Disneyland Park

NEDERLANDS // ENGLISH

Ik kwam zonet tot een verrassende ontdekking. Hoewel ik tijdens de afgelopen vijf jaar bijna honderd pretparkverslagen schreef, had ik het nooit over Disneyland Paris. Je vindt op deze site reports over elk Disney-themapark ter wereld, maar het Europese resort – nota bene de plek waar ik het vaakst geweest ben – ontbreekt om een mysterieuze reden. Dat is eigenlijk onterecht. Hoewel we maar al te graag klagen over de staat van attracties, pannes en ongemotiveerd personeel, mogen we eigenlijk dolgelukkig zijn dat er een Disney-resort op drie uur rijden van onze voordeur ligt. Dat is immers een luxe waar velen alleen maar van kunnen dromen. Omdat Disneyland Paris momenteel zijn 25ste verjaardag viert, wil ik dus graag dieper in gaan op Euro Disney. Of was het Disneyland Resort Paris? Of gewoon ehm… Disneyland Paris?

DSC01004

Het Europese Disneyland zal altijd een speciaal plekje in mijn hart hebben. Voor het eerste bezoek moeten we inmiddels al ruim twintig jaar terug in de tijd. Vijfjarig Glenneke keek met grote ogen naar de kleurrijke parade (Wie kan het vrolijke paradeliedje ‘Dancin’, A Catchy Rhythm’ trouwens niet meezingen?) en Orbitron was in die tijd mijn favoriete attractie. Vele jaren later nam ik voor ’t eerst een abonnement en in 2011 mocht ik zelfs vier maanden stage lopen in verschillende Disney-hotels. Kortom… ik heb behoorlijk wat herinneringen aan Disneyland Paris. Tijdens het afgelopen jaar kwamen daar nog wat extra herinneringen bij, want ik heb sinds maart 2017 opnieuw een Passeport Annuel in m’n portefeuille. Tijdens dit feestelijke jubileumsjaar was ik dus meer dan eens in Marne-la-Vallée te vinden.

mrt24 038

De eerste indruk is belangrijk. En laat ons eerlijk zijn: Disneyland Park scoort sterk op dit vlak. Ik negeer effe dat we zonet arriveerden in het lelijke, grijze TGV-station van Chessy en dat we een capuccino haalden in het kille Disney Village. Wanneer je die bedenkelijke zaken vergeet, besef je meteen dat het Europese Disneyland een streling voor het oog vormt. Het oogstrelende Disneyland Hotel zet de toon, Main Street USA doet de rest. We kunnen allemaal wel zeuren over gebrekkig onderhoud en een nijpend tekort aan nieuwe attracties, maar de inkomzone is in Disneyland Paris van topkwaliteit. Zelden zag ik in één oogopslag zoveel details en schoonheid als hier. Ik hou van het uitzicht op dat schitterende sprookjeskasteel, ik ben gek van de overdekte arcades (vooral tijdens deze ijzige februaridagen komen die goed van pas) en ik kijk nu al uit naar onze lunch in het stijlvolle Walt’s deze middag. Van alle Main Streets die Disney ooit bouwde, is deze Europese versie de meest perfecte.

002 (2)
mrt24 025
DSC01002

Het visuele genot stopt niet van zodra we verder het park in trekken. Eigenlijk is elke zone in Disneyland Park op een of andere manier wel mooier dan de soortgenoten in de Verenigde Staten, Japan, Hong Kong of China. Het concept Tomorrowland werd hier bijvoorbeeld succesvol getransformeerd naar Discoveryland, een stijlvoller en tijdlozer alternatief. Hoe dachten visionairs als Jules Verne dat de toekomst er uit zou zien? Je krijgt het antwoord hier. Of beter… je kreeg het antwoord hier.

Hoewel Discoveryland er qua uiterlijk nog steeds schitterend bij ligt, passen enkele attracties niet meer in de oorspronkelijke filosofie. De meeste rides in dit gebied ondergingen updates die eerder op succesvolle Disney-films dan op Jules Verne gebaseerd zijn. Zo verdween in 2004 het legendarische Visionarium ten voordele van Buzz Lightyear Laser Blast. Als je naar de wachttijden kijkt, was dat helemaal geen slechte zaak. Deze interactieve dark ride is immers erg populair bij het grote publiek. Voor mij is dit echter een attractie waar ik nooit langer dan een kwartier voor zou aanschuiven. Toy Story is niet m’n favoriete filmfranchise en deze Buzz-attractie is op sommige vlakken wel erg simplistisch in elkaar getimmerd. Bovendien – en dat is helaas nog al te vaak een constante in Disneyland Paris – laten bepaalde effecten het vandaag afweten. Jammer.

