Las Vegas

“Sin City is méér dan een serie gokkasten”

Ze noemen het niet The Windy City, The Big Apple of The Mile High City. Het is evenmin The Golden City, The Big Easy of Motor City. En ook wanneer je op zoek gaat naar The Emerald City of The City of Angels, vind je dat niet op de plek waar we vandaag over praten. We brengen een aantal dagen door in Las Vegas, de grootste gokstad van het westelijk halfrond. Het is een bestemming die gekenmerkt wordt door luxehotels, rinkelende gokautomaten en knipperende lampjes. Las Vegas’ troetelnaam verklapt overigens dat er eveneens dingen gebeuren die het daglicht niet kunnen verdragen. Ze noemen het namelijk wel eens de stad der zonden, a.k.a. Sin City.

Ons verblijf in Las Vegas maakt onderdeel uit van een grotere reis in het Amerikaanse westen. We wandelden door San Diego’s befaamde Gaslamp Quarter en we bewonderden de orka’s van SeaWorld, waarna we de vijf bekendste themaparken in de regio van Los Angeles bezochten. Na een verplichte tussenstop bij Santa Monica en het wereldberoemde Hollywood Sign stapten we uiteindelijk in onze huurwagen, om ruim vijf uur later de fonkelende skyline van Las Vegas te zien opdoemen. We gaan in deze wereld van draaiende roulettes en pompende nachtclubs overigens een vierdaags verblijf met weinig of geen zondes tegemoet. What happens in Vegas hoeft wat ons betreft dus niet noodzakelijk in Vegas te stay’en; we delen het graag met jullie in dit report.

WELCOME TO FABULOUS LAS VEGAS

Ben je klaar voor een schokkend feitje? Het Las Vegas dat we allemaal kennen, bevindt zich eigenlijk helemaal niet in Las Vegas. The Strip met z’n kolossale hoteltorens en de reusachtige casino’s… het ligt in feite allemaal in een plaatsje met de naam Paradise. Dit wil zeggen dat het er op het beroemde bord aan het zuideinde van The Strip eigenlijk ‘Welcome to Fabulous Paradise Nevada’ had kunnen staan. Dat bord bestaat sinds 1959 en het werd inmiddels toegevoegd aan Nevada’s State Register of Historic Places. Het ding geldt tegenwoordig wellicht als het meest herkenbare icoon voor de stad. Afbeeldingen ervan zijn te vinden op honderden souvenirs, variërend van stickers en sleutelhangers tot kerstornamenten en puzzels.

Een selfie of heuse fotosessie met Las Vegas’ bekendste naambord lijkt voor vele toeristen een must-do. Er staan dus meestal lange rijen wachtenden, gewoon om dat ene plaatje te maken. Wanneer je jezelf in die drukte waagt, wil ik je echter wel waarschuwen voor twee zaken. Ten eerste blijkt dat Vegas Sign kleiner dan je aan de hand van internetfoto’s zou denken. Ten tweede bevindt het bord zich op een locatie die behoorlijk afgelegen aanvoelt. Vanaf Mandalay Bay – het meest zuidelijk gelegen megaresort op The Strip – is het ongeveer twintig minuten lopen door een grauwe, weinig uitnodigende buurt. Wanneer je tijdens de zomermaanden naar Vegas reist, kan het dus een zweterige onderneming zijn om dit bord te bezoeken.

ROLLERCOASTERS & RIDES

Las Vegas is niet echt een pretparkbestemming. In de achtertuin van MGM Grand lag ooit een filmthemapark, maar dat verdween in het jaar 2000 omwille van tegenvallende bezoekersaantallen. Toch kan je in deze stad nog steeds een aantal thrills vinden, onder andere in Adventuredome. Dit overdekte attractiepark is een onderdeel van Circus Circus, een van de meest gedateerde resorts op The Strip. Er hangt een muffe geur in het casino, de hotelkamers bieden een ongevraagde flashback naar de jaren negentig en Adventuredome maakt al evenmin een sterke indruk. Toch zijn er onder deze roze koepel best veel attracties te vinden. Toppers zijn een interactieve SpongeBob-darkride, de vermakelijke (doch veel te korte) El Loco en Canyon Blaster. Laatstgenoemde is een Arrow multi-looper met een lay-out die herinnert aan Python in de Efteling. Dat lijkt niet heel bijzonder, maar de trein raast aan een moordend tempo over de rails en er zijn meerdere near-misses en tunnelpassages. Je mag me dus gek verklaren, maar Canyon Blaster is ondanks z’n ruigheid eigenlijk best tof.

