Disneyland Anaheim

Tijdens de afgelopen jaren heb ik elk Disney Resort op de planeet bezocht. De complexen zijn allemaal ontzettend verschillend, maar er is een constante. Het kloppende hart van ieder resort is namelijk een themapark waarin een pastelkleurig sprookjeskasteel centraal staat. En na m’n bezoekjes aan Parijs, Los Angeles, Orlando, Hong Kong, Tokyo en Shanghai kan ik officieel zeggen dat ik een favoriete kasteelpark heb. Ik heb het over een ronduit geweldige plek waar ik het liefst elke dag zou ronddwalen. Die plek is het originele Disneyland in Anaheim. En het toeval wil dat ik momenteel voor de ingang van dat legendarische toppark sta. Ga je mee naar binnen?

DSC06823

DSC07074

DSC00140

Als je het oppervlakkig bekijkt, kan je constateren dat Disneyland Anaheim geen al te indrukwekkende ingang heeft. Denk echter een beetje verder en je beseft dat er al honderden miljoenen bezoekers langs het iconische treinstation liepen. Ze kwamen allemaal voor hun portie plezier en die fun begint in Main Street USA. Je bent hier voor de gratis buttons die City Hall uitdeelt, je stapt op zo’n ouderwetse paardentram of je haalt een prijzige capuccino bij de Starbucks. Kortom: Main Street USA is het Amerika waar je vrolijk van wordt. Het voelt weliswaar een beetje raar dat er begin november al Kerstmuziek gespeeld wordt, maar stoort dat? Tuurlijk niet, je bent immers in dat fameuze Disneyland dat Walt Disney in 1955 eigenhandig voor het publiek opende. Maak dus snel een foto van het gigantische schattige kasteel en besef dat je pretparkgeschiedenis beleeft. Nu. Live.

DSC07078

DSC07079

DSC00363

DSC07086

DSC06815

Disneyland Anaheim is qua oppervlakte niet buitengewoon groot. Maar zelfs ondanks die compacte opbouw zijn er alsnog acht themagebieden te ontdekken. De eerste op onze route is Adventureland en die naam is verrassend goed gekozen. Het is inderdaad een heus avontuur om jezelf een weg door dit stukje park te banen. Bottleneckland zou overigens ook een leuke koosnaam zijn, want het is hier altijd chaotisch druk. Het smalle steegje ziet er prachtig uit dankzij de oosterse, koloniale en de Afrikaanse huisjes, maar we hebben nauwelijks tijd om er onze volle aandacht aan te schenken. We proberen immers voornamelijk de kinderwagens en de loslopende kleuters met hun ananas-ijsjes te ontwijken. Trouwens: de zogenaamde Dole Pineapple Whip die je naast The Enchanted Tiki Room kan kopen, is echt overheerlijk. Dat lijkt in de VS algemeen geweten, want je moet doorgaans lang aanschuiven om deze zoetigheid te bestellen.

DSC00146

DSC07112

Waarom het zo altijd druk is in Adventureland? Misschien omdat er hier twee publieksfavorieten op een steenworp van elkaar verwijderd zijn. Nummer één is Jungle Cruise, een van de klassiekers die al sinds de openingsdag in 1955 meedraait. Een attractie uit de jaren ’50 moet je uiteraard niet doen voor de sensatie of omwille van verbluffende effecten, al blijft het een erg tof ding. Ik herinner me dat ik ooit minder positief was over Jungle Cruise, maar alles hangt af van de Skipper die je vaartocht begeleidt. Staande ovatie voor de Cast Member die ons deze keer meenam, want dit was echt de meest droge humor die ik ooit in Jungle Cruise hoorde. Zelfs het gebruikelijke grapje over the backside of water zat in een nieuw jasje.

DSC00239

DSC00240

We schuiven nog wat peuters aan de kant en we wringen ons door een zoveelste cluster buggy’s om aan te komen bij de sterkste ride van Adventureland en misschien zelfs van heel Disneyland: The Enchanted Tiki Room ehm… Indiana Jones Adventure. Het is moeilijk om de omvang van deze dark ride langs de buitenkant in te schatten. Vanuit Adventureland zien we immers enkel een naambord, een outdoor wachtrij en een mysterieus, doch piepklein tempeltje in de achtergrond. Vergis je echter niet: van zodra we die Temple of the Forbidden Eye betreden, begint de lange wandeling door een duister gangenstelsel. Enkele minuten later stappen we in een terreinwagen en beginnen we aan een van de meest intense dark rides ter wereld.

