Switch to English version

Leolandia

Capriate San Gervasio, Italië

“Verrassend familiepark nabij Milaan”

Mijn hart maakt telkens een sprongetje wanneer ik vanuit het vliegtuig een pretpark kan spotten. Hoog boven Frankrijk ving ik bijvoorbeeld een glimp op van de perfecte cirkelvormige weg rondom Disneyland Paris en sommige vliegtuigen maken een ererondje langs PortAventura World nadat ze opstegen op Reus Airport. Tijdens een landing in Abu Dhabi viel m’n oog dan weer op het kenmerkende rode dak van Ferrari World op Yas Island. Toch is maar een minderheid van de parken echt gemaakt om van bovenaf te bekijken. De twee uitzonderingen waar ik nu aan denk, zijn bovendien niet bepaald wereldberoemde bestemmingen. Nummer één is het Duitse Belantis, waar je op luchtbeelden duidelijk de contouren van het Europese continent en de Middellandse Zee ziet. Nummer twee is Leolandia, waar men een verbazend accurate landkaart van Italië namaakte. Je hoeft anno 2026 gelukkig geen Boeing 747 te charteren om te checken of dit klopt; open gerust Google Maps om het met je eigen ogen te bewonderen.

MINITALIA

Losse kopietjes van de Tyrreense en Adriatische Zee omringen een laarsvormig schiereiland met een lengte van ongeveer 230 meter. Hoewel Leolandia’s Italië daardoor ongeveer 4.500 keer kleiner uitvalt dan het origineel, is het vanuit de lucht nog steeds een indrukwekkend gezicht. Dit silhouet van Italië is er natuurlijk niet zonder reden. Leolandia opende in 1971 immers als Minitalia, een lokale versie van het concept dat wij kennen als Mini-Europe en Madurodam. Je ziet hier dus miniaturen van beroemde monumenten en stadstafereeltjes, die in dit geval op de ‘correcte’ plaats van de Italiaanse landkaart gebouwd werden. Wijzelf betreden Minitalia via Puglia en wandelen langs Napels en Rome richting het besneeuwde Alpenlandschap aan de noordelijke grens. Het idee achter deze compacte Italië-reis is fantastisch, maar we hebben wel een tweetal bedenkingen. Ten eerste blijken de miniaturen niet in opperbeste staat. Haast overal zien we afschilferende verf en eventuele bewegende onderdelen lijken haast overal kapot. Ten tweede biedt Minitalia helemaal geen schaduw, waardoor het hier op een hete zomerdag niet bepaald aangenaam vertoeven is. Ik begrijp dat volgroeide bomen het hele perspectief van dit parkdeel zouden verknallen, maar we missen toch echt een paar schuilplekken.

ACHTBANEN

Het is een beetje jammer, maar met een reeks schaalmodelletjes trek je vandaag de dag geen honderdduizenden bezoekers meer. Gelukkig evolueerde het park tijdens de afgelopen 55 jaar gaandeweg naar een compleet themapark met klassieke pretparkattracties, inclusief vier rollercoasters. En wees gerust: dat zijn geen miniatuurversies, maar wel coasters op mensenmaat. In het westerngedeelte vinden we Mine Train, een powered coaster van Zamperla. Het blijkt een prettige familieachtbaan die voornamelijk opvalt omwille van de zeer uitgestrekte lay-out. Toch had ik graag wat meer theming gezien, want op het houten stationsgebouwtje na is dit een behoorlijk kale bedoening. Men hoeft wat mij betreft zeker geen kopie van Big Thunder Mountain te creëren, maar een paar rotsformaties en/of watervallen maken zo’n mijntreinachtbaan toch altijd wat completer.

De meeste fans kennen Preston & Barbieri als een constructeur van simpele, vaak kermisachtige achtbanen. Hier in Leolandia zien we echter een Preston & Barbieri-product met een meer kwalitatieve en permanente uitstraling. De zogenaamde Vroom telt namelijk twee lifthills en men gebruikt ook een apart instap- en uitstapstation. De ritervaring blijkt meer dan oké. Ondanks de beperkte tracklengte van 350 meter genieten we van prima bochtenwerk en Leolandia zorgde bovendien voor een uitstekende decoratieve omkadering. Vroom werd gethematiseerd naar Masha and the Bear, een IP dat we eerder al in het Turkse Land of Legends zagen. De leukste elementen in dit geheel zijn het ‘onderaardse’ station, de als vliegtuigjes vormgegeven voertuigen en de vele tekenfilmpersonages langs het traject. Mooi om te zien.

Je merkt dat Leolandia de laatste jaren veel geld investeert in het opwaarderen van oudere zones. Recent ging de aandacht vooral naar een circusgebied in de noordoostelijke hoek van het park. Crazy Circus bevat een heleboel flatrides, maar onze aandacht gaat vooral naar de twee achtbanen die hier staan. Raar maar waar: het zijn allebei spinning coasters met een rood-beige kleurstelling. Het oudste lid van dit duo is Twister Mountain, een door Zamperla gebouwde spinning wild mouse. Qua lay-out vertoont de baan vele gelijkenissen met de Reverchon-exemplaren die je op Belgische en Nederlandse kermissen ziet, al is Zamperla’s versie net een beetje kleiner.

Twister Mountain is een fijne achtbaan, al wordt hij sinds 2026 duidelijk overklast door de nabijgelegen Reversum. Dit is meteen de enige rollercoaster in Leolandia die niet door een Italiaans bedrijf gebouwd werd. Het park deed voor Reversum namelijk een beroep op Mack Rides, in de huidige pretparkwereld misschien wel dé referentie op het vlak van spinning coasters. Leolandia koos voor een kopie van Sierra Sidewinder (Knott’s Berry Farm) en dat was een voortreffelijke keuze. We beleven vandaag namelijk een pijlsnelle en heerlijke soepele rit, die ook nog ‘ns veel intenser uitpakt dan je als toeschouwer zou inschatten. Vooral tijdens het tweede deel van de rit, waar we laag bij de grond door een 540° helix razen, verschijnen er zwarte sterretjes voor m’n ogen. Reversum is dus zonder discussie de meest heftige rollercoaster van Leolandia, al is hij dankzij z’n minimumlengte van 105 centimeter alsnog voor een breed doelpubliek geschikt.

WATERATTRACTIES

We bezoeken Leolandia bij een graad of 34 en dat is puffen. Het park biedt gelukkig tal van manieren om af te koelen. We ontdekken bijvoorbeeld meerdere waterspeelplaatsen en we kunnen eveneens terecht bij een log flume met de naam Gold River. Er is niks mis met klassieke boomstammetjes, maar helaas is dit niet het spannendste exemplaar in z’n soort. Het baanverloop is niet bijster origineel en er had gerust wat extra thema mogen zijn. Gelukkig is er – net zoals in Europa-Park en Bobbejaanland – wel wat leuke interactie met de powered coaster, waardoor ik Gold River alsnog een mooie voldoende mag geven.

Het cowboystadje rond Gold River en het aangrenzende piratengebied zijn qua vormgeving relatief gewoontjes. Toch vind je in Leolandia ook een paar minder voor de hand liggende themagebieden. Voorbeelden daarvan zijn de circuszone en Draghi e Leggende, een mediterraan dorp waarin draken centraal staan. De façades in dit gebied zijn fraai en de (weliswaar statische) drakenbeelden vormen indrukwekkende blikvangers. Een van die draken waakt over een splash battle genaamd Il Tesoro di Rocca Mediterranea, terwijl enkele andere vuurspuwers langs de oever van Rapide dei Draghi staan. Deze raftingbaan werd door Zamperla gebouwd en was oorspronkelijk gethematiseerd naar Leonardo da Vinci. Je ziet dat vandaag nog steeds aan het waterrad, de architectuur van het stationsgebouw en aan een verkleinde versie van Da Vinci’s Tank, waar op regelmatige basis een paar waterstralen uit schieten. Rapide dei Draghi is bijgevolg een van de mooist gethematiseerde attracties van Leolandia… en bizar genoeg ook een van de meest intense. Tijdens de bochtige afdaling beginnen de boten namelijk ontzettend hard te spinnen, waardoor dit een behoorlijk desoriënterende ervaring wordt.

ANDERE ATTRACTIES

Leolandia was ooit in handen van attractiebouwer Zamperla en dat merk je. Een aanzienlijk deel van Leolandia’s flatride-aanbod komt namelijk uit de Zamperla-catalogus. In het piratengebied staan bijvoorbeeld Galeone (een piratenschip), Trinchetto (een kindvriendelijke torenattractie) en de springende kikkers van Raganelle Sentinelle. Het westerngebied is dan weer de thuishaven van Carovana Western (een Crazy Bus) en Wild Avvoltoi, een molen waarvan de voertuigen me herinneren aan die van Zamperla’s vreselijke Volare flying coaster. Themazone Crazy Circus biedt veruit het interessantste flatride-assortiment. Naast een zweefmolen en een ouderwetse rupsbaan vinden we hier tevens Blade Storm (zo’n hippe Nebulaz), de indrukwekkend ogende Deltaplanet (een molen met schommelende deltavliegers), Big Spin (een Disk’o) en een 40 meter hoge vrijevaltoren die aangekleed werd als een soort Human Cannonball. Hoewel dit allemaal relatief standaard attracties zijn, wil ik Leolandia een welgemeend complimentje geven voor de toffe uitwerking van de thematiek.

Ze werden wellicht niet door Zamperla geleverd, maar ook slangen, leguanen en vissen vormen een belangrijke schakel in Leolandia’s aanbod. Ze zijn te vinden in het Acquario en Rettilario, twee overdekte zones nabij de ingang van het park. De airconditioning blaast er heerlijk koele lucht, maar verder maken deze dierenverblijven een tamelijk verouderde en droevige indruk. Als je na een bezoek aan het aquarium en reptielenhuis nood hebt aan nóg meer beestjes, kan je overigens terecht in Leolandia’s kinderboerderij.

EEN BEZOEK WAARD?

Je kan op dit moment niet zeggen dat Leolandia geduchte concurrentie vormt voor grote Italiaanse spelers als Gardaland of Mirabilandia. Als je me echter vraagt of Leolandia een fijn dagje uit biedt, kan ik daar alleen maar positief op antwoorden. Ik betrad Leolandia met eerder lage verwachtingen en beschouwde ons bezoek als niet veel meer dan tijdverdrijf voor onze avondvlucht richting België. In de loop van de dag werd ik echter steeds enthousiaster over dit park. Dat was niet alleen te danken aan het uitstekende attractieaanbod (waarbij Reversum, Vroom en Rapide dei Draghi de uitschieters zijn), maar ook aan de verrassend sterke theming die we hier te zien kregen. De drakenzone is prachtig, het Masha and the Bear-gebied oogt kwalitatief hoogwaardig en ik kan ook de vrolijke sfeer van Crazy Circus erg waarderen. Als Leolandia op één vlak tekortschiet, is dat in mijn ogen de weerbestendigheid. Er is immers een gebrek aan overdekte attracties waarin bezoekers kunnen schuilen voor regen of loden hitte. Een middelgrote darkride zou wat mij betreft alvast de meest ideale uitbreiding voor de nabije toekomst zijn.

Heb jij Leolandia al bezocht? Wat was jouw favoriete themagebied? En in welke staat was Minitalia tijdens jouw bezoek? Deel je mening via het onderstaande invulveld.

Dit artikel weerspiegelt mijn persoonlijke mening over Leolandia, gebaseerd op een bezoek in juni 2026.