Even verderop ligt The Strat. Dit resort is onder pretparkfans vooral bekend dankzij X-Scream, een legendarische thrill ride die z’n passagiers over het randje van de 350 meter hoge toren doet rijden. Deze bekende attractie viel me overigens een beetje tegen. Frontseat kan ik me voorstellen dat het een leuk ding is, maar van op de tweede rij was er eigenlijk weinig spectaculairs aan. Daarenboven staat The Strat ver van de beroemdste bezienswaardigheden op The Strip, waardoor het uitzicht niet buitengewoon is. Het wordt extra pijnlijk wanneer je het Sahara Casino & Resort aan de overzijde van de straat spot. Dit hotel was de thuishaven van Speed The Ride – zonder twijfel de beste rollercoaster van Vegas – maar die intense lanceerachtbaan verdween in 2011.

Tot slot brengen de meeste pretparkfans ook een bezoek aan New York New York Hotel & Casino. Je vindt hier namelijk de hoogste, snelste en langste operationele achtbaan van de wijde omgeving. Daarnaast is het ook de meest fotogenieke achtbaan van de stad. De felrode rails van deze Togo-machine werden immers prachtig rondom replica’s van beroemde wolkenkrabbers uit New York gebouwd. Als je denkt dat een mooie rollercoaster automatisch een fijne rollercoaster is, heb je het echter mis. Deze Big Apple Coaster (die vroeger de fijnere naam Manhattan Express droeg) voelt aan als pure foltering. Het enige leuke moment is letterlijk het bereiken van het uitstapstation, waar men ons meteen aanmoedigt om een tweede rit te maken. Neen dankjewel, 25 dollar voor een enkele trip naar de hel was ruim voldoende.

CASINO’S

Welkom op Las Vegas Boulevard, a.k.a. The Strip. Deze brede laan bepaalt dankzij z’n gigantische hotelgebouwen en opvallende landmarks grotendeels de skyline van de stad. In de top tien van ‘s werelds grootste hotels zijn er maar liefst vijf noteringen voor resorts op de Las Vegas Strip. Achter de gevels van deze megaresorts vind je decadentie en grandeur op een moeilijk te overtreffen schaal. Zelf kozen we deze keer voor een kamer in New York New York. We deden dat niet omdat we dit het mooiste hotel op The Strip vinden of omdat we oneindig ritjes willen maken op hun rollercoaster (ik val nog liever dood), maar wel omdat men hier een gunstige prijs-kwaliteitverhouding biedt. Bovendien heeft dit resort een relatief centrale locatie op Las Vegas Boulevard, waardoor we de spectaculairste resorts van The Strip makkelijk te voet kunnen bereiken. Gedurende de dag verdwalen we in het gigantische doolhof dat zichzelf MGM Grand noemt, we gaan stijlvol window shoppen bij Wynn, we dompelen ons onder in de vergane glorie van Excalibur en we genieten van een vleugje exotiek bij Treasure Island.

Als liefhebber van themaparken is het een plezier om te merken dat meerdere resorts veel aandacht schenken aan sfeerschepping en immersie. Ik denk bijvoorbeeld aan Paris Las Vegas, dat met z’n Eiffeltoren op halve grootte en Arc de Triomphe-kopie als een paviljoen in EPCOT zou kunnen fungeren. Hetzelfde kan gezegd worden over The Venetian. Bezoekers kunnen hier een indoor-versie van de beroemde Piazza San Marco ontdekken en gondelritjes maken op nagebouwde Venetiaanse kanalen. Aan de overzijde van The Strip vinden we dan weer het legendarische Caesars Palace, dat al sinds 1966 een vaste waarde vormt in Vegas’ entertainmentindustrie. In zes decennia groeide het uit tot een complex met 4.000 kamers, een Colosseum-achtig theater, tientallen restaurants, een van Vegas’ hipste nachtclubs, een immens shoppingparadijs en een casino dat je stoutste dromen overtreft. Caesars Palace is overigens ook the place to be voor liefhebbers van The Hangover, want een deel van die komische film speelt zich achter deze Romeinse façades af.

FOUNTAINS OF BELLAGIO

Ik staar met grote ogen om me heen wanneer ik door Paris Las Vegas, The Venetian en Caesars Palace kuier. Toch zal ik nooit ontkennen dat het allemaal behoorlijk kitscherige plekken zijn. Gelukkig zijn er ook resorts waar de decoratie net wat subtieler en stijlvoller aanvoelt. Ik denk hierbij bijvoorbeeld aan Aria, The Cosmopolitan, Wynn en Encore. Ook het in 1998 geopende Bellagio heeft een soort tijdloze elegantie die ik erg kan waarderen. Het is een van de iconen op Las Vegas Boulevard en het resort verscheen al in tientallen films en series. Bellagio dankt haar bekendheid grotendeels aan de indrukwekkende fonteinen die voor de deur geïnstalleerd werden. In een idyllisch meer spuiten sommige fonteinen tot 140 meter hoog terwijl er herkenbare muziekstukken afgespeeld worden. Het geheel werd aangeleverd door WET Design, het bedrijf dat tevens verantwoordelijk is voor Aquanura en de imposante Dubai Fountain. Duizenden toeristen verdringen zich dagelijks aan de oevers van het geïmproviseerde Lago di Como om een glimp van de voorstellingen op te vangen.

Een bezoekje aan Fountains of Bellagio is honderd procent gratis en dat is in het hedendaagse Las Vegas eerder uitzonderlijk. Vroeger kon je meermaals per avond terecht bij Treasure Islands spectaculaire stuntshow Sirens of TI en bij het vuurspektakel van de Mirage-vulkaan, maar deze gratis voorstellingen werden helaas geschrapt. Geniet dus dubbel en dik van het feit dat je in Las Vegas ook nog gewoon zonder toegangskaartje een indrukwekkend spektakel kan bijwonen. Timing is echter belangrijk. Tijdens het najaar zijn de fonteinen bijvoorbeeld niet op z’n best en dat is volledig te wijten aan de Formule 1. Dit massa-evenement vindt eind november plaats, maar de eerste voorbereidingen starten al twee maanden eerder. Ter hoogte van Bellagio wordt er in die periode een gigantische tribune opgebouwd en die belemmert het uitzicht op de fonteinen. Da’s best teleurstellend indien je Vegas exact dan voor het eerst bezoekt.

THE SPHERE

We hadden Las Vegas al eerder bezocht en de Bellagio-fonteinen waren dus niet nieuw. Ruim een kilometer verderop vinden we echter wel een bezienswaardigheid die er vorige keer nog niet was. Dat is The Sphere, een show- en concerttempel die bij opening in 2023 het wereldnieuws haalde. De zaal is immers in meerdere opzichten vernieuwend en uniek. The Sphere is een bolvormige structuur met een diameter van maar liefst 157 meter, die aan de buitenkant met 54.000 m² aan LED-displays bekleed werd. Hierdoor fungeert het ding in feite als een titanisch groot, niet-alledaags gevormd scherm. Dat wordt niet alleen gebruikt om XXL-reclames te tonen, maar ook om het gevaarte met Halloween en Kerst respectievelijk om te toveren tot een pompoen en ‘s werelds grootste kerstbal. Onze liefde gaat echter vooral uit naar Orbi, de schattige gele emoticon die regelmatig met grote ogen naar de passerende vliegtuigen staart.

The Sphere imponeert niet enkel met het exterieur; ook het interieur valt op z’n zachtst gezegd indrukwekkend te noemen. De binnenzijde van de bol werd namelijk eveneens bekleed met een onbeschrijflijk groot scherm, waardoor men in staat is om hier buitengewone spektakels te creëren. Soms vormt het scherm een monumentale achtergrond tijdens het concert van een internationale artiest, terwijl het op andere momenten ingezet wordt als een overweldigende cinema-ervaring. Het spreekt voor zich dat je de binnenkant alleen met een geldig entreekaartje kan bewonderen. En geloof me… die kaarten zijn niet goedkoop. Een concertticket kost een klein fortuin en zelfs de ‘gewone’ bioscoopkaartjes zijn prijzig. Wij bekijken hier Postcard From Earth, een meeslepende natuurdocumentaire die een vijftigtal minuten duurt. We worden getrakteerd op een multimediaal wonder dat z’n gelijke niet kent, maar of ik er nogmaals 120 dollar per persoon aan zou spenderen? Neen, dankjewel.

HIGH ROLLER

Ik vind het altijd fijn om pretparken, steden of bezienswaardigheden vanuit de lucht te bekijken. Hier in Las Vegas kan dat bijvoorbeeld vanuit een vliegtuig of van op The Strat, maar ook aan boord van High Roller. Met een hoogte van 167 meter is dit het op een na hoogste reuzenrad op onze aardbol. De attractie is onderdeel van The Linq Promenade, een relatief nieuwe horeca-, shopping- en entertainmentstraat tussen Flamingo en Harrah’s. We scoren hier tijdens het happy hour snel een drankje, waarna we tezamen met een tiental medepassagiers plaatsnemen in een van High Rollers 28 glazen cabines. Tijdens de 30 minuten durende rit genieten we van fijne uitzichten op The Sphere en de hoteltorens langs Las Vegas Boulevard. Toch moet ik daar meteen bij vermelden dat High Roller niet de meest volmaakte locatie kreeg. Je kijkt namelijk vooral naar de achterzijdes van wereldberoemde resorts. Blikvangers als de Bellagio-fonteinen en de Parijse Eiffeltoren zijn slechts in de achtergrond zichtbaar.

DOWNTOWN LAS VEGAS

The Strip wordt tegenwoordig beschouwd als het kloppende hart van de stad, maar ook het oude centrum van Las Vegas is een bezoekje waard. Downtown Las Vegas is een toeristenmagneet waar casino’s vol felgekleurde neon me herinneren aan oude Hollywoodfilms. Verwacht er geen gigantische resorts, maar fotogeniek is deze buurt wel. Het meest toeristische gedeelte van de wijk is Fremont Street, dat vooral opvalt omwille van de gigantische overkapping. Het gevaarte werd bekleed met LED-lampjes, waar om de zoveel tijd een lichtshow mee gepresenteerd wordt. Onder dat dak kunnen toeristen een zipline beleven, concerten bijwonen en een heleboel straatartiesten (van wisselende kwaliteit) bewonderen. Er wordt overigens gezegd dat de casino’s in Downtown Las Vegas betere winstkansen bieden dan de grote resorts langs The Strip. Wie een gokje wil wagen bij de slotmachines of een van de tafelspellen, doet dat dus bij voorkeur hier.

GRAND CANYON

Vegas is meer dan een gok- en drankparadijs op steroïden; het is ook de ideale uitvalsbasis om een hoop natuurschoon te zien. Het westen van de Verenigde Staten is bezaaid met beroemde National Parks en sommige daarvan liggen op relatief korte afstand van elkaar. Als klassieke toerist combineer je een reis naar Vegas bijvoorbeeld met een dagtripje naar de Grand Canyon. Iedere ochtend zie je busladingen vol toeristen vertrekken naar verschillende uitkijkpunten langs Amerika’s bekendste rotskloof. Sommige bezoekers verwachten dat ze een uurtje later al aan de Grand Canyon staan en dat ze tegen het middaguur opnieuw over The Strip kuieren… maar niets is minder waar. Een enkele rit naar de South Rim (een van de populairste panoramische punten aan de rand van de canyon) neemt namelijk minstens vierenhalf uur in beslag. Je spendeert tijdens zo’n dagtrip dus bijna tien uur op een bus, terwijl je hooguit een tweetal uren doorbrengt aan de Grand Canyon. Die twee uren leveren gelukkig heel wat toffe foto’s en selfies op, dus we beschouwen deze uitstap absoluut niet als tijdsverspilling.

ZION NATIONAL PARK

De rit naar Zion National Park in Utah is merkbaar korter dan die naar de Grand Canyon. En hoewel Zion in de oren van vele toeristen net iets minder iconisch klinkt, spreken we ook hier over een natuurwonder van het hoogste niveau. In dit park opteren we voor een hike met de naam Angels Landing, die je naar de top van de gelijknamige heuvel brengt. Tijdens deze wandeling leg je zo’n vier kilometer af en het hoogteverschil bedraagt ongeveer 350 meter. Angels Landing is een van de populairste trails binnen het park, maar wordt meteen ook bij de zwaardere exemplaren gerekend. Je krijgt tijdens de klim namelijk te maken met dreigende dieptes en stevige offroad-gedeelten.

Kan jij een klim naar de top van Angels Landing aan? Hoogstwaarschijnlijk wel. Nick en ik zijn allebei geen grote sporters en toch overleefden we deze hike zonder kleerscheuren. De waarschuwingsborden zijn in mijn ogen dus gedeeltelijk te definiëren als bangmakerij, maar een sensationele wandeling is het zonder twijfel. Het kost aardig wat zweetdruppels om onder een brandende zon naar boven te klauteren, maar Angels Landing trakteert je wel op onbetaalbare vergezichten. Heb je enkele uurtjes te besteden in Zion National Park en hou je wel van een uitdaging? Ja, dan is dit een meer dan geschikte trail.

BRYCE CANYON NATIONAL PARK

Amerikaanse afstanden zijn anders dan Belgische afstanden. Dan heb ik het niet alleen over het verschil tussen mijlen en kilometers, maar ook over de duurtijd van een verplaatsing. Dat wordt nogmaals duidelijk wanneer we na een bezoek aan Zion National Park doorrijden richting Bryce Canyon. Op papier is dit het volgende nationale park en er liggen nauwelijks bewoonde dorpen tussen beide plaatsen. Korte afstand, zou je dus denken. Toch kost het in realiteit al gauw twee uur om de verplaatsing te maken. Gelukkig kunnen we tijdens die autorit wel gefascineerd door de voorruit turen, genietend van waanzinnige vergezichten. Wanneer we onze eindbestemming naderen, wordt het uitzicht trouwens nog imposanter. Enkele kilometers ten noordwesten van Bryce Canyon National Park ligt immers Red Canyon, een soort klein broertje van die eerstgenoemde. Het is niet moeilijk om Red Canyon een bezoekje te brengen, want een belangrijke toegangsweg loopt dwars door het park.

We kiezen in Bryce Canyon voor een combinatie van de Navajo Trail en de Queens Garden Trail. Dit is een klassieke wandeling die geen overdreven inspanning vergt, maar wel heel wat knappe uitzichten op de canyon biedt. Helaas begint het voor ons wel met een domper. Tijdens deze wandeling zou Wall Street een eerste hoogtepunt vormen, maar dat feest gaat niet door. Wall Street is een smal wandelpad tussen steile en grillige kliffen (zichtbaar op deze foto), maar omwille van de ijzige weersomstandigheden blijft dit gedeelte van de route afgesloten. Helaas.

Het meest fabelachtige onderdeel van onze wandeling door Bryce Canyon is de zogenaamde Queens Garden, een van de meest surrealistische rotsformaties die ik ooit zag. Fun fact voor de pretparkliefhebbers. Alwaar de Big Thunder Mountains van Disneyland Paris, Magic Kingdom en Tokyo Disneyland gebaseerd werden op Monument Valley, is de mijntreinachtbaan van Disneyland Anaheim geïnspireerd door de rotsformaties van Bryce Canyon. Ik zoek vandaag tevergeefs naar een achtbaan in deze vallei, maar gelukkig stonden Anaheim en de bijhorende rollercoasters afgelopen week nog op onze reisplanning.

Amai. Wow. Knallend. Adembenemend. Fabuleus. Ik kan niet genoeg woorden verzinnen om te beschrijven wat Bryce Canyon met me deed. Terwijl we onze Navajo & Queens Garden Trail afwerkten, genoten we van de meest grillige rotsformaties en prachtige kleuren. Dit indrukwekkende park is niet te vergelijken met eender welk andere plaats die ik ooit bezocht, dus probeer het sowieso in te plannen wanneer je naar de Amerikaanse westkust reist. Vanuit Vegas kost een enkele reis je zo’n vijf uur, wat vergelijkbaar is met een bezoek aan de Grand Canyon. De grootsheid van die laatste kan het in mijn ogen echter niet halen bij de buitenaardse natuurpracht die Bryce Canyon je zintuigen voorschotelt. Don’t miss this!

WHAT HAPPENED IN VEGAS

Las Vegas bevestigde opnieuw waarom ik het tijdens eerdere trips zo’n fijne plek vond. Indien je (net als ik) houdt van fonkelende lichtjes, sterk uitgewerkte thema’s en sfeer, zal je Las Vegas een eersteklas reisbestemming vinden. Ook liefhebbers van het betere nachtleven, cocktails en entertainment moeten deze stad op hun bucket list zetten. Laat Vegas echter links liggen wanneer je cultuur en musea verkiest boven een wereld vol decadentie en artificiële pracht en praal. En voor de pretparkfans die dit lezen: beschouw Las Vegas vooral niet als een achtbaanvakantie. Wie speciaal naar deze stad afreist om de coasters te doen, komt immers bedrogen uit. De achtbanen vormen een leuk extraatje, maar that’s it. Maar zelfs ondanks het gebrek aan goeie achtbanen vliegt de tijd in Las Vegas en ons verblijf loopt bijgevolg al vlug ten einde. We begeven ons naar de luchthaven, wuiven nog een laatste keer naar Orbi en we besluiten dat we hier over enkele jaren graag opnieuw komen.

Ben jij ook fan van Las Vegas? Wat vind jij het mooiste casino langs The Strip? En heb jij jouw verblijf in Amerika’s grootste gokstad ook gecombineerd met een bezoek aan één of meerdere nationale parken? What happened in Vegas… mag je gerust delen in het commentaarveldje onder dit report.