Leolandia

Capriate San Gervasio, Italy

“Surprisingly large family-oriented theme park near Milan”

My heart always skips a beat when I spot an amusement park from an aeroplane. In the past, I’ve been able to catch a glimpse of the perfectly circular road surrounding Disneyland Paris while flying high above France, and it’s easy to see the skyline of PortAventura when flying to or from Reus Airport. Furthermore, my eye was immediately caught by the distinctive red roof of Ferrari World while landing in Abu Dhabi. However, just a few theme parks are really designed to be viewed from above. I can actually think of only two exceptions. The first one is Belantis in Germany, where aerial views clearly show the contours of the European continent and the Mediterranean Sea. Number two is Leolandia, where they’ve recreated a surprisingly accurate map of Italy. No need to charter a plane to check if this is correct; just open Google Maps to admire it with your own eyes.

MINITALIA

A lake representing the Tyrrhenian and Adriatic Seas surround a boot-shaped peninsula with a length of approximately 755 feet (230 metres). Although this makes Leolandia’s Italy around 4,500 times smaller than the real deal, it’s still an impressive sight. This silhouette of Italy is obviously there for a reason. Leolandia opened in 1971 as Minitalia, a walk-through experience with miniatures of famous monuments and city scenes, which can be found in ‘correct’ locations on the map of Italy. The idea behind this compact trip through Italy is superb, yet we do have a couple of thoughts. Firstly, the miniatures weren’t in great condition during our 2026 trip. Paint was peeling off the walls and most moving parts seemed to be broken. Secondly, Minitalia offers absolutely no shade, making it quite an unpleasant place to be on a hot summer’s day. I realise that mature trees would ruin the whole perspective of this part of the park, but we would’ve really appreciated some places to escape the burning sun.

ROLLER COASTERS

It’s a bit of a shame, but you won’t attract hundreds of thousands of visitors with a collection of scale models nowadays. Fortunately, Leolandia has gradually evolved into a fully-fledged theme park with classic attractions, including four roller coasters. And rest assured: these aren’t miniature versions, but full-scale coasters. The main attraction of the Cowboy Town area is Mine Train, a powered coaster manufactured by Zamperla. It turns out to be a pleasant family coaster that stands out mainly because of its spread-out layout. Still, I would’ve preferred to see a bit more theming, as the ride is placed on a flat and rather barren plot of land. I’m certainly not asking for a copy of Big Thunder Mountain Railroad, but I’m convinced that a few rock formations and/or waterfalls could significantly elevate the overall experience.

Most enthusiasts know Preston & Barbieri as a manufacturer of simple, fairground-style roller coasters. Here at Leolandia, however, we see a Preston & Barbieri ride that looks and feel considerably more mature. Vroom features two lift hills and it also makes use separate load and unload stations. The ride itself turned out to be more than okay, despite its relatively short track length. Vroom treated us to a smooth ride with surprisingly good theming. Vroom has been themed around Masha and the Bear, an IP we’ve previously seen at Land of Legends in Turkey. The best elements of the whole experience are the ‘underground’ station, the aircraft-shaped carriages and the many cartoon characters surrounding the track. Very cute.

You can clearly notice that Leolandia has been investing a lot of money in upgrading older areas. Recently, the focus has been mainly on a circus area in the north-eastern corner of the park. Crazy Circus features a whole host of flat rides, but our attention is drawn primarily to the area’s two roller coasters. And believe it or not: these are both spinning coasters with a red and beige colour scheme. The older of the two is Twister Mountain, a spinning wild mouse built by Zamperla. In terms of layout, the ride shows many similarities to the Reverchon models found at many European funfairs, albeit in a slightly smaller version.

Twister Mountain is a fine coaster, but it has clearly been outclassed by the nearby Reversum, which opened in 2026. Interestingly, this is the only roller coaster at Leolandia that wasn’t built by an Italian company. For Reversum, the park hired Mack Rides, arguably the leading spinning coaster manufacturer in today’s theme park industry. Leolandia opted for a replica of Sierra Sidewinder (Knott’s Berry Farm) and that proved to be an excellent choice. Not only is it a surprisingly fast and smooth ride, but it also turned out to be far more intense than we predicted. Especially the second half of the ride, where the train races through a 540° low-to-the-ground helix, creates some forces you wouldn’t expect on a family coaster. Reversum is therefore, without a doubt, Leolandia’s most intense roller coaster. However, thanks to its minimum height requirement of 41 inches (105 cm), it’s still suitable for a broad audience.

