Dreamworld

NEDERLANDS // ENGLISH

Er bestaat zoiets als verplichte nummertjes wanneer je op reis bent. Je kent dat gevoel ongetwijfeld: in Parijs moeten we een selfie nemen met de Eiffeltoren, je bent niet in San Francisco geweest als je de Golden Gate Bridge niet zag en een bezoek aan Hong Kong is bijna onlosmakelijk verbonden aan een tramritje naar Victoria Peak. In Australië geldt min of meer dezelfde ongeschreven regel. Je hoort immers sowieso een hike te ondernemen langs de grillige kustlijn…

DSC03914

… je staat bij voorkeur met open mond te kijken naar een tropisch strand middenin de grootstad…

DSC03928

… een foto van dit architecturale hoogstandje is verplichte kost…

DSC04095

… en je hoort lokale wildlife te spotten. Koala’s bijvoorbeeld…

DSC04024

… of dingo’s…

DSC04029

… en de wereldsterren van het Australische dierenrijk kunnen natuurlijk ook niet ontbreken.

DSC08170

Allemaal leuke dingen hoor. En bovendien maken ze je Instagram- en Facebook-profielen opeens een stuk exotischer. Maar wat als je er simpelweg niet in slaagt om die beestjes in het regenwoud of de outback te vinden? Is die langverwachte reis dan niet geslaagd? Neen hoor… je kunt namelijk ook gewoon een ticket kopen voor Dreamworld, waar al die Australische dierenvrienden zonder veel gedoe te zien zijn. En weet je wat nog leuker is? Het feit dat Dreamworld naast de kangoeroes, dingo’s en koala’s ook waterattracties, draaimolens en achtbanen te bieden heeft. We zijn dus opnieuw in een pretpark, het grootste van dit hele continent zelfs.

DSC04056
DSC03970

Het grootste pretpark van Oceanië. Klinkt indrukwekkend, maar valt uiteindelijk best mee. Aussies zijn niet verwend wanneer het over pretparken gaat en Dreamworld is qua oppervlakte alvast niet imposanter dan een gemiddeld Europees park. Toch haalt Dreamworld duidelijk inspiratie bij de grote jongens, want het plein achter de toegangspoort bevat opvallende invloeden van Disney en Universal. De draaiende wereldbol en de luid spelende filmmuziek zijn duidelijke voorbeelden, net zoals het rijtje gevels dat verbazend hard op Disneylands Emporium lijkt. Zelfs voor een nieuwe attractie zoekt men het in Disney-sferen. In deze Main Street wordt er momenteel immers gebouwd aan een vliegsimulator als Soarin’. Dat lijkt me een prima toevoeging voor Dreamworld en ik ben erg benieuwd naar de uitwerking ervan.

DSC04013
DSC03972

Wanneer we op het hoofdplein rechtsaf slaan, komen we uit in het themagebied Ocean Parade. Dat is een vrolijk allegaartje met felle kleuren, komiek vormgegeven zeecreaturen en enkele flat rides. Het assortiment bestaat uit een frisbee-achtige schommel, een Disk’o coaster, een top spin en zo’n hippe vliegtuigmolen waarbij je zelf de intensiteit bepaalt. Allemaal erg mooi om te zien, eens te meer omdat dit gedeelte echt een heel leuke sfeer uitademt. Als je me kent, weet je echter dat ik meestal aan maagomdraaiende machines voorbij loop.

DSC04001
DSC04048

Veel is er voor mij niet te beleven in Ocean Parade, tenzij je de naar racewagens gethematiseerde Hot Wheels SideWinder meerekent. Deze rollercoaster past qua decoratie niet bij de omgeving en hij staat sowieso een beetje verloren in een uithoek van Dreamworld. Ondanks het feit dat er een heus racewagen-museum naast de deur gebouwd werd, is de uitwerking van SideWinder trouwens pover. De wachtruimte is een beetje kil en de onboard-audio (die nauwelijks twee jaar geleden toegevoegd werd) staat uit. De rit maakt helaas weinig goed, want deze Arrow schudt me aardig door mekaar. De lay-out zit boordevol foute knikken en dat is zelfs in een gloednieuwe Vekoma-trein duidelijk voelbaar. Is er dan echt niks positiefs over Hot Wheels SideWinder te vertellen? Natuurlijk wel. Ten eerste vind ik het knap dat de baan een tweede leven kreeg in Dreamworld toen het 800 kilometer zuidelijker gelegen Luna Park Sydney ‘m kwijt wilde. Ten tweede is de originele locatie het vermelden waard: deze coaster staat grotendeels in het aangrenzende waterpretpark. Je kan dus naar hartelust Australische surferboys en -girls spotten tijdens een ritje. Dat maakt die ruwe rit beslist een beetje draaglijker.

