Switch to English version

Magic Kingdom

Lake Buena Vista, Florida, USA

“Het drukst bezochte themapark van de planeet”

We kennen Walt Disney World als ‘s werelds grootste pretparkresort. Vandaag horen daar vier themaparken, twee waterparadijzen, tientallen hotels en een uitgebreid transportnetwerk bij. Maar het was ooit anders. Toen het resort op 1 oktober 1971 ingehuldigd werd, was het aanbod immers opmerkelijk kleiner. Twee hotels, twee monorail-lijnen en een achtbaanloos pretpark… daar moest men het toentertijd mee doen. Dat ene pretpark droeg echter wel een klinkende naam: Magic Kingdom. In de daarop volgende decennia groeide Magic Kingdom uit tot het populairste themapark van de planeet. Tijdens het recordjaar 2019 liepen er bijna 21 miljoen bezoekers door de poorten, een prestatie die geen enkel ander park ooit evenaarde. En hoewel dat aantal inmiddels een beetje teruggelopen is, blijft Magic Kingdom ook vandaag de nummer één van de pretparkwereld. Waarom dit park zo populair is? We mengen ons graag in de drukte om dat uit te zoeken.

DE EERSTE INDRUK

Magic Kingdom is geen dertien-in-een-dozijn themapark en dat merk je al bij aankomst. Voor vele bezoekers start de dag namelijk bij het zogenaamde Transportation and Ticket Center. Je mag dit complex beschouwen als een soort centraal station binnen Walt Disney World. We vinden hier een rechtstreekse monorail-verbinding met EPCOT, er is een monorail naar verschillende luxehotels en de Express Line brengt je in een mum van tijd naar Magic Kingdom. Hoewel de monorails het snelste vervoer richting Magic Kingdom garanderen, wil ik graag even reclame maken voor de ferry. Vanuit het Transportation and Ticket Center vertrekken er immers ook overzetboten naar het park. Deze optie lijkt bij het grote publiek minder populair, maar met de ferry maak je (in mijn ogen) de meest feeërieke entree. De schilderachtige Seven Seas Lagoon overvaren, terwijl Cinderella Castle en Space Mountain steeds wat prominenter aan de horizon verschijnen… dat is kicken.

Ik beschouw de ferry als een soort pré-attractie, maar de echte fun moet nog beginnen. En daar hoeven we gelukkig niet lang meer op te wachten. Wanneer we de kade van Magic Kingdom bereiken, gaat alles immers razendsnel. Aan de hypermoderne bagagecontrole ontstaan er zelden opstoppingen en de toegangspoortjes worden bemand door een gigantisch leger aan Cast Members. Wanneer mijn Hopper-pas vervolgens een groen Mickey-silhouet op de display laat verschijnen, is het officieel: ik sta opnieuw met m’n beide voeten in Magic Kingdom.

We worden verwelkomd met een uitzicht op ‘s werelds meest gefotografeerde treinstation, waarna we ons in de hustle and bustle van Main Street USA mengen. Deze hoofdstraat oogt bekend voor iedereen die ooit een Disney-resort bezocht. Je herkent wellicht de Victoriaanse geveltjes en de locatie van City Hall, terwijl Emporium ook in Orlando een regelrechte aanslag op je kredietkaart kan plegen. Toch is bij deze versie van Main Street USA de grootschaligheid kenmerkend. Het duidelijkste voorbeeld hiervan is de Central Plaza Hub, een enorm plein aan het uiteinde van Main Street. Deze zone bevat waterpartijen, fonteinen, het iconische Partners Statue en groener-dan-groene grasperken. De blikvanger op Central Plaza is uiteraard Cinderella Castle. Hoewel dit mastodontale kasteel wat minder elegant aandoet dan het sierlijke exemplaar in Parijs, zuigt het ding alle aandacht naar zich toe. Er zijn op ieder gegeven moment bijgevolg minstens tweehonderd camera’s naar Assepoesters optrekje gericht. Het is hier eerder een prestatie om niet te photobomben dan om het wèl te doen.

