Tropisch Azië – Marina Bay Sands

Beste lezer, je was misschien te lui om de hieraan voorafgaande 9900 woorden te lezen. Wel, ik geef je volkomen gelijk. Gelukkig kon ik enkele subtiele details uit het verhaal filteren, waardoor ik deze bondige samenvatting bekom: “Vliegen. Heel ver. Warm. Puf puf. Twee torens. Heel hoog. Cocktails. Lekker. Trein. Palmboom. Cocktails. Njam njam. Warm. Cocktails”.

Zo zie je maar: efficiëntie is in deze drukke tijdens belangrijk en reports in telegramstijl lijken me dan ook een toekomstige trend. Recht voor de raap, to the point en zonder overdreven poespas, zoals de lezer van vandaag het wil zien. Maar heel soms zijn steekwoorden niet voldoende. Heel soms ontdek je namelijk zo’n plaats waar je liefst een hele bijbel over zou willen neerpennen. Op zondag 3 november 2013 is dat bijvoorbeeld het geval. Ik zet die moderne schrijfstijl dus nog even in de koelkast.

DSC07626

Zucht. Ik haat de vraag “Did you enjoy your stay with us?”. Waarom? Omdat je er als brave Vlaming toch altijd “Yes I did, thank you very much” op antwoordt en vooral omdat die vraag meestal het einde van een reis markeert. Nadat je positief geantwoord hebt, betaal je immers de openstaande rekening en stap je in de wagen, de trein of het vliegtuig naar huis. Of althans… zo gaat het in negentig procent van de gevallen. Die bewuste zondag in november is uitzonderlijk en mag zich bij de resterende tien procent rekenen. Na het uitchecken bij ‘Grand Park Orchard’, brengt een taxi ons namelijk niet naar het station of de luchthaven. Neen hoor, we wisselen vandaag gewoon van hotel. Om het extra leuk te maken, ruilen we ons vrij anonieme hotel aan Orchard Road trouwens in voor een highlight aan de Singaporese skyline. We slapen de komende twee nachten niet in een hotel, maar in een waar icoon. Een icoon dat tegenwoordig prijkt op goedkope prullaria en toeristenkitsch, maar daardoor niet aan glans heeft moeten inboeten. Welkom in de natte droom van menig hotelliefhebber, welkom in ‘Marina Bay Sands’.

Het is vroege namiddag wanneer de chauffeur ons dropt aan de ingang van het imposante hotelresort. Wie nog nooit van ‘Marina Bay Sands’ gehoord heeft, is overigens niet alleen. Nauwelijks een jaar geleden was m’n kennis over Singapore en haar beroemdste hotel al minstens even miniem. Ik had er wel eens foto’s van gezien en herinner me eveneens vaag een bouwdocumentaire op ‘Discovery Channel’, maar bij zulke reportages heb ik steeds weer dezelfde bedenkingen. Eén: dat ding staat op een plaats waar ik sowieso nooit zal geraken. Twee: leuk voor de superrijken, maar als gewone sterveling kom je er waarschijnlijk gewoonweg niet in. Case closed. Erover dromen zou me toch geen stap vooruit helpen en ‘Marina Bay Sands’ verdwijnt dus al snel weer uit m’n geheugen. Tot vorig jaar dan toch. Want zowat twaalf maanden geleden werd ik langzaam maar zeker verliefd op Singapore. Het was februari, naar goeie gewoonte een oersaaie maand op mijn werkplek. De vele vrije dagen zijn mooi meegenomen, maar wat doe je daar in godsnaam mee in die periode van het jaar? Mijn Zuid-Duitse Jahreskarte is inactief, citytrips bewaar ik voor een minder kille periode en ‘Disneyland Paris’ gaat na een zoveelste keer ook vervelen. Op zulke momenten start ik m’n laptop en begin ik te verlangen naar vakantie. Een verlangen dat stevig aangewakkerd wordt door zonnige plaatjes en jaloersmakende verhalen die ik op het net vind. Google moet al snel begrepen hebben waar ik de komende herfstvakantie zou gaan doorbrengen. Ik zocht immers verrassend vaak naar het trefwoord ‘Singapore’. En wat bleek? In die Zuid-Aziatische stadstaat ligt dat onbereikbare hotel van ‘Discovery Channel’ waar enkel miljonairs kunnen overnachten. Een droom werd opnieuw aangewakkerd en in de daarop volgende maanden werd ‘Marina Bay Sands’ exact de plek waar ik november heen wilde.

DSC07633

Om alvast één mythe uit de weg te helpen: ook zonder astronomische getallen op je bankrekening is het een realistische droom om in ‘Marina Bay Sands’ te overnachten. Hoewel je in het hoogseizoen voor de betere suites al vlug viercijferige bedragen neertelt, beginnen standaardkamers op een veel lager niveau. We zijn twee arme Belgische jongetjes en opteren dus voor een van de goedkoopste kamers zonder ontbijt en zonder garantie op een mooi uitzicht. Na twee nachten is onze portefeuille daardoor zowat zeshonderd euro lichter, exclusief extra uitgaven. Met de drankenrekening van het pool deck erbij, wordt ‘Marina Bay Sands’ dus zonder enige twijfel het duurste hotel waar ik ooit verbleef. Maar eerlijk is eerlijk: ik heb geen seconde spijt van onze keuze. ‘Marina Bay Sands’ is elke geïnvesteerde cent dubbel en dik waard en verwent ons zelfs met een onverwachte update naar een luxueuzere kamer. We verblijven in toren nummer twee en genieten daar van ultracomfortabele bedden, een balzaalachtige badkamer en een view dat met U dient aangesproken te worden. Aan onze voeten niet alleen witte slippers met ’t hotellogo, maar eveneens de hele binnenstad van Singapore. Van zodra we ’s ochtends opstaan en de gordijnen openen (vanop afstand, uiteraard) bepalen ‘Marina Bay’, de ‘Merlion’ en de wolkenkrabbers van de financiële wijk het uitzicht. Je hoeft dus geen miljonair te zijn om jezelf de koning te rijk te voelen.

DSC07718

DSC07747 DSC07754

In de meeste gevallen kies je een hotel in functie van je bestemming. Je wil ergens heen, zoekt een hotel op een gunstige locatie et voilà… boeken maar! ‘Marina Bay Sands’ pakt het anders aan door zichzelf te profileren als de bestemming. Tijdens een verblijf hoef je het complex namelijk nooit te verlaten om jezelf bezig te houden. Je slaapt, ontbijt, shopt, zwemt, luncht, gokt, dineert en drinkt in het resort. Een leuk gevoel voor luie toeristen en al helemaal positief nieuws voor de bankrekening van de ‘Las Vegas Sands Company’.

Geachte heren die met een vrouw naar Singapore reizen… Er wacht jullie een loodzware opdracht. Al eens een doolhof van 75.000 vierkante meter moeten doorkruisen? Ik ook niet. Bovendien is dat labyrint bezaaid met gevaarlijke boobytraps à la ‘Chanel’, ‘Cartier’, chocolade en macarons. Kortom: dit wordt gegarandeerd het einde van je kredietkaart wanneer je vrouwlief uit het oog verliest. Haal die leiband dus maar boven of probeer steeds een ommetje te maken wanneer ‘The Shoppes at Marina Bay Sands’ in het vizier komt. Dat laatste lijkt me echter verdomd lastig, want de oppervlakte van dit winkelcentrum is werkelijk gigantisch. Ontelbare boetieks, restaurants, theaters en zelfs een heuse schaatspiste vonden hun plaatsje in deze glazen wereld van dollartekens. Om nogmaals te bevestigen dat ‘Marina Bay Sands’ door een ontwikkelaar uit het decadente Las Vegas gebouwd werd, smeet men er nog een absurd groot casino, een spectaculair bedoelde avondshow op Marina Bay, ‘Venetian’-achtige kanalen en roeibootjes bovenop. De nodige zakcentjes maken je verblijf dus wellicht een stuk aangenamer.

DSC07787 DSC08134 DSC08182

Krijg je het nogal warm omwille van je uitgaven in ‘The Shoppes’? Dan is het misschien tijd voor een verkoelende duik in het zwembad. Dat zwembad is toevallig een van de hoofdredenen waarom toeristen uit alle windrichtingen fortuinen uitgeven om in dit resort te mogen slapen. Van zodra hij of zij incheckt, wordt een hotelgast namelijk voorzien van een felgekleurd papieren armbandje. Dat gadget mag misschien goedkoop ogen, maar levert je wel een waardevol extraatje op: onbeperkt toegang tot ‘Sands SkyPark’ en het daarop gevestigde infinity pool. De architect die ooit met het idee kwam om een 340 meter lang, skateboardvormig platform op de drie hoteltorens te laten rusten, creëerde op die manier een van ’s werelds beroemdste zwembaden. Al vroeg in de ochtend heerst er hier een bitsige toeristenstrijd om de meest gegeerde strandstoelen aan de rand van het water te bemachtigen. Alles kan en alles mag om je plekje te reserveren, al is ter plaatse blijven de enige waterdichte garantie dat je ligbed niet ingepikt wordt door een forse Duitser, een giechelend Japannertje of een zonnebankbruine Aussie. Terwijl ik moedig waak over de buit, bestel ik een peperdure cocktail bij de pool bar. Ja hoor, zet maar gewoon op de kamerrekening. Dit is genieten! Zowel mentaal (We zijn er!) als visueel (Jij màg er zijn!) levert ‘Sands SkyPark’ dus een ijzersterke ervaring. Het is heerlijk om het diepblauwe zwembadwater over de rand te zien glijden met de contouren van Singapore als fantastische backdrop. Bovendien voelt de loden hitte op een hoogte van 200 meter opvallend draaglijker. Dat een tropische onweersstorm op deze hoogte daarentegen net iets pittiger uit de hoek lijkt te komen, nemen we maar voor lief.

DSC08005 DSC07721 DSC07729 DSC07767

Als hotelgast is het ‘Sands SkyPark’ je speeltuin. Dat ‘SkyPark’ bestaat niet alleen uit 150 meter zwembadplezier of bubbelbaden met duizelingwekkende views, maar tevens uit een groots panoramaplatform dat enkele tientallen meters over de rand van de noordelijke ‘Tower 3′ zweeft. Dit platform is het enige gedeelte waar ook externe gasten (weliswaar mits betaling van een stevige toegangsprijs) kunnen geraken. Een echte aanrader vind ik het voor betalende bezoekers echter niet. Sommige uitzichten lonen de moeite, maar ’t is een beetje zoals de ‘Eiffeltoren’ of de ‘Petronas Towers’ beklimmen. Enkele honderden meters boven de grond geniet je uiteraard steeds van een knap panorama, maar het meest opvallende bouwwerk ontbreekt op je foto’s omdat… je er zelf op staat. Beetje jammer dus. Gelukkig zijn er in de nabije omgeving nog heel wat interessante zaken op de gevoelige plaat vast te leggen. Daarbij zijn vooral ‘Singapore Flyer’ – dat beduidend lager uitvalt dan het ‘SkyPark’ – en de uitgestrekte groene oase van ‘Gardens by the Bay’ opvallend.

