Coaster Insider Tour @ Busch Gardens Williamsburg

Een goedemorgen vanuit Williamsburg. Het is zaterdag 15 april 2017, de dag waarop ik plots een VIP ben. Helaas zit opstaan als VIP er vandaag niet in. Het is immers nog geen zeven uur wanneer de wekker afloopt en ik leg met een vermoeide kop m’n haar in de plooi. Daarna verlaat ik onze hotelkamer en sterk ik in een kille ontbijtruimte m’n honger. We zijn het intussen stilaan gewend: een Amerikaans ontbijt bestaat meestal uit vettige muffins en taaie cornflakes. Het wordt geserveerd op een piepschuimen wegwerpbord en ik slurp intussen aan een bekertje waterachtig sinaasappelsap. Is dat dan de ochtend die een VIP moet beleven? Nee toch?! Gelukkig wordt het onmenselijke vroege wekkergeluid en dat vreselijke ontbijt goedgemaakt dankzij leuke vooruitzichten. We gaan vandaag namelijk deelnemen aan de VIP Coaster Insider Tour van Busch Gardens Williamsburg. Zin in!

DSC00980

Als je m’n vorige reisverslag gelezen hebt, weet je misschien nog dat we gisteren al een volledige dag in Busch Gardens doorbrachten. We ontdekten kwalitatief hoogstaande themagebieden, sfeervolle pleintjes en natuurschoon om U tegen te zeggen. Bovendien namen we plaats in enkele rollercoasters met wereldwijde faam. En die rollercoasters, daar gaat het vandaag over. We gaan achter de schermen bij het klassieke ‘Loch Ness Monster’, we zetten een stapje in de garages van twee B&M-machines en we bekijken de unieke ‘Verbolten’ vanuit een totaal nieuw perspectief.

DSC00923

Deelnemers van de tour worden uiterlijk om kwart over acht aan de ingang van de parking verwacht. Van daaruit begint de VIP-ervaring: er gaat een slagboom uitsluitend voor ons open, waarna we over een verlaten parkeerplaats geëscorteerd worden. We achtervolgen een pick-up met oranje zwaailicht en zodoende komen we uit bij de preferred parking, waar we de huurwagen op het allereerste rijtje mogen zetten. Normaal betaal je aardig wat dollars voor die eersteklas parkeerplek nabij de inkompoort, maar bij zo’n Coaster Tour is het allemaal netjes inbegrepen. Even later arriveren ook onze collega-deelnemers en de twee gidsen die ons vandaag zullen begeleiden. Savannah en Ben zijn allebei jonge mensen met een passie voor hun park. Ze weten alles over de achterpoortjes die ons vandaag backstage brengen, maar ook over de achterpoortjes die vreselijk lange wachtrijen kunnen omzeilen. Met andere woorden: die twee moeten we te vriend houden.

De dag begint met een fotosessie in de Brits gethematiseerde inkomlaan van Busch Gardens. Het is bijzonder om deze straat leeg te zien, terwijl we gisteren letterlijk over de koppen moesten lopen. Maar zijn we hier om plaatjes te schieten van een lege mainstreet of zijn we geïnteresseerd in een logistieke ploeg die honderden flesjes frisdrank levert? Niet meteen. Savannah en Ben sleuren ons dus mee naar het aanpalende Schotse themadeel, waar de oudste operationele achtbaan van het park staat. Deze Loch Ness Monster dateert uit het jaar 1978 en pronkt met aanzienlijke statistieken: de baan is zowat een kilometer lang, veertig meter hoog en de groene Arrow-treinen racen tegen honderd kilometer per uur over de rails. Toch zijn het vooral de interlocking loopings die ‘Loch Ness Monster’ zijn legendarische status bezorgen. Dit fotogenieke element is slechts enkele malen gebouwd, maar enkel in Williamsburg staat het ook vandaag nog overeind.

Moet je jezelf haasten om ‘Loch Ness Monster’ te beleven voor ie naar de coasterhemel gestuurd wordt? Ik denk het niet. Wanneer we Nessie’s onderhoudsruimte binnen wandelen, voelen we immers dat deze baan veel liefde krijgt. In de kraaknette garage zien we coasterwieltjes, honderden schroeven en een stuk glimmende achtbaantrack. Savannah constateert (enigszins verrast) dat er eigenlijk een trein op die rail hoort te staan, maar dat die blijkbaar gewoon nog niet arriveerde. In dit lenteseizoen zijn er bij ‘Loch Ness Monster’ twee treinen operationeel en pas tegen de zomer verwacht men een derde voertuig. Jammer dat we geen fanboy-foto’s kunnen maken bij die geparkeerde trein, maar het verklaart meteen ook de lange rijen die hier gisteren ontstonden.

Als je Busch Gardens iet of wat kent, weet je dat er een aardige wandeling tussen ‘Loch Ness Monster’ en Griffon ligt. Toch zijn deze coasters buurmannen en via een zanderige backstage-weg doe je er slechts twee minuten over. Die route mag je als doorsnee parkgast niet gebruiken, maar dat is tijdens zo’n tour natuurlijk anders. We kunnen alvast enkele unieke foto’s maken; we staan namelijk plotseling op plekken waar we gisteren absoluut niet mochten komen. ‘Griffon’ trekt de aandacht in alle opzichten; alles aan deze blauwe thrillmachine is gigantisch. Dat gaat van de ruim zestig meter hoge lifthill en de enorme immelmann-loop tot aan de loodzware treinen. Dat laatste wordt trouwens op indrukwekkende wijze bevestigd in de garage van ‘Griffon’. In tegenstelling tot ‘Loch Ness Monster’, is er hier immers wel een voertuig aanwezig. Om eenvoudig onderhoud te bevorderen, staat die overigens niet op klassieke track. De trein hangt aan twee smalle geleiderails aan de zijkant, waardoor de hele onderzijde van de trein perfect zichtbaar wordt. Ben wijst op de enorme omvang van de wielen (een stevig contrast met daarnet) en hij weet te zeggen dat één rij van ‘Griffon’ zwaarder is dan de hele Arrow-trein van ‘Loch Ness Monster’.

Aan het gewicht van de treinen hangt trouwens een leuk weetje vast: Busch Gardens Williamsburg vroeg aanvankelijk niet aan B&M om van ‘Griffon’ een floorless-divemachine te maken. Het park wilde vooral dat deze versie aan hogere capaciteit kon draaien dan ‘SheiKra’ in het zusterpark in Tampa. Men opteerde zodoende voor tien zitplaatsen per rij in plaats van acht. B&M berekende echter dat de treinen op die manier te zwaar zouden worden, tenzij… men de vloer elimineerde. En zo stond Busch Gardens Williamsburg onbewust aan de basis van het floorless-divemachine concept, dat tegenwoordig eigenlijk eerder regel dan uitzondering is.

Ben vertelt vervolgens over de drie verschillende soorten wielen en over hun functie. Dat is niet nieuws als je iets van achtbanen afweet, maar ’t is wel boeiend om het van zo dichtbij te kunnen bewonderen. Ook niet nieuw: de begrippen chain-dog en anti-rollback. Beide componenten vormen de basis van een klassieke lifthill. Enerzijds is er een haak die aan de ketting klikt, waardoor je omhoog getakeld wordt. Anderzijds is er een beveiligingssysteem dat de trein op z’n plaats houdt wanneer die ketting zou breken. Het is – in tegenstelling tot wat sommigen denken – niet die ketting die het bekende rakketakketak-geluid genereert, maar wel de anti-rollback. Het interessantste weetje dat men ons vertelt, gaat over divecoasters in ’t bijzonder. Bij dit achtbaantype is er immers nog een extra haakje aan de onderkant van de trein. Die bewuste haak zorgt ervoor dat het voertuig enkele seconden blijft hangen voor de grootste afdaling. Deze tweede chain-dog haakt zich vast aan een afzonderlijke ketting, die erg traag voortbeweegt. Wanneer de trein het einde van de ketting bereikt, klikt die los en begint hij aan een verticale afdaling van 62 meter. Kriebels zijn bij deze mastodont gegarandeerd.

Als je de VIP Coaster Insider Tour reserveert, heb je twee mogelijkheden. Je kan voor de klassieke Observer-rondleiding gaan, maar je kan ook opteren voor de Participant-tour. Als Participant doe je exact hetzelfde als een Observer, maar je krijgt er een extraatje bij: een beklimming naar de top van ‘Griffon’. Dat leek ons al bij voorbaat een unieke ervaring en de luttele meerprijs betaalden we dus met een glimlach. Jammer maar helaas: een week geleden kregen we slecht nieuws uit Busch Gardens. Omdat de evacuatie-liftkooi (hiermee zouden we naar boven gebracht worden) van ‘Griffon’ een mankement vertoonde, werd de liftwalk namelijk geannuleerd. Dat is behoorlijk grote tegenvaller, maar dankzij de tijdige mail en een correcte terugbetaling valt het park niks te verwijten. Bovendien hebben we inmiddels een gelijkaardige rondleiding geboekt bij Cedar Point, inclusief liftwandeling bij ‘Valravn’. Laat ons dus hopen dat de liftkooi in Sandusky het niet begeeft.

DSC01119

Psssst… Er is nog een andere manier om aan de top van de ‘Griffon’-lifthill te geraken: een ritje maken. En we hebben geluk, want bij deze Coaster Tour zijn twee ritjes op elke bezochte achtbaan inbegrepen. Savannah vraagt ons waar we willen plaatsnemen, waarop elke deelnemer enthousiast naar de eerste rij wijst. En zo belanden we met z’n achten op de frontrow van een wereldbaan voor de eerste rondjes van vandaag. Een toemaatje dat niemand verwachtte, is het feit dat ‘Griffon’ al tijdens onze eerste rit in panne valt. We blokkeren onderaan de lifthill en dat is best grappig: Ben vertelde ons enkele minuten geleden immers nog hoe een evacuatie in z’n werk gaat. Toch zouden we het uiteindelijk niet zelf meemaken, want een dikke vijf minuten later begint de ketting opnieuw te draaien. We laten de laatste restjes vermoeidheid dus verjagen door indrukwekkende g-krachten en door de verfrissende nevel die na de splashdown in ons aangezicht waait. Twee keer na elkaar!

Het is inmiddels na tienen en Busch Gardens is open voor het grote publiek. Dat het vandaag al net zo’n topdag is als gisteren, wordt duidelijk wanneer we themazone ‘New France’ tegemoet lopen. Hier staat de pas geopende wooden coaster ‘InvadR’ en zowat elke Amerikaan lijkt ’s ochtends vroeg een rit te willen scoren. Het gevolg is een krioelende mensenmassa die niemand lijkt te begrijpen. Zelfs het personeelslid dat het bordje ‘End of Line’ vasthoudt, kijkt verward om zich heen. Savannah en Ben vertellen ons dat ‘InvadR’ omwille van die gekte voorlopig niet inbegrepen is bij de Coaster Insider Tour. Omdat de baan in z’n openingsmaand ook geen ‘Quick Queue’-ingang heeft, is er dus slechts één manier om deze gloednieuwe GCI op je counter te plaatsen: de lange rij overwinnen. Gelukkig deden we dat gisterenmiddag al.

DSC01126DSC01128

‘InvadR’ mochten we reeds aanvinken, maar achter de klinkende naam Alpengeist staat nog steeds een leeg vakje. We sloegen de baan op vrijdag over omdat de wachttijd veel te lang bleek. Aangezien we beseften dat de baan inbegrepen zou zijn bij onze tour, maakten we er gisteren echt geen prioriteit van. M’n hart staat vandaag echter enkele seconden stil, want ‘Alpengeist’ blijkt met een hardnekkige storing te kampen. Dat laat ons toe om enkele plaatjes van een uitgestorven station en het onbemande controlepaneel te schieten, maar toch overheerst er vooral een paniekerig gevoel. Enkele uren later zou Savannah gelukkig een verlossend telefoontje krijgen: de technische dienst had het mankement sneller dan verwacht verholpen. De wachttijd van ‘Alpengeist’ schiet op dat moment pijlsnel omhoog, al worden we met onze VIP-lanyard gewoon langs de uitgang binnengelaten. Hoe het frontseat-ritje me beviel, dat lees je in het vorige verslag.

De backstage-tour van ‘Alpengeist’ is minder imposant dan bij de andere rollercoasters. Ook hier is de onderhoudsruimte piekfijn verzorgd, maar er valt tamelijk weinig te zien. Net zoals bij ‘Loch Ness Monster’, is er tijdens het voorjaar geen sprake van een derde trein. Die trein is weliswaar in het park aanwezig, maar hij ligt nog verpakt in houten kisten naast de track. Ik vind dat jammer: Spring Break is topseizoen voor Amerikaanse pretparken en ook Busch Gardens wordt momenteel uitzonderlijk druk bezocht. Toch lijkt men het normaal te vinden dat er op halve kracht gedraaid wordt, terwijl wachttijden van anderhalf uur echt geen uitzondering zijn. Als tour-deelnemer merk je daar weinig van (dankjewel front-of-the-line access), maar gisteren ervoer ik die lage capaciteit als behoorlijk storend. Bij een bejubeld themapark als Busch Gardens Williamsburg had ik op andere operations gehoopt.

Wat het bezoek aan de garage van ‘Alpengeist’ alsnog de moeite maakt, zijn twee testopstellingen. De eerste is een remvin die iedere deelnemer manueel door een magnetische remsectie mag trekken. Dat lijkt op het eerste zicht kinderspel, maar ik merk al vlug dat magnetische remmen ontzettend sterk zijn. Mijn spierkracht is natuurlijk peanuts tegenover de power van een loodzware trein die tegen tachtig kilometer per uur aan komt rijden, maar het geeft een idee. De tweede testopstelling is ietwat complexer: Busch Gardens heeft speciaal voor deze tour een testzitje van ‘Alpengeist’ opengesneden. Zo kunnen we eindelijk eens ontdekken hoe een veiligheidsbeugel sluit. Er zit in de rugleuning een behoorlijk ingewikkeld systeem met stalen pennetjes, die het kenmerkende klikgeluid maken wanneer je een beugel dicht trekt. Het mechanisme is honderd procent veilig: zelfs wanneer één pennetje het begeeft, zou de beugel nog gesloten blijven. Een weetje dat Savannah weet te vertellen, vind ik verrassend: de gordels die B&M op elke schouderbeugel installeert, zijn er in eerste instantie als visueel hulpmiddel voor het personeel. Wanneer die gordel gesloten kan worden, wil dat namelijk automatisch zeggen dat de beugel ver genoeg dicht is. Het extra veiligheidsgevoel dat de passagiers eventueel ervaren met een dergelijke gordel, is eigenlijk slechts bijzaak.

DSC00930

‘Alpengeist’ is niet de enige topcoaster van het Duitse themagebied; ook Verbolten is pure genialiteit op achtbaanrails. De gemiddelde bezoeker lijkt dat te beseffen, want de wachtruimte van deze duistere ervaring puilt alweer uit. Een uur aanschuiven om door het nachtelijke Zwarte Woud te suizen? No way! Dankzij onze lanyard, Ben en Savannah kunnen we opnieuw langs de uitgang plaatsnemen. Ik hoef het wellicht niet te vertellen, maar het levert geen vriendelijke blikken van de wachtenden op. Het wordt trouwens nog erger wanneer we na een eerste ronde gewoon mogen blijven zitten. Een gefrustreerde Amerikaan roept verbouwereerd ‘what’s this?!’ door het stationsgebouw wanneer wij onze beugels voor een tweede keer naar beneden duwen. We kijken met z’n allen de andere kant op. Leedvermaak van de bovenste plank wanneer je op dat moment bij die lucky few hoort… dat kan ik je verzekeren.

‘Verbolten’ is mijn favoriete achtbaan van Busch Gardens Williamsburg. Dat besloot ik gisteren al. Het is daarom mooi dat ‘Verbolten’ ook tijdens de Coaster Insider Tour een hoogtepunt vormt. Na twee waanzinnige rondjes worden we in de controlekamer verwacht. Het is bijzonder om over de schouders van erg geconcentreerde operators te mogen meekijken. De achtbaan is zelfs zo complex dat er voortdurend twee medewerkers aanwezig zijn in deze kamer. Daarenboven – en dit is een leuke – is er altijd rechtstreeks contact met de hoofdzetel van Zierer in Duitsland mogelijk. ‘Verbolten’ verlegde namelijk niet alleen de grenzen van Busch Gardens, maar ook die van Zierer. Deze constructeur is nog niet zo lang actief op de markt van grootschalige achtbanen en ‘Verbolten’ blijft tot vandaag hun meest complexe prestatie. Deze ride is helaas nogal vatbaar voor storingen, maar ik kan er begrip voor opbrengen als je alle ingewikkelde snufjes bij elkaar optelt. Bovendien doet men z’n uiterste best om die pannes zo vlug mogelijk te verhelpen.

DSC01147

Het leukste en meest unieke moment van de ‘Verbolten’-rondleiding houdt men voor het laatst. Na ons bezoek aan de controlekamer gaan we immers opnieuw off-road en verlaten we de bewandelde paadjes van het park. We nemen een kijkje bij het showbuilding van de baan, dat ietwat afgelegen tussen de bomen ligt. In deze groene hal met aanzienlijke afmetingen speelt zich het indrukwekkende indoor-gedeelte van ‘Verbolten’ af. Wanneer we het gebouw naderen, horen we het geluid van dreunende bassen, huilende wolven en ijzige wind steeds luider worden. Dat past niet bij de huidige weersomstandigheden – ’t is inmiddels dertig graden en de hemel is strakblauw – maar in het spookachtige sfeertje van ‘Verbolten’ klopt het uiteraard wel.

We herbeleven die donkere sfeer trouwens op een sensationele manier, want dankzij deze tour mogen we een kijkje nemen in het showgebouw. En jawel: dat allemaal terwijl de coaster operationeel is! Zelfs het betreden van dat gebouw is al een avontuur op zich. Om de ritervaring van de inzittenden niet te verstoren, mag de deur namelijk niet open wanneer er zich een trein in het gebouw bevindt. We moeten dus in sneltempo binnenglippen tussen twee voertuigen, terwijl Savannah op haast militaire wijze ‘Go go go!’ roept. Net wanneer de deur dicht valt, hoor ik een oorverdovende knal en beginnen er stroboscopen te flitsen. Hoewel m’n ogen nog aan de duisternis moeten wennen, zie ik een achtbaantrein aan hoge snelheid voorbij vliegen. Aangezien de scènes van ‘Verbolten’ pas oplichten wanneer de trein nadert, kunnen we trouwens perfect het parcours en het intense bochtenwerk volgen. Het valt me op dat de decorstukken in dit indoor-gedeelte gewoon beschilderde doeken zijn, want je ziet ze wapperen wanneer er een voertuig passeert. Klinkt el cheapo, maar tijdens de rit kan het thema gelukkig wel overtuigen. Het eigenlijke freefall-element is vanuit ons standpunt niet zichtbaar, maar dat konden we daarnet al bewonderen dankzij nachtcamera’s in de controlekamer. We zouden uiteindelijk een tiental minuten doorbrengen in de hal en we zien op die manier de verschillende showscènes die deze coaster zo formidabel maken. Ik kan het niet genoeg benadrukken: dit moment in de hal van ‘Verbolten’ verantwoordt op z’n eentje elke dollarcent die ik voor deze tour betaalde.

DSC01151DSC01155

Want tja… ehm, wat kost het eigenlijk om deel te nemen aan de Coaster Insider Tour? Eerlijk gezegd ben ik ontzettend geschrokken van de prijs, in positieve zin welteverstaan. Als Observant betaal je 60 dollar voor de rondleiding. Als je de lifthill-klim van ‘Griffon’ eraan wil toevoegen, kost dat 15 dollar extra. Je moet bij deze bedragen natuurlijk de toegangsprijs van Busch Gardens optellen, maar ik blijf het een betaalbare aangelegenheid vinden. Ter vergelijking: een ‘Quick Queue Unlimited’ kost op een doorsnee zaterdag 80 dollar. De VIP-tour is dus zelfs goedkoper, terwijl je bergen weetjes, kijkjes achter de schermen en twee wachttijdloze ritten op de topachtbanen mag maken. En terwijl die duur betaalde ‘Quick Queue’-gasten alsnog een kwartier moeten aanschuiven voor een plekje op de middelste rijen, worden wij rechtstreeks geëscorteerd naar de zitplaats van onze keuze. We mogen zelfs letterlijk blijven zitten voor een tweede rondje. Waanzinnige decadentie op pretparkniveau.

DSC01158

Wanneer we bij Apollo’s Chariot arriveren, vraagt Savannah waar we liefst zitten. Aangezien we de baan gisteren backseat testten, vragen we naar de pole position. Geen probleem, antwoordt ze. En voor we het goed beseffen, hebben we al twee heerlijke ritjes op deze B&M Megacoaster achter de kiezen. We gaan hier niet achter de schermen aangezien de onderhoudszone van ‘Apollo’s Chariot’ blijkbaar heel gelijkaardig is aan de exemplaren van daarstraks. De toegevoegde waarde zou dus nihil zijn. Savannah en Ben gaan ook niet of nauwelijks in op Apollo’s buurjongen ‘Tempesto’, maar ze overhandigen me wel een eenmalige ‘Quick Queue’ om dit capaciteitsarme gedrocht na de tour te bezoeken. Ten slotte resten er ons enkel nog twee rondes ‘Loch Ness Monster’. Toen we vanochtend vroeg bij deze baan passeerden, was men immers nog druk in de weer met inspecties. Rond het middaguur is deze legendarische Arrow echter volop in actie en we sluiten deze VIP-Tour dus af met een stuk achtbaangeschiedenis van de bovenste plank. De inbegrepen portie Arrow-knikken neem ik voor lief.

Het is al één uur wanneer de tour op z’n einde loopt. Voor ons betekent dat meteen ook dat we afscheid nemen van Busch Gardens; we hebben vanmiddag immers nog een autorit van een goeie 450 kilometer voor de boeg. We bedanken Savannah en Ben voor hun hartelijke ontvangst en we wandelen naar onze huurwagen. Wanneer we de lange rit naar het noorden aanvangen, besluit ik dat deze voormiddag absoluut voor herhaling vatbaar was. De Coaster Insider Tour bracht ons op plekken waar je normalerwijze niet binnen geraakt en we konden op nauwelijks enkele uren meer coasterritten maken dan tijdens die volledige pretparkdag gisteren.

Ook interessant: op het indoor-stuk van ‘Verbolten’ en de originele blauwdrukken van ‘Loch Ness Monster’ na, mag je overal naar hartelust fotograferen. Zelfs tijdens de liftwalk van ‘Griffon’ zouden we onze eigen camera mogen bovenhalen. Het is uiteraard jammer dat exact dit gedeelte van de tour geannuleerd werd, al creëert het een goede reden om de Coaster Insider Tour ooit nog eens te reserveren. Ik zou het alvast onmiddellijk opnieuw doen, want het was puur genieten. Hoewel je als pretparkfan weinig écht nieuwe informatie te horen krijgt, vertellen de gidsen met veel liefde over hun thrillmachines. Vragen beantwoorden Savannah en Ben met plezier en sommige weetjes zijn verrassend. Bij ‘Verbolten’ wist men bijvoorbeeld te zeggen dat het dakje bovenaan de grootste afdaling geplaatst is door een professionele dakdekker. Dat klinkt logisch, maar dat dak moest er wel stokoud en verwoest uit zien. Die bewuste dakdekker sprak ondanks de beperkte omvang dus over de moeilijkste dakconstructie die hij ooit afgeleverd had. Zulke weetjes houden de tour luchtig en boeiend, want het is heus niet enkel coastertalk voor de fans. Ten slotte kan je deze rondleiding ook beschouwen als een alternatieve ‘Quick Queue’, iets wat op zo’n drukke zaterdag een buitengewone luxe is.

DSC01064

Kortom… Staat Busch Gardens Williamsburg op je planning en organiseert men deze tour tijdens jouw bezoek? Overweeg dan zeker om jezelf in te schrijven. Als het een stimulans mag zijn: we hebben zelfs ontdekt dat je de Coaster Insider Tour en een avondje coasteren in Hershey Park kunt combineren. Na een autorit van zes uur (en veel meer file dan Google Maps voorspelde) staan we immers in het beroemde chocoladestadje met z’n spectaculaire coasterpark. We zouden die avond uiteindelijk slechts een uurtje in Hershey Park doorbrengen, maar dat blijkt genoeg om vier nachtelijke achtbaanritten te scoren. De tien andere exemplaren komen een dag later uitgebreid aan bod. Dat lees je goed: veertien credits in dit ene park! We gaan morgen dus een intense zondag vol first drops, g-krachten en inversies tegemoet. En oh… ook iets met veiligheidsbeugels die niet zouden misstaan in een middeleeuwse folterkamer. Tot morgen!

IMG_9886

Wordt vervolgd

 

4 gedachtes over “Coaster Insider Tour @ Busch Gardens Williamsburg

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s