WATER RIDES

We visited Leolandia on a day with temperatures reaching 34°C and that was quite a struggle. Fortunately, the park offers plenty of ways to cool down. We saw several water play areas and the western-themed section of the park features a log flume called Gold River. There’s nothing wrong with classic log flumes, but unfortunately this isn’t the most exciting of its kind. The layout is rather uninspiring and the theming is very limited. Fortunately – just like at Europa-Park and Bobbejaanland – there is some nice interaction with the powered coaster.

The cowboy town surrounding Gold River and the adjacent pirate area are relatively predictable in terms of theming. Nevertheless, Leolandia also features a few land with more original decoration. This includes the circus zone and Draghi e Leggende, a Mediterranean village centred around dragons. The facades in this area are beautiful and the (mostly static) dragon statues are impressive eye-catchers. One of these dragons watches over a splash battle called Il Tesoro di Rocca Mediterranea, whilst several other fire-breathing creatures can be found at the Rapide dei Draghi attraction. This rafting ride was built by Zamperla and it was originally themed to Leonardo da Vinci. You can still see this in the architecture of the station and in the small-scale version of Da Vinci’s Tank, which regularly shoots water at riders. Rapide dei Draghi is actually one of Leolandia’s most elaborately themed attractions. And this may sound strange, but it’s also one of the most intense rides in the park. The winding descent causes the boats to spin incredibly fast, making this a rather disorientating experience.

OTHER EXPERIENCES

Leolandia was once owned by ride manufacturer Zamperla… and it shows. A significant number of Leolandia’s flat rides comes from the Zamperla catalogue. In the pirate area, for example, you’ll find Galeone (a pirate ship), Trinchetto (a family-oriented drop tower) and the jumping frogs of Raganelle Sentinelle. The cowboy area is home to Carovana Western (a Crazy Bus) and Wild Avvoltoi, a carousel whose seats remind me of those on Zamperla’s dreadful Volare flying coasters. The Crazy Circus zone offers by far the most interesting selection of flat rides. This land features Swingin’ Chairs (a classic wave swinger), Blade Storm (one of those trendy Nebulaz rides), the impressive-looking Deltaplanet (a ride with swinging hang gliders), Big Spin (a Disk’o) and a 131-feet-tall free fall tower that’s designed to look like a Human Cannonball. Despite the fact that these are all relatively standard attractions, I’d like to praise Leolandia for the excellent decoration of these machines.

I’m pretty sure that they weren’t delivered by Zamperla, but snakes, iguanas and fish also form an important part of Leolandia’s lineup. They can be found in the Acquario and Rettilario, two indoor areas near the park entrance. I’m a big fan of the air conditioning in the enclosed environments, but I must admit that these animal exhibits give a rather dated and dreary impression. If you’re in the mood for even more animal encounters after visiting the aquarium and reptile house, you can also head to Leolandia’s very own petting zoo.

WORTH A VISIT?

At the moment, I can’t say that Leolandia poses any serious competition to major Italian theme parks such as Gardaland and Mirabilandia. However, Leolandia certainly offers a lovely theme park experience for families with younger children. I arrived at Leolandia with rather low expectations, but I fell in love with the park’s charm and atmosphere. Besides, we encountered an excellent attraction lineup (with Reversum, Vroom and Rapide dei Draghi standing out) and theming surpasses that of many other European amusement parks. The dragon zone is beautiful, the Masha and the Bear area looks great, and I also really appreciated the cheerful energy of Crazy Circus. If Leolandia falls short in one area, it’s indoor offerings. After all, there’s a lack of covered attractions where visitors can take shelter from rain or sweltering heat. As far as I’m concerned, a medium-sized dark ride would be the ideal addition for the near future.

Have you had the chance to visit Leolandia yet? What was your favourite themed land? And was Minitalia in the same poor condition during your visit? Share your thoughts in the comments section at the bottom of this page.

This article reflects my personal experience at Leolandia during a visit in June 2026.

Leolandia

Capriate San Gervasio, Italië

“Verrassend familiepark nabij Milaan”

Mijn hart maakt telkens een sprongetje wanneer ik vanuit het vliegtuig een pretpark kan spotten. Hoog boven Frankrijk ving ik bijvoorbeeld een glimp op van de cirkelvormige weg rondom Disneyland Paris. Na het vertrek vanop Reus Airport maakten we dan weer een ererondje langs PortAventura World. En tijdens een landing in Abu Dhabi viel m’n oog meteen op het kenmerkende rode dak van Ferrari World op Yas Island. Toch is maar een minderheid van de parken echt gemaakt om van bovenaf te bekijken. De twee uitzonderingen waar ik nu aan denk, zijn bovendien niet bepaald wereldberoemde bestemmingen. Nummer één is het Duitse Belantis, waar je op luchtbeelden duidelijk de contouren van het Europese continent en de Middellandse Zee ziet. Nummer twee is Leolandia, waar men een verbazend accurate landkaart van Italië namaakte. Je hoeft anno 2026 gelukkig geen Boeing 747 te charteren om te checken of dit klopt; open gerust Google Maps om het met je eigen ogen te bewonderen.

MINITALIA

Losse kopietjes van de Tyrreense en Adriatische Zee omringen een laarsvormig schiereiland met een lengte van ongeveer 230 meter. Hoewel Leolandia’s Italië daardoor ongeveer 4.500 keer kleiner uitvalt dan het origineel, is het vanuit de lucht nog steeds een indrukwekkend gezicht. Dit silhouet van Italië is er natuurlijk niet zonder reden. Leolandia opende in 1971 immers als Minitalia, een lokale versie van het concept dat wij kennen als Mini-Europe en Madurodam. Je ziet hier dus miniaturen van beroemde monumenten en stadstafereeltjes, die in dit geval op de ‘correcte’ plaats van de Italiaanse landkaart gebouwd werden. Wijzelf betreden Minitalia via Puglia en wandelen langs Napels en Rome richting het besneeuwde Alpenlandschap aan de noordelijke grens. Het idee achter deze compacte Italië-reis is fantastisch, maar we hebben wel een tweetal bedenkingen. Ten eerste blijken de miniaturen niet in opperbeste staat. Haast overal zien we afschilferende verf en zowat elk bewegend onderdeel lijkt kapot. Ten tweede biedt Minitalia helemaal geen schaduw, waardoor het hier op een hete zomerdag niet bepaald aangenaam vertoeven is. Ik begrijp dat volgroeide bomen het hele perspectief van dit parkdeel zouden verknallen, maar we missen toch echt een paar schuilplekken.

ACHTBANEN

Het is een beetje jammer, maar met een reeks schaalmodelletjes trek je vandaag de dag geen honderdduizenden bezoekers meer. Gelukkig evolueerde Leolandia tijdens de afgelopen 55 jaar gaandeweg naar een compleet themapark met klassieke attracties, inclusief vier rollercoasters. En wees gerust: dat zijn geen miniatuurversies, maar wel coasters op mensenmaat. In het westerngedeelte vinden we Mine Train, een powered coaster van Zamperla. Het blijkt een prettige familieachtbaan die voornamelijk opvalt omwille van de zeer uitgestrekte lay-out. Toch had ik graag wat meer theming gezien, want op het houten stationsgebouwtje na is dit een behoorlijk kale bedoening. Men hoeft wat mij betreft zeker geen kopie van Big Thunder Mountain te creëren, maar een paar rotsformaties en/of watervallen maken zo’n mijntreinachtbaan toch altijd wat completer.

De meeste fans kennen Preston & Barbieri als een constructeur van simpele, vaak kermisachtige achtbanen. Hier in Leolandia zien we echter een Preston & Barbieri-product met een meer kwalitatieve en permanente uitstraling. De zogenaamde Vroom telt namelijk twee lifthills en men gebruikt ook een apart instap- en uitstapstation. De ritervaring blijkt meer dan oké. Ondanks de beperkte tracklengte van 350 meter genieten we van prima bochtenwerk en Leolandia zorgde bovendien voor een uitstekende decoratieve omkadering. Vroom werd gethematiseerd naar Masha and the Bear, een IP dat we eerder al in het Turkse Land of Legends zagen. De leukste elementen in dit geheel zijn het ‘onderaardse’ station, de als vliegtuigjes vormgegeven voertuigen en de vele tekenfilmpersonages langs het traject. Mooi om te zien.

Je merkt dat Leolandia de laatste jaren veel geld investeert in het opwaarderen van oudere zones. Recent ging de aandacht vooral naar een circusgebied in de noordoostelijke hoek van het park. Crazy Circus bevat een heleboel flatrides, maar onze aandacht gaat vooral naar de twee achtbanen die hier staan. Raar maar waar: het zijn allebei spinning coasters met een rood-beige kleurstelling. Het oudste lid van dit duo is Twister Mountain, een door Zamperla gebouwde spinning wild mouse. Qua lay-out vertoont de baan vele gelijkenissen met de Reverchon-exemplaren die je op Belgische en Nederlandse kermissen ziet, al is Zamperla’s versie net een beetje kleiner.

Twister Mountain is een fijne achtbaan, al wordt hij sinds 2026 duidelijk overklast door de nabijgelegen Reversum. Dit is meteen de enige rollercoaster in Leolandia die niet door een Italiaans bedrijf gebouwd werd. Het park deed voor Reversum een beroep op Mack Rides, in de huidige pretparkwereld misschien wel dé referentie op het vlak van spinning coasters. Leolandia koos voor een kopie van Sierra Sidewinder (Knott’s Berry Farm) en dat was een voortreffelijke keuze. We beleven vandaag namelijk een pijlsnelle en heerlijke soepele rit, die ook nog ‘ns veel intenser uitpakt dan je als toeschouwer zou inschatten. Vooral tijdens het tweede deel van de rit, waar we laag bij de grond door een 540° helix razen, verschijnen er zwarte sterretjes voor m’n ogen. Reversum is dus zonder discussie de meest heftige rollercoaster van Leolandia, al is hij dankzij z’n minimumlengte van 105 centimeter alsnog voor een breed doelpubliek geschikt.

WATERATTRACTIES

We bezoeken Leolandia bij een graad of 34 en dat is puffen. Het park biedt gelukkig tal van manieren om af te koelen. We ontdekken bijvoorbeeld meerdere waterspeelplaatsen en we kunnen eveneens terecht bij een log flume met de naam Gold River. Er is niks mis met klassieke boomstammetjes, maar helaas is dit niet het spannendste exemplaar in z’n soort. Het baanverloop is niet bijster origineel en er had gerust wat extra thema mogen zijn. Gelukkig is er – net zoals in Europa-Park en Bobbejaanland – wel wat leuke interactie met de powered coaster, waardoor ik Gold River alsnog een mooie voldoende mag geven.

Het cowboystadje rond Gold River en het aangrenzende piratengebied zijn qua vormgeving relatief gewoontjes. Toch vind je in Leolandia ook een paar minder voor de hand liggende themagebieden. Voorbeelden daarvan zijn de circuszone en Draghi e Leggende, een mediterraan dorp waarin draken centraal staan. De façades in dit gebied zijn fraai en de (weliswaar statische) drakenbeelden vormen indrukwekkende blikvangers. Een van die draken waakt over een splash battle genaamd Il Tesoro di Rocca Mediterranea, terwijl enkele andere vuurspuwers langs de oever van Rapide dei Draghi staan. Deze raftingbaan werd door Zamperla gebouwd en was oorspronkelijk gethematiseerd naar Leonardo da Vinci. Je ziet dat vandaag nog steeds aan het waterrad, de architectuur van het stationsgebouw en aan een verkleinde versie van Da Vinci’s Tank, waar op regelmatige basis een paar waterstralen uit schieten. Rapide dei Draghi is bijgevolg een van de mooist gethematiseerde attracties van Leolandia… en bizar genoeg ook een van de meest intense. Tijdens de bochtige afdaling beginnen de boten namelijk ontzettend hard te spinnen, waardoor dit een behoorlijk desoriënterende ervaring wordt.