017

Toy Story doet me weinig, Star Wars doet me zelfs helemaal niks. Da’s niet zo handig, want de helft van Discoveryland is inmiddels aan deze nerdy filmsaga gewijd. Het absolute dieptepunt in deze Star-Warsification is Path of the Jedi, de totaal nutteloze filmvoorstelling die tegenwoordig het Discoveryland Theatre inpalmt. Wie een fetisj heeft voor extreem langdradige voorshows en onsamenhangende filmcompilaties, die is hier aan het juiste adres. Aan al de rest: blijf hier alsjeblieft buiten!

Stap dan liever binnen bij het aanpalende Star Tours – The Adventures Continue. Deze simulator onderging recent een upgrade met nieuwe verhaallijnen en de toevoeging van 3D-brillen. Dat is niks bijzonders als je tijdens de afgelopen jaren naar Amerika of Japan reisde (daar is deze moderne versie al lang operationeel), maar ach… Het is leuk dat ook Europeanen nu van die gedateerde film verlost zijn. Star Tours is opnieuw een volwaardige Discoveryland-ride die dankzij de wisselende vluchtroutes bovendien een grote herhalingswaarde heeft. Ook leuk: net als bij Tower of Terror, kunnen Cast Members er sinds kort voor zorgen dat de narratie Engelstalig is. En dat is zoveel krachtiger dan die flauwe Franse vertalingen… Vraag er dus naar, want het loont de moeite.

016

De meeste themaparken vieren jubileumsjaren met de opening van gloednieuwe topattracties. Vijfentwintig jaar, dat verdient toch wel een Indiana Jones Adventure, een Splash Mountain of een Radiator Springs Racers? Jammer maar helaas… Disneyland Paris denkt er anders over. Walt Disney Studios blijft teren op een drieënhalf jaar geleden geopende dark ride rond Ratatouille en Disneyland Park moet het louter met updates doen. De meest opvallende update is die van Space Mountain, die tegenwoordig als Hyperspace Mountain dient aangesproken te worden. Ook deze legendarische indoor achtbaan viel ten prooi aan de Star Wars mania, al moet ik toegeven dat ie er eigenlijk alleen maar beter door werd.

Hyperspace Mountain werd tijdens het voorjaar voorzien van gloednieuwe treinstellen en die maken de rit opmerkelijk comfortabeler dan voorheen. Honderd procent smooth is het nog steeds niet, maar ik moet tenminste niet meer naar een aspirine grijpen na de rit. De licht- en geluidseffecten zijn wat mij betreft evenwaardig aan die van voorganger Mission 2, wat een goeie zaak is. Hyperspace Mountain is dus geen goedkope overlay, maar het voelt als een kwalitatief sterke coaster. Alleen jammer dat het kanon van deze beauty er nog steeds levenloos bij ligt. Zo lastig kan het toch niet zijn om een rookmachine te synchroniseren aan het lanceermechanisme?

DSC00611
DSC00465

Drie kwartier aanschuiven om in een verdelde oldtimerbaan of een simpele vliegtuigmolen te stappen? Geen haar op mijn hoofd dat daar aan denkt. We skippen Autopia en Orbitron en we gaan op zoek naar minder lange wachttijden. Die vinden we in Fantasyland, waar het iconische It’s a Small World quasi walk-on is. Deze beroemde dark ride zit verscholen achter een kleurrijke façade en werd vooral bekend dankzij zijn catchy soundtrack. It’s a Small World is een van m’n favoriete guilty pleasures. Je wordt scheef bekeken als je beweert dat dit een goeie dark ride is, maar serieus… wat is er mis mee? Ik hou van de vrolijk dansende poppetjes, de gestileerde decors en het muziekje dat je urenlang blijft neuriën. Deze kleurrijke cruise is – mede dankzij de tamelijk korte wachttijden – verplichte kost tijdens een dagje Disneyland en dat zal het in de toekomst ook blijven. Het is alleen spijtig dat er ook bij deze dark ride behoorlijk wat draaiende ornamentjes stil blijven staan vandaag.

28660505_10214957951878753_5638191689026764800_o

It’s a Small World bracht ons naar Fantasyland. Dit gebied is niet ontworpen voor 27-jarigen, dus ik breng er doorgaans niet veel tijd door. Toch wil ik benadrukken dat het Europese Fantasyland pure eyecandy is. Het is een coherente zone vol gedetailleerde geveltjes, speels ontworpen waterpartijen en frivole tuintjes. Dat is een heel ander zicht dan het grijze Fantasyland in Japan, de benauwde Californische versie of de vreemde clash tussen Old en New Fantasyland in Walt Disney World. Qua attracties hoort dit gebied dan weer bij de middenmoot. Peter Pan’s Flight is bijvoorbeeld goed, maar minder indrukwekkend dan de moderne tegenhanger in Shanghai. Ook de dark rides van Pinocchio en Snow White zijn fijn zonder meer. Het schattig aangepakte Storybook Land vind ik daarentegen top: de thuishaven van Casey Jr en Pays des Contes de Fées is zo ontzettend mooi en bovendien uniek. Jammer genoeg blijft deze rustgevende uithoek tijdens de winter vaak lang gesloten. Ook nu, half februari, kunnen we dus geen vaartocht door een miniatuur sprookjesland maken.

013
011
mrt24 030

De populairste adresjes van Fantasyland zijn (enigszins verrassend) geen mechanische attracties, maar wel meet & greet locaties. Meet Mickey Mouse en Princess Pavilion scoren vandaag wachttijden tot anderhalf uur. Aan zulke pure waanzin willen we ons niet wagen, dus we ruilen deze zeemzoete sprookjeswereld in voor de jungle van Adventureland. Deze enorme oase van exotisch groen behoort wat mij betreft tot de knapste themagebieden van de planeet. Het is bijna onmogelijk om fouten te ontdekken in deze wereld vol palmbomen, klaterende watervallen, rotspartijen en hangbruggen. Tenzij je de ride-densiteit bekijkt, want voor het uitgebreide attractieaanbod moet je hier niet zijn. Disney zal die schaarste met plezier camoufleren door verscheidene walk-throughs als een volwaardige ride te presenteren, maar je merkt vlug dat er eigenlijk slechts twee attracties staan. Worden Aladdin’s vliegende tapijtjes ooit van Walt Disney Studios naar Adventureland verplaatst? Ik hoop het van ganser harte, want dat zou een welgekomen dynamiek naar de Arabische uithoek van Adventureland kunnen brengen.

006
DSC00573
DSC00580

De meest in het oog springende attractie van Adventureland is Pirates of the Caribbean. Deze dark ride is al een Disney-klassieker sinds het origineel in Anaheim opende en de populariteit blijft zelfs 50 jaar later immens. Disney Parks & Resorts gaf dit concept immers een nieuwe impuls door figuren uit de gelijknamige filmreeks aan de attractie toe te voegen. Net zoals bij de upgrade van Star Tours, kwam Europa pas vele jaren na de andere parken aan de beurt. Maar sinds afgelopen zomer is het dan toch zo ver: ook onze Pirates of the Caribbean is inmiddels voorzien van pompeuze filmmuziek en audio-animatronics van Jack Sparrow en Hector Barbossa. Of dat een vooruitgang is, wil ik liever in het midden laten. Ik begrijp wel dat het grote publiek zulke toevoegingen aanmoedigt en de huidige populariteit van de attractie liegt er niet om, maar toch verloor ik deels het authentieke gevoel van deze dark ride.

Ik mis het vrolijke muziekje op de lifthill, ik mis de desolate sfeer van de afsluitende grottenscène en ik kan maar moeilijk verkroppen dat Blue Lagoon inmiddels Restaurant des Pirates heet. De subtiliteit is grotendeels weg en dat vind ik zo ontzettend jammer. Helaas lijken vele rides en themagebieden in alle Disney-parken ten prooi te vallen aan deze in-your-face-IP-gedreven gekte, dus we zullen er maar beter aan wennen. En begrijp me vooral niet verkeerd… Pirates of the Caribbean blijft een steengoede dark ride. De animatronics zijn kwalitatief sterk, het themaniveau ligt hoog en zowel het interieur, het exterieur als de nabije omgeving zijn beeldschoon.

010
DSC00577
DSC00572

Niet elke op Disney-characters gebaseerde attractie is bij voorbaat minderwaardig. Ik zou er zelfs een moord voor begaan om een dark ride rond Indiana Jones naar Parijs te halen. Helaas is onze Europese Dr Jones-attractie minder imposant dan de exemplaren in Anaheim en Tokyo. Geen krioelende insectenkolonies, wankelende hangbruggen of rollende rotsblokken hier in Parijs, maar een doodsimpele Intamin-achtbaan. Neen echt, er is helemaal niks Disney-achtig aan deze Indiana Jones et le Temple du Péril. Akkoord… het decor ziet er goed uit, al mis ik diepgang en er is tijdens de rit geen enkel special-effect te zien. Zelfs de coaster is onbegrijpelijk simpel. De beugels zijn oncomfortabel en de lay-out lijkt op die van een goedkope kermisbaan. Gooi dus maar plat en bouw hier een Temple of the Forbidden Eye in de plaats. Goed? Top.

DSC00744

Het volgende themagebied is Frontierland. Het goede nieuws: sinds de opening in 1992 werd er nog maar nauwelijks in deze zone gerommeld, dus de verhaallijn rond het dorpje Thunder Mesa is nog volledig intact. Helaas kan je dat ook meteen als het slechte nieuws interpreteren, want de doodse westelijke uithoek van Frontierland schreeuwt al jaren om een attractie-uitbreiding. Het gebied telt in z’n huidige vorm niet meer dan twee topattracties en je moet er in 2018 bovendien rekening mee houden dat Phantom Manor een uitgebreide renovatie ondergaat. Deze fijne dark ride wordt natuurlijk gemist, maar anderzijds is het geen slechte zaak dat men een grondige revisie plant. Toen ik vorig jaar de tegenhangers in Anaheim en Orlando bezocht, kon ik immers alleen maar concluderen dat die oudere exemplaren heel wat beter scoorden. Ik hoop dat Phantom Manor eind dit jaar ook opnieuw in volle glorie straalt.

Working @ Disneyland 049

De overblijvende E-ticket in Frontierland is bekend en berucht onder de naam Big Thunder Mountain. Bekend omdat deze minetrain algemeen beschouwd wordt als een van de beste mijntreinachtbanen, berucht omdat er geen dag voorbij gaat zonder hardnekkige storingen en lange wachttijden. Big Thunder Mountain is het zorgenkindje van Disneyland Park, al werd aangenomen dat een recente opknapbeurt eindelijk voor meer betrouwbaarheid zou zorgen. De realiteit is helaas anders en Big Thunder Mountain blijft akelig gevoelig aan storingen. Ook wij werden tijdens het meest recente bezoek ’s avonds uit de wachtruimte geëvacueerd.

043
040

De volgende ochtend proberen we het opnieuw en die poging is gelukkig wel succesvol. Big Thunder Mountain blijft trouwens een toffe familieattractie. Dat is voornamelijk aan de uitbundige decoratie te danken. Ik kan mezelf nauwelijks achtbanen inbeelden die diepgaander gethematiseerd zijn dan deze. Er zijn nu eenmaal weinig parken die het idee krijgen om een coaster een eigen eiland te geven. De grondige renovatie van vorig jaar zorgde er bovendien voor dat het thema er opnieuw piekfijn bij ligt. Helaas is de eigenlijke rit er minder goed aan toe. Het lijkt wel alsof de wielstellen niet helemaal juist afgesteld zijn, wat resulteert in een constante tril. Dat is niet vreselijk storend, maar het snelheidsgevoel lijdt eronder. Bovendien wordt de trein nog vaker afgeremd dan voorheen, wat het out-of-control gevoel dan weer teniet doet. Vooral in de afsluitende tunnel – ooit een intense climax – is het verschil voelbaar. Ik ga niet beweren dat Big Thunder Mountain daardoor een slechte achtbaan werd, maar ik geniet tegenwoordig eigenlijk meer van de versies in de Amerikaanse Disney-resorts.

DSC00711
DSC00810

Voor 2012 sloot Disneyland Paris de dag meestal roemloos af. Tijdens de zomer waren er weliswaar Fantillusion en/of vuurwerk, maar de rest van het jaar was er nauwelijks avondentertainment. Gelukkig is dat tijdperk afgeloten sinds de twintigste verjaardag van het resort, toen Disney Dreams geïntroduceerd werd. Ik had nooit verwacht dat ik het zou zeggen, maar ons Europese Disneyland beschikte opeens over een van de sterkste avondshows die ik ooit in een themapark zag. Disney Dreams was fabelachtig mooi: de verhaallijn was duidelijk, de projecties waren knap en de special-effects werden prachtig gedoseerd. Onafhankelijk van hoe vaak ik de voorstelling ook zag, ik had telkens kippenvel van de eerste seconde tot aan de briljante finale.

Voor het vijfentwintigste jubileum werd het geniale Dreams vervangen door Disney Illuminations, een show met gelijkaardige ingrediënten. Ik verwachtte er dus evenwaardige schoonheid van, maar auw… dat viel lelijk tegen. Illuminations begint weliswaar veelbelovend, maar halverwege raakt deze voorstelling helaas de pedalen kwijt. Op enkele seconden van het dromerige Beauty and the Beast naar Star Wars? Dat werkt naar mijn gevoel absoluut niet. En waarom alwéér Star Wars?! Het lijkt vervolgens alsof Illuminations het wil goedmaken met een imposante climax rond Frozen, maar Disney gaat finaal de mist in door deze (langdradige) scène volledig in het Frans te presenteren. Juist ja, de internationale bezoekersmassa wordt vanavond niet getrakteerd op Let it Go, maar wel op Libérée, délivrée. On-be-grijpelijk.

DSC00829

Zo schitterend ik Dreams vond, zo teleurstellend ervoer ik Disney Illuminations. De show raakt kant noch wal en van magie is er geen sprake. Een bedenkelijke afsluiter van de dag, al past het ergens wel binnen mijn mening over dit park. Ook Disneyland Park probeert immers met spectaculaire decoratie te verdoezelen dat er behoorlijk wat mankementjes zijn. Begrijp me niet verkeerd… ik kom hier graag en ik geniet van de unieke schoonheid waar dit park mee pronkt, maar het wordt hoog tijd om vooruit te gaan. Tot nu toe bleef Disneyland Park immers voornamelijk ter plaatse trappelen. Voor de laatste nieuwe ride moeten we 12 jaar terug in de tijd en de recentste nieuwe attractie die geen vervanging was, dateert zelfs al uit het jaar 1995. Natuurlijk werd in tussentijd ook Walt Disney Studios geopend en danig uitgebreid, maar dat lijkt me geen geldige reden om Disneyland Park te negeren.

Nu het aanpalende park voor een periode van buitengewone expansie staat, hoop ik dat Disney ook extra capaciteit voor Disneyland Park overweegt. Gaat men eindelijk de aanwezige showtheaters jaarrond gebruiken voor kwalitatieve voorstellingen zoals in Anaheim, Hong Kong, Tokyo en Shanghai? Komt die langverwachte nieuwe E-ticket er? Gaat men inzetten op betrouwbaarheid van attracties en optimalisatie van de capaciteit? Zorgt men ervoor dat die maanden durende totaalrenovaties in de toekomst niet meer noodzakelijk zijn? En gaat men iets doen aan die gekke openingsuren van sommige horecagelegenheden? Ik hoop alleszins van wel. Het zou ervoor zorgen dat Disneyland Park zijn internationale allure eindelijk waar maakt. Vandaag de dag is het nog net iets te vaak willen maar niet kunnen. En zo’n conclusie wil ik eigenlijk liever niet schrijven over een dergelijk oogstrelend themapark.

DSC00855
DSC00415
DSC00825

Zou ik een abonnement kopen als ik mezelf hier niet amuseer? Neen, natuurlijk niet. We hebben er alweer twee fijne dagen op zitten en ik loop heus niet met een notitieboekje vol negatieve commentaar door Main Street. Toch sla ik nu zonder treuren een jaartje over als het over m’n Passeport Annuel gaat. De magie is na zo’n periode met regelmatige bezoekjes simpelweg een beetje verdwenen. Na trips naar de vijf andere resorts, besef ik immers dat Disneyland Paris nog steeds ergens aan de staart van het peloton bungelt. En dan heb ik het nog niet eens over Walt Disney Studios gehad… Daar komt echter verandering in, want tijdens het volgende report neem ik je mee naar het minst glamoureuze themapark dat Walt Disney Parks & Resorts ooit uit de grond stampte. Als dat maar goed komt.

Working @ Disneyland 041

2 reacties

  1. Erg tof, genuanceerd verslag, Glenn! Leuk dat je niet enkel aandacht geeft aan wat er minder goed is aan het Europese Disneypark, maar dat je hier en daar ook aangeeft wat er beter/mooier/leuker is in Parijs dan in de andere Disneyparken wereldwijd. Dat vergeten we soms al eens te snel… 🙂

    Like

    1. Je merkt dat fenomeen van het-gras-is-altijd-groener ook duidelijk bij Amerikaanse Disney-liefhebbers. Zij hebben kritiek op vele dingen die er in Anaheim en Orlando gebeuren, terwijl ze Parijs soms als een “verfrissende ervaring” beschouwen. Wanneer je ergens (te) dicht bij staat, komen alle minpuntjes duidelijk feller op de voorgrond. Dat hebben wij dus met Disneyland Paris, maar eigenlijk staat daar echt wel een prima themapark-resort.

      Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: