during the Griffon lift walk, they allow you to take your own camera with you. Of course, it’s sad that exactly this spectacular part of the tour was cancelled, but that gives us a good reason to book this Coaster Insider Tour again in the future. I really wouldn’t hesitate to experience it a second time. Although most coaster fans may know most of the information given during the tour, it’s great to notice that Ben and Savannah are very passionate about their thrills. They answered all of our questions and they know some pretty cool fun facts. At Verbolten, for example, they told us that the wooden roof at the iconic drop was built by a professional roofer. That sounds logical, but this particular roof had to look old and destroyed. The roofer finished the job successfully, but he said that this rather small roof structure was the most difficult thing he’d ever done. These facts keep the tour interesting; it’s really not all about nerdy coaster talk. Lastly, this Coaster Insider Tour can be considered as an alternative for a Quick-Queue, which may be very useful on busy days.

Long story short: if the tour is organized during your stay, I’d definitely recommend booking it. Would you join the Coaster Insider Tour? And what’s your favourite roller coaster at Busch Gardens? Share your opinion in the comments section at the bottom of this page.

Coaster Insider Tour

Busch Gardens Williamsburg

Rating: 5 out of 5.

“Onvergetelijke VIP tour voor iedereen die van achtbanen houdt”

Een goedemorgen vanuit Williamsburg. Het is zaterdag 15 april 2017, de dag waarop ik plots een VIP ben. Helaas zit opstaan als VIP er vandaag niet in. Het is immers nog geen zeven uur wanneer de wekker afloopt en ik leg met een vermoeide kop m’n haar in de plooi. Daarna verlaat ik onze hotelkamer en werk ik een pover ontbijtje naar binnen. Is dat dan de ochtend die een VIP moet beleven? Nee toch? Gelukkig wordt het onmenselijke vroege wekkergeluid en dat matige ontbijt goedgemaakt dankzij leuke vooruitzichten. We gaan vandaag namelijk deelnemen aan de VIP Coaster Insider Tour van Busch Gardens Williamsburg. Zin in!

Als je mijn vorige reisverslag las, weet je dat we gisteren een volledige dag in Busch Gardens doorbrachten. We ontdekten kwalitatief hoogstaande themagebieden, sfeervolle pleintjes en natuurschoon om U tegen te zeggen. Bovendien namen we plaats in enkele rollercoasters met wereldwijde faam. En die rollercoasters, daar gaat het vandaag over. We gaan achter de schermen bij het klassieke Loch Ness Monster, we zetten een stapje in de garages van twee B&M-machines en we bekijken de unieke Verbolten vanuit een totaal nieuw perspectief.

Deelnemers van de tour worden uiterlijk om kwart over acht aan de ingang van de parking verwacht. Van daaruit begint de VIP-ervaring: er gaat een slagboom enkel voor ons open, waarna we over een verlaten parkeerplaats geëscorteerd worden. We achtervolgen een pick-up met oranje zwaailicht en zodoende komen we uit bij de preferred parking, waar we de huurwagen op het allereerste rijtje mogen zetten. Normaal betaal je aardig wat dollars voor die eersteklas parkeerplek nabij de inkompoort, maar bij de Coaster Tour is dit allemaal netjes inbegrepen. Even later arriveren ook onze collega-deelnemers en de twee gidsen die ons vandaag begeleiden. Savannah en Ben zijn twee jonge mensen met een passie voor hun park. Ze weten alles over de achterpoortjes die ons vandaag backstage brengen, maar ook over de achterpoortjes die vreselijk lange wachtrijen kunnen omzeilen. Die twee moeten we dus te vriend houden.

