Switch to English version

Tokyo Disneyland

Urayasu, Chiba, Japan

“Een waar paradijs voor darkride-liefhebbers”

Japan is een heerlijke reisbestemming. Toch is het anno 2026 geen originele keuze om je vakantie hier door te brengen. Het land is tegenwoordig immers populairder dan ooit tevoren. De straten van Kyoto barsten uit hun voegen, op de befaamde Shibuya Crossing valt het aantal GoPro’s niet te tellen en in sommige tempels wordt er meer gevlogd dan gebeden. Een andere hotspot die zowel bij Japanners als bij internationale toeristen zeer populair blijkt, is Tokyo Disney Resort. Als er ooit een boek over de meest legendarische themaparkbestemmingen geschreven wordt, dan is er ongetwijfeld een hoofdrol weggelegd voor dit wereldberoemde resort. De twee parken binnen dit complex staan al decennialang bekend om hun spectaculaire attracties, hoogstaand entertainment en ongeëvenaarde efficiëntie. Zowel Tokyo Disneyland als het aangrenzende Tokyo DisneySea horen bijgevolg op de bucket list van iedere pretparkliefhebber te staan.

TOKYO DISNEY RESORT

Tokyo Disney Resort bevindt zich in Urayasu, een tiental kilometer buiten het centrum van de Japanse hoofdstad. Niet geheel toevallig vind je in Urayasu ook de hoofdzetel van The Oriental Land Company, het bedrijf achter het pretparkcomplex. The Walt Disney Company verstrekt hier weliswaar de licenties voor characters, attracties en entertainment, maar The Oriental Land Company is eigenaar en verzorgt de dagdagelijkse uitbating van het resort. Dat OLC er een succesverhaal van maakte, staat vast. Dankzij hun schijnbaar oneindige geldreserves bouwde The Oriental Land Company het Japanse Disneyland uit tot een plek der superlatieven. En de Disney-fans? Die komen het in groten getale ontdekken. Beide parken behalen immers een plek in de top tien van ‘s werelds drukste themaparken. Tezamen mogen Tokyo Disneyland en Tokyo DisneySea maar liefst 27,5 miljoen bezoekers per jaar ontvangen, een aantal dat enkel geëvenaard wordt door het originele Disneyland en het veel grotere Walt Disney World Resort. 

Net zoals de andere Disney-bestemmingen biedt ook Tokyo Disney Resort een aantal on-site verblijfsaccommodaties. Die worden echter niet allemaal door The Oriental Land Company uitgebaat. Aan de rand van het resort liggen bijvoorbeeld een zestal zogenaamde Official Hotels, een ietwat tegenstrijdig klinkende naam voor hotels van grote Japanse of Amerikaanse ketens. Je vindt hier onder andere vestigingen van Okura, Sheraton en Hilton. Deze hotels zijn relatief modern, de service is (zoals overal in Japan) nagenoeg perfect en de kamers bieden baai- of parkzicht. Daarnaast zijn de prijzen vaak gunstiger dan die van Tokyo Disney’s eigen hotels en je kan genieten van rechtstreekse toegang tot de Disney Resort Liner. Dit is de monorail die in een grote lus rondom de twee themaparken rijdt. Vanaf Hilton en Sheraton wandel je op minder dan vijf minuten naar Bayside Station, van waaruit de Resort Liner je snel naar Tokyo DisneySea, Tokyo Disneyland of retailcomplex Ikspiari transporteert.

Tijdens onze vorige trips naar Japan reserveerden we telkens een kamer in Hilton Tokyo Bay. Ik heb daar absoluut geen klachten over, maar toch kozen we deze keer voor iets anders. We wilden namelijk wel ‘ns in een echt Disney-hotel slapen en dan heb je in Tokyo zes verschillende opties. Die hotels kunnen opgedeeld worden in prijscategorieën die variëren van acceptabel tot begin al maar te sparen. Voor een nachtje met parkzicht in Hotel MiraCosta of het in 2024 geopende Fantasy Springs Hotel moet er bijvoorbeeld een flinke smak geld opgehoest worden. Disney Ambassador Hotel en het Playmobil-achtige Tokyo Disneyland Hotel zijn iets minder duur, al zou ik beide etablissementen zeker niet als budgetvriendelijk beschrijven. Dat laatste is dan weer wèl van toepassing op het Tokyo Disney Celebration Hotel, al moet je weten dat het op een kwartier autorijden van de parken ligt. Aangezien wij graag dichter bij de actie verblijven, opteerden wij voor het Toy Story Hotel. Dit kleurrijke familiehotel ligt aan de zuidkant van het resort en wordt omringd door de eerder genoemde Official Hotels. Het exterieur van het gebouw is niet m’n ding en ik ben te oud om plezier te beleven aan de Toy Story-speelplaats in de voortuin, maar verder lost Toy Story Hotel alle verwachtingen in. De lobby en de kamers zijn leuk gethematiseerd, we slapen in een comfortabel bed en het monorailstation ligt vlakbij.

VROEGE VOGELS

Wie het maximale uit z’n dag wil halen, moet vroeg uit de veren. Ik besef dat deze regel in elk pretpark ter wereld geldt, want uiteraard krijg je meer gedaan wanneer je vroeg arriveert. Toch wil ik benadrukken dat het in Tokyo Disneyland en Tokyo DisneySea essentieel is om voor dag en dauw op te staan. In Europa en Amerika arriveert het gros van de bezoekers rond het openingsuur van het park, maar in Japan is het doodgewoon om twee uur van tevoren al aan de poorten te kamperen. Heel veel respect voor deze geduldige mensen, want het toont dat Japanners een onmetelijke Disney Dedication hebben. Als buitenlandse toerist heb je eigenlijk slechts één optie: jezelf in deze gekte mengen. Indien je pas rond de geafficheerde openingstijd (in ons geval is dat 9.00 uur) zou arriveren, staan er immers letterlijk tienduizenden mensen voor jou. Gelukkig mogen we als verblijfsgast van een Disney-hotel wel genieten van vervroegde toegang. Dankzij Happy Entry betreden we Tokyo Disneyland 15 minuten eerder dan de reguliere gasten. Dat lijkt een belachelijk korte periode wanneer je gewend bent aan de 30 tot 60 minuten extra parktijd die on-site gasten in Orlando, Shanghai en Parijs krijgen. Toch biedt Happy Entry wel degelijk voordelen. Van zodra jouw ticket gescand werd, kan je namelijk Premier Access-reserveringen maken. Bovendien is het mogelijk om één of twee attracties te bezoeken vooraleer de grote massa het park bestormt.

Volgens bepaalde bronnen wilden Disney’s Imagineers aanvankelijk heel wat Aziatische touches verwerken in Tokyo Disneyland. The Oriental Land Company zag dat plan echter niet zitten, want het was hun bedoeling om de succesvolle Amerikaanse parken in nagenoeg identieke vorm naar Japan te brengen. Het management van OLC beschouwde Disneyland Anaheim en Magic Kingdom als een soort menukaart, waarmee men in Tokyo een soort best-of-versie zou creëren. Het resultaat is een park dat erg herkenbaar oogt. Toch worden er nabij de parkingang twee opvallende verschillen duidelijk. Ten eerste is er geen treinstation van de Disneyland Railroad voorhanden. Ten tweede werd de welbekende Main Street USA ingeruild voor World Bazaar. Qua bouwstijl en sfeer wijkt deze laan niet spectaculair af van hetgeen we kennen uit Main Street. Ook in dit geval bestaat de zone uit victoriaanse geveltjes, vrolijke muziek en overbevolkte souvenirshops. Het glazen dak boven de straat is echter wel uniek. Deze overkapping beschermt bezoekers van Tokyo Disneyland tegen de grillen van het Japanse klimaat. Ook wij ervaren tijdens onze driedaagse in Tokyo Disney Resort een regendag, en dan wordt zo’n overdekte wandelstraat als World Bazaar zeker geapprecieerd.

ACHTBANEN

Een vroeg bezoek aan Westernland resulteert in een wachttijdloos ritje op the wildest ride in the wilderness, die in Japan nochtans helemaal niet zo wild blijkt te zijn. Ondanks z’n gelijkaardige lay-out voelt Big Thunder Mountain namelijk wat braver aan dan de versies in Amerika en Europa. Toch blijft dit een eersteklas familieachtbaan met een capaciteit om U tegen te zeggen. Langs deze weg wil ik Disney trouwens nogmaals complimenteren voor de oogverblindende theming van alle Big Thunder Mountains. Regelmatige Disney-bezoekers staan er misschien niet meer bij stil, maar het is eigenlijk gekkenwerk om zo’n reusachtige bergketen op te trekken rondom een achtbaan. Ook bij deze Japanse versie worden we verwend met schitterende rotslandschappen en een overvloed aan leuke details.

Tokyo Disney Resort is absoluut geen achtbaanparadijs. Bezoekers van DisneySea moeten zichzelf tevredenstellen met twee tamelijk saaie credits en ook in Disneyland kunnen we niet van een uitgebreid aanbod spreken. Big Thunder Mountain levert anno 2026 zelfs de grootste thrills. Daarnaast is er momenteel enkel Gadget’s Go Coaster, een mooi gethematiseerde, doch zeer eenvoudige Junior Coaster van Vekoma. Toch is er beterschap op komst, want in 2027 opent Tokyo Disneyland een gloednieuwe versie van Space Mountain. Concept arts tonen een hypermoderne constructie met een golvend lijnenspel en hippe belichting. Het voorplein van de attractie wordt dan weer gekenmerkt door uitgestrekte bloemperken en buitenaards ogende sculpturen. Onder de witte koepel werkt het park momenteel aan een spectaculaire achtbaan met kantelende rails en roterende voertuigen à la Cosmic Rewind. Het feit dat dit de duurste attractie aller tijden (!) wordt, doet me alvast vermoeden dat hier een waanzinnige totaalervaring ontstaat. Tokyo’s oude Space Mountain was allesbehalve onvergetelijk, maar ik twijfel er niet aan dat Space Mountain 2.0 een van de meest beklijvende indoor-achtbanen van de planeet wordt.

DARKRIDES

Net zoals Tokyo Disney Resort, zag m’n vriend Bram het levenslicht in 1983. En om te bewijzen dat drieënveertigjarige dingen niet automatisch afgeschreven zijn, sleurt Bram me mee naar twee grande dames uit de darkride-wereld. Dat zijn Pirates of the Caribbean en Haunted Mansion, beiden absolute Disney-klassiekers. Je merkt bij dit tweetal overigens dat The Oriental Land Company alleen maar genoegen neemt met het allerbeste. Voor Pirates of the Caribbean baseerde zich men namelijk op de versie van Anaheim, die merkbaar langer en indrukwekkender oogt dan het exemplaar in Walt Disney World. De Japanse Haunted Mansion is dan weer een nagenoeg exacte kopie van de Florida-variant, die grootschaliger aanvoelt dan het origineel in Californië. En aangezien Tokyo Disney Resort bekendstaat om uitmuntend onderhoud, kan je Pirates of the Caribbean en Haunted Mansion ondanks hun leeftijd nog steeds in een onberispelijke staat beleven. Wachttijden bij deze beide darkrides blijven doorgaans binnen aanvaardbare perken, dus er is werkelijk geen enkele reden om ze over te slaan.

Ik noemde Disneyland Anaheim al meermaals the darkride capital of the world. Na onze recente Japan-trip begin ik echter te beseffen dat Tokyo Disneyland stevige concurrentie vormt. In het rijtje der klassiekers vinden we bijvoorbeeld niet alleen Pirates of the Caribbean en Haunted Mansion, maar ook het meer kleinschalige vermaak van Snow White’s Adventures, Pinocchio’s Daring Journey en Peter Pan’s Flight. Dit darkride-trio bestaat (in min of meer identieke vorm) in ons eigen Disneyland Paris, dus ik zou de Japanse versies enkel aandoen als je echt tijd teveel hebt. Bij It’s a Small World, daarentegen, wil ik wel een bezoekje aanraden. Deze attractie lag er tot 2018 tamelijk triest bij, maar een renovatie bracht daar verandering in. De voorgevel kreeg meer kleur en het opstapstation oogt nu veel vrolijker dan de kille bunker van weleer. Bovendien werden we tijdens ons recentste bezoek aangenaam verrast door It’s a Small World with Groot, een tijdelijke overlay waarin het meest aaibare character uit Guardians of the Galaxy een hoofdrol wegkaapt. Toegegeven: het slaat eigenlijk nergens op om Marvel-figuren te introduceren in een Disney-klassieker als deze. Een permanente toevoeging moeten de characters uit Marvel’s Cinematic Universe mijns inziens dus niet worden. Toch moet ik hardop lachen wanneer Groot zichzelf hier als ganzenhoedstertje of als Indische danser toont.

Wanneer Disney vandaag de dag een darkride bouwt, is de kans reëel dat daar trackless technologie in zit. Toch is het principe nog relatief nieuw. De eerste trackless darkride opende namelijk pas tijdens het jaar 2000 in – je raadt het al – Tokyo Disneyland. Pooh’s Hunny Hunt vertoont qua verhaallijn enkele gelijkenissen met de één jaar oudere Pooh-attractie in Walt Disney World, maar qua ritervaring werd er wel een reusachtige stap voorwaarts gezet. De trackless voertuigen zorgen immers voor een unieke dynamiek, die vooral in de voorlaatste scène prachtig tot uiting komt. Negen honingpotten zigzaggen daar schijnbaar willekeurig door een enorme ruimte vol special effects en kleurrijke belichting. Alleen al die passage maakt Pooh’s Hunny Hunt de moeite waard, al geef ik toe dat de attractie me iets minder omver blaast dan tijdens vorige bezoeken. Pooh’s Hunny Hunt verloor namelijk een stukje uniciteit omdat trackless darkrides tegenwoordig zo alomtegenwoordig zijn.

Zelfs binnen Tokyo Disneyland hoeven we niet lang te zoeken naar de volgende trackless darkride. Even verderop in Fantasyland bouwde men namelijk Enchanted Tale of Beauty and the Beast. Een hele mond vol, dat wel, maar het is dan ook een attractie van monumentale proporties. Alleen al de setting is beeldschoon: de ride bevindt zich in prinselijk kasteel, dat op zijn beurt geïntegreerd werd in een idyllisch Frans bergdorpje. Naar verluidt spendeerde The Oriental Land Company maar liefst 700 miljoen euro aan de nieuwe zone, maar dat bedrag leverde hen wel een monsterhit op. Enchanted Tale is momenteel namelijk het hottest ticket in town voor bezoekers van Tokyo Disneyland. Extreem lange rijen zijn hier dagelijkse kost en Premier Access-reserveringen zijn gegeerd.

Dat Enchanted Tale of Beauty and the Beast een attractie vol pracht en praal is, staat vast. Dat begint al bij de voorshow, die zich in een statige trappenhal afspeelt. De narratie is weliswaar volledig Japans, maar er zijn genoeg visuele impulsen om de vertelling ook voor buitenlanders interessant te maken. Tijdens de eigenlijke ride is het dan weer voornamelijk de grootschaligheid die indruk maakt. Vooral de eerste scène (gebaseerd op Be Our Guest) maakt overtuigend gebruik van z’n enorme oppervlakte en zit boordevol slimme effectjes. De voertuigen, vormgegeven als gigantische theekoppen, vormen tijdens deze scène ook letterlijk een onderdeel van het verhaal. Maar weet je wat jammer is? Dat deze eerste scène meteen ook de sterkste van de hele attractie is. We aanschouwen weliswaar nog een uitmuntend uitgevoerd transformatie-effect en de fameuze balzaalscène is extreem Instagrammable, maar het spektakel van Be Our Guest wordt nergens geëvenaard. Een van de scènes is zelfs ronduit saai te noemen, en dat zou bij zo’n peperdure attractie eigenlijk niet mogen. Begrijp me vooral niet verkeerd… Enchanted Tale is een eersteklas darkride en de audio-animatronics horen bij de allerbeste die ik ooit zag. Toch hangt er een licht geforceerd gevoel rondom de attractie, omdat alles zo groot en in-your-face is. Een meer gedetailleerde en intieme darkride-ervaring, zoals bijvoorbeeld die van Mystic Manor, heeft nog steeds mijn voorkeur.

Toontown is een soort cartooneske uitloper van Fantasyland. Voor de kids is deze kleurrijke zone wellicht fantastisch, maar voor ons is het aanbod beperkt. Kinderachtbaan Gadget’s Go Coaster ervaren we niet als een must-do en de meet&greets met Disney-figuren interesseren ons al evenmin. De enige attractie in Toontown die we wel aandoen, is Roger Rabbit’s Car Toon Spin. Deze darkride is, zacht uitgedrukt, bijzonder. We nemen plaats in een draaiend autootje en we tollen doorheen een aantal hysterische blacklight-scènes. Het is vreemd en luid, maar het werkt wel. Een andere niet-zo-conventionele darkride staat even verderop en is bekend als Monsters Inc, Ride & Go Seek. Het ding opende in het jaar 2009 en geldt sindsdien als een van de populairste attracties van het ganse park. Japanse bezoekers lijken namelijk helemaal gek van het interactieve element. In deze darkride krijgen de passagiers een zaklamp waarmee verborgen monsters opgespoord moeten worden. De gameplay is doodeenvoudig en er is geen puntentelling aan verbonden, maar net daardoor spreekt Monsters Inc een breed publiek aan. De attractie is uniek in de wereld en verdient dus absoluut een bezoekje.

Monsters Inc bracht ons naar Tomorrowland. Deze zone zou een futuristische, ruimte-achtige sfeer moeten oproepen. Helaas leed dit Japanse Tomorrowland geruime tijd aan hetzelfde kwaaltje als de naamgenoten in Anaheim en Orlando. De zone werd ooit bedoeld als een hip oord van de toekomst, maar het was in de loop der jaren een troosteloze vlakte vol vergane glorie geworden. Tokyo Disneyland investeert momenteel echter een fortuin aan het up-to-date maken van Tomorrowland. Naast de vernieuwde Space Mountain presenteert men hier in 2027 immers ook een gloednieuwe attractie rond Wreck-It Ralph. Deze ride wordt de opvolger van Buzz Lightyear’s Astro Blasters, die hier tot 2024 bestond. Een van de weinige ‘oude’ rides die voorlopig gewoon blijft staan, is Star Tours – The Adventures Continue. Slecht is deze simulator zeker niet, maar voor ervaren Disneyland-bezoekers levert Star Tours natuurlijk geen vernieuwende ervaring.

ANDERE ATTRACTIES

Star Tours brengt geen verrassingen (tenzij je een Japans sprekende C-3PO waanzinnig vindt), maar The Happy Ride with Baymax is wel een ride die exclusief voor Tokyo Disney Resort ontwikkeld werd. We weten dankzij de Dumbo-molens en Crush’s Coaster al langer dat Disney een simpele kermisattractie kan omtoveren tot een publieksfavoriet. Hetzelfde gebeurde met The Happy Ride, want we spotten wachttijden tot wel 100 minuten. In ruil daarvoor krijgen bezoekers een tamme rit op een molentje, maar… wel een rit met sfeer. Het bijhorende liedje is immers extreem catchy en de vrolijk dansende Cast Members vormen een enorme meerwaarde. Je kan dit bescheiden feestje overigens ook gewoon als toeschouwer beleven, dus het is niet noodzakelijk om de lange rij te trotseren.

Je herkent in Tokyo heel wat elementen uit de Amerikaanse Disney-parken. Het icoon van Tokyo Disneyland is bijvoorbeeld een exacte kopie van Cinderella Castle in Florida. Ook Country Bear Jamboree, Enchanted Tiki Room en Jungle Cruise kregen een Japans broertje. Hoewel deze attracties er al sinds 1983 staan, zijn ze nog steeds in een prima staat te bewonderen. Toch zou ik een bezoek aan deze klassiekers enkel aanraden indien je jezelf een groot Disney-fan noemt. Bij dit trio speelt de narratie immers een grote rol en daar begrijp je als (niet-Japans-sprekende) toerist natuurlijk weinig van. De exotische setting van Jungle Cruise is altijd prachtig, maar deze bootvaart verliest veel waarde wanneer je niet kan meelachen met de flauwe humor. 

Klaar voor nog meer nostalgie? Neem dan zeker een kijkje bij Splash Mountain, een waterattractie die in Japan niet getransformeerd werd tot Tiana’s Bayou Adventure. Ook zonder de re-branding geldt deze boomstammenbaan trouwens als een van de populairste rides van het park, met aanzienlijke wachttijden tot gevolg. Ik sta echter met plezier een uur in de rij, want Splash Mountain blijft een excellente waterattractie. We vergapen ons aan het prachtige exterieur en genieten van een bootvaart vol schattige animatronics, aanstekelijke muziek en leuke afdalingen. Sleutelmomenten zijn de zestien meter diepe drop en de laatste scène, waar het onsterfelijke nummer Zip-a-Dee-Doo-Dah in volle glorie weerklinkt. Hoewel Song of the South (de film waarop Splash Mountain gebaseerd werd) niet meer in de huidige tijdsgeest past, heeft de bijhorende attractie de tand des tijds dus wel doorstaan.

ENTERTAINMENT

Live shows zijn populair in alle Disney-parken, maar in Tokyo is de gekte nog wat buitengewoner. Het gaat hier zelfs zo ver dat Tokyo Disney Resort een loterijsysteem activeerde voor de meest geliefde voorstellingen. Je waagt je kans via de app en je verneemt direct of je al dan niet gewonnen hebt. Bij een positief antwoord worden er vaste zitplaatsen toegewezen voor de show van jouw keuze. Helaas is de kans ook reëel dat je een negatief antwoord krijgt, en dan is het nagenoeg onmogelijk om de voorstelling überhaupt te bekijken. Het feit dat deze shows zo succesvol zijn, is ongetwijfeld aan hun hoge kwaliteit te danken. In Belle’s dorpje wonen we bijvoorbeeld een voorstelling van Mickey’s Magical Music World bij, en die valt honderd procent mee. Het hoogtepunt van de show is een fijne mash-up van bekende Disney Princess-songs inclusief betoverende choreografie. De meeste nummers worden hier trouwens in het Engels gebracht. 

Lijkt het je wel leuk om mee te zingen met Disney-muziek, maar heb je geen zin in de loterij of de lange rij? Dan zijn er alternatieven. Zo is er bijvoorbeeld Mickey’s PhilharMagic, een sterke 3D-film met heel wat beroemde Disney-songs en verrassende effecten. In Tokyo beleef je PhilharMagic trouwens in z’n originele vorm en niet als de halfbakken versie die Parijs kreeg. Ook qua parades doet Japan het meestal wat decadenter dan de andere resorts. ‘s Namiddags zoeken we een plaatsje nabij Tomorrowland, om vervolgens te genieten van Harmony in Color. Deze parade werd ter ere van de veertigste verjaardag geïntroduceerd. Hij bestaat uit prachtige floats, een overdosis characters en vrolijke dansers. Vooral de segmenten rond recentere films zoals Coco en Big Hero 6 maken een sterke indruk.

De Japanse Disney-parken excelleren op vele vlakken. Als ik echter één domein moet aanduiden waarin deze parken achterblijven op hun internationale collega’s, is dat het afsluitende vuurwerk. Nadat we in andere Disney-resorts fantastische nachtspektakels als Happily Ever After en Momentous mochten bewonderen, blijkt Reach For The Stars immers een tamelijk magere show. Men gebruikt projecties en vuur(werk)effecten, maar echt meeslepend is het tafereeltje niet. Hoewel ik de heerlijke titelsong drie dagen lang niet uit m’n hoofd krijg, is Reach For The Stars dus geen hoogvlieger (pun intended). Gelukkig is deze kasteelshow niet het enige avondentertainment dat bezoekers van Tokyo Disneyland voorgeschoteld krijgen. Indien je ‘s avonds een plekje aan de paraderoute vindt, kan je immers genieten van Tokyo Disneyland Electrical Parade Dreamlights. Da’s een hele mond vol, maar deze lichtjesparade verdient z’n ellenlange naam in elk opzicht. Dui-zen-den lampjes schitteren in de duisternis en de serie wagens lijkt haast eindeloos. Geef trouwens wat extra aandacht aan de Genie-float, want daar gebeuren heel leuke dingen mee. Must see!

EEN BEZOEK WAARD?

Tokyo Disney Resort wordt doorgaans de hemel in geprezen. Zelfs de meest kritische Disney-fans hebben een zwak voor het Japanse Mickey Mouse-universum. Na dit bezoek besef ik opnieuw hoe dat komt, want Tokyo Disneyland heeft veel kwaliteit in de aanbieding. De line-up bestaat uit een hele resem topattracties en uitmuntend live entertainment. Bovendien is het tof om te zien dat men hard aan de toekomst bouwt. Tijdens een vorig bezoek beschouwde ik Tokyo Disneyland nog als een themapark met een verouderde infrastructuur, maar dat euvel wordt langzaamaan opgelost. De afschuwelijke Grand Circuit Raceway moest plaatsmaken voor een fraaie Beauty and the Beast-expansie, terwijl ook Space Mountain momenteel een hedendaags jasje aangemeten krijgt. Ik beschouw Tokyo Disneyland op dit moment niet als het meest perfecte Magic Kingdom, maar men is wel goed op weg om dat ooit te worden. 

Geen themapark zonder personeel… en op dit vlak staat Tokyo Disneyland mijlenver boven de andere resorts. Bij deze dus een woordje van dank aan de Cast Members, want zij tillen Tokyo Disney Resort werkelijk naar the next level. Hun glimlach verdwijnt nooit en ze zwaaien de hele dag lang enthousiast naar elke passant. Toch onderscheiden deze crewleden zich niet alleen met hun vriendelijkheid, maar tevens met professionaliteit en efficiëntie. Hoewel we Tokyo Disneyland met tienduizenden bezoekers moeten delen, slaagt de crew erin om rijen voor attracties en horeca continu in beweging te houden. Hoge bezoekersaantallen zijn hier dagelijkse kost en je merkt dat het personeel daar perfect op voorbereid is.

Wie waar voor z’n geld wil, is in Tokyo Disneyland aan het juiste adres. Op het moment van publicatie bedraagt de gemiddelde ticketprijs ongeveer vijftig euro. Daarmee is Tokyo Disneyland de helft voordeliger dan Disneyland Paris. Het verschil met de Amerikaanse parken is zelfs nog spectaculairder, want daar betaal je al gauw het driedubbele voor een dagkaart. En weet je wat het allerbeste nieuws is? Voor hetzelfde lage tarief mogen we morgen een dag doorbrengen in ‘s werelds mooiste themapark. Wordt dus vervolgd met veel pracht en praal… in Tokyo DisneySea.

Dit artikel is gebaseerd op een bezoek aan Tokyo Disneyland dat plaatsvond in april 2026.