DSC03996
DSC04053

Shrek, Madagascar en Kung Fu Panda. Drie populaire filmfranchises die voor de verandering eens niet het Disney-label dragen. Naast pretparkketens als Universal en Merlin gebruikt ook Dreamworld de beroemde figuurtjes om attracties mee te thematiseren. En dat doen ze verdorie verrassend goed. De drie aangrenzende mini-zones Madagascar Madness, Shrek’s Faire Faire Away en Kung Fu Panda’s Land of Awesomeness liggen er stuk voor stuk oogstrelend bij. Toch moet je het als volwassene vooral met het visuele plezier doen, want het merendeel van de aanwezige rides focust op een jonger publiek. Uitzonderingen zijn Pandamonium – een indrukwekkende Zamperla Air Race – en Escape From Madagascar. Deze laatstgenoemde is een inverted family coaster van Vekoma met de gebruikelijke lay-out. De baan ligt er fris bij, maar het voelt aan alsof er op vierkante wielen gereden wordt. Puur creditmateriaal dus.

DSC03983
DSC03981
DSC04015
DSC04017

Ik schreef het in de intro: Dreamworld is een gecombineerd dieren- en pretpark. Noem dit dus gerust het Bellewaerde aan de Gold Coast of Busch Gardens Australia, al is Dreamworld vooral gericht op de lokale fauna. In de zogenaamde Dreamworld Corroboree spotten we kangoeroes, koala’s, slangen, bilby’s, emoes en zowat elke andere soort die je in Australië tegen kan komen. Deze hoek van het park straalt pure rust uit en de dierenverblijven zijn prachtig vormgegeven. Ik vind Dreamworld Corroboree dus echt wel de moeite, eens te meer omdat men in 2018 nog steeds de verbazingwekkende, onvoorstelbare, supersonische Australian Sheep Shearing Show presenteert. Tijdens mijn vorige bezoek vond ik het al hilarisch dat men een volledige voorstelling wijdt aan het scheren van Aussie schapen. Het feit dat men dat nog steeds doet, verdient mijn ultieme respect. Niet geïnteresseerd in schapenscheershows of kruipende/springende/klimmende inwoners van Australië? Dan is er ook nog Tiger Island, het hypermoderne tijgerverblijf waar Dreamworld (terecht) erg trots op is.

DSC04022
DSC04026
DSC04028
DSC03980

Rocky Hollow is de volgende sectie van het park. Het thema is hier een beetje vaag, maar het lijkt me een kruising tussen het wilde westen en fabrieksgebouwen. Het hoogtepunt in deze zone is zowel letterlijk als figuurlijk The Giant Drop, een freefall die z’n naam vollédig waard is. Het ding is een indrukwekkende 119 meter hoog en het voelt aan alsof je daarboven minutenlang moet wachten op de verlossende klik. Wanneer die klik er uiteindelijk komt, valt de gondel tegen ruim 130 kilometer per uur naar beneden. Dit is misschien wel de engste attractie die ik ooit deed, maar de kick is ronduit fenomenaal.

Van de meest sensationele afdaling naar een ronduit lachwekkende afdaling; het kost je in Dreamworld slechts enkele stappen. Naast The Giant Drop ligt namelijk de Rocky Hollow Log Ride, een erg rare boomstammenbaan. We hebben deze log flume overgeslagen omdat de capaciteit dramatisch laag leek, maar ik denk niet dat we iets gemist hebben. De laatste afdaling is bijvoorbeeld zo vlak dat de boot er met een slakkengang af schuift. Bovendien vond Dreamworld het blijkbaar een leuk idee om een dakje op de boomstammen te plaatsen. Ik interpreteer het maar als Bobbejaanland-logica: als we twee waterattracties indoor bouwen, kan je er namelijk ook in op een koude regendag. Slim… heel slim!

DSC04036
DSC04009

Over waterattracties gesproken… Dreamworld had er tijdens mijn vorige bezoek nog twee, maar de zogenaamde Thunder River Rapids is inmiddels ontmanteld. De reden daarvoor is een dramatisch ongeval dat op 25 oktober 2016 het leven kostte aan vier parkbezoekers. Het was een zwarte dag in de geschiedenis van Dreamworld en de desbetreffende rapid river zou nadien nooit meer openen. Tegenwoordig is de site van Thunder River Rapids een enorme bouwwerf. Een deel van de vrijgekomen ruimte wordt momenteel al benut voor het nieuwe flying theater, maar er blijft daarnaast nog een hele lap grond vrij. Benieuwd wat men daarmee van plan is… (update: er komt een gelanceerde achtbaan van Mack!)

DSC04043

Thunder River Rapids was onderdeel van het themagebied Town of Gold Rush. Ik ervoer het toen als een van de meest geslaagde zones, maar er blijft tegenwoordig helaas weinig van over. Enkel BuzzSaw, een SkyLoop van Maurer Söhne, staat nog overeind. Deze rollercoaster wordt gekenmerkt door zijn vreemde lifthill en de ultrakorte lay-out. Boeiend is zo’n baan niet en daarom vind ik het niet rampzalig dat ie exact tijdens deze periode jaarlijks onderhoud krijgt. Met andere woorden: er is vandaag echt he-le-maal niks te beleven in dat westerndorpje van Dreamworld.

DSC04044

Dreamworld is in mijn opinie het mooiste pretpark van Australië. Het vier kilometer verder gelegen Warner Bros Movie World heeft weliswaar een paar thematisch sterkere attracties, maar dat park mist de natuur en de uitgestrektheid van Dreamworld. Toch maakt ook Dreamworld fouten. Mick Doohan’s Motocoaster lijkt namelijk rechtstreeks van een goedkope kermis geplukt. Het station van deze family launch coaster is een simpele tent en van thema is er hoegenaamd geen sprake. Pijnlijk detail (pun intended): de rit is een al minstens even grote tegenvaller. Je zou verwachten dat Intamin intussen wel weet hoe je een soepele familieachtbaan bouwt, maar toch gaat het hier grondig mis. Nen Boosterbike van den Aldi, zouden ze hier in Antwerpen besluiten.

DSC03973
DSC04033

Dreamworld is niet het achtbaanparadijs uit je stoutste dromen, als ik het zacht mag uitdrukken. De vier coasters die ik tot hier toe besproken heb, zijn stuk voor stuk ruwe rammelbakken. Gelukkig telt dit park in totaal vijf credits en ik heb de absolute headliner tot het einde bewaard. Als het een geruststelling mag zijn: dat laatste exemplaar telt geen enkele bocht, dus de kans op schokken wordt grotendeels geëlimineerd.

Ja, dat lees je goed… de topachtbaan van Dreamworld bestaat uit één lang stuk rechte track. Je wordt op die track weliswaar naar een topsnelheid van 160 kilometer per uur gelanceerd en je beklimt vervolgens een hoge toren. Maar toch… zo bijzonder is Tower of Terror II eigenlijk ook weer niet. Ik kan me goed voorstellen dat een dergelijke ride schitterend was tijdens de periode waarin launches minder alomtegenwoordig waren. Nu bijna elk pretpark een gelanceerde achtbaan heeft, mist een dergelijke Reverse Freefall Coaster helaas grotendeels z’n doel. Dreamworld probeerde het ding in 2010 nieuw leven in te blazen door de voertuigen achterwaarts te plaatsen, maar ik vind de toegevoegde waarde daarvan minimaal. De reputatie van Tower of Terror II lijkt dus groter dan de thrillfactor.

DSC03977
DSC03978
DSC04041

We nemen vlug een kijkje in de kleurrijke (lees: pijnlijk aan de ogen) kinderzone waar vrolijke (lees: bloedirritante) liedjes weerklinken. Aangezien we niet binnen de doelgroep van dit zogenaamde Wiggles World vallen, skippen we uiteraard quasi alle rides die hier staan. Een uitzondering wordt echter gemaakt voor de Big Red Car Ride. Dit is immers de enige dark ride van Dreamworld en we hebben toevallig allebei een zwak voor dark rides. Het decor en de interactiviteit zijn werkelijk oerslecht, maar het meest lachwekkende aspect van deze attractie is zonder twijfel het tempo. Kijk goed naar de onderstaande foto… het voertuig beweegt zó traag dat het pas na anderhalve minuut aan ons voorbij zou rijden. Neen echt, ik ben serieus. Check trouwens ook de spanning op de gezichten van de passagiers.

DSC04020
DSC03975

De meeste themaparken beschikken over een attractie die je met plezier meerdere keren wil doen. Ik kon bijvoorbeeld niet genoeg krijgen van DC Rivals Hypercoaster, ik ben verslaafd aan Mystic Manor, ik zou een hele dag in Blue Fire kunnen zitten en ook de PeopleMover word ik nooit beu. Jammer genoeg heeft Dreamworld niet zo’n kanjer in huis. Verder dan het stempeltje gewoon leuk komen de attracties hier eigenlijk niet. Zelfs een blikvanger als Tower of Terror II heb ik na één rit stiekem wel gezien. Dat, in combinatie met het lage bezoekersaantal op deze Paaszondag, zorgt ervoor dat we slechts enkele uurtjes in Dreamworld doorbrengen. Het park is bijzonder mooi aangelegd, het dierengedeelte ligt er verzorgd bij en het personeel is (geheel volgens Australische norm) extreem vriendelijk, maar men mist een knaller van een ride. Wie op zoek gaat naar de ultieme coasterkick, kan dus beter naar het vier kilometer zuidelijker gelegen Warner Bros reizen. Movie World is met voorsprong het betere Gold Coast Theme Park, zeker sinds men dat fantastische Mack-staal in huis heeft.

DSC04045

Noteer dit in je agenda: reis nooit enkel en alleen naar Australië voor themaparken of coastercredits. Tenzij Universal Studios Sydney, het Gold Coast Disney Resort en Six Flags Woolloomooloo binnenkort aangekondigd worden, is er immers weinig reden om een achtbaantrip Down Under te plannen. Movie World zit op de goede weg, klassieke Luna Parks zijn plezierig en Dreamworld is heus wel oké, maar ze presteren niet beter dan het gemiddelde Europese pretpark. Integendeel zelfs; je kan in onze omgeving kwalitatief sterkere parken vinden. Hoewel de zomer hier 350 dagen lijkt te duren en de mensen ongelooflijk vriendelijk zijn, moeten we voor themaparkplezier op topniveau toch echt ergens anders zijn.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: