Switch to English version

Yomiuriland

Inagi, Tokyo, Japan

“De thuishaven van het triest kijkende, doch vrolijk gekleurde hondje”

Het is in de pretparkwereld belangrijk om goeie mascottes te hebben. In de Benelux weten we bijvoorbeeld meteen waarover het gaat als we een oranje kangoeroe of Pardoes de Tovernar zien verschijnen. In Brühl doet men het dan weer met zes draken, in Göteborg is er een groen konijn en in Salou krijgen pretparkbezoekers een high five van Woody Woodpecker. Laatstgenoemde speelt ook in Japan een belangrijke rol, want hij staat er met zijn Universal Studios lijnrecht tegenover het Tokyo Disney Resort van een tamelijk bekende muis. Ik wil deze pagina echter niet opdragen aan meneer Woodpecker of Mickey Mouse, maar wel aan een Japanse pretparkmascotte die voorlopig nog niet internationaal doorbrak. Ik heb het dan over Good, een hondje dat er ondanks z’n vrolijke kleuren een beetje droevig uitziet. Toch heeft hij in mijn ogen geen enkele reden om triest te zijn. Good staat namelijk aan de zijde van z’n vriendinnetje Lucky en samen mogen zij hun dagen doorbrengen in een verrassend compleet pretpark in de buurt van Tokyo. Welkom in Yomiuriland.

De term Yomiuri kan verwijzen naar een krant, naar een honkbalteam en zelfs naar een Japans reisbureau. Mijn aandacht gaat echter vooral naar het gelijknamige pretpark, dat een goeie twintig kilometer ten westen van Tokyo ligt. Da’s niet bepaald een comfortabele wandelafstand, maar het Japanse openbaar vervoer blijft onze beste vriend. Vanaf Shinjuku Station sporen we met de Keio New Line in een halfuurtje naar het Keio-Yomiuri-Land Station. Van daaruit kunnen we in principe de laatste kilometer tot aan de parkingang wandelen, al is dat omwille van het heuvelachtige terrein geen aanrader. We stappen daarom, net zoals tientallen anderen, op de kabelbaan. Hoewel het ding oud is en de gondels misschien stilaan aan vervanging toe zijn, zorgt deze Sky Shuttle wel voor een heerlijke entree. Passagiers zweven namelijk over het pretpark en er is zelfs rechtstreekse interactie met de grootste rollercoaster.

ACHTBANEN

Die grote rollercoaster is Bandit, een voormalig recordhouder. Toen het ding in 1988 gepresenteerd werd, behaalde hij namelijk de titel van ‘s werelds snelste achtbaan. De topsnelheid van 110 kilometer per uur is vandaag de dag natuurlijk niet zo bijzonder meer, maar toch blijft Bandit een imposante machine. De totale tracklengte bedraagt ruim anderhalve kilometer en hoewel de lifthill ‘slechts’ 51 meter hoog is, zorgt het heuvelachtige terrein voor een totaal hoogteverschil van maar liefst 78 meter. Maar… wat met het comfort? Bandit werd geleverd door de Japanse constructeur Togo en die is helaas niet bekend om z’n soepele achtbanen. In Las Vegas kan je pijn lijden aan boord van de beruchte Big Apple Coaster en ook Fujiyama in Fuji-Q Highland bevat een paar bizarre momenten. Wel, ik moet toegeven dat we bij Bandit aangenaam verrast worden. Helemaal schokvrij is ie niet en de schouderbeugels voelen totaal overbodig, maar verder is de ervaring prima. Het snelheidsgevoel ligt hoog, we voelen enkele toffe airtime-momentjes en ik geef graag een pluspunt voor de originele, erg uitgestrekte lay-out.

Het vrolijk gekleurde, doch droevige hondje Good is alomtegenwoordig in Yomiuriland. Ter hoogte van de ingang staat een reusachtig standbeeld van hem en hij is ook zichtbaar op tientallen informatieborden en wegwijzers. Daarenboven kreeg deze good boy zijn eigen credit. Wan Wan Coaster Wandit is een familieachtbaan met zeer bescheiden statistieken, maar de schattige frontcar vormt wat mij betreft de hoofdreden om deze coaster te bezoeken. Laat ons trouwens hopen dat het droevige hondje niet bang is van prehistorische giganten, want aan de overkant van de straat ligt Dino Runner. Dit is een ietwat gek uitziende (en bovenal erg tamme) powered coaster met goedkope dinosculpturen en een wel zeer plastic-fantastic vulkaan.

Ons eerste bezoek aan Yomiuriland vond plaats in 2013. Een deel van het park bleef sindsdien nagenoeg onveranderd, maar aan de noordkant van het domein werd er wel voor een reusachtige uitbreiding gezorgd. Hier ontstond namelijk een gebied met de zogenaamde Good Job Attractions, verwijzend naar de monozukuri. Dit zijn typische ambachten of interessedomeinen die specifiek aan Japan te linken vallen. Ze werden ondergebracht in vier verschillende gebouwen: Fashion Factory, Food Factory, Car Factory en Space Factory. Het spreekt voor zich dat de ‘fabrieken’ een nogal industriële uitstraling hebben en extreem gezellig is deze zone dus niet. Toch wil ik Yomiuriland een compliment geven voor de originaliteit en educatieve waarde van dit thema. De drie grootste Good Job Attractions komen bovendien verrassend uit de hoek.

Fashionista’s, opgelet. Een ritje op Spin Runway vormt misschien het hoogtepunt van jullie dag, want het centrale thema van deze spinning coaster is mode. De wachtruimte werd bijvoorbeeld aangekleed met oversized decorelementen die verwijzen naar kleermakers. Tijdens de rit maken we dan weer een soort modeshow mee, die gekenmerkt wordt door felle spots en aanstekelijke popmuziek. We zien hondje Good ook als een soort ouderwetse modeontwerper, dus qua thema zit het bij deze attractie eigenlijk wel prima. Toch mag je van Spin Runway absoluut geen grote thrill verwachten. De baan is amper 450 meter lang, de topsnelheid ligt relatief laag en er is geen sprake van intense draaibewegingen. Het meest verrassende kenmerk van Spin Runway is misschien wel de spiraallift, voor zover ik weet het enige exemplaar dat Gerstlauer ooit afleverde.

Vijf jaar na de opening van Spin Runway werd Gerstlauer nogmaals ingeschakeld voor de bouw van Lipovitan Rocket Luna. Yomiuriland koos opnieuw voor iets unieks, want je vindt voorlopig nergens anders een Family Suspended Coaster van de Beierse constructeur. Het cijfermateriaal is weerom allesbehalve spectaculair: karretjes halen net geen 40 kilometer per uur en de maximale hoogte bedraagt 15 meter. Qua tracklengte hebben we echter niets te klagen en we worden zelfs totaal verrast door de aanwezigheid van een tweede lifthill. Jammer genoeg liet men op het vlak van theming wel een paar kansen liggen. Lipovitan Rocket Luna bevindt zich in het Space Factory-gedeelte en moet een ruimtereis simuleren. Maar aangezien er behoorlijk veel daglicht het gebouw binnenvalt en er niet bijster veel thematische elementen aangebracht werden, lijkt het eerder een soort vlucht door kille loodsen.

WATERATTRACTIES

Food Factory is de thuishaven van de origineelste Good Job Attraction. Dit paviljoen draait rond Nissin U.F.O. Yakisoba, een populaire Japanse kant-en-klaarmaaltijd. Bij Splash U.F.O. ontdekken we het productie- en bereidingsproces van deze instantnoedels aan boord van een rapid river-bootje. Net zoals bij de ruimteachtbaan moet ik toegeven dat de hal relatief kaal oogt, dus ik zou Splash U.F.O. zeker geen immersieve belevenis noemen. We spelen onderweg tevens een interactief spelletje door middel van drukknoppen aan boord, maar eerlijk gezegd begrijpen we daar weinig van. Over de eigenlijke rit heb ik echter geen klachten. Er werd een ongewoon steile afdaling in de lay-out geïntegreerd en ook verderop worden we met een aantal natmakende golven geconfronteerd. Het kleine buitengedeelte van de attractie is dan weer erg fotogeniek dankzij de enorme waterketel die er staat. Kortom: Splash U.F.O is een zeer bijzondere rapid river.

Nat worden we er niet van, maar ook Giant Sky River hoort in het lijstje van waterattracties thuis. Dit is namelijk een bootjesglijbaan zoals La Descente du Nil in Parc Astérix. Hoewel Giant Sky River qua statistieken vergelijkbaar is met die Franse versie (de maximale hoogte bedraagt 24,5 meter en het traject is net geen 400 meter lang), moeten we wel een paar belangrijke verschillen benoemen. Ten eerste is er nul komma nul thema te bekennen. Tof voor diegenen die van industrieel design houden, maar persoonlijk word ik er niet warm van. Ten tweede worden de bootjes met een verticaal liftje naar boven getransporteerd, al is dat zonder passagiers. Een rit op deze attractie wordt dus voorafgegaan door een aanzienlijke portie traplopen. Ten derde is er de capaciteit, die hier in Yomiuriland vele malen lager ligt dan in Parc Astérix. Plan je bezoek aan Giant Sky River dus liefst zo vroeg mogelijk in, want anders beland je hier ongetwijfeld in een zeer lange en traag opschuivende rij.

ANDERE ATTRACTIES

Qua lay-out is Yomiuriland een tamelijk raar park. De hoofdboulevard (met onder andere die schattige hondjesachtbaan) en het Good Job-gebied zijn moeilijk te missen, maar er zijn ook zones die vreselijk afgelegen liggen. In de oostelijke hoek van het park is er bijvoorbeeld de Twin Towers Area – behoorlijk gewaagde naam als je ‘t mij vraagt – waar een dubbele S&S torenattractie en een Mega Disk’O van Zamperla staan. Voor liefhebbers van draaiende, schommelende en zwaaiende attracties valt er in Yomiuriland overigens nog veel meer te doen. Op een centralere locatie vinden we onder andere Looping Starship, een felgekleurde Wave Swinger en nog een vijftal andere familiaal georiënteerde molens. Het zijn allemaal geen must-do’s, maar deze rides creëren wel een hele fijne dynamiek. Ik wil je trouwens wel aanraden om een ritje op Sky-Go-LAND te maken. Dit is het 60 meter hoge reuzenrad, dat dankzij de locatie bovenop een heuvel nog imposanter oogt dan het eigenlijk is. Fijne uitzichten op Yomiuriland zijn gegarandeerd, en op heldere dagen kan je zelfs de binnenstad van Tokyo en Mount Fuji spotten.

In Tokyo Disney Resort hangt er een hype rondom de popcornkramen. In Yomiuriland lijkt er iets gelijkaardigs te bestaan, maar dan met interactieve attracties. Bij meerdere rides werden er namelijk spelletjes geïntegreerd. Zo is er bijvoorbeeld de 1,1 kilometer lange EV Grand Prix, een van de drie kartingbanen die Yomiuriland rijk is. Tijdens een rit is het de bedoeling dat de chauffeur zo nauwkeurig mogelijk over bepaalde doelen op de weg rijdt, om zodoende punten bij elkaar te sprokkelen. Trapmonorail Sky Patrol bevat eveneens ingebouwde schermpjes met een spelletje. Je kijkt hier naar augmented reality-scènes waarop boeven te zien zijn. Deze kunnen gevangen worden door de snelheid van je voertuig aan te passen, wat vervolgens punten en een welgemeende ‘Good Job!’ van de medewerkers oplevert. Hoewel het spel na een tijdje wat eentonig wordt, vind ik dit een ontzettend originele manier om een relatief simpele attractie te pimpen. Tot slot een kleine vermelding voor interactieve darkride Animal Rescue – Season 2. In deze attractie moet je wilde dieren redden door de stropers uit te schakelen met een laserpistool. Qua poppen en schaal lijkt dit een soort kermisspookhuis, maar ik waardeer wel dat er in Yomiuriland überhaupt een darkride staat. Met de juiste verwachtingen is dit dus een prima attractie voor tussendoor.

In sommige zones van Yomiuriland worden we terug naar lang vervlogen tijden gekatapulteerd. Het duidelijkste voorbeeld hiervan is de Sea Lion Show, die in een aftands theatertje naast Bandit plaatsvindt. De trainsters verdienen al mijn respect en ze voeren hun voorstelling met veel liefde uit, maar je kan niet ontkennen dat het geheel een trieste en gedateerde indruk maakt.

POKÉPARK KANTO

Tijdens onze eerste Japan-trip leek het alsof wij de enige niet-lokale bezoekers in Yomiuriland waren. Tegenwoordig zijn er echter opvallend meer westerse toeristen aanwezig, al heeft dat weinig met de plaatselijke achtbanen en molentjes te maken. Het gros van de buitenlandse gasten komt namelijk voor het in 2026 geopende PokéPark Kanto. Dit is een soort pretpark in een pretpark. Deze immersieve Pokémon-ervaring ligt namelijk volledig binnen de grenzen van Yomiuriland, maar je moet wel over een aparte toegangskaart beschikken om binnen te geraken. Die kaartjes zijn zeer gegeerd: bij de online ticketverkoop geraken de meeste tijdsloten letterlijk in een oogwenk uitverkocht. Wees er dus snel bij indien je PokéPark koste wat het kost wil bezoeken. Wij zelf hebben helemaal niks met Pokémon en laten PokéPark Kanto dus links liggen.

EEN BEZOEK WAARD?

Ik kan me er niet over uitspreken of PokéPark Kanto een bezoek waard is, maar Yomiuriland is dat zeker wel. Verwacht vooral niet dat de briljante theming van DisneySea geëvenaard wordt of dat je grotere thrills dan in Fuji-Q Highland zal beleven, maar in het pretparklandschap rondom de Japanse hoofdstad kan Yomiuriland absoluut z’n mannetje staan. Het park biedt immers een zeer ruim attractieaanbod voor de hele familie. De visuele blikvanger van het park blijft Bandit, maar tijdens ons recente bezoek werd ik toch vooral gecharmeerd door de Good Job Attractions. Bij deze rides koos Yomiuriland voor minder alledaagse thema-ideeën en er werd ingezet op indoor-vermaak, wat op snikhete/kletsnatte dagen absoluut een pluspunt vormt. Het valt ook op dat er bij de meeste attracties in Yomiuriland eerder geringe wachttijden ontstaan. Hierdoor biedt dit park een behoorlijk stressvrije ervaring, iets wat verfrissend aanvoelde na onze zeer drukke dagen in het 30 kilometer verderop gelegen Tokyo Disney Resort. Kortom: iedere pretparkliefhebber die naar Japan reist, zou Yomiuriland op de to-do-lijst moeten plaatsen, al was het maar om dat triest kijkende, doch vrolijk gekleurde hondje te ontmoeten.

Heb jij Yomiuriland al bezocht? Heb je een selfie kunnen maken met het hondje? Welke Good Job Attraction geniet jouw voorkeur? En heb jij Mount Fuji kunnen zien tijdens jouw ritje op het reuzenrad? Deel je ervaringen via het onderstaande invulveld.

Dit artikel is gebaseerd op een bezoek aan Yomiuriland dat plaatsvond in april 2026.