Busch Gardens Williamsburg

Busch Gardens Williamsburg

Williamsburg, Virginia, USA

Rating: 4 out of 5.

“Buongiorno Tempesto, bonjour Griffon, guten Tag Verbolten, salut InvadR”

After the success of Busch Gardens Tampa Bay, another Busch Gardens property was opened near colonial Williamsburg in the spring of 1975. Not many theme parks are as highly regarded as Busch Gardens Williamsburg. The park is known for its high-quality coasters, excellent theming and lush landscaping. In fact, the park likes to call itself The World’s Most Beautiful Theme Park. Although that statement might be a bit too bold, I totally agree that Busch Gardens Williamsburg is a wonderful park. Interestingly, theming at this park is very different when compared to the theming at Busch Gardens Tampa. Whereas the Florida park focuses on African cultures, this Virginia-based park is centered around European countries. In other words: welcome to Europa-Park USA!

ROLLER COASTERS

One of Busch Gardens’ most legendary rides is Loch Ness Monster. This multi-looper was manufactured by Arrow Dynamics and presented to the public in 1978. It must have been a huge innovation at the time it was built. Its height of 130 ft (40 metres) and the total track length of 3,240 ft (approximately one kilometer) are even quite impressive to today’s standards. It’s no surprise that the ride is still very popular and its interlocking loops remain a visual masterpiece. But is the actual roller coaster experience as impressive as it looks? My answer is yes. Despite the ride’s respectable age, Nessie’s vertical loops create considerable g-forces and that triple indoor helix surprises me every time.

The centrepiece of the Italian themed land is a square called Festa Italia. Here you’ll find several flatrides and three thrilling roller coasters. The oldest member of that trio is Apollo’s Chariot, B&M’s first ever hyper coaster. Apollo’s Chariot is 170 ft (52 metres) tall and the trains reach a top speed of 73 mph (120 km/h). It’s important to know that Apollo’s Chariot doesn’t deliver the fiercest airtime or strongest g-forces. I find it a very enjoyable coaster, nonetheless. The ride remains silky smooth after 26 years of operation and the sense of speed is elevated thanks to the lush foliage surrounding the layout.

The other credits in Festa Italia heavily rely on accelerations. One of these rides is Tempesto, a Sky Rocket II by Premier Rides. This is a popular coaster model that also provides thrills at SeaWorld San Diego and Busch Gardens Tampa. Here in Europe, we mainly know the Sky Rocket II as Sky Scream at Plopsaland Deutschland. These are attractions with a spectacular look and they offer big thrills on a limited footprint. The launches are snappy, the hangtime feels bizarre and the ride is unbelievably smooth. That’s why it would be wrong to call Tempesto a bad roller coaster, but in my opinion this model is more suitable for medium-sized family parks than for large thrill parks like Busch Gardens.

What’s better than Tempesto’s three launches? Right… the four accelerations on Pantheon. This LSM Launch Coaster opened in 2022 and it reaffirmed Busch Gardens Williamsburg’s status as one of America’s leading roller coaster destinations. The layout includes a fast track switch, a reversed spike and a zero-g stall. If this all sounds rather abstract, I could also describe Pantheon as an American Toutatis. Still, it’s important to know that Pantheon isn’t as impressive as its French cousin. The second part of Toutatis’ layout feels more complete and Pantheon definitely underwhelms when we talk about theming. It was built on a boring plain and it seems as if there was no budget for a decorated queue or station. With a name like Pantheon, you might expect the ride to start in an impressive Roman temple, but Busch Gardens settled for an ugly steel canopy. Fine roller coaster, lackluster presentation.

The Oktoberfest area of Busch Gardens is the place to be to try a German sausage platter and to ride some family-oriented coasters. My favourite one is Verbolten. This is a semi-indoor experience and the atmosphere in that indoor part is truly amazing. After this dark section (which includes some cool lighting effects), the train reaches its signature drop towards the Rhine River, followed by some very powerful curves. Verbolten completely blew my mind and it’s hard to believe that it was actually built by kiddie coaster manufacturer Zierer. On a side note, it’s kind of hilarious to witness Busch Gardens’ depiction of the Black Forest and Germany as a whole. Europeans know the Black Forest as a cute holiday destination with friendly people, romantic mountain views, cuckoo clocks and mountain goats. Busch Gardens portrays it as a dark forest of doom, though.

This dark atmosphere can also be found around DarKoaster. This enclosed launched roller coaster is hidden behind a gloomy castle facade and the ride is filled with several spooky effects. However, DarKoaster’s most noteworthy feature is not its theme, but rather its double ride experience. Thanks to cleverly-designed track switches, riders experience the layout twice without passing through the station. This turns out to be a nice gimmick, but it doesn’t transform DarKoaster into a world-class experience. Actually, the whole ride feels like a watered-down version of Verbolten’s indoor section. Besides, it’s a real shame that DarKoaster has occupied the spot of a former dark ride. That dark ride (The Curse of DarKastle) was entertaining and it brought variety to Busch Gardens’ ride lineup. DarKoaster, however, is just one of the many roller coasters.

Amusement park attractions aren’t built for eternity. A free fall tower was recently removed from the Oktoberfest section and in 2009 we also said goodbye to the legendary Big Bad Wolf. This suspended coaster became legendary due to its intensity and photogenic drop by the water. The ride is missed by many theme park enthusiasts, but Busch Gardens is bringing the predator back for the 2025 season. The ride is making its comeback as Big Bad Wolf – The Wolf’s Revenge, a B&M family inverted coaster. The track is 2,600 ft (nearly 800 meters) long and the trains reach a top speed of 40 mph (65 km/h), so these are nice statistics for a family roller coaster. Interestingly, The Wolf’s Revenge is the world’s first B&M coaster with two lift hills, if I’m not mistaken.

Germany’s biggest thrill machine is Alpengeist. This ride is often considered as one of the planet’s best inverted coasters. There’s only one way to find out if that’s correct: a front row ride. And oh my god… it’s truly a great coaster. This runaway ski lift stands out because of its unpredictable layout, the original theming, high speeds and some brilliant near misses. Alpengeist’s craziest moment is without a doubt the cobra roll, which made me grey out during every single ride. This coaster makes me realize that I really have the best hobby in the world. Some people may find it crazy that I travel to the USA for theme parks, but these people will probably never ride a magnificent coaster like Alpengeist. I hope they enjoy their painful ride on El Condor.

More B&M goodness can be found at the French section of the park. Big, bigger, Griffon. This ride’s size is impressive, but how about the ride? Believe me… it’s at least as good. I loved every Dive Machine I’ve ridden so far, but Griffon is superior. During a back row ride, I experienced some the most intense airtime I’ve ever felt on a roller coaster. Besides, both descents are powerful and the smoothness is remarkable. Griffon is a world-class roller coaster and it’s also a visual masterpiece. The ride can be admired from many different viewpoints and the final splashdown is extremely photogenic. So dear Griffon, je t’aime.

For a full coaster bingo, you’ll also need to ride Grover’s Alpine Express and InvadR. The former is a Zierer kiddie coaster, the latter is a quite unimpressive GCI wooden coaster. InvadR features some powerful curves, but the layout is extremely short. Although I’m usually a huge fan of GCI coasters, this turns out to be one of the weaker attractions at Busch Gardens.

OTHER EXPERIENCES

Busch Gardens Williamsburg offers iconic roller coasters, but it isn’t just an ordinary thrill destination. Theming and landscaping play important roles in this park. The natural eye-catcher of the park is the Rhine River, which can be explored during a Rhine River Cruise. The boats of this attraction depart near a stunning wooden walkway, and they guarantee 15 minutes of peace and quiet. By the way… if sit-back-and-relax attractions are your thing, I would also highly recommend the Aeronaut Skyride. This cable car has stations in three lands and the views of Busch Gardens’ most famous coasters are phenomenal. The flight between Germany and England is especially cool, as it lets you soar right past Loch Ness Monster’s interlocking loops.

WORTH A VISIT?

Busch Gardens Williamsburg is a theme park of mythical proportions. The roller coaster collection is impressive and the park is located in a dazzlingly beautiful area. But… Busch Gardens is far from perfect. Firstly, the attraction lineup isn’t that well-balanced. The park is filled with world-class coasters, but it’s such a shame that Busch Gardens doesn’t offer a great dark ride (anymore). Secondly, we encountered slow operations, which sometimes lead to unnecessarily long queues. Thirdly, it’s clear that United Parks & Resorts wants your money. I realize that every amusement park’s goal is to make a profit, but the money-grab just feels more obvious here at Busch Gardens. Visitors have to store their bags in paid lockers and the park really does its best to sell expensive extras like Quick Queue and VIP tours. Pricing for food and drinks is also quite steep. Our lunch was okay, but I wouldn’t state that our German sausage platter was worth 26 dollars.

Despite some flaws, Busch Gardens Williamsburg is a fine theme park and it’s easy to see why it’s on the bucket list of so many roller coaster enthusiasts. I even dare say that I prefer this park to its namesake in Tampa. Do you share this opinion or do you disagree? Be sure to leave a comment at the bottom of this page.

This article reflects my personal experience at Busch Gardens Williamsburg during a visit in April 2025.

Busch Gardens Williamsburg

Williamsburg, Virginia, USA

Rating: 4 out of 5.

“Thuishaven van een hele reeks legendarische rollercoasters”

Stella-Landia, Heineken Park, Erdinger Welt of Duvel Kingdom. Voor ons klinkt het misschien vreemd om een pretpark aan bier te linken, maar in de Verenigde Staten kijkt men er minder gek van op. Brouwerij Anheuser-Busch stond er namelijk aan de wieg van twee populaire parken. In 1959 presenteerde men Busch Gardens Tampa Bay in het zonnige Florida en zestien jaar later kwam er een zusterpark nabij Williamsburg, een bekend toeristenstadje in de staat Virginia. Het park in Tampa is sinds jaar en dag een geliefd tussendoortje voor pretparkliefhebbers die hun vakantie in Orlando doorbrengen, want vanuit de pretparkhoofdstad rijd je in een uur naar Busch Gardens. Het park in Williamsburg lijkt op het eerste gezicht moeilijker bereikbaar, maar dat valt eigenlijk reuze mee. Grootstad Richmond ligt vlakbij en een dag Busch Gardens Williamsburg valt makkelijk te combineren met bezoekjes aan andere coasterbestemmingen als Kings Dominion en Hersheypark.

ENGLAND

Busch Gardens Tampa brengt Afrikaanse exotiek tot leven in themazones als Congo, Egypte en Marokko. Het park in Williamsburg baseert zich dan weer grotendeels op Europese landen, dus je mag het misschien beschouwen als een Amerikaanse versie van Europa-Park. Het Europese thema is zelfs aan de hoofdingang al duidelijk aanwezig, want we betreden het park via een Brits aandoende Main Street. Het beeld wordt er bepaald door heel wat vakwerkhuisjes, een replica van het Globe Theatre en een overdaad aan Union Jacks. Achter de gevels verstopte men een koffiebar, een snoepwinkel en uiteraard ook een grote souvenirshop. De rekken zijn er gevuld met T-shirts en hoodies waarop de logo’s van Apollo’s Chariot, Alpengeist, Verbolten en Griffon prijken. Het doet ons beseffen dat er vandaag heel wat wereldberoemde rollercoasters op het programma staan. En onze eerste stop? Dat is een klassieker uit 1978.

SCOTLAND

Het Engelse themagebied vloeit, net zoals in het echte leven, naadloos over in Schotland. Qua oppervlakte is dit een van de kleinste zones en ook het aanbod is beperkt. Je vindt hier een station van de Busch Gardens Railway en in de Highland Stables zijn verschillende typisch Schotse diersoorten te zien. Toch is dat slechts bijzaak, want het is Loch Ness Monster die alle aandacht opeist. De gele rails van deze Arrow multi-looper glooien al bijna 50 jaar door de vallei. De baan moet in de beginperiode overigens een heuse innovatie geweest zijn. De hoogte van 40 meter en de tracklengte van een kilometer zijn zelfs vandaag nog respectabel te noemen. Loch Ness Monster is bijgevolg nog steeds populair en iedereen maakt wel een foto van de interlocking loopings die de baan wereldberoemd maakten. Kan het Schotse monster zijn sterrenstatus bevestigen? Wat mij betreft wel: voor een dergelijke oldie genereren de loopings behoorlijke g-krachten en ik word volkomen verrast door een driedubbele overdekte helix. Busch Gardens trakteerde de baan recentelijk trouwens op een renovatie (inclusief bijkomende theming voor de wachtruimte), dus het lijkt erop dat men Loch Ness Monster nog lang in het park wil houden.

SESAME STREET – FOREST OF FUN

Busch Gardens behoort tot United Parks & Resorts, tevens de uitbater van meerdere waterparken en de Amerikaanse vestigingen van SeaWorld. In de meeste van deze parken vind je een Sesamstraat-kindergebied terug en dat is niet anders in Busch Gardens Williamsburg. De zone bevat kleine rides, een waterspeelplaats en een aantal betaalspelletjes, maar wij komen hier vooral heen voor Grover’s Alpine Express. Deze winters gethematiseerde kiddie coaster van Zierer ontbreekt namelijk nog op mijn achtbaanteller. Tijdens een vorige bezoek stond er een wachttijd van 45 minuten en dat is Grover’s Alpine Express vanzelfsprekend niet waard. Vandaag mogen we echter meteen instappen, waarna we getrakteerd worden op een verbazend soepele rit.

ITALY

In de oostelijke hoek van Busch Gardens Williamsburg ligt het Italiaanse themagebied. We kunnen hier plaatsnemen in Leonardo Da Vinci’s versie van een stormram (een origineel gethematiseerd schommelschip) of een hapje eten bij Marco Polo’s Marketplace. Tijdens de zomermaanden is Italië dan weer the place to be om verkoeling te vinden, maar wij zijn in april duidelijk nog iets te vroeg daarvoor. Zowel bij Escape From Pompeii als bij Roman Rapids blijft het namelijk akelig stil. Dit zijn respectievelijk een shoot-the-chutes en een rapid river, beiden geleverd door Intamin. De raftingbaan zou ik sowieso overslaan omwille van de temperatuur, maar Escape From Pompeii lijkt me eigenlijk best een toffe ride. Op YouTube-filmpjes zie ik namelijk dat er tussen de lifthill en de afdaling een knap gethematiseerd stukje darkride met vuureffecten zit. Jammer maar helaas: het waterbassin van de ride staat droog. Hou hier rekening mee indien je tijdens het voorjaar naar Busch Gardens reist.

FESTA ITALIA

Het middelpunt van de Italiaanse zone is een levendig plein met de naam Festa Italia. Er staan meerdere flatrides, maar de publieksfavorieten op dit plein zijn ontegensprekelijk de drie rollercoasters. Het oudste lid van dat trio is Apollo’s Chariot, de eerste hyper coaster die ooit van de band rolde bij B&M. Volgens de huidige maatstaven is het cijfermateriaal niet buitengewoon: Apollo’s Chariot behaalt na z’n 64 meter diepe first drop een topsnelheid van 120 kilometer per uur en de totale tracklengte bedraagt ongeveer anderhalve kilometer. Daarnaast merken we op dat Apollo’s Chariot niet de heftigste airtime oplevert en dat de g-krachten binnen de perken blijven. Maar weet je wat? Dat is allemaal prima, want ik vind het een zeer genietbare coaster. Zelfs na een kwarteeuw glijden de treinen nog steeds soepel over de rails en de vele bomen rondom de lay-out zorgen voor een verhoogd snelheidsgevoel. Apollo’s Chariot kreeg bovendien een prachtlocatie aan de groene rand van het park.

Bij de andere rollercoasters in het Italiaanse gedeelte staan lanceringen centraal. Een van die banen is Tempesto, een Sky Rocket II van de Amerikaanse constructeur Premier Rides. Dit is een populair achtbaanmodel dat ook in SeaWorld San Diego en Busch Gardens Tampa voor de nodige thrills zorgt. Dichter bij huis kennen we de Sky Rocket II dan weer vooral als Sky Scream in het Duitse Holiday Park. Het zijn attracties met een spectaculaire aanblik en ze bieden veel sensatie op een beperkte oppervlakte. De lanceringen zijn pittig, de hangtime voelt bizar en het voertuig racet met een ongelooflijke souplesse over de rails. Tempesto is dus absoluut geen slechte coaster, maar ik vind dit model eerder geschikt voor middelgrote familieparken dan voor grote spelers als Busch Gardens.

TRAVEL TIP

In Busch Gardens Williamsburg is het bij de meeste attracties verplicht om je persoonlijke spullen in een locker op te bergen. Helaas moet er voor deze kluisjes betaald worden, maar de prijs van het dagabonnement valt relatief goed mee. Opgelet: wanneer je de locker betaalt, probeert het park meteen om je een dure voorkruippas aan te smeren. Let dus goed op tijdens het betaalproces.

Wat is er beter dan de drie lanceringen van Tempesto? Juist… de vier acceleraties van de in 2022 geopende Pantheon. Met deze LSM Launch Coaster herbevestigde Busch Gardens Williamsburg haar status als een van Amerika’s toonaangevende achtbaanparken. Voor iedereen die van nerdy coastertaal houdt: de baan bevat onder andere een fast track switch, een reversed spike en een zero-g stall. Indien dit allemaal nogal abstract klinkt, kan ik Pantheon ook gewoon als een soort Amerikaanse Toutatis beschrijven. Het treintype is identiek en de versnellingen zijn even indrukwekkend. Toch mogen we tevreden zijn dat Toutatis dichter bij onze voordeur staat. Het tweede ritgedeelte van die Franse versie voelt namelijk iets completer en Pantheon verbleekt al helemaal wanneer we de theming vergelijken. In tegenstelling tot z’n Parijse broertje werd Pantheon namelijk op een kaal grasveldje geploft. En of er budget was voor een stijlvol station of een mooi aangeklede wachtruimte? Vergeet het maar. Bij een naam als Pantheon mag je verwachten dat de rit in een imposante Romeinse tempel start, maar Busch Gardens nam genoegen met een stalen afdakje. Hoewel we bij Pantheon een prima achtbaanrit voorgeschoteld krijgen, is het dus geen attractie waar ik dolenthousiast van word.

OKTOBERFEST

Pretparkattracties hebben geen oneindige levensduur. In het Oktoberfest-gedeelte van Busch Gardens Williamsburg zagen we recent bijvoorbeeld vrijevaltoren Mäch Tower verdwijnen en in 2009 namen we eveneens afscheid van de legendarische Big Bad Wolf. Deze suspended coaster van Arrow Dynamics was legendarisch omwille van z’n intensiteit en de fotogenieke afdaling aan het water. Fans reageerden teleurgesteld op de afbraak, maar vanaf 2025 wordt het gemis een beetje draaglijker. Het roofdier maakt namelijk zijn comeback als Big Bad Wolf – The Wolf’s Revenge, een familiale inverted coaster van B&M. De baan is bijna 800 meter lang en de treintjes bereiken een topsnelheid van 65 kilometer per uur, wat in mijn ogen mooie statistieken zijn voor een familieachtbaan. Bovendien pronkt The Wolf’s Revenge met een primeur, want naar mijn weten is dit ‘s werelds eerste B&M met twee lifthills. Over de ritervaring kan ik weinig zeggen (de baan zou pas zes weken na ons bezoek officieel openen), maar deze reïncarnatie van Big Bad Wolf ziet er zowel qua lay-out als qua theming verrassend tof uit.

The Wolf’s Revenge is niet de enige rollercoaster in dit parkgedeelte die we moeten missen. Tot onze grote spijt blijft ook bij Verbolten de poort gesloten. Busch Gardens Williamsburg communiceert de sluiting als ‘annual maintenance’, maar ik vind dat een tamelijk flauw excuus. Dit is immers een seizoenspark en als bezoeker mag je dan verwachten dat jaarlijks onderhoud tijdens de wintermaanden uitgevoerd wordt. Ik ga mijn teleurstelling dus niet onder stoelen of banken steken, want tijdens een vorig bezoek riep ik Verbolten nog uit tot mijn favoriete rollercoaster van het park. Ik werd toen aangenaam verrast door de comfortabele treinen en de gevarieerde lay-out, maar vooral de sfeervolle indoor-passage maakte een blijvende indruk. Ik vind het bijgevolg doodjammer dat er vandaag geen Black Forest Tours plaatsvinden. 

Kunnen we het gemis van Verbolten misschien goedmaken met een portie Deutsche Gastronomie? In het nabijgelegen Festhaus werken we ‘s middags alvast een sappige Bratwurst mit Kartoffelsalat naar binnen. Wanneer we plaatsnemen aan een van de tientallen houten banken, begint er trouwens net een show op het centrale podium. De geamerikaniseerde uitspraak van Eins Zwei Saufen of Auf Wiedersehen is hilarisch en we kunnen het tafereeltje wel waarderen. Ik wil deze voorstelling van de zogenaamde Oom-pah Band niet als een must-do bestempelen, maar ‘t is een fijne manier om jezelf even in München te wanen.

Als je Busch Gardens mag geloven, is Duitsland een soort duistere horrorbestemming. Verbolten schetst een griezelig beeld van het Zwarte Woud en bij DarKoaster zie je onze oosterburen evenmin op een fleurige manier. Deze familiale lanceerachtbaan schuilt achter een donkere kasteelfaçade en tijdens de rit worden meerdere spookachtige effecten bovengehaald. De meest noemenswaardige eigenschap van DarKoaster is echter niet het thema, maar wel de dubbele ritervaring die passagiers voorgeschoteld krijgen. Door middel van wissels beleef je de lay-out namelijk twee maal, zonder dat je daarbij opnieuw door het station hoeft te rijden. Dat blijkt een leuke gimmick, al moet ik toegeven dat DarKoaster verder tamelijk gewoontjes is. De special effects blijken niet bijzonder en het geheel herinnert sowieso te fel aan het indoor-gedeelte van Verbolten. Een grote toegevoegde waarde levert deze ride in mijn ogen dus niet. Het voelt bovendien dubbel wrang omdat DarKoaster de voormalige locatie van een darkride opeiste. Die darkride (The Curse of DarKastle) was vermakelijk en bracht een welgekomen variatie in het attractieaanbod van Busch Gardens. Nu is dit gewoon een van de vele achtbanen.

GERMANY

Busch Gardens Williamsburg prijst zichzelf graag als The World’s Most Beautiful Theme Park. Dat gaat waarschijnlijk niet over de theming (ik kan heel wat voorbeelden bedenken van parken die dat beter doen), maar wel over de locatie. Het park ligt namelijk in een prachtig moerasgebied met weelderige vegetatie. De natuurlijke blikvanger van het domein is een waterloop die symbool staat voor de Rijn. Bijna iedere parkbezoeker maakt wel een foto van deze rivier en de achtbanen die eraan grenzen, maar het is eigenlijk nog leuker om in te schepen voor een Rhine River Cruise. De sloepen van deze attractie vertrekken nabij een oogstrelend houten wandelpad en ze garanderen een kwartiertje volmaakte rust. Indien zulke sit-back-and-relax-attracties je ding zijn, wil ik trouwens ook de Aeronaut Skyride warm aanbevelen. Deze kabelbaan heeft stations in drie themagebieden en de uitzichten op Busch Gardens’ beroemdste coasters zijn fenomenaal. Vooral de etappe tussen de Duitse en Engelse zone is de moeite waard, aangezien je daarmee rakelings langs de loopings van Loch Ness Monster zweeft.

Na een rustgevend moment is een shotje adrenaline gewenst. Daarvoor kunnen we terecht bij Alpengeist, een van de spectaculairste rollercoasters die Busch Gardens rijk is. Deze wit-blauwe gigant werd gethematiseerd naar een Duits skiresort. Het decor bestaat bijgevolg uit kneuterige chalets met daarop een laagje nepsneeuw. De treinen werden dan weer opgesmukt met kleurrijke skilatten, dus we mogen wel stellen dat Alpengeist er prima uitziet. Het goede nieuws stopt daar niet, want ook qua rit wordt er topkwaliteit afgeleverd. Alpengeist is namelijk een extreem krachtige B&M inverted coaster met een onconventionele lay-out. Tijdens de gedraaide first drop wordt het even grijs voor onze ogen en de razendsnelle cobra roll behoort tot de meest intense inversies die ik ooit beleefde. Dit is zo’n achtbaan waardoor ik opnieuw geloof dat ik echt de allerbeste hobby ter wereld heb. Mensen verklaren me soms gek dat ik naar Amerika reis om pretparken te bezoeken, maar die mensen zullen nooit in een meesterlijke coaster als Alpengeist zitten. Veel plezier met El Condor, denk ik dan.

NEW FRANCE

Niet ieder themadeel in Busch Gardens Williamsburg is gebaseerd op een Europees land. Er is bijvoorbeeld ook een Canadees gebied, maar men verbergt dat door er de naam New France op te plakken. Het Nieuw-Franse territorium geldt als een van de kleinste zones in het park en ook het attractieaanbod is relatief braaf. Er staat een ouderwetse Scrambler en een log flume met de naam Le Scoot, maar die blijft (net zoals de overige waterattracties) gesloten tijdens de lentemaanden. We zien gelukkig wel beweging bij InvadR, een houten rollercoaster met een wel erg imposante toegangspoort. Het blijft me een raadsel waarom men exact voor de gekke schrijfwijze koos, maar de ritervaring vind ik uitstekend. InvadR is namelijk, net zoals z’n naam, kort maar krachtig. Het bochtenwerk genereert toffe laterale g-krachten en er zit een leuke portie airtime in verwerkt. Het is bovendien fijn dat de lay-out een paar keer de boomstammenbaan en de parktrein kruist. In mijn ogen is dit dus een prima GCI, maar vergeet niet dat het eerder een familieattractie dan een thrill is.

FRANCE

De skyline van Busch Gardens Williamsburg is zonder meer imposant. Van de elf rollercoasters zijn er maar liefst vier die boven de magische grens van 50 meter uittorenen. Met zijn 62 meter is Griffon echter de absolute koning wanneer het op hoogtemeters aankomt. Daarnaast zijn ook de afmetingen van de treinen, waarin maar liefst tien (!) passagiers naast elkaar kunnen plaatsnemen, kolossaal. Ik vind Dive Machines sowieso coole apparaten, maar dit exemplaar blijkt superieur ten opzichte van onze Europese versies. De airtime die ik ervaar wanneer we backseat over het randje gesleurd worden, is bijvoorbeeld moeilijk met woorden te beschrijven. Verder zijn de beide drops krachtig en verloopt het allemaal met een souplesse waar we bij vele andere coasters alleen maar van kunnen dromen. Tot slot wil ik ook een complimentje geven aan de ontwerper van het Franse themagebied rondom Griffon. Je kan de baan namelijk vanaf heel wat mooie uitkijkpunten bewonderen en de afsluitende splashdown is zeer fotogeniek. Dus monsieur Griffon, je t’aime. En ik vind het heus geen ramp dat het wachttijdbordje vandaag hardnekkig op ‘zero minutes’ blijft staan.

IRELAND

Tijdens de eerste dag van ons bezoek aan Busch Gardens Williamsburg genieten we van zonneschijn, maar op dag twee valt de regen plots met bakken uit de hemel. Het park besluit hierop om de poorten vervroegd te sluiten en dat is volkomen begrijpelijk. Toch missen we daardoor Celtic Fyre, een show die door USA Today ooit tot #1 Theme Park Entertainment uitgeroepen werd. Een Ierse dansvoorstelling zou me in het dagelijkse leven niet trekken, maar hier in Busch Gardens had het een fijne variatie opgeleverd tussen alle heftige achtbaanritten. De ingang van Celtic Fyre bevindt zich trouwens op een schattig Iers pleintje, waar uiteraard ook een fameuze Irish Pub gevestigd is. Liefhebbers van bier en whiskey komen dus aan hun trekken, maar als attractiefan heeft de Ierse zone relatief weinig te bieden. De enige noemenswaardige ride is immers Finnegan’s Flyer, een dubbele reuzenschommel die tot een hoogte van 25 meter zwaait. 

Tijdens een bezoek aan Busch Gardens in Florida moet je serieus je best doen om geen dieren te spotten. De neushoorns, giraffen, apen en leeuwen zijn daar namelijk in groten getale aanwezig. In Williamsburg spelen beestjes een opvallend kleinere rol, maar volledig afwezig zijn ze niet. Een bosrijk gedeelte van het park vormt namelijk de thuishaven van Amerikaanse zeearenden en een aantal wolven. Deze dierenhabitats zijn lang niet zo imposant als de uitgestrekte Serengeti in Busch Gardens Tampa, maar toch is het een aangename plek om even de rust op te zoeken. En zo zit er toch nog een vleugje Big Bad Wolf in onze ervaring met het park.

Busch Gardens Williamsburg is een themapark van mythische proporties. De collectie achtbanen is ijzersterk en het park bevindt zich in een oogverblindend mooi stukje natuur. Men creëerde bovendien enkele fijne themagebieden, want vooral in het Duitse en Ierse straatje proeven we van een heel opgewekte sfeer. Maar… Busch Gardens is niet volmaakt. Ten eerste verlopen de operations niet altijd even gestroomlijnd, wat soms tot nodeloos lange wachtrijen leidt. Ten tweede is het opvallend dat men het onderhoud van de attracties klaarblijkelijk niet kan afronden tijdens de wintersluiting, waardoor je vroeg op het jaar een uitgekleed aanbod aantreft. Ten derde is het overduidelijk dat de kassa van United Parks & Resorts moet rinkelen. Toegangskaarten voor Busch Gardens worden aan relatief lage prijzen verkocht, maar binnen de parkgrenzen probeert men op alle mogelijke manieren om geld uit je zakken te slaan. Je moet bijvoorbeeld betalen voor lockers en men probeert regelmatig om dure extra’s zoals Quick Queue aan de man te brengen. Ook de prijzen voor eten en drinken liggen hoog. We aten hier weliswaar niet slecht, maar of die Duitse worstenlunch nu echt 26 dollar waard was? Neen, dat niet.

PRO & CONTRA

  • Fantastische rollercoasters
  • Prachtige locatie in het groen
  • Fijne theming
  • In het voor- en naseizoen blijven er regelmatig attracties gesloten
  • Operations zijn voor verbetering vatbaar
  • Gebrek aan darkrides

Al bij al is Busch Gardens Williamsburg een prima themapark dat terecht op de bucket list van menig achtbaanliefhebber staat. Het park zou in mijn ogen completer aanvoelen indien men een grootschalige darkride in het aanbod had, al betwijfel ik of het moederbedrijf daar echt geld aan wil spenderen. Gelukkig levert Busch Gardens ook in z’n huidige vorm een uitstekend dagje uit. Ik durf dan ook te stellen dat ik dit park verkies boven de naamgenoot in Tampa, zelfs ondanks het feit dat er daar een topachtbaan als Iron Gwazi staat. Deel je die mening of ga je totaal niet akkoord? Laat het gerust weten door middel van het invulveldje onderaan deze pagina.

Dit artikel weerspiegelt mijn persoonlijke mening over Busch Gardens Williamsburg, gebaseerd op een bezoek in april 2025.

ENGLAND

SCOTLAND

IRELAND

FRANCE

NEW FRANCE

GERMANY

OKTOBERFEST

ITALY

FESTA ITALIA

CHILDREN’S AREAS

DEFUNCT EXPERIENCES

  • Brilliant coasters
  • Stunning location in a dense forest
  • Elaborate theming
  • Prepare for closed attractions if you’re visiting outside of peak season
  • Operations could be improved
  • Lack of dark rides

3 thoughts on “Busch Gardens Williamsburg

  1. Helemaal eens met je verslag. Het park is eigenlijk op heel veel fronten geweldig. De lay-out, de verrassende hoekjes, de trappen langs de rivier en ga zo maar door. Maar toch merk je ook dat dit een groot ‘what-if’ park is. In de afgelopen jaren zijn er enorm veel attracties weggehaald en daardoor heb je nu een park wat niet gebalanceerd en soms leeg aanvoelt. De simulator in Ierland? Weg. De puke rides in Italië? Weg.

    En dat is zonde. Het park mist daardoor gewoon ‘wat anders’ dan weer een achtbaan. Hoe goed ze ook zijn.

    Liked by 1 person

    1. Fijn om te zien dat ook jij er zo over denkt! Ik heb soms de indruk dat het park te vaak opgehemeld wordt en dat de zwaktes amper vermeld worden. Als je puur een coaster-liefhebber bent, is dit een droompark. Maar indien je net iets meer zoekt, zie je al gauw dat er een gapende leegte in het attractieaanbod zit. Laat ons hopen dat er ooit een nieuwe darkride verschijnt!

      Like

Leave a comment