Indiana Jones Adventure is spannend, vernieuwend en je blijft aan een razend tempo langsheen waanzinnige scènes racen. Dit is het next level-niveau dat alleen Disney bereikt en je gelooft haast niet dat deze attractie inmiddels al drieëntwintig (!) jaar oud is. Ik kan er alleszins weinig op aanmerken, al blijf ik van mening dat de Japanse kopie nog een tikkeltje sterker staat. De ene doodse passage die de Californische versie bevat, werd in Tokyo DisneySea immers slim opgevuld met een zoveelste briljant effect. Maar goed, zelfs zonder die Japanse vuurbal is Indiana Jones and the Temple of the Forbidden Eye een welgemeende middelvinger naar alle andere pretparken. We krijgen tijdens deze reis trouwens een extraatje voorgeschoteld: een storing! Tot een evacuatie komt het helaas niet, maar foto’s met werkverlichting zijn natuurlijk ook bijzonder. Wil je de magie doorbreken? Klik dan vooral hier en hier.

DSC00187

DSC06921

We wandelen vanuit Adventureland naar New Orleans Square. Dit gebied wordt gedomineerd door swingende deuntjes, gezellige steegjes en een vleugje piratensfeer. De blikvanger is hier namelijk Pirates of the Caribbean. Deze wereldberoemde attractie was er lang voor de gelijknamige films ingeblikt werden, maar hij mag nog steeds gezien worden. Neen echt, je moet dark rides uit de jaren ’60 niet bij voorbaat afschrijven. De Californische piraten trakteren op een verrassend lange rit vol grootse decors en levensechte animatronics. Als we de supersonische versie van Shanghai Disneyland buiten beschouwing laten, vind ik zelfs dat deze authentieke ride niet moet onderdoen voor de recentere kopieën. Wel integendeel.

DSC07116

In een vorig tripverslag over het Disneyland Resort doopte ik Anaheim tot Dark Ride Capital of the World, een uitspraak waar ik vandaag nog steeds achter sta. Dat attractietype is hier namelijk zowel kwantitatief als kwalitatief bijzonder goed vertegenwoordigd. Alleen al New Orleans Square biedt twee grande dames uit de geschiedenis van de dark ride. Enkele tientallen meters voorbij de toegangspoort van Pirates of the Caribbean staat immers de statige villa van Haunted Mansion, al is die tijdens het najaar niet in z’n oorspronkelijke vorm te beleven. Van september tot begin januari wordt deze dark ride immers gekaapt door Jack Skellington en The Nightmare Before Christmas.

Ik moet toegeven dat Disney geen half werk levert met deze overlay: zowel het exterieur, de preshow als de eigenlijke rit zijn haast onherkenbaar in hun creepy Kersttenue. Verder is de muziek anders, de animatronics worden aangepast en de onboard-stem vertelt een ander verhaal. Een Disney-waardige ervaring, met andere woorden. Wanneer je me vraagt welke versie ik verkies, gaat mijn stem echter direct naar het duisterder vormgegeven origineel. Ook qua wachttijden is dat echte Haunted Mansion me wat gunstiger gezind. De talrijk aanwezige locals lijken namelijk te smullen van de huidige Christmas overlay, waardoor je hier in ’t najaar al gauw een uur in de rij staat. Tenzij je natuurlijk snel een MaxPass-reservering binnenhaalt… check.

DSC03677

DSC03686

Het is warm in Los Angeles. Warm genoeg om verkoeling te zoeken bij een waterattractie, alleszins. Hop naar Critter Country en de daar gesitueerde Splash Mountain dus. Splash Mountain blijft een van mijn favoriete water rides en daar is de omvang grotendeels verantwoordelijk voor. Iedereen beseft dat Disney in 1989 geen standaard boomstammenbaan kon presenteren; quasi elk pretpark van respectabele omvang had immers reeds zo’n attractie. Maar dat deze versie zulke imposante proporties zou aannemen, dat is op z’n zachtst gezegd bijzonder. Men creëerde een vaartocht met een duurtijd van zowat tien minuten, er zijn vier afdalingen en ruim honderd audio-animatronics zingen catchy melodietjes. Ik beschouw Splash Mountain dus beslist niet zomaar als de sterkste log flume op de aardbol.

DSC06903

DSC06907

Tegenover Splash Mountain ligt een lieflijke, kleinschalige dark ride rond Winnie The Pooh. Fijn om wachttijdloos mee te pikken, maar niets bijzonders. Want helaas, deze Californische attractie presteert helaas ver onder het niveau van Pooh’s Hunny Hunt in Japan. Op een booscheut daarvandaan kunnen we binnenkort echter meer sensatie verwachten. In de noordwestelijke uithoek van Disneyland verrijst momenteel Star Wars – Galaxy’s Edge, een reusachtig nieuw themagebied. Men belooft een thematische topervaring, fantastische horeca en twee duizelingwekkende attracties. Ik ben benieuwd, maar voorlopig blijven de rotsformaties van Galaxy’s Edge nog goed verscholen achter de bomen.

DSC06906

DSC06908

Wil je op de eerste rij zitten om de constructie van dit bouwproject te volgen? Neem dan plaats in Big Thunder Mountain Railroad en hoop vurig dat je treintje bovenaan de tweede lifthill vastloopt. Als hij dat niet doet, mag je gelukkig nog steeds van een voorbeeldige familycoaster genieten. Hoewel deze Big Thunder Mountain de imposante locatie en de finale van z’n Franse naamgenoot mist, is ie veel soepeler en de lifthills zijn opvallend minder luid. Wat helaas identiek is aan de Europese versie, is de duurzaamheid van de special-effects op lift nummer drie. Zelfs in Anaheim lijkt men de rookeffecten niet langdurig te kunnen garanderen. Jammer, want ik ervaar die explosieve scène wel degelijk als een enorme meerwaarde aan de belevenis. Laat me echter alsnog afsluiten met een pluspunt: hier aan de Amerikaanse westkust sta je voor Big Thunder Mountain Railroad doorgaans niet overdreven lang aan te schuiven. Ook dat is voor een Europeaan ongezien.

DSC06910

DSC00170

DSC06912

Fantasyland is in elk Disney-resort de plek waar ik weinig tijd doorbreng. Zelfs tijdens het laagseizoen voelt deze zone vaak overvol aan. Begrijp me niet verkeerd: Fantasyland is in Anaheim een gezellig en romantisch gebied vol dynamiek. Het is echter ook extreem compact, waardoor er op drukke momenten eigenlijk geen doorkomen aan is. We bezochten publieksfavoriet Peter Pan’s Flight daarom vanmorgen vroeg, toen het merendeel van de Amerikanen nog in bed lag. Met zo’n beperkte wachttijd vind ik Peter Pan’s Flight best oké, maar ik begrijp niet waarom exact deze attractie vaak lange rijen heeft. De rit is tamelijk kort en voor de high-tech animatronics moet je hier ook niet zijn.

DSC06922

DSC06819

DSC00061

Er zijn in Fantasyland vele attracties die ik zonder spijt kan overslaan. De Dumbo-molen, de bootjes van Storybook Land en Snow White’s Scary Adventures, om er maar enkele te noemen. Mr Toad’s Wild Ride en Alice in Wonderland zijn daarentegen wel een bezoekje waard, vooral omdat je deze rides nergens anders kan beleven. Die eerste is – zoals het infobord aan de ingang aangeeft – een wazige rondrit zonder enige houvast of logica. Nummer twee doet het beter: Alice in Wonderland kreeg in 2014 een laatste grondige update en pronkt sindsdien met moderne projectietechnieken. Het is een klassieke dark ride met blacklights (zoals je ze in het Europese Fantasyland ook vindt) maar dan met een aanzienlijk plusje achter de naam. Probeer deze vooral niet te missen!

DSC06818

DSC00343

Matterhorn Bobsleds is voor thrill seekers de enige reden om een stap in Fantasyland te zetten. Helaas rollen er in november 2018 geen watervallen van de besneeuwde bergtop en blijven de bobsleetjes aan de grond. Het langdurige onderhoud van de legendarische Matterhorn zorgt ervoor dat It’s a Small World tot de hoofdattractie van Fantasyland gebombardeerd wordt. Heb je het bijpassende liedje altijd hartstochtelijk gehaat? Dan kom je in Anaheim voor de bron van al het kwaad te staan; dit is immers de originele attractie waarmee het allemaal begon. En hoewel de soundtrack inderdaad in je hoofd kruipt, heb ik toch een onweerstaanbare drang om It’s a Small World telkens weer te bezoeken. Een soort guilty pleasure, zeg maar. Deze variant is dankzij de subtiel en onsubtiel toegevoegde Disney-figuren zelfs extra amusant. De hoogbejaarde bootjes en het al even bedenkelijk ogende stationnetje krijgen we er gratis bij.

DSC06897

DSC00158

Naast de herkenbare witte gevel van It’s a Small World (dat was de laatste keer dat ik die naam vernoemde, beloofd) ligt het Fantasyland Theatre. En we zouden het als regelmatige bezoekers van het Franse Disney-resort bijna vergeten, maar een theater is eigenlijk ontworpen om shows te huisvesten. Dat moet men in Europa nog leren, maar Amerikanen snappen het principe wel. Met Mickey and the Magical Map hebben ze zelfs een verrassend toffe voorstelling op het programma. Aanvankelijk lijkt het een kinderachtig tafereel zonder diepgang, maar niet veel later word ik overvallen door instant kippenvel: de live zang bij deze show is ge-wel-dig! Nog meer entertainment tijdens de Pixar Play Parade, die tijdens de late namiddag door Fantasyland en Main Street glijdt. Da’s niet de beste parade aller tijden (daarvoor moet je doorgaans naar Tokyo Disneyland) maar nogmaals is de muziek erg aanstekelijk.

DSC00374

DSC06926

DSC06927

DSC06929

Mickey’s Toontown mag je gerust het cartooneske verlengde van Fantasyland noemen. Het is een zone die ik omwille van z’n schreeuwerige kleurgebruik eerder in een Universal-themapark zou verwachten, maar het geheel wordt (gelukkig) goed verscholen achter een spoorwegtunnel. De langste wachtrijen vind je in Toontown steevast bij de meet & greets met Mickey en Minnie Mouse, maar die beschouwen we niet als must-do’s. Ook de piepkleine achtbaan Gadget’s Go Coaster kunnen we met een gerust geweten overslaan. Die credit is enkele jaren geleden immers al veilig gesteld.

DSC07101

DSC07098

De grootste ride binnen Mickey’s Toontown zou ik daarentegen niet snel overslaan, ook al draait die (pun intended) rond een figuurtje waar Europeanen doorgaans weinig van afweten. Roger Rabbit’s Car Toon Spin is een bevestiging van mijn Dark Ride Capital of the World-stelling. Wat deze rit exact moet voorstellen? Ik heb er na een heel aantal ritjes nog steeds het raden naar. Het is chaotisch, het is luid en het is onverstaanbaar. Maar tegelijkertijd zitten er zoveel leuke trucjes en visuele effecten in deze ride dat het moeilijk wordt om er niet van te houden. Ik blijf de laatste scène bijvoorbeeld ontzettend straf vinden en ’t is dan ook spijtig dat Roger Rabbit’s Car Toon Spin eerder zelden ter sprake komt. Een zwaar ondergewaardeerde dark ride, naar mijn bescheiden mening.

DSC07100

Als we Adventureland omdopen naar Bottleneckland, dan mogen we Tomorrowland zonder schroom Yesterdayland noemen. Ja, ik heb de visuele afknapper van Disneyland tot het einde bewaard. We durven hier in Europa al eens te zeuren over het feit dat Star Wars en Buzz Lightyear niet in ons eigen Discoveryland passen. Die klagers hebben in zekere zin een punt, maar anderzijds… kijk alsjeblieft eens naar Discoveryland! Dat ziet er toch waanzinnig uit? Elk ander Disney-resort staart met een jaloerse blik dat het oogstrelende gebied in Parijs. Ook Anaheim, want zij moeten het doen met betonnen seventies-bunkers en ouderwetse bloembakken vol sanseveria’s. De levenloze tracks van een voormalig Peoplemover-systeem maken het uitzicht bovendien nog een beetje rommeliger. Dat armzalige exterieur staat gelukkig in contrast met hetgeen er achter al die gevels te beleven valt. Of onder het wateroppervlak…

DSC07102

DSC06902

De meest ongewone attractie van Tomorrowland is Finding Nemo Submarine Voyage, al sinds 2007 een publiekslieveling. Ik begrijp de hype best. Dit is immers een unieke ervaring en het kleurrijke thema rond Finding Nemo werkt verrassend goed. We mogen echter niet claustrofobisch aangelegd zijn: de zitjes zijn behoorlijk krap en we turen zowat een kwartier door een piepklein venstertje. Mede door die lange rittijd en het minimale comfort ligt de herhalingswaarde van Submarine Voyage aan de lage kant. Het is bovendien een vrij passieve attractie, maar we kunnen dat tijdens een lange Disney-dag best appreciëren.

DSC06896

DSC06899

Tomorrowland zal geen schoonheidsprijs in de wacht slepen, maar het is niet louter kommer en kwel. Sterker nog; deze zone bevat een van mijn favoriete attracties van het hele park. Space Mountain, die verscholen ligt onder een witte koepel, is achtbaanvermaak van de allerhoogste plank. Een driedelige lifthill en Michael Giacchino’s magistrale soundtrack bouwen de spanning briljant op, waarna de voertuigen zich in een desoriënterend universum vol fonkelende sterretjes begeven. De lay-out wordt gekenmerkt door pittig bochtenwerk en relatief kleine hoogteverschillen. Een ultra-intense rit levert dat niet op, maar qua fun doen weinig rollercoasters het zo goed als deze. De lelijke wachtruimte en de lange standby-wachttijden zijn helaas een domper, maar MaxPass brengt soelaas. Een keer of vier, als het van mij afhangt. Space Mountain is een klassieker in vijf van de zes Disney Resorts, maar deze Californische versie blijft m’n favoriet.

DSC07096

DSC06894

Buzz Lightyear’s Astro Blasters is een ride die we eigenlijk enkel meepikken als we er niet voor moeten aanschuiven. Dat is natuurlijk zelden het geval, dus meestal wordt ie gewoon geskipt. Overbuur Star Tours – The Adventures Continue krijgt ons daarentegen wel over de vloer (al is het maar om de ride nog eens in z’n originele Engelstalige versie te beleven). De upgrade die deze simulator inmiddels in elk resort onderging, heeft zijn effect niet gemist. Star Tours is in Anaheim bijvoorbeeld redelijk populair en ook wij zijn dankzij de wisselende ritervaringen sneller geneigd om nog eens binnen te stappen. Heel spectaculair is het allemaal niet, maar Star Tours blijft wel een solide attractie die dankzij de filmhype van een stevige fanbase voorzien is.

DSC07103

DSC07090

Disney is wereldberoemd omwille van avondentertainment. En terecht. Wanneer Disneyland vuurwerk afsteekt, dan doet het dat goed. Een kwartier lang lanceert men keiharde knallers naar de Californische avondhemel. Het geheel wordt afgewerkt met videomapping op Sleeping Beauty Castle, lasereffecten en Tinkerbell die een collectieve Ooooh losmaakt bij de toeschouwers. Remember… Dreams Come True is een muzikale reis langs de meest iconische attracties van Disneyland. Julie Andrews – de vertelstem achter het spektakel – herinnert me eraan hoeveel genialiteit ik hier op één dag mocht beleven. Helaas doet ze dat hooguit vijf minuten, want de show wordt vroegtijdig stopgezet wegens technische problemen. Hebben we al onze Disney-magie voor vandaag opgebruikt?

DSC06889

We kunnen na het ingekorte vuurwerk de mensenstroom richting uitgang volgen, al trekken echte die-hards gewoon opnieuw het park in. Disneyland blijft tot middernacht open en we laten die belachelijk dure driedagenkaart maar beter renderen. Tja, Disneyland is absoluut niet de reisbestemming waar je uitgeslapen van terugkeert. Ik ga een vakantie nodig hebben om van deze vakantie te bekomen.

DSC06974

DSC06977

DSC06965

Of je hier nu voor de eerste of de honderste keer komt; Disneyland Anaheim overtuigt. Het is er doorgaans druk, je moet het oorverdovende kabaal van tienduizend kleuters verdragen en de eerstvolgende afrekening van je kredietkaart is confronterend, maar dat neemt een mens er met liefde bij. Disneyland is een van ‘s werelds meest ultieme themaparken en dat zal het in de toekomst vast blijven. Dankzij de naderende opening van Galaxy’s Edge kijk ik nu al uit naar hun volgende bezoek. Want opnieuw door de poorten van dit legendarische themapark wandelen, dat wordt ongetwijfeld magisch.

5 reacties

  1. Toen ik daar voor de eerste en enigste keer in 1996 was vond ik Indiana Jones een van de meest fantastische attracties. Leuk om te horen dat het nog steeds zo’n topper is.

    Geliked door 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: