Switch to English version

Universal Islands of Adventure

Orlando, Florida, USA

“De thuis van Harry Potter, Spider-Man en Jurassic Park”

Four Parks. One Vacation That Changes Everything. De slagzin van Universal Orlando Resort liegt er niet om; hier moet je zijn voor een reis vol ongelooflijke ervaringen. Toch was ik in het artikel over Universal Studios Florida maar gematigd enthousiast. Hoewel dit themapark zich op een heleboel beroemde filmfranchises baseert, is het een ietwat zielloze plek met een overdosis aan schermen en 3D-attracties. Toen Universal in 1999 een second gate in Florida opende, ging men gelukkig een totaal andere kant op. Islands of Adventure werd een park met een klassieker attractie-aanbod en een themaniveau dat niet onderdoet voor dat van het vijftien kilometer verderop gelegen Walt Disney World. Het hoeft bijgevolg niet te verbazen dat Islands of Adventure inmiddels minstens even populair is als het oudere zusterpark. En terecht!

ON-SITE HOTELS

Ik wil niet beweren dat pretparken de beste hoteliers zijn. Toch levert het vaak een aanzienlijke meerwaarde om een on-site accommodatie te kiezen. Hier in Universal worden hotelgasten bijvoorbeeld verwend met handige pendelbussen en vroege toegang tot Islands of Adventure, Epic Universe of Volcano Bay. Als je genoeg dollars neertelt om in een premiumhotel te slapen, trakteert Universal je bovendien op een Express Unlimited-pasje, waarmee je in de twee ‘oude’ themaparken onbeperkt wachtrijen kan overslaan. Dat leek ons alvast een geldige reden om een kamer in Loews Royal Pacific Resort te boeken, want voorkruipprivileges vinden we wel fijn. Het exotisch ogende hotel kon ons verder ook bekoren dankzij de prachtige kamers en de droomlocatie nabij Islands of Adventure. Indien je dit allemaal iets te decadent vindt, kan je gelukkig ook terecht bij Universal’s meer budgetvriendelijke accommodaties. Wij verbleven reeds bij Universal’s Endless Summer Resort en het moderne Aventura Hotel, en ook daar viel weinig op aan te merken.

Gasten van Universal’s eigen hotels kunnen deelnemen aan Early Theme Park Entry. Dit wil zeggen dat je als verblijfsgast één uur vroeger van de parken en attracties kan genieten dan de reguliere bezoekers. Dat is ontzettend tof, maar ik wil er meteen bij vermelden dat je tijdens die 60 minuten niet over een privépretpark beschikt. Universal Orlando Resort telt inmiddels elf verschillende hotels met een totaal van 11.000 kamers, dus er komen behoorlijk wat mensen in aanmerking voor vroege toegang. Wanneer we om klokslag acht uur binnengelaten worden in Islands of Adventure, start er onder de aanwezigen zelfs een soort stormloop richting de populairste rides. In dit park zijn tijdens Early Entry onder andere VelociCoaster, Forbidden Journey en Hagrid’s Magical Creatures Motorbike Adventure beschikbaar. Vooral die laatstgenoemde is berucht omwille van z’n urenlange wachttijden, dus 95 procent van de vroege vogels kiest er – terecht – voor om de dag hier te starten.

ACHTBANEN

Expedition Everest in Walt Disney World gold jarenlang als ‘s werelds duurste achtbaan. De 100 miljoen dollar van Disco Yeti is echter een peulschil vergeleken met het bedrag dat Universal aan Hagrid’s Magical Creatures Motorbike Adventure spendeerde: het ding kostte maar liefst 300 miljoen dollar. Gelukkig krijg je daar wel wat voor terug. Zeven lanceerstroken en twaalf bloedmooie treinen, bijvoorbeeld. Daarnaast is het duidelijk dat men bij Intamin aangedrongen heeft op een monstercapaciteit. De voertuigen staan in het station geen moment stil en iedere 30 seconden wordt er een nieuwe lading motorrijders het traject op gestuurd. Als pretparkliefhebber kan je hier alleen maar goedgezind van worden. En dan had ik het nog niet eens over de eigenlijke ritervaring… Wat hebben Universal en Intamin een briljante coaster afgeleverd! Hagrid’s is niet alleen buitengewoon soepel en amusant, maar ook qua opbouw zit het hier honderd procent goed. Hoewel de rit start met een aantal matige acceleraties, wordt de ervaring gaandeweg steeds een beetje krachtiger. De tweede helft van de lay-out bevat enkele onverwachte wendingen en de zevende, verbazend pittige lancering vormt een mooie kers op de taart. Conclusie? Hagrid’s Magical Creatures Motorbike Adventure is een van ‘s werelds meest volmaakte familieachtbanen. Deze locatie was ooit de thuishaven van een iconisch B&M-duo, maar Universal zorgde voor een méér dan waardige opvolger.

Na onze motorrit belanden we middenin The Wizarding World of Harry Potter. Het gebied geldt nog steeds als het epicentrum van de actie in Universal Islands of Adventure. Het is er altijd over de koppen lopen en bezoekers blijven fortuinen spenderen aan Butter Beer en magische toverstafjes. The Wizarding World fungeert als een bodemloze cashmachine, maar het is Universal van harte gegund. Het themaniveau dat men hier bereikte, behoort immers tot de wereldtop. Zelfs als Harry Potter-leek kijk ik hier telkens weer met grote ogen om me heen. Net daarom is het een beetje jammer dat Flight of the Hippogriff niets meer dan een doodgewone Junior Coaster van Vekoma blijkt te zijn. Sla deze familieachtbaan dus gerust over indien de wachttijd langer dan 20 minuten is, want de ritervaring is identiek aan die van K3 Roller Skater in Plopsaland.

Een rondje op Pteranodon Flyers is uit den boze wanneer je Islands of Adventure zonder jonge kinderen bezoekt, maar dat gemis wordt instant goedgemaakt wanneer VelociCoaster opdoemt. Deze LSM Launch Coaster van Intamin opende in 2021, wat we dankzij de première van Kondaa en Ride to Happiness een heus Grand Cru-jaar in de achtbaanwereld mogen noemen. VelociCoaster moet trouwens niet onderdoen voor z’n Belgische neefjes. In feite voelt deze kanjer aan als een soort Taron met inversies. Net zoals dat bij Taron het geval is, blijkt Velocicoasters eerste achtbaangedeelte fijn, doch niet buitengewoon. Er wordt wat met hangtime, banking en kleine shotjes airtime geëxperimenteerd, maar de intensiteit blijft binnen de perken. Vanaf de tweede acceleratie gaat het er daarentegen een stuk heftiger aan toe. De 47 meter hoge heuvel levert grandioze airtime voor de backseat-passagiers, terwijl de daaropvolgende stall een heel bijzonder gevoel genereert. Het absolute hoogtepunt van VelociCoaster zit verstopt in de laatste meters: de barrel roll boven het centrale meer is geniaal. Het is allemaal geweldig, maar toch is VelociCoaster in mijn ogen niet de beste achtbaan van deze planeet. Daarvoor is het eerste ritgedeelte helaas net iets te tam en in sommige elementen rammelt ons treintje behoorlijk hard. Misschien wordt het tijd voor een grote onderhoudsbeurt?

Een achtbaan bijna volledig afbreken en vervolgens in een geperfectioneerde versie heropbouwen, dat vergt lef. Een park laat hiermee namelijk doorschemeren dat het die ride legendarisch genoeg vindt om hem niet door een totaal andere ervaring te vervangen. De werkwijze werd al toegepast door de Efteling, maar ook door Universal. En eerlijk is eerlijk… in het geval van Universal was dat een gouden zet. Ik zou me Islands of Adventure namelijk moeilijk kunnen voorstellen zonder de groene tracks van The Incredible Hulk Coaster. Deze achtbaan is zó herkenbaar, zó fotogeniek en zó imposant dat hij heus nog niet uitgebruld was. Hulk 2.0 moet qua intensiteit overigens niet onderdoen voor z’n voorganger: de baan heeft nauwelijks rustmomenten en we knallen met een ongelooflijke rotvaart door de zeven inversies. VelociCoaster mag dan wel populairder zijn, maar deze B&M blijft ontegensprekelijk de meest intense achtbaan van het park.

DARKRIDES

Themagebied Seuss Landing is kleurrijk en zit boordevol dynamiek, maar we brengen er niet al te veel tijd door. Deze zone is namelijk vooral op jonge kinderen gericht, iets wat zich weerspiegelt in het attractieaanbod. Moet je dit gebied dan gewoon overslaan? Neen, in mijn ogen niet. The High in the Sky Seuss Trolley Train Ride blijkt een vermakelijke rondrit en de zogenaamde Caro-Seuss-el is een lust voor het oog. Als liefhebber van darkrides kan ik trouwens ook The Cat in the Hat warm aanbevelen. Dit is namelijk een verrassend lange rondrit waarin de verschillende scènes aan elkaar gepraat worden met grappige rijmpjes.  Hoewel het personage van Dr Seuss me helemaal onbekend is, tovert deze vrolijke familieattractie een gemeende glimlach op m’n gezicht. Het feit dat er zelden wachtrijen staan, is mooi meegenomen.

We laten Seuss Landing achter ons en betreden Marvel Super Hero Island. De hoofdrolspelers in beide gebieden zijn stripfiguren, maar de invalshoek verschilt drastisch. Terwijl Seuss Landing een humoristisch sfeertje uitstraalt, gaat het er in dat Marvel-gebied een stuk ruiger aan toe. Voor mij persoonlijk is het allemaal wat te schreeuwerig en luid, al moet ik toegeven dat Super Hero Island er piekfijn bij ligt. Universal maakt het bovendien onmogelijk om deze zone te haten, want men plantte er twee Champions League-waardige rides neer.

Nummer één is de eerder besproken Incredible Hulk. Nummer twee is The Amazing Adventures of Spider-Man, een darkride waar elke superheld zijn naam aan wil lenen. Ondanks het feit dat de attractie ruim een kwarteeuw oud is, kan ik hier alleen maar goede dingen over schrijven. De verhaallijn is makkelijk te begrijpen, de speciale effecten zijn van wereldklasse en de bewegingen van het voertuig werden met een ongelooflijke precisie afgestemd op de (haarscherpe) beelden. Dit is Universal op z’n allerbest en zoiets gaat niet onopgemerkt voorbij. Wist je dat The Amazing Adventures of Spider-Man van 2001 tot 2013 ononderbroken de Golden Ticket Award voor beste darkride in de wacht sleepte? En weet je wat ook frappant is? Dat de darkride die Disney ruim twee decennia later aan dezelfde superheld wijdt nog niet aan de knieën van deze kanjer komt. Maar hierover vertel ik je graag meer in de reports over Walt Disney Studios en Disney California Adventure Park.

Een kopie van die fabuleuze Jurassic Park Adventure uit Universal Studios Beijing kreeg Islands of Adventure voorlopig helaas nog niet. Net buiten de poorten van het dinogebied vinden we echter wel Skull Island: Reign of Kong. Deze ride is van op de wandelpaden nauwelijks zichtbaar. Het naambord is weliswaar knap en in de achtergrond spot ik een enorme tempel, maar that’s it. Vanuit fotografisch standpunt is dit een misser, al wordt hierdoor wel een deel van het mysterie bewaard. Ik herinner me dat Skull Island me tijdens de eerste rit enigszins teleurstelde. Ik had m’n zinnen namelijk op een indrukwekkende darkride gezet, maar kreeg zo’n suffe immersive tunnel in de plaats. Nu stap ik echter met juiste verwachtingen in, en dan valt de attractie niet tegen. Als het over immersive tunnels gaat, is Skull Island immers het neusje van de zalm. De beelden zijn scherp en de reële decors leveren een mooie meerwaarde. En oog in oog komen te staan met die reusachtige King Kong-animatronic, dat is gewoonweg heel cool. Hoewel Skull Island beslist niet de beste Universal-attractie is, vormt het dus wel een prettig tussendoortje.

Harry Potter and the Forbidden Journey was de oorspronkelijke headliner van The Wizarding World of Harry Potter. Forbidden Journey opende, tezamen met het themagebied, in 2010 en stond toen garant voor urenlange wachttijden. Vandaag beperkt de rij zich tot het gedeelte binnen de kasteelmuren, waardoor we hooguit een kwartier moeten schuifelen. Tijdens dat kwartier ontdek ik een van de knapst gethematiseerde wachtruimtes van pretparkland. In combinatie met het oogverblindende exterieur van Hogwarts creëert dat natuurlijk hoge verwachtingen… en die worden tijdens de rit niet volledig ingelost. Ik geef graag toe dat het ritsysteem een juweeltje is en dat die robotarmen je wel erg dicht bij de actie brengen. Toch blijft Forbidden Journey in mijn ogen een attractie met schoonheidsfoutjes. De plafonds zijn te vaak zichtbaar en de overgangen naar de schermscènes verlopen onsubtiel. Ik ervaar die passages op de bolle schermen bovendien telkens weer als misselijkmakend, wat m’n mening uiteraard ook beïnvloedt. Ik zal geen moment betwisten dat Forbidden Journey een grensverleggende attractie was, maar mijn favoriete darkride van Islands of Adventure is dit niet.

WATERATTRACTIES

Het voelt gek om te weten dat het januari is, terwijl we met een aangenaam zonnetje en 27 graden door het park kuieren. Toch kan je hierdoor duidelijk de locals van de toeristen onderscheiden. Bezoekers uit Florida vinden deze temperaturen blijkbaar winters genoeg om een dikke jas en sjaal te dragen, terwijl een aantal toeristen zich alsnog aan de waterattracties van Toon Lagoon wagen. Ik moet toegeven dat ik mezelf bij het kamp van de niet-durvers indeel. Hoewel ik met zulke weersomstandigheden heus niet bang ben van een spatje water, zijn Dudley Do-Right’s Ripsaw Falls en Popeye & Bluto’s Bilge-Rat Barges simpelweg te natmakend. Deze boomstammenbaan en rapid river worden vaak bij de meest legendarische versies in hun categorieën gerekend en je verlaat ze sowieso met kletsnatte kledij. Ik ben vol bewondering voor diegenen die deze waterexpedities wel ondernemen, maar wij beperken ons vanmiddag tot kijkplezier van op de droge oever. Wanneer er bij de droogcabines een meterslange rij verkleumde wachtenden ontstaat, beseffen we dat we de juiste keuze maakten.

Het wordt ‘s zomers warm in Orlando… heet zelfs. Het is bijgevolg niet verrassend dat Universal Islands of Adventure een mooie serie water rides in het assortiment heeft. Wie verkoeling zoekt, kan terecht bij het kletsnatte attractieduo van Toon Lagoon of bij Jurassic Park River Adventure. Ik heb deze ride altijd een warm hart toegedragen omdat hij z’n verhaal op een heel overtuigende wijze brengt. Vanuit zo’n vaartuig de poorten van Jurassic Park zien openen, de onsterfelijke melodie van John Williams horen en net op tijd ontsnappen aan de T-Rex… het is allemaal bijzonder sterk uitgevoerd. Desalniettemin kan ik de hippe Jurassic World-variant van Universal Studios Hollywood stiekem nog beter smaken. Benieuwd of deze gemoderniseerde versie ooit in Florida zal verschijnen.

EEN BEZOEK WAARD?

Aan het einde van deze tekst vol lovende woorden zou ik eigenlijk alleen maar mogen concluderen dat Universal Islands of Adventure een briljant themapark is. En wanneer we puur naar de attracties kijken, is dat ook zo. De line-up bevat drie ijzersterke rollercoaster, drie spectaculaire waterattracties en een tweetal darkrides van wereldniveau. Slechts weinig parken hebben zoveel kwaliteit in handen. Toch wil ik niet verzwijgen dat er ook een zekere leegte in Islands of Adventure’s aanbod zit. Anno 2026 merk ik hier bijvoorbeeld een duidelijk gebrek aan entertainment op. Het park heeft een tweetal grote theaters, maar beiden staan al een hele tijd leeg. Daarnaast krijg ik een treurig gevoel wanneer ik door The Lost Continent wandel. Hoewel dit themagebied ooit de interessantste zone van het hele park was, vind je er tegenwoordig alleen nog wat eet- en shopgelegenheden. Er weerklinken tal van geruchten over een nieuwe invulling voor dit gebied aan de noordkant van het park, maar de eerstvolgende jaren hebben bezoekers daar nu eenmaal weinig aan. Tot slot wil ik graag vermelden dat Islands of Adventure nood heeft aan wat rustige attracties. Het park biedt namelijk vooral sensatie. De voornaamste rollercoasters zijn intens, de darkrides zijn luid en ook de waterattracties blijken veel heftiger dan bij ons in Europa. Ik zie op de fundamenten van The Lost Continent dus liefst een rustgevende boottocht of een traag bewegende darkride verschijnen.

Voor alle duidelijkheid: Islands of Adventure is niet perfect, maar ik beschouw het alsnog als een van Amerika’s allerbeste themaparken. Je bent hier aan het juiste adres voor eersteklas thrills met uitstekende theming. Daarnaast ontmoeten we vriendelijke personeelsleden en de horeca scoort bovengemiddeld goed. Als je me vraagt of Islands of Adventure het beste themapark van Orlando is, moet ik echter met een duidelijke neen antwoorden. Welk park dan wel met die titel gaat lopen? Wel… dat vertel ik je met veel plezier in het volgende report. Wordt dus vervolgd.