De dag begint met een fotosessie in de Brits gethematiseerde inkomlaan van Busch Gardens. Het is bijzonder om deze straat leeg te zien, terwijl we gisteren over de koppen moesten lopen. Savannah en Ben sleuren ons vervolgens mee naar het aanpalende Schotse themadeel, waar de oudste operationele achtbaan van het park staat. Deze Loch Ness Monster dateert uit het jaar 1978 en pronkt met aanzienlijke statistieken: de baan is een kilometer lang, 40 meter hoog en de groene Arrow-treinen racen tegen 100 kilometer per uur over de rails. Toch zijn het vooral de interlocking loopings die Loch Ness Monster zijn legendarische status bezorgen. Dit fotogenieke element is slechts enkele malen gebouwd, maar enkel in Williamsburg staat het ook vandaag nog overeind.

Moet je jezelf haasten om Loch Ness Monster te beleven voor ie naar de coasterhemel gestuurd wordt? Ik denk het niet. Wanneer we Nessie’s onderhoudsruimte binnen wandelen, voelen we immers dat deze baan veel liefde krijgt. In de kraaknette garage zien we coasterwieltjes, honderden schroeven en een stuk glimmende achtbaantrack. Savannah constateert (enigszins verrast) dat er eigenlijk een trein op die rail hoort te staan, maar dat die blijkbaar gewoon nog niet arriveerde. In dit lenteseizoen zijn er bij Loch Ness Monster twee treinen operationeel en pas tegen de zomer verwacht men een derde voertuig. Jammer dat we geen fanboy-foto’s kunnen maken bij die geparkeerde trein, maar het verklaart meteen ook de lange rijen die hier gisteren ontstonden.

Als je Busch Gardens iet of wat kent, weet je dat er een aardige wandeling tussen Loch Ness Monster en Griffon ligt. Toch zijn deze coasters buurmannen en via een zanderige backstage-weg doe je er slechts twee minuten over. Die route mag je als doorsnee parkgast niet gebruiken, maar dat is tijdens deze tour anders. We kunnen alvast enkele unieke foto’s maken; we komen plots op plekken waar we gisteren absoluut niet mochten zijn. Griffon trekt de aandacht, want alles aan deze blauwe thrillmachine is gigantisch. Dat gaat van de ruim 60 meter hoge lifthill en de enorme immelmann-loop tot aan de loodzware treinen. Dat laatste wordt trouwens op indrukwekkende wijze bevestigd in de garage van Griffon. In tegenstelling tot Loch Ness Monster, is er hier immers wel een voertuig aanwezig. Om eenvoudig onderhoud te bevorderen, staat die niet op klassieke track. De trein hangt aan twee smalle geleiderails aan de zijkant, waardoor de hele onderzijde van de trein perfect zichtbaar wordt. Ben wijst op de enorme omvang van de wielen (een stevig contrast met daarnet) en hij weet te zeggen dat één rij van Griffon zwaarder is dan de hele Arrow-trein van Loch Ness Monster.

Aan het gewicht van de treinen hangt trouwens een leuk weetje vast: Busch Gardens Williamsburg vroeg aanvankelijk niet aan B&M om van Griffon een Floorless Dive Machine te maken. Het park wilde vooral dat deze versie aan hogere capaciteit kon draaien dan SheiKra in het zusterpark in Tampa. Men opteerde zodoende voor tien zitplaatsen per rij in plaats van acht. B&M berekende echter dat de treinen op die manier te zwaar zouden worden, tenzij… men de vloer elimineerde. En zo stond Busch Gardens Williamsburg onbewust aan de basis van het Floorless Dive Machine-concept, dat tegenwoordig eerder regel dan uitzondering is.

Ben vertelt vervolgens over de drie verschillende soorten wielen en over hun functie. Dat is niet nieuw als je iets van achtbanen kent, maar het is wel boeiend om het van zo dichtbij te kunnen bewonderen. Ook niet nieuw: de begrippen chain dog en anti-rollback. Beide componenten vormen de basis van een klassieke lifthill. Enerzijds is er een haak die aan de ketting klikt, waardoor je omhoog getakeld wordt. Anderzijds is er een beveiligingssysteem dat de trein op z’n plaats houdt wanneer die ketting zou breken. Het is (in tegenstelling tot wat sommigen denken) niet die ketting die het bekende rakketakketak-geluid genereert, maar wel de anti-rollback.