ACHTBANEN

Bezoekers van Magic Kingdom kunnen zich verheugen op vijf verschillende rollercoasters. Twee exemplaren staan in Fantasyland, het epicentrum van het familiale vermaak. Het hoeft bijgevolg niet te verbazen dat beide banen geschikt zijn voor een breed doelpubliek. Nummer één is The Barnstormer, een standaard Junior Coaster die noch qua thema, noch qua rit gekke dingen doet. Nummer twee is Seven Dwarfs Mine Train. Deze familieachtbaan opende in 2014 en behoort sindsdien tot de meest geliefde attracties van Magic Kingdom. Overdag worden hier bijgevolg vaak wachttijden van twee uur voorspeld. En hoewel ik dit een toffe attractie vind, is er werkelijk geen enkele reden om zo lang aan te schuiven. Seven Dwarfs Mine Train is namelijk geen instant klassieker à la Haunted Mansion of Big Thunder Mountain. De twee achtbaangedeeltes hebben weinig pit, terwijl het (wondermooie) darkride-stuk net iets te kort aanvoelt. De ritervaring kan me dus niet volledig overtuigen, maar de visuele verschijningsvorm van Seven Dwarfs Mine Train verdient niets dan lof. Het bergmassief werd prachtig aangelegd en de baan levert een heel leuke dynamiek, letterlijk middenin Fantasyland. Ik zal dus nooit beweren dat ik deze attractie haat, maar de hype ontgaat me een beetje.

Naast de zeven dwergen reizen ook de mensen van The Big Thunder Mining Company per mijntrein. In Frontierland vinden we het dorre berglandschap van Big Thunder Mountain Railroad. En wanneer we over familieachtbanen praten, wordt het niet veel beter dan dit. The wildest ride in the wilderness heeft niet alleen een ijzersterk thema, maar ook het gevarieerde ritverloop is vermeldenswaardig. Big Thunder Mountain bestaat uit drie lifthills, meerdere donkere grotten en een hilarisch stukje trick track. Toch wil ik je meegeven dat de versie van Florida net wat minder imposant is dan ‘onze eigen’ Big Thunder Mountain in Parijs. In Walt Disney World bevindt de baan zich namelijk niet op een privé-eiland, maar wel in een uithoek van het park. En als je de laatste tunnelpassage in Disneyland Paris helemaal de max vindt, moet ik met spijt meedelen dat die er in Orlando niet is. In ruil daarvoor krijgen we een eerder tam stukje uitbollen richting eindrem. Een anticlimax zou ik het niet noemen, maar het mag duidelijk zijn dat de Europese versie van deze mijntreinachtbaan meer spektakel in zich heeft. Desondanks blijft ook Florida’s variant een hoogwaardige Disney-klassieker die ik nooit ofte nimmer uit het attractieaanbod zou willen schrappen. En de allerbeste ritjes, die beleef je bij Big Thunder Mountain steevast na het invallen van de nacht.

De twee spectaculairste rollercoasters van Magic Kingdom staan broederlijk naast elkaar in Tomorrowland. Het oudste lid van dit duo heet Space Mountain. Een heleboel beroemde Disney-attracties werden eerst in Anaheim gebouwd en daarna naar Florida geëxporteerd. In dit geval gebeurde echter het omgekeerde, want Space Mountain had zijn wereldpremière in Walt Disney World. De witte koepel is al sinds 1975 een ware landmark en ondanks z’n gezegende leeftijd is de populariteit nog steeds immens. De rij slingert regelmatig tot buiten het gebouw, maar het geduld van de wachtenden wordt beloond met een bijzondere ervaring. Hoewel Space Mountain in de loop der jaren nieuwe treintjes en een gemoderniseerd decor aangemeten kreeg, trakteert hij je nog steeds op een pure seventies-ervaring. Je merkt dit niet alleen aan het simpel uitgevoerde thema, maar ook aan het brute ritverloop. Het bochtenwerk is niet bepaald subtiel en de airtime van Space Mountain is zelfs ronduit lomp. Je zou bijgevolg kunnen zeggen dat de ride een grondige herziening verdient, net zoals de Californische versie die in 2005 kreeg. Toch zou ik dat jammer vinden. De huidige Space Mountain straalt immers zo’n enorme authenticiteit uit dat ik ‘m niet zou willen missen. En die gammele achtbaanrit door de complete duisternis? Die levert stiekem best een leuke kick.

Bezoekers van Magic Kingdom hebben er ruim vijftig jaar op moeten wachten, maar tegenwoordig heeft dit park eindelijk een echte thrill-achtbaan. Dat is de in 2023 gepresenteerde TRON Lightcycle/Run. De ride ziet er imposant uit, maar biedt relatief weinig verrassingen indien je z’n zeven jaar oudere broertje in Shanghai Disneyland kent. We zien hier namelijk een gelijkaardig verlopende wachtruimte (inclusief imposant uitzicht op het lanceerplatform) en dezelfde minimalistisch vormgegeven stationshal. Ook de eigenlijke achtbaanrit blijkt identiek. Het sterkste element van de ervaring is in mijn ogen de acceleratie, die de Lightcycles met verrassend veel kracht naar hun topsnelheid stuwt. Ook de daaropvolgende bocht onder TRON’s futuristische dakconstructie is een topmoment, maar tijdens het indoorgedeelte lijkt de intensiteit een beetje terug te vallen. Gelukkig wordt dit goedgemaakt door het visuele aspect, want we ontdekken daarbinnen een paar heel toffe lichteffecten. Ik moet sowieso toegeven dat TRON een groot deel van z’n status aan de uiterlijke verschijningsvorm te danken heeft. Op zichzelf is dit geen waanzinnige rollercoaster, maar het buitengewoon Instagrammable exterieur en het hypermoderne design van de treinen tillen deze belevenis alsnog naar het absolute topniveau.

DARKRIDES

Wanneer je een doorsnee Disney-fan naar zijn/haar favoriete darkride vraagt, is de kans reëel dat The Haunted Mansion vernoemd wordt. Hoewel deze villa op het eerste gezicht niet heel bijzonder lijkt, schuilt er achter de gevel een van Disney’s meest iconische attracties. Ervaren Disney-gangers worden haast extatisch wanneer het gaat over the Stretching Room, Madame Leota en Grim Grinning Ghosts. En ze vinden het blijkbaar niet erg om lang in de rij te staan. ‘s Ochtends vroeg en ‘s avonds laat kan je vaak meteen doorlopen naar de preshow, maar overdag zien we hier regelmatig wachttijden van 60 minuten of meer. In mijn ogen is dat te lang voor Haunted Mansion, al bewijst het dat de attractie na ruim vijftig jaar nog niet aan aantrekkingskracht ingeboet heeft. En terecht, want het is en blijft een ware schoonheid. De voorshow is sfeervol en de eigenlijke rit brengt ons langs briljant uitgevoerde scènes. Sommige fans lijken een voorkeur te hebben voor het duistere verloop van de Europese Phantom Manor, maar persoonlijk verkies ik de luchtigere insteek van deze Haunted Mansion.

Tijdens de voorbije decennia heeft Magic Kingdom aardig wat gedaanteveranderingen ondergaan. In Adventureland staan er echter nog een paar klassiekers uit de beginjaren. Naast Jungle Cruise en Walt Disney’s Enchanted Tiki Room herinnert ook Pirates of the Caribbean ons aan de jaren zeventig. Deze darkride werd wereldberoemd dankzij z’n muziek en tientallen audio-animatronics, al blijft het jammer dat ‘s werelds drukste Disney-park de minst boeiende versie van Pirates of the Caribbean kreeg. Magic Kingdom bouwde deze darkride in zeven haasten omdat lokale bezoekers er massaal om smeekten, maar helaas opteerde men voor een variant die aanzienlijk kleiner uitvalt dan het origineel. Hoewel de meest herkenbare scènes aanwezig zijn, is de merkbaar kortere ritduur wel een minpunt wanneer je gaat vergelijken met de naamgenoten in andere resorts.

Een van Disney’s ongelooflijke gaves: banale zaken omtoveren tot iets hyperpopulairs. Zo werd de befaamde Purple Wall een waanzinnige hit bij Instagrammers, terwijl het Tangled-toilet het favoriete kleinste kamertje van vele fans is. We vinden dit fotogenieke toiletblok bij de ingang van Fantasyland, een themazone die de meest pure Disney-vibe uitstraalt. Dit is een gebied vol sprookjes, prinsessen en… klassieke darkrides. Bij die klassiekers horen Peter Pan’s Flight (die in Orlando een prachtige wachtrij, maar een eerder tegenvallend ritverloop heeft), The Many Adventures of Winnie the Pooh (helaas niet de XXL-variant, zoals in Tokyo) en natuurlijk It’s a Small World. Deze boottocht is legendarisch dankzij z’n soundtrack, die zowel vrolijk als bloedirritant genoemd wordt. Naar mijn gevoel is It’s a Small World zo’n attractie die je eigenlijk nóóit mag overslaan. Magic Kingdoms versie is weliswaar minder gedetailleerd dan zijn soortgenoten, maar het blijft een onmisbare schakel in Disney’s attractieaanbod.

Verderop in Fantasyland kunnen we terecht voor Ariel’s Undersea Adventure. Deze darkride is een quasi-exacte kopie van de Little Mermaid-attractie in Disney California Adventure Park. Dat wil zeggen dat je een darkride zonder overbodige gimmicks mag verwachten. Ariel’s Undersea Adventure is niet interactief, er komen geen 3D-brillen aan te pas en het gebruik van beeldschermen wordt tot een minimum beperkt. In ruil daarvoor kregen we intieme scènes, fantastische muziek en steengoede animatronics. De schoonheid van Ariel’s Undersea Adventure beperkt zich overigens niet tot de binnenkant, want ook het exterieur van deze ride ziet er grandioos uit. Ik ben Disney dus dankbaar dat men in 2012 nog zo’n klassieke darkride durfde presenteren, want deze attractie straalt in al z’n eenvoud.

Het lijstje van darkrides wordt vervolledigd door Buzz Lightyear’s Space Ranger Spin, de interactieve lasergun-attractie die je ook in Anaheim, Parijs en Shanghai kan beleven. Magic Kingdoms versie heeft altijd opvallend zwakker gepresteerd dan de andere, en daar willen de Imagineers nu eindelijk verandering in brengen. In 2026 werkt men eindelijk aan een upgrade die Space Ranger Spin klaar moet maken voor een nieuw tijdperk. Men voorziet niet alleen nieuwe voertuigen en makkelijker te hanteren pistolen, maar ook de theming wordt geplust. Zeer benieuwd naar het eindresultaat.

KLASSIEKERS

Ten westen van de centrale hub vinden we Adventureland, dat een reis naar de meest exotische uithoeken van deze aardbol simuleert. Vliegende tapijtjes zorgen bijvoorbeeld voor een rechtstreekse verbinding met Agrabah en ook een boottour richting Caraïben hoort bij de mogelijkheden. Een andere vaartocht brengt ons dan weer via de Amazone en de Nijl naar de Mekong. We navigeren door deze rivieren tijdens een ritje op Jungle Cruise. Deze attractie opende tezamen met Magic Kingdom op 1 oktober 1971 en werd een wereldhit. Toch lijkt een groot deel van de populariteit vooral te danken aan de gelijknamige film uit 2021, want sindsdien zijn de wachttijden van Jungle Cruise substantieel langer dan voorheen. Bezoek deze attractie dus liefst meteen na openingstijd of boek een Lightning Lane, maar sta hier alsjeblieft geen anderhalf uur aan te schuiven. Als we naar de essentie kijken, is Jungle Cruise immers niks meer dan een kalme boottocht langs plastic dieren en nogal simpele scènes. Gelukkig is er ook een unique selling point en dat is de Skipper. Tijdens deze trip word je bijgestaan door een Cast Member die aan de lopende band woordspelingen en flauwe moppen vertelt. Een deel van die grappen komt tijdens iedere rit terug, maar er zijn ook Skippers die een geheel eigen twist aan het gebeuren geven. Jungle Cruise is hierdoor een ervaring die letterlijk iedere keer anders is, en exact dat maakt het zo fijn om deze attractie telkens weer opnieuw te bezoeken.

Heb je na die overdosis dad jokes zin gekregen in een meer educatief moment? Dan kan ik een bezoek aan The Hall of Presidents warm aanbevelen. Deze voorstelling gaat, zoals de naam doet vermoeden, over de presidenten van de Verenigde Staten. De gelijkenissen met The American Adventure in EPCOT zijn groot. Ten eerste belanden we ook hier middenin een patriottisch tafereel waar een doorsnee Europeaan weinig boodschap aan heeft. Ten tweede zijn de animatronics indrukwekkend genoeg om The Hall of Presidents alsnog te definiëren als een Disney-waardige attractie. Het hoogtepunt van de show is ongetwijfeld het moment waarop de presidenten verschijnen. Maar liefst 46 piekfijn uitgedoste animatronics vullen het podium en ze worden allen persoonlijk voorgesteld. Vervolgens volgt er een korte speech van de huidige president, waarna we in alle sereniteit de zaal mogen verlaten. Is dit een must-do? Neen, absoluut niet. Toch vormt het een ideaal rustmoment tijdens een drukke dag in Magic Kingdom, inclusief airconditioning. Beschouw een bezoek aan The Hall of Presidents dus niet automatisch als tijdsverspilling.

Animatronic-shows doen het goed in Magic Kingdom. Naast The Hall of Presidents biedt dit park Walt Disney’s Enchanted Tiki Room (een tamelijk oubollig tafereel met zingende vogels en drummende Tiki’s) en Country Bear Musical Jamboree. Dit blijkt een verrassend vermakelijke voorstelling waarin een groep zingende beren ons trakteert op bluegrass- en country-versies van beroemde Disney-songs. Tot slot is er Walt Disney’s Carousel of Progress, die ons terugbrengt naar de New York World’s Fair van 1964. In dit roterende theater zie je een Amerikaans gezinnetje evolueren doorheen de twintigste eeuw. Het moet gezegd: helemaal up-to-date is de voorstelling niet. Zelfs de laatste scène, die het heden voorstelt, voelt inmiddels aan als een terugblik naar lang vervlogen tijden. Desondanks blijft Carousel of Progress een attractie die je als Disney-liefhebber niet mag missen. Het geeft namelijk een bijzonder gevoel om te weten dat Walt himself hieraan gewerkt heeft. En het uiterst meezingbare themanummer van de Sherman Brothers blijft wellicht voor de rest van de dag in je hoofd spoken.

De ene houdt ervan met z’n hele hart, de ander vindt het de meest banale Magic Kingdom-attractie: Tomorrowland Transit Authority PeopleMover. Ik mag mezelf bij die eerste groep rekenen, want ik vind PeopleMover een fantastisch ding. Deze rustige rondrit baant zich een weg door Tomorrowland en geeft een unieke blik op enkele belangrijke attracties. PeopleMover is geen thrill en vanuit thematisch perspectief is het helemaal geen hoogvlieger, maar het blijkt een feel good-attractie van de hoogste categorie. Deze ride trakteert je namelijk op het meest ultieme rustmomentje in het immer overbevolkte Magic Kingdom. Het feit dat de wachttijden voor PeopleMover doorgaans erg acceptabel zijn, is mooi meegenomen.

ANDERE ATTRACTIES

Splash Mountain was een icoon in drie verschillende Disney-parken, maar tegenwoordig kan je de originele versie met Br’er Rabbit, Br’er Fox en Br’er Bear alleen nog maar in Tokyo beleven. In Disneyland Anaheim en Magic Kingdom werd de attractie in 2024 namelijk getransformeerd tot Tiana’s Bayou Adventure. De ombouw gaf me een dubbel gevoel. Enerzijds was ik fan van de oude Splash Mountain dankzij de tientallen animatronics en de zeer aanstekelijke songs. Anderzijds besef ik dat Song of the South (de film waarop Splash Mountain gebaseerd werd) niet meer in de huidige tijdsgeest paste. Bovendien heeft Princess and the Frog genoeg body en genoeg leuke liedjes om in de voetsporen van Splash Mountain te treden. Wanneer we deze flume ride vandaag beleven, doe ik dat dus nog steeds met een glimlach op de mond. De rit duurt ontzettend lang, we spotten een aantal briljante animatronics en de finalescène is minstens even iconisch als vroeger. En handig om weten: je wordt hier in Orlando gelukkig niet zo belachelijk nat als bij de gelijknamige attractie in Anaheim.

Het kasteelpark is het middelpunt van ieder Disney-resort. En omdat die parken gelijkaardig opgebouwd werden, vertoont het attractieaanbod telkens opvallende parallellen. Peter Pan’s Flight, Winnie the Pooh en It’s a Small World zijn bijvoorbeeld in vijf van de zes kasteelparken aanwezig. Een andere attractie die je in vijf van de zes resorts terugvindt, is Mickey’s PhilarMagic. De première van deze 4D-film was in 2003 weggelegd voor Magic Kingdom. Hoewel deze filmvoorstelling inmiddels dus een gezegende leeftijd heeft, blijft PhilharMagic nog altijd een kwalitatief sterke ervaring. Deze muzikale reis langs Disney-scènes bevat niet alleen haarscherpe beelden, maar ook een uitdeinend scherm en enkele fijne special effects. Het is bovendien fijn om te weten dat Magic Kingdom een full option-versie kreeg. Indien je PhilharMagic in Disneyland Paris niet zo spectaculair vond, raad ik dus aan om de film hier een nieuwe kans te gunnen.

Tegenover PhilharMagic ligt een schilderachtig Frans dorpstafereeltje dat rechtstreeks uit Beauty and the Beast geplukt werd. Een van de plaatselijke highlights is Enchanted Tales with Belle. Deze interactieve show lijkt op het eerste gezicht niet bijzonder, maar bevat in mijn ogen wel een paar geslaagde special effects en animatronics. Hoewel de attractie zich duidelijk op kinderen focust, is er dus ook voor volwassenen genoeg te zien. Nood aan een extra vleugje Beauty and the Beast? Reserveer dan zeker een tafeltje bij Be Our Guest. Dit restaurant staat bekend om z’n Grey Stuff en ik kan bevestigen dat die inderdaad delicious is. Toch wil ik jullie waarschuwen dat een diner hier ook tamelijk prijzig uitvalt. Voor een driegangenmenu betalen we hier immers al vlug 100 dollar inclusief taks en fooien.

ENTERTAINMENT

Parades zijn in vele Disney-parken een onmisbaar onderdeel van het entertainmentprogramma. Toch kan ik me niet van de indruk ontdoen dat Walt Disney World op dit vlak een beetje stiefmoederlijk behandeld wordt. Ooit hadden drie van de vier parken hun eigen parade, maar in Disney’s Hollywood Studios en Animal Kingdom zijn die inmiddels al een hele tijd uit het showprogramma geschrapt. Gelukkig wordt dat deels goedgemaakt door de dubbele portie parade-vermaak die Magic Kingdom in de aanbieding heeft. ‘s Middags schuift Disney’s Festival of Fantasy door Frontierland, Liberty Square en Main Street. Deze optocht bestaat uit een serie prettig uitziende floats en een indrukwekkende vuurspuwende draak, maar het stoort me wel een beetje dat het geheel al twaalf jaar onveranderd bleef. Als je weet dat een aanzienlijk percentage van de Magic Kingdom-bezoekers hier regelmatig komt, besef je dat het de hoogste tijd wordt voor een nieuwe dagparade.

Wist je dat Disney’s paradewagens een soort turbostandje hebben? In februari 2026 merkten we dit tijdens een avond waarop de temperaturen onder het vriespunt zakten. Dat is hoogst ongebruikelijk in Orlando en de showdirecteurs van Disney Starlight – Dream the Night Away wilden hun acteurs duidelijk beschermen tegen de bijtende kou. We zagen deze relatief nieuwe avondparade dus haast voorbij racen, maar genoten desondanks van de knappe floats. Tijdens Disney Starlight passeren zowel de klassieke Disney-figuren (zoals Peter Pan en de Fab Five) als films van de nieuwere generatie (zoals Moana en Encanto) de revue. De mix is prima en er worden fijne visuele trucjes bovengehaald, maar eerlijk is eerlijk: dit is niet Disney’s beste werk. Als je een echt spectaculaire avondparade wil zien, moet je dus nog steeds een bezoek brengen aan Disneyland Anaheim (voor Disney’s Paint The Night Parade) of Tokyo Disneyland (Tokyo Disneyland Electrical Parade Dreamlights).

Wie aan Walt Disney World denkt, denkt aan kastelen, parades, turkey legs, Dole Whips en… vuurwerk! Hier in Magic Kingdom wordt het avondprogramma gedomineerd door Happily Ever After. Deze show debuteerde in 2017 en werd een instant succesverhaal. Vele fans namen het Disney bijgevolg kwalijk dat Happily Ever After in 2021 vervangen werd door een nieuwe vuurwerkdisplay. Gelukkig maakte het geliefde spektakel enkele jaren later zijn comeback. En wanneer we vanavond op Central Plaza naar de oplichtende hemel staren, begrijpen we direct waarom de show zo’n hit werd. Happily Ever After combineert een aanstekelijk themanummer en herkenbare Disney-songs met projecties, lichteffecten, overvliegende feeën (!) en een duizelingwekkende hoop vuurwerk. Volgens bepaalde bronnen kost één voorstelling van Happily Ever After een slordige 45.000 dollar. Als ik zie hoeveel knallende vuurpijlen er gebruikt worden, lijkt dit me eigenlijk een realistische inschatting. Hou je dus klaar voor een portie overdaad, maar dan in de best mogelijke zin van het woord. Dit is Disney-magie van de allerhoogste plank.

EEN BEZOEK WAARD?

Terwijl de laatste vuurpijlen uitdoven, begint de grote uittocht. Duizenden bezoekers verlaten het park en bestormen de bussen, monorails en ferryboten. Ik heb goed nieuws voor diegenen die deze drukte willen omzeilen: Magic Kingdom sluit haar poorten zelden meteen na het vuurwerk. Doorgaans blijft het park nog een paar uur open, waardoor je gemakkelijk enkele attracties kan meepikken met minimale wachttijden. En na onze nachtelijke ritjes op TRON, Space Mountain en Seven Dwarfs Mine Train kan ik met een gerust geweten concluderen dat Magic Kingdom een fantastisch themapark is. Het personeel is extreem vriendelijk, de meeste themazones liggen er prachtig bij en het park beschikt over een sterk attractieaanbod. Happily Ever After, TRON en de Disney Mountains zijn de blikvangers, maar er staan ook heel wat fraaie darkrides en de horeca is uitstekend. Is het dan alleen maar rozengeur en maneschijn in Magic Kingdom? Neen, dat ook weer niet. Na ruim vijftig jaar merk je bijvoorbeeld dat bepaalde parkgedeeltes om een opknapbeurt smeken. Dit is vooral van toepassing op Tomorrowland, maar ook Fantasyland heeft een zone die nog niet klaar lijkt voor de 21ste eeuw. Ondanks haar astronomische bezoekersaantallen, beschouw ik Magic Kingdom dus niet als ‘s werelds meest perfecte themapark.

Onthoud dit als je ooit naar Magic Kingdom reist: je zal er niet alleen zijn. Drukte is hier immers zo goed als onvermijdelijk. Disneyland Paris heeft een laagseizoen waarin er bijna nergens wachtrijen te bespeuren zijn, maar zo’n periode bestaat in Magic Kingdom niet. Een vreselijk drukke dag in de Efteling is voor Magic Kingdom business as usual, dus bereid jezelf daarop voor. Met een gezonde dosis geduld kan je hier namelijk een heerlijke dag doorbrengen. Hetzelfde geldt overigens ook in de andere parken van Walt Disney World. Wil je daar meer over te weten komen? Klik dan hieronder gewoon door naar ‘t volgende report…