DSC08154

DSC08158

Je begint me stilaan te kennen. Wanneer ik schijnbaar achteloos over een onderwerp heen race, gaat de volgende alinea er hoogstwaarschijnlijk uitgebreid op in. Correct! We hebben het in dit geval over ‘Gardens by the Bay’, een prestigeproject dat in de achtertuin van ‘Marina Bay Sands’ werd uitgewerkt. Deze hypermoderne plantentuin opende in 2012 en vergde een investering van ruim een miljard Singapore Dollar. Is dat megabedrag te verantwoorden in een stad waar reeds beroemde botanische tuinen zijn? En bovenal: is het de moeite om ‘Gardens by the Bay’ te bezoeken wanneer die botanische tuinen me weinig tot niets deden? Groene Jan ziet het alvast helemaal zitten en ook ik antwoord op beide vragen overduidelijk positief. ‘Gardens by the Bay’ is immers meer dan zomaar een park waar je naar de plantjes komt kijken. Ik geniet van het exotische groen, maar ook van bijzondere architectuur en de indrukwekkende nieuwe uitzichten op buurman ‘Marina Bay Sands’.

DSC07744 DSC08050

Als ik dan toch een nadeel bij deze tuin moet bedenken, kom ik al snel uit bij de jonge leeftijd ervan. Het is alweer een zonnige, bloedhete middag in Singapore en veel rustige schaduwplekjes zijn er op dit moment nog niet te spotten. Vreemd eigenlijk. Midden in het park staat namelijk een tiental gigantische bomen, al zijn deze grotendeels uit staal vervaardigd. Het merendeel van deze zogenaamde ‘SuperTrees’ vind je in de ‘SuperTree Grove’, meteen ook een van de meest imposante onderdelen van de tuin. De staalconstructies reiken tot vijftig meter hoog en vormen een complex ecosysteem voor de planten die er tegenaan groeien. Singapore zou zichzelf niet zijn als het geen speciale methode zou ontwikkelen om de iconische bouwwerken te bezoeken. Daarom creëerde men een spectaculaire hangbrug die op een hoogte van tweeëntwintig meter enkele ‘SuperTrees’ met elkaar verbindt. Alweer verandert ons standpunt en het uitzicht ingrijpend, alweer ben ik danig onder de indruk. Minstens even indrukwekkend is het exterieur van de ‘Flower Dome’ en het daarnaast liggende ‘Cloud Forest’, maar deze beide serres van de toekomst bezoeken we niet.

DSC08084 DSC08094

De laatste dagen van deze Aziatische trip vliegen werkelijk voorbij. ‘Save the best for last’ is een mooie leuze, maar ’t maakt het uiteindelijke afscheid helaas dubbel zo moeilijk. Afscheid van ‘Marina Bay Sands’, afscheid van ‘SkyPark’, afscheid van Singapore en afscheid van de tropische warmte. Maar pssst… daar denk ik voorlopig nog niet aan. Het is een zwoele zondagavond, ik zit met een hemelse ‘Singapore Sling’ op het ‘SkyPark’, de mensen zijn mooi en morgen plannen we een daguitstap naar het legendarische themapark dat Singapore op de wereldkaart van pretparkfans plaatste. Ik heb er ontzettend veel zin in om ‘Universal Studios’ te ontdekken, hopelijk jullie ook!

DSC07995 DSC08200

Aha, je bent zo’n type dat enkel de eerste en de laatste alinea van een tekst leest. In dat geval haal ik de moderne schrijfstijl nog een keer boven: “Hotel. Heel mooi. Zwembad. Hoog. Cocktail. Warm. Puf Puf. Cocktail. Njam. Tuin. Ook mooi. Morgen pretpark. Feest! Wordt vervolgd.”

Een gedachte over “Tropisch Azië – Marina Bay Sands

  1. Hey Glenn – super dat je voortaan ook terug te vinden bent op WordPress! Het is zonder meer duidelijk dat volwassenheid een boel aspecten van je mooi gekneed heeft, hierbij duidelijk ook je schrijftalent (wat ik eigenlijk al opvallend sterk vond op de fora heel wat jaren geleden!). Je verhaal leest als als een trein over een gloednieuwe B&M: vlot, boeiend en met een grote “woof”! 🙂 Fijn dergelijke verhalen te volgen, keep up the good work!

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s