ANDERE ATTRACTIES

Leolandia was ooit in handen van attractiebouwer Zamperla en dat merk je. Een aanzienlijk deel van Leolandia’s flatride-aanbod komt namelijk uit de Zamperla-catalogus. In het piratengebied staan bijvoorbeeld Galeone (een piratenschip), Trinchetto (een kindvriendelijke torenattractie) en de springende kikkers van Raganelle Sentinelle. Het westerngebied is dan weer de thuishaven van Carovana Western (een Crazy Bus) en Wild Avvoltoi, een molen waarvan de voertuigen me herinneren aan die van Zamperla’s vreselijke Volare flying coaster. Themazone Crazy Circus biedt veruit het interessantste flatride-assortiment. Naast een zweefmolen en een ouderwetse rupsbaan vinden we hier tevens Blade Storm (zo’n hippe Nebulaz), de indrukwekkend ogende Deltaplanet (een molen met schommelende deltavliegers), Big Spin (een Disk’o) en een 40 meter hoge vrijevaltoren die aangekleed werd als een soort Human Cannonball. Hoewel dit allemaal relatief standaard attracties zijn, wil ik Leolandia een welgemeend complimentje geven voor de toffe uitwerking van de thematiek.

Ze werden wellicht niet door Zamperla geleverd, maar ook slangen, leguanen en vissen vormen een belangrijke schakel in Leolandia’s aanbod. Ze zijn te vinden in het Acquario en Rettilario, twee overdekte zones nabij de ingang van het park. De airconditioning blaast er heerlijk koele lucht, maar verder maken deze dierenverblijven een tamelijk verouderde en droevige indruk. Als je na een bezoek aan het aquarium en reptielenhuis nood hebt aan nóg meer beestjes, kan je overigens terecht in Leolandia’s kinderboerderij.

EEN BEZOEK WAARD?

Je kan op dit moment niet zeggen dat Leolandia geduchte concurrentie vormt voor grote Italiaanse spelers als Gardaland of Mirabilandia. Als je me echter vraagt of Leolandia een fijn dagje uit biedt, kan ik daar alleen maar positief op antwoorden. Ik betrad Leolandia met eerder lage verwachtingen en beschouwde ons bezoek als niet veel meer dan tijdverdrijf voor onze avondvlucht richting België. In de loop van de dag werd ik echter steeds enthousiaster over dit park. Dat was niet alleen te danken aan het uitstekende attractieaanbod (waarbij Reversum, Vroom en Rapide dei Draghi de uitschieters zijn), maar ook aan de verrassend sterke theming die we hier te zien kregen. De drakenzone is prachtig, het Masha and the Bear-gebied oogt kwalitatief hoogwaardig en ik kan ook de vrolijke sfeer van Crazy Circus erg waarderen. Als Leolandia op één vlak tekortschiet, is dat in mijn ogen de weerbestendigheid. Er is immers een gebrek aan overdekte attracties waarin bezoekers kunnen schuilen voor regen of loden hitte. Een middelgrote darkride zou wat mij betreft alvast de meest ideale uitbreiding voor de nabije toekomst zijn.

PRO & CONTRA

Groot attractieaanbod voor de hele familie
Prima theming
Aangename lay-out van het park
Relatief lage toegangsprijs

Bedenkelijke staat van Minitalia
Gebrek aan een echt spectaculaire achtbaan
Weinig overdekte attracties

Heb jij Leolandia al bezocht? Wat was jouw favoriete themagebied? En in welke staat was Minitalia tijdens jouw bezoek? Deel je mening via het onderstaande invulveld.

Dit artikel weerspiegelt mijn persoonlijke mening over Leolandia, gebaseerd op een bezoek in juni 2026.