Tokyo Disneyland

Decadentie is… Tokyo Disney Resort vaker bezoeken dan Disneyland Paris. Inderdaad: ik bracht tijdens de afgelopen jaren drie meerdaagse bezoeken aan het Japanse Disney-complex, terwijl de Franse tegenhanger nauwelijks aan bod kwam. Zo lang ze daar in Parijs meer bouwhekken dan geopende attracties hebben, komt daar trouwens geen verandering in. Bovendien spelen ook de nabijgelegen metropolen een rol. Tokyo heeft alles wat Parijs in mijn ogen mist. De Japanse hoofdstad is brandschoon, de locals zijn hartelijk, het klimaat is mild en je vindt op elke straathoek een betaalbare, verrukkelijke maaltijd. Kortom: Tokyo is een van m’n meest geliefde vakantiebestemmingen. Begin november reisde ik er tezamen met Steven, Phaedra, Carrie en Nick heen voor een weekje plezier in de stralende herfstzon. We (her)ontdekten de pracht van de Asakusa-tempelsite, we werden overdonderd door de neon-lichtreclames, we bewonderden de cosplay-girls en we klommen 450 meter omhoog in de hypermoderne ‘Tokyo SkyTree’. Vanop het panoramaplatform keken we uit over een stad die meer inwoners telt dan ons hele Belgenland. ’t Is indrukwekkend om vanuit die hoogte te staren naar wolkenkrabbers, mensenmassa’s en naar dat legendarische pretparkresort aan Tokyo Bay. Maar wat is er nog leuker dan vanuit de verte naar een pretpark staren…? Juist: er zelf heen gaan.

dsc01290

dsc01277

Wie goed kijkt, kan de Disney-themaparken aan de oever van Tokyo Bay ontdekken.

Nadat we gisteren de glitter and glamour van het iconische Tokyo DisneySea beleefden, gaan we vandaag naar het aangrenzende Disneyland. De ochtend ziet er in beide gevallen vergelijkbaar uit: vroeg opstaan, de monorail nemen en aansluiten in een lange wachtrij voor de toegangspoorten van het park. Ook de gekte vlak na het openingsuur is identiek aan die van DisneySea. Net zoals we gisteren een rush op de Fastpass-automaten van ‘Toy Story Mania’ zagen, zo is er in Tokyo Disneyland een heuse stormloop voor de darkrides van ‘Winnie The Pooh’ en ‘Monsters Inc’. We laten ons leiden door de massa, we stellen ons voorkruipkaartje voor die laatstgenoemde veilig en op die manier staan we al snel in Tomorrowland. Wie logisch redeneert, zou verwachten dat dit gedeelte futuristisch en hypermodern is. Maar ehm… think again. Zelden was een themazone immers zo ongelooflijk gedateerd als deze. Het geheel wordt gedomineerd door pastelkleurige bloembakken, een sfeerloze betonvloer en façades die me rechtstreeks naar de jaren ’80 katapulteren. Gelukkig zijn de daarachter verstopte attracties niet noodzakelijk even oubollig.

dsc01511

Wakker worden is… met een achtbaantrein door een oneindige sterrenhemel flitsen. Het is half negen ’s ochtends, een tijdstip waarop ik doorgaans nog lekker onder de wol lig. En hoewel ik voor Tokyo Disneyland met plezier een uitzondering maak, is een shotje coasterplezier op dit vroege uur gewenst om de slaap te verjagen. Space Mountain kan ons hierbij helpen. Deze achtbaan is goed te vergelijken met de broertjes in Anaheim en Hong Kong. Dat wil zeggen dat we genieten van een soepele rit vol snelheidsgevoel, plotse bochten en ietwat gekke heuveltjes. Net zoals de andere versies, is ook deze ‘Space Mountain’ dus erg plezierig. Toch is er een belangrijk punt van kritiek, want de Japanners moeten het helaas zonder een onboard-soundtrack stellen. Dat kan misschien een detail lijken, maar ik vind die geniale score van Michael Giacchino toch een bijzondere meerwaarde in Hong Kong en Californië. Stiekem hoop ik dus dat Tokyo Disneyland in de nabije toekomst een audio-systeem inbouwt. Daarin ligt namelijk het verschil tussen een goeie achtbaan en een ijzersterke totaalervaring.

dsc01476

‘Star Wars’ is tegenwoordig hot. In enkele Disney-themaparken wordt er zelfs een heus festival opgebouwd rond de filmreeks. Zo’n vaart loopt het in Tokyo niet; hier is en blijft Star Wars – The Adventures Continue de enige attractie voor liefhebbers van The Force. Het valt op dat dit een van de minst populaire E-ticket rides van het gehele resort is en eerlijk: dat begrijp ik best. Ondanks de geslaagde 3D-techniek, is het tijdperk van simulatoren immers stilaan voorbij. Het pizza-restaurant aan de overkant lijkt alleszins langere wachtrijen en meer tevreden bezoekers te hebben.

‘Buzz Lightyear’s Astro Blasters’ is begin november in onderhoud en voor de Japanse hysterie van ‘Stitch Encounter’ passen we. Toch komen we ’s namiddags terug naar Tomorrowland met onze Fastpass voor Monsters Inc, Ride & Go Seek. Deze darkride is met voorsprong de populairste attractie van de zone en misschien zelfs van het hele park. Maar waarom eigenlijk? Zo ontzettend speciaal is deze ride toch ook weer niet? Toch lijken de Japanners erg onder de indruk van het interactieve element; je moet hier met ingebouwde zaklampen verstopte monsters tevoorschijn toveren. Da’s leuk en bovendien werd het decor boordevol coole details en special-effects gestopt. Maar beloof me alsjeblieft dat je hier nooit twee à drie uur voor gaat aanschuiven. Dat is vandaag namelijk de gemiddelde wachttijd voor ‘Monsters Inc’ en geloof me: dat is buitenproportioneel.

Aan de rand van Tomorrowland liggen een molen met ruimtescheepjes en de ‘Autopia’-variant ‘Grand Circuit Raceway’. Beide attracties zijn afschuwelijk en geven een nieuwe definitie aan het woord gedateerd. Tokyo Disneyland lijkt dat gelukkig begrepen te hebben en sloopt ze binnenkort ten voordele van een grootse Fantasyland-uitbreiding. ‘Beauty and the Beast’ krijgt een eigen minizone met een darkride, een restaurant en een souvenirshop (die laatste wordt volgens Japanse traditie wellicht het populairst). Ik vind het erg goed nieuws dat Tokyo Disneyland eindelijk de eerste stappen naar een New Fantasyland zet, want ook dit gebied ligt er tegenwoordig behoorlijk zielig bij. De darkrides van Peter Pan, Snowwhite en Pinocchio zitten achter kartonachtige geveltjes en ook het overige vermaak oogt erg passé. Kijk maar ‘ns naar klassieker It’s A Small World, die in Tokyo helaas in z’n minst glamoureuze vorm te beleven is. In een Disney-park mag je meer kwaliteit verwachten.

Twee Fantasyland-attracties vormen een belangrijke uitzondering op het ouderwetse totaalplaatje. Nummer één is Pooh’s Hunny Hunt, de darkride die achter een enorm opengeslagen boek verscholen ligt. Je vindt ook Winnie-darkrides in Anaheim, Orlando, Hong Kong en Shanghai, maar geen enkel exemplaar behaalt dezelfde genialiteit als deze. Het is voornamelijk aan een trackless ritsysteem te danken. Dat zorgt immers voor een unieke dynamiek, die vooral in de voorlaatste scène prachtig tot uiting komt. Negen voertuigen zigzaggen daar schijnbaar willekeurig door een enorme ruimte vol special effects en kleurrijke belichting. Alleen al die passage maakt ‘Pooh’s Hunny Hunt’ een van de vrolijkste darkrides ter wereld. De herhalingswaarde ligt alleszins hoog, maar meteen nog eens in zo’n uitvergrote honingpot stappen, is helaas moeilijk. Wij moesten op dit vroege uur reeds 80 minuten aanschuiven en wanneer we uitstappen, is de rij reeds tot een waanzinnige 150 minuten opgelopen. Alle beschikbare Fastpassen vliegen hier trouwens pijlsnel de deur uit.

Het tweede Fantasyland-buitenbeentje is ‘The Haunted Mansion’, die van september tot december omgetoverd wordt tot The Haunted Mansion Holiday Nightmare. Wie aan de Europese mentaliteit gewend is, vermoedt misschien dat dit een oppervlakkige overlay met goedkope decors is. Zoiets als ‘Eurosat’ tijdens de Halloweenperiode, eigenlijk. Maar niets is minder waar: de thematisatie rond Tim Burton’s ‘The Nightmare Before Christmas’ gaat zelfs zo ver dat je het oorspronkelijke ‘Haunted Mansion’ er nauwelijks in herkent. Zelfs ondanks m’n beperkte affiniteit met de film, vind ik ‘Holiday Nightmare’ een verfrissende ervaring met grootse scènes en catchy muziek. Je zou de attractie kunnen verwijten dat ie ietwat misplaatst oogt (een bespookte villa naast een bonte Dumbo-molen, serieus?) maar dat vergeef je deze steengoede attractie eigenlijk meteen.

Direct naast Fantasyland ligt Toontown, een zone die we herkennen uit Disneyland Anaheim. Sterker nog: hoewel het gebied in Tokyo geheel gespiegeld werd, is het een quasi exacte kopie. Dat wil zeggen dat je op de foto kan met enkele Disney-figuren, dat je een bescheiden coastercredit scoort en dat er ons een hysterische darkride te wachten staat. Roger Rabbit’s Car Toon Spin is zeer bizarre materie. We nemen plaats in een draaiend autootje en we tollen doorheen cartooneske, schreeuwerige scènes. Het is vreemd, het is luid en het is nauwelijks te volgen. Maar het werkt wel. Hoewel ik de verhalen van Roger Rabbit niet ken, vind ik dit dus een behoorlijk onderschatte darkride. Terwijl de wachttijden bij alle topattracties boven het uur uitstijgen, staan we hier op minder dan dertig minuten opnieuw buiten. Da’s een meevaller.

dsc05562

De weergoden zijn ons tijdens deze eerste week van november gunstig gezind. Er schijnt doorgaans een heerlijk najaarszonnetje en de temperaturen klimmen overdag tot een graad of twintig. De enige uitzondering is onze eerste dag in Tokyo Disneyland, want die wordt jammerlijk gedomineerd door een grijze hemel en hardnekkige motregen. In sommige gevallen heeft zo’n triest weertje een positieve invloed op de drukte, maar helaas… je kan vandaag over de koppen in het park. Zelfs bij Splash Mountain – niet meteen de meest ideale ride bij deze omstandigheden – geeft de display een wansmakelijke wachttijd van 120 minuten aan. Twee uur aanschuiven in de regen voor een waterattractie? Ik denk er nog niet aan. We hebben echter twee Disney-newbies bij die nog nooit een ritje ‘Splash Mountain’ maakten en we voelen ons dus mentaal verplicht om het later nogmaals te proberen. Zelfs in de kille avondlucht staan Japanners nog drie kwartier aan te schuiven voor een retourtje naar The Laughing Place, maar goed… da’s haalbaar. En eerlijk is eerlijk: ‘Splash Mountain’ is dat meer dan waard. Dit is immers een eersteklas darkride en een verrassend lange waterattractie in één. We vergapen ons tien minuten lang aan schattige animatronics en we overwinnen maar liefst vier amusante afdalingen. ‘Splash Mountain’ is een attractie die altijd een glimlach op m’n gezicht tovert, zelfs wanneer het klimaat niet echt meewerkt.

dsc01473dsc06381

Ook bij de immer populaire Big Thunder Mountain vormen zich lange rijen, maar gelukkig konden we daar een Fastpass bemachtigen. Vijf minuten wachten ten opzichte van vijfenzeventig, dat lijkt me helemaal geen slechte deal. We maken dus in no-time kennis met ‘The Wildest Ride in the Wilderness’, al vind ik de term wild een aanzienlijke overschatting. Ik weet het wel… we zijn in Europa behoorlijk verwend met onze versie van ‘Big Thunder Mountain’: die afsluitende tunnel van de Franse versie zorgt namelijk voor een onverwachte sensatie-injectie. De Japanners moeten zich met minder tevreden stellen, maar het lijkt hen niet te deren. En tja, eigenlijk hebben ze gelijk. Als je niet anticipeert op een thrillride, zal je deze ‘Big Thunder Mountain’ namelijk als best vermakelijk beschouwen. Het thema is (zoals het in een Disney-themapark hoort) overigens wel honderd procent goedgekeurd.

Hee pssst, ik heb een guilty pleasure. Vraag me niet waarom, maar ik kan zo ontzettend genieten van Disney-parades. Wuivende tekenfilmfiguren, breed glimlachende prinsessen, fleurig uitgedoste dansers en muziekjes die een hele dag in je hoofd blijven hangen… I love it! Vraag me niet hoe ik deze gekke fascinatie ontwikkelde, maar ik weet wel dat Tokyo Disney Resort me steeds op m’n wenken bedient. De parades die hier door het park rijden, zijn doorgaans immers grootser en langer dan in de andere Disney-resorts. Japanners lijken dat te appreciëren, want velen zitten ruim twee uur vantevoren klaar langs de paraderoute. Ze wachten daar geduldig op Happiness Is Here, een optocht die sinds de dertigste verjaardag van ‘Tokyo Disneyland’ uitrijdt. Ik had in april 2013 het voorrecht om de avant-première bij te wonen en genoot toen reeds van de kleurrijke wagens en de vrolijke soundtrack. Ook vandaag bewonder ik ‘Happiness Is Here’ met fonkelende ogen, al was het maar omdat ik op zulke momenten effe die miezerregen vergeet.

Van Westernland naar Adventureland, de meest knusse themazone van het park. Het is hier al bij voorbaat leuk omdat we eindelijk enkele attracties zonder wachttijd opmerken. We werken aan onze conditie bij Swiss Family Treehouse en we rusten vervolgens uit bij het gedateerde poppentheater van The Enchanted Tiki Room. Twee allesbehalve verbluffende ervaringen, maar ze zijn ideaal om tijdelijk aan de drukte te ontsnappen. Overbuurman Jungle Cruise is daarvoor minder geschikt, want we worden tijdens deze vaartocht bijgestaan door een hysterische Japanse Cast Member die tien minuten lang door haar microfoon schreeuwt. Ze heeft het waarschijnlijk over bloeddorstige piranha’s, gevaarlijke nijlpaarden en ze maakt ongetwijfeld een flauw mopje over the backside of water. Ik begrijp er geen woord van, maar deze Disney-klassieker is gewoonweg te legendarisch om over te slaan. Bovendien kreeg deze versie recent een upgrade met projection mapping, waardoor de laatste scène opeens best indrukwekkend geworden is.

‘Western River Railroad’ is het lokale alternatief voor de klassieke ‘Disneyland Railroad’. We deden deze rondrit tijdens onze vorige bezoeken altijd graag als tussendoortje, maar slaan ‘m deze keer over omdat er zelfs hier een wachtrij staat. Dan schuiven we liever aan voor Pirates of the Caribbean, een van de meest succesvolle darkrides uit de Disney-stal. De attractie werd hier achter schilderachtige New Orleans-gevels verstopt, net zoals dat bij het origineel in Anaheim het geval is. Ook qua opbouw en decor zijn de Japanse en de Californische versies goed vergelijkbaar, wat ik als positief ervaar. Het is namelijk bewonderenswaardig dat een dergelijk oude darkride er zo fraai bij ligt. De animatronics zijn levensecht, de scènes vloeien prachtig in elkaar over en ook de later toegevoegde filmfiguren blenden perfect in het geheel. ‘Pirates of the Caribbean’ is dus een ultra-sfeervolle darkride die er zelfs na drieëndertig dienstjaren nog piekfijn bij ligt. Respect!

We vervolledigden zonet ons rondje door Tokyo Disneyland en we belanden opnieuw in themazone World Bazaar. Je weet wel, die nogal gekke overdekte variant op Main Street USA. Een visuele hoogvlieger is het niet, maar op regendagen ga je die overkapping automatisch appreciëren. Vanuit World Bazaar heb je overigens een mooi uitzicht op het iconische ‘Cinderella Castle’. Deze Weenie – dat is de term die Disney-Imagineers gebruiken om de meest opvallende bouwsels in hun themaparken aan te duiden –  vormt ’s avonds trouwens het decor voor Once Upon A Time. Dit spektakel omvat video mapping, vuurwerk en twee enorme vlammenwerpers. Bekijk het gerust als de Japanse versie van ‘Disney Dreams’, maar weet dat de selectie van filmscènes naar westerse normen niet zo alledaags is. Bovendien lijkt er in de Europese variant meer schwung te zitten, waardoor mijn persoonlijke voorkeur direct naar onze eigen ‘Disney Dreams’ gaat.

dsc01504dsc01507dsc01499dsc01458

Hoewel ‘Once Upon A Time’ me niet helemaal kan overtuigen, geef ik Tokyo Disneyland alsnog de maximumscore voor het nachtelijke entertainment. Dat is volledig te danken aan Tokyo Disneyland Electrical Parade Dreamlights. Da’s inderdaad een hele mond vol, maar deze lichtjesparade verdient z’n ellenlange naam in elk opzicht. Net zoals ‘Happiness Is Here’, lijkt ‘Dreamlights’ een haast oneindige aaneenschakeling van Disney-romantiek. Dui-zen-den lampjes schitteren in de duisternis en stiekem krijg ik zelfs een bescheiden krop in de keel. Want geloof me, dit is spektakel van de allerhoogste plank. En net wanneer je denkt alles gezien te hebben, schuift de praalwagen van Aladdin’s Genie voorbij. De effecten die deze float genereert, zijn gewoonweg geniaal. Om een laatste keer te benadrukken dat ik deze avondparade echt fantastisch vind, trakteer ik je nogmaals op de 42 letters die erbij horen: ‘Tokyo Disneyland Electrical Parade Dreamlights’. Niet vergeten hoor.

dsc01342

Wanneer we Tokyo Disneyland een goedenacht wensen, ga ik spontaan het melodietje van ‘Jingle Bells’ neuriën. Terwijl we ons via World Bazaar naar de uitgang begeven, passeren we namelijk een reusachtige kerstboom met fonkelende lampjes. Een eindejaarsgevoel op 2 november, dat vind ik bijzonder. Maar net zoals elke Japanner, maak ook ik alvast een selfie en stuur ik een vroeg Kerst-WhatsAppje naar de thuisblijvers. Onderschrift: “Prettige feestdagen en groetjes uit Tokyo Disneyland. PS: het is hier fantastisch!” Want ja, Tokyo Disneyland blijft zelfs ondanks enkele pijnpuntjes een steengoed themapark. Het is zeker niet het mooiste Disney-park (dat ligt echter letterlijk om de hoek!) en de achtbanen zijn minder spectaculair dan in andere resorts. Daartegenover staan gelukkig dat formidabele entertainment-aanbod, de ontzettend toegewijde Cast Members en de unieke darkrides van ‘Winnie The Pooh’ en ‘Monsters Inc’. Al bij al biedt Tokyo Disneyland heel veel waar voor je geld. Zelfs ondanks de drukte en het minder aangename weer op woensdag, konden we dus optimaal genieten van al het moois dat men hier te bieden heeft.

dsc01336dsc01260

Drie pretparkdagen van veertien uur, dat voel je. Na de midweek in Tokyo Disney Resort kunnen onze voetjes dus wel wat rust gebruiken. Die rust komt er echter niet. Want mag ik eens een geheimpje verklappen? Tokyo Disneyland en Tokyo DisneySea waren voor één keer niet de hoofdreden om naar Azië te reizen. We vlogen namelijk in eerste instantie oostwaarts om terug te winnen wat we sinds 16 juni 2016 verloren waren: de Disney-parkenbingo. Het voelde vreselijk en fantastisch tegelijk om niet meer in elk Disney-themapark op de planeet geweest te zijn. Vreselijk omdat je liever niet met die onvolledigheid leeft, maar fantastisch omdat je opnieuw voor een totaal nieuwe ontdekking staat. En die ontdekking kwam er. Op 7 en 8 november bezocht ik immers de jongste telg uit de familie van Disney Parks & Resorts. Het is dus met een gezonde dosis spanning dat ik mag uitschreeuwen… “We gaan naar Shanghai Disneyland!”

Wordt vervolgd

3 gedachtes over “Tokyo Disneyland

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s