Het interessantste weetje dat men ons vertelt, gaat specifiek over Dive Coasters. Bij dit achtbaantype is er een extra haakje aan de onderkant van de trein. Die bewuste haak zorgt ervoor dat het voertuig enkele seconden blijft hangen voor de grootste afdaling. Deze tweede chain dog haakt zich vast aan een afzonderlijke ketting, die erg traag voortbeweegt. Wanneer de trein het einde van de ketting bereikt, klikt die los en begint hij aan een verticale afdaling van 62 meter.

Als je de VIP Coaster Insider Tour reserveert, heb je twee mogelijkheden. Je kan voor de klassieke Observer-rondleiding gaan, maar je kan ook opteren voor de Participant-tour. Als Participant doe je exact hetzelfde als een Observer, maar je krijgt er een extraatje bij: een beklimming naar de top van Griffon. Dat leek ons een unieke ervaring en de luttele meerprijs betaalden we dus met een glimlach. Jammer maar helaas: een week geleden kregen we slecht nieuws uit Busch Gardens. Omdat de evacuatie-liftkooi (hiermee zouden we naar boven gebracht worden) van Griffon een mankement vertoonde, werd de hoogtewandeling namelijk geannuleerd. Dat is behoorlijk grote tegenvaller, maar dankzij de tijdige mail en een correcte terugbetaling valt het park niks te verwijten. Bovendien hebben we inmiddels een gelijkaardige rondleiding geboekt bij Cedar Point, inclusief liftwandeling bij Valravn. Laat ons dus hopen dat de liftkooi in Sandusky het niet begeeft.

Psssst… Er is nog een andere manier om aan de top van Griffon te geraken: een rit maken. En we hebben geluk, want bij deze Coaster Tour zijn twee ritjes op elke bezochte achtbaan inbegrepen. Savannah vraagt ons waar we willen plaatsnemen, waarop elke deelnemer enthousiast naar de eerste rij wijst. En zo belanden we met z’n achten op de front row van een wereldbaan voor de eerste rondjes van vandaag. Een toemaatje dat niemand verwachtte, is het feit dat Griffon al tijdens onze eerste rit in panne valt. We blokkeren onderaan de lifthill en dat is best grappig: Ben vertelde ons enkele minuten geleden immers nog hoe een evacuatie in zijn werk gaat. Toch zouden we het uiteindelijk niet zelf meemaken, want een dikke vijf minuten later begint de ketting opnieuw te draaien. We laten de laatste restjes vermoeidheid dus verjagen door indrukwekkende g-krachten en door de verfrissende nevel die na de splashdown in ons aangezicht waait. Twee keer na elkaar!

Het is inmiddels na tienen en Busch Gardens is open voor het grote publiek. Dat het vandaag al net zo’n topdag is als gisteren, wordt duidelijk wanneer we themazone New France tegemoet lopen. Hier staat de pas geopende wooden coaster InvadR en zowat elke Amerikaan lijkt ‘s ochtends vroeg een rit te willen scoren. Zelfs het personeelslid dat het bordje ‘End of Line’ vasthoudt, kijkt verward om zich heen. Savannah en Ben vertellen ons dat InvadR omwille van die gekte voorlopig niet inbegrepen is bij de Coaster Insider Tour. Omdat de baan in zijn openingsmaand ook geen Quick Queue-ingang heeft, is er dus slechts één manier om deze gloednieuwe GCI op je counter te plaatsen: de lange rij overwinnen. Gelukkig deden we dat gisterenmiddag al.

InvadR mochten we reeds aanvinken, maar achter de klinkende naam Alpengeist staat nog steeds een leeg vakje. We sloegen de baan op vrijdag over omdat de wachttijd veel te lang bleek. Aangezien we beseften dat de baan inbegrepen zou zijn bij onze tour, maakten we er gisteren echt geen prioriteit van. Mijn hart staat vandaag echter enkele seconden stil, want Alpengeist blijkt met een hardnekkige storing te kampen. Dat laat ons toe om enkele plaatjes van een uitgestorven station en het onbemande controlepaneel te schieten, maar toch overheerst er vooral een paniekerig gevoel. Enkele uren later zou Savannah gelukkig een verlossend telefoontje krijgen: de technische dienst had het mankement sneller dan verwacht verholpen. De wachttijd van Alpengeist schiet op dat moment pijlsnel omhoog, al worden we met onze VIP-lanyard gewoon langs de uitgang binnengelaten. Hoe het frontseat-ritje me beviel, dat lees je in het vorige verslag.

De backstage tour van Alpengeist is minder imposant dan bij de andere rollercoasters. Ook hier is de onderhoudsruimte piekfijn verzorgd, maar er valt weinig te zien. Net zoals bij Loch Ness Monster, is er tijdens het voorjaar geen sprake van een derde trein. Die trein is weliswaar in het park aanwezig, maar hij ligt nog verpakt in houten kisten naast de track. Ik vind dat jammer: Spring Break is topseizoen voor Amerikaanse pretparken en ook Busch Gardens wordt momenteel uitzonderlijk druk bezocht. Toch lijkt men het normaal te vinden dat er op halve kracht gedraaid wordt, terwijl wachttijden van anderhalf uur geen uitzondering zijn. Als tour-deelnemer merk je daar weinig van (dankjewel front-of-the-line access), maar gisteren ervoer ik die lage capaciteit als behoorlijk storend. Bij een bejubeld themapark als Busch Gardens Williamsburg had ik op andere operations gehoopt.

Wat het bezoek aan de garage van Alpengeist alsnog de moeite maakt, zijn twee testopstellingen. De eerste is een remvin die iedere deelnemer manueel door een magnetische remsectie mag trekken. Dat lijkt op het eerste zicht kinderspel, maar ik merk al vlug dat magnetische remmen ontzettend sterk zijn. Mijn spierkracht is natuurlijk peanuts tegenover de power van een loodzware trein die tegen 80 kilometer per uur aan komt rijden, maar het geeft een idee.

De tweede testopstelling is ietwat complexer: Busch Gardens heeft speciaal voor deze tour een testzitje van Alpengeist opengesneden. Zo kunnen we eindelijk eens ontdekken hoe een veiligheidsbeugel sluit. Er zit in de rugleuning een behoorlijk ingewikkeld systeem met stalen pennetjes, die het kenmerkende klikgeluid maken wanneer je een beugel dicht trekt. Het mechanisme is honderd procent veilig: zelfs wanneer één pennetje het begeeft, zou de beugel nog gesloten blijven. Een weetje dat Savannah vertelt, vind ik verrassend: de gordels die B&M op elke schouderbeugel installeert, zijn er in eerste instantie als visueel hulpmiddel voor het personeel. Wanneer die gordel gesloten kan worden, wil dat namelijk automatisch zeggen dat de beugel ver genoeg dicht is. Het extra veiligheidsgevoel dat de passagiers eventueel ervaren met een dergelijke gordel, is slechts bijzaak.

Alpengeist is niet de enige topcoaster van het Duitse themagebied; ook Verbolten is geniaal. De gemiddelde bezoeker lijkt dat te beseffen, want de wachtruimte van deze duistere ervaring puilt alweer uit. Twee uur aanschuiven om door het nachtelijke Zwarte Woud te suizen? Geen denken aan. Dankzij onze lanyard, Ben en Savannah kunnen we opnieuw langs de uitgang plaatsnemen. Ik hoef het wellicht niet te vertellen, maar het levert geen vriendelijke blikken van de wachtenden op. Het wordt trouwens nog erger wanneer we na een eerste ronde gewoon mogen blijven zitten. Een gefrustreerde Amerikaan roept verbouwereerd ‘what’s this?!’ door het stationsgebouw wanneer wij onze beugels voor een tweede keer naar beneden duwen. We kijken met z’n allen de andere kant op. Leedvermaak van de bovenste plank wanneer je op dat moment bij die lucky few hoort.

Verbolten is mijn favoriete achtbaan van Busch Gardens Williamsburg. Dat besloot ik gisteren al. Het is daarom mooi dat Verbolten ook tijdens de Coaster Insider Tour aan bod komt. Na twee waanzinnige rondjes worden we in de controlekamer verwacht. Het is bijzonder om over de schouders van erg geconcentreerde operators te mogen meekijken. De achtbaan is zelfs zo complex dat er voortdurend twee medewerkers aanwezig zijn in deze kamer. Daarenboven – en dit is een leuke – is er altijd rechtstreeks contact met de hoofdzetel van Zierer in Duitsland mogelijk. Verbolten verlegde namelijk niet alleen de grenzen van Busch Gardens, maar ook die van Zierer. Deze constructeur is nog niet lang actief op de markt van grootschalige achtbanen en Verbolten blijft tot vandaag hun meest complexe prestatie. Deze ride is helaas nogal vatbaar voor storingen, maar ik kan dat begrijpen met zoveel hoogtechnologische snufjes.

Het leukste en meest unieke moment van de Verbolten-rondleiding houdt men voor het laatst. Na ons bezoek aan de controlekamer nemen we een kijkje in het showgebouw van de baan. In deze groene hal speelt zich het indrukwekkende indoor-gedeelte van Verbolten af. Wanneer we het gebouw naderen, horen we het geluid van dreunende bassen, huilende wolven en ijzige wind steeds luider worden. Dat past niet bij de huidige weersomstandigheden (het is inmiddels dertig graden en de hemel is strakblauw) maar in het spookachtige sfeertje van Verbolten klopt het helemaal.

We herbeleven die donkere sfeer trouwens op een sensationele manier, want dankzij deze tour mogen we een kijkje nemen in het showgebouw. En dat allemaal terwijl de coaster draait! Zelfs het betreden van dat gebouw is al een avontuur op zich. Om de ritervaring van de inzittenden niet te verstoren, mag de deur namelijk niet open wanneer er zich een trein in het gebouw bevindt. We moeten dus in sneltempo binnenglippen tussen twee voertuigen, terwijl Savannah op haast militaire wijze ‘Go go go!’ roept.

Net wanneer de deur dicht valt, hoor ik een oorverdovende knal en beginnen er stroboscopen te flitsen. Hoewel mijn ogen nog aan de duisternis moeten wennen, zie ik een achtbaantrein aan hoge snelheid voorbij vliegen. Aangezien de scènes van Verbolten pas oplichten wanneer de trein nadert, kunnen we trouwens perfect het parcours en het intense bochtenwerk volgen. Het valt me op dat de decorstukken in dit indoor-gedeelte gewoon beschilderde doeken zijn, want je ziet ze wapperen wanneer er een voertuig passeert. Klinkt el cheapo, maar tijdens de rit merk je zoiets helemaal niet. Het freefall-element is vanuit ons standpunt niet zichtbaar, maar dat konden we daarnet al bewonderen dankzij nachtcamera’s in de controlekamer.

We zouden uiteindelijk een tiental minuten doorbrengen in de hal en we zien op die manier de verschillende showscènes die deze coaster zo formidabel maken. Ik kan het niet genoeg benadrukken: dit moment in de hal van Verbolten verantwoordt letterlijk elke dollarcent die ik voor deze tour betaalde.

Want tja… ehm, wat kost het eigenlijk om deel te nemen aan de Coaster Insider Tour? Eerlijk gezegd ben ik geschrokken van de prijs, in positieve zin weliswaar. Als Observant betaal je 60 dollar voor de rondleiding. Als je de lifthill-klim van Griffon erbij wil, kost dat 15 dollar extra. Je moet bij deze bedragen natuurlijk de toegangsprijs van Busch Gardens optellen, maar ik blijf het een betaalbare aangelegenheid vinden. Ter vergelijking: een Quick Queue Unlimited kost op een doorsnee zaterdag 80 dollar. De VIP-tour is dus zelfs goedkoper, terwijl je bergen weetjes, kijkjes achter de schermen en twee wachttijdloze ritten op de topachtbanen mag maken. En terwijl die duur betaalde Quick Queue-gasten alsnog een kwartier moeten aanschuiven voor een plekje op de middelste rijen, worden wij rechtstreeks geëscorteerd naar de zitplaats van onze keuze. We mogen zelfs blijven zitten voor een tweede rondje. Decadentie op pretparkniveau.

Wanneer we bij Apollo’s Chariot arriveren, vraagt Savannah waar we liefst zitten. Aangezien we de baan gisteren backseat testten, vragen we naar de pole position. Geen probleem, antwoordt ze. En voor we het goed beseffen, hebben we al twee heerlijke ritjes op deze B&M Megacoaster achter de kiezen. We gaan hier niet achter de schermen aangezien de onderhoudszone van Apollo’s Chariot blijkbaar heel gelijkaardig is aan de exemplaren van daarstraks. De toegevoegde waarde zou dus nihil zijn. Savannah en Ben gaan ook niet of nauwelijks in op Apollo’s buurjongen Tempesto, maar ze overhandigen me wel een eenmalige Quick Queue om dit capaciteitsarme gedrocht na de tour te bezoeken. Ten slotte resten er ons enkel nog twee rondes Loch Ness Monster. Toen we vanochtend vroeg bij deze baan passeerden, was men immers nog druk in de weer met inspecties. Rond het middaguur is deze legendarische Arrow echter volop in actie en we sluiten deze VIP-Tour dus af met een stuk achtbaangeschiedenis van de bovenste plank. De inbegrepen portie Arrow-knikken neem ik voor lief.

Het is al één uur wanneer de tour op z’n einde loopt. Voor ons betekent dat meteen ook dat we afscheid nemen van Busch Gardens. We hebben vanmiddag immers nog een autorit van een goeie 450 kilometer voor de boeg. We bedanken Savannah en Ben voor hun hartelijke ontvangst en we wandelen naar onze huurwagen. Wanneer we de lange rit naar het noorden aanvangen, besluit ik dat deze voormiddag absoluut voor herhaling vatbaar was. De Coaster Insider Tour bracht ons op plekken waar je normalerwijze niet binnen geraakt en we konden op nauwelijks enkele uren meer coasterritten maken dan tijdens die volledige pretparkdag gisteren.

Ook interessant: op het indoor-stuk van Verbolten en de originele blauwdrukken van Loch Ness Monster na, mag je overal naar hartelust fotograferen. Zelfs tijdens de liftwalk van Griffon zouden we onze eigen camera mogen bovenhalen. Het is uiteraard jammer dat exact dit gedeelte van de tour geannuleerd werd, al creëert het een goede reden om de Coaster Insider Tour ooit nog eens te reserveren. Ik zou het onmiddellijk opnieuw doen. Hoewel je als pretparkfan weinig écht nieuwe informatie te horen krijgt, vertellen de gidsen met veel liefde over hun thrillmachines. Vragen beantwoorden Savannah en Ben met plezier en sommige weetjes zijn verrassend. Bij Verbolten wist men bijvoorbeeld te zeggen dat het dakje bovenaan de grootste afdaling geplaatst is door een professionele dakdekker. Dat klinkt logisch, maar dat dak moest er wel stokoud en verwoest uit zien. Die bewuste dakdekker sprak ondanks de beperkte omvang dus over de moeilijkste dakconstructie die hij ooit afgeleverd had. Zulke weetjes houden de tour luchtig en boeiend, want het is heus niet enkel coastertalk voor de fans. Ten slotte kan je deze rondleiding ook beschouwen als een alternatieve Quick Queue, iets wat op zulke drukke zaterdagen een luxe is.

Kortom… Staat Busch Gardens Williamsburg op je planning en organiseert men deze tour tijdens jouw bezoek? Overweeg dan zeker om jezelf in te schrijven.

Reacties

Leave a Reply