Disneyland Park

Disneyland Park

Chessy, Frankrijk

Waardering: 4.5 uit 5.

“Het populairste Europese themapark – corona editie”

Wanneer je ’s zomers een pretparktrip plant, heb je bepaalde verwachtingen. Dat je de hele dag in T-shirt kan rondlopen, bijvoorbeeld. Of dat je op een zonnig terrasje kan lunchen. Toch blijkt dat lang niet altijd zo uit te draaien. Zeker nu je het woord ‘kwakkelzomer’ haast tijdens elk weerbericht hoort, gelden er andere regels. Helaas ontsnappen we er niet aan tijdens ons reisje naar Parijs. In Jardin d’Acclimatation genoten we nog van zwoel zomerweer, maar in Disneyland zijn de weergoden ons minder gunstig gezind. Regenwolken zijn nooit veraf en met temperaturen rond twintig graden is het fris voor de tijd van het jaar. Kan Mickey ondanks deze matige weersomstandigheden alsnog een topdag garanderen? Ik ontdek het tezamen met Bram, Yves en een paraplu.

Net zoals gisteren maakt abonnementshouder Bram mijn leven wat aangenamer. Met zijn jaarpas fixt hij namelijk Privilege-tickets, die ongeveer de helft goedkoper zijn dan reguliere toegangskaarten. Hoewel we aan de kassa alweer veertig minuten moeten aanschuiven, start onze dag dus op een aangename manier. En er is trouwens nog goed nieuws: de langste wachtrij van de dag hebben we op dit moment reeds achter de rug. In Disneyland kan je ’s zomers doorgaans rekenen op wachttijden tot twee uur, maar in 2021 gelden er blijkbaar andere regels. Het wisselvallige weer speelt hierin een rol, al lijkt ook de pas ingevoerde Pass Sanitaire een enorme invloed uit te oefenen op de drukte. Hoewel het parkmanagement dit ongetwijfeld liever anders ziet, kan je er als bezoeker eigenlijk niet boos om zijn. Wel integendeel.

De eerste indruk is belangrijk. En ik hoef niet rond de pot te draaien… op dit vlak scoort Disneyland Park beter dan eender welk ander themapark in Europa. Het fraaie Disneyland Hotel zet de toon, Main Street USA doet de rest. De toegangszone van Disneyland Park is van absoute topkwaliteit. Zelden zag ik in een oogopslag zoveel details en schoonheid. Ik hou van de kleurrijke gevels, ik ben gek van de overdekte arcades (vooral tijdens deze natte dagen komen die goed van pas) en het ontbijtje van Market House Deli smaakt best oké. Van alle Main Streets die Disney ooit bouwde, is deze Europese versie de meest perfecte.

Als je Disneyland Park in 2021 bezoekt, zijn er enkele dingen waar je maar beter rekening mee houdt. Je moet bijvoorbeeld de hele dag lang een mondmasker dragen en de grote parades werden vervangen door kleinschalige optochtjes. Ook het uitzicht op Disney’s befaamde Château de la Belle au Bois Dormant is dit jaar een beetje… tja… anders. Het icoon van Disneyland Park moet in 2022 stralen ter ere van de dertigste verjaardag, dus er vindt momenteel een stevige opknapbeurt plaats. Om de Disney-vibe niet helemaal te doorbreken, werd er gelukkig een oplossing gezocht. De stellages zijn namelijk beplakt met een levensgrote foto van het sprookjeskasteel. De huidige situatie laat zich het best beschrijven met het woord ‘blokkendoos’, maar van op een afstandje ziet het er allemaal uitstekend uit. Ik ben alvast benieuwd om het afgewerkte resultaat in 2022 te bewonderen.

Het kasteel staat in de steigers, Orbitron staat… er niet. Deze vliegtuigmolen was de favoriete Disney-attractie van een zesjarige Glenn en dat was wellicht vooral aan het indrukwekkende uiterlijk te danken. Met z’n draaiende planeten en glimmende voorkomen is Orbitron immers een hypnotiserende verschijning. Het is bijgevolg gek om te merken dat de hele attractie op dit moment verdwenen is. Geen nood… deze situatie is tijdelijk en Orbitron komt zonder enige twijfel terug. Maar tot die tijd mist het futuristische Discoveryland wel een van zijn meest herkenbare eyecatchers.

Space Mountain, die andere blikvanger in Discoveryland, is nog wel in volle glorie te bewonderen. Diehard Disney-fans kijken op dit moment misschien vol afgrijzen naar hun beeldscherm, want de naam Space Mountain wordt in Europa inderdaad niet meer gebruikt. De rollercoaster onder die reusachtige koepel wordt op de website van Disneyland officieel beschreven als Star Wars Hyperspace Mountain. Je mag er zelfs de subnaam Rebel Mission aan toevoegen, als je dat cool vindt. De ritervaring is echter belangrijker dan de naam… en op dat vlak mag ik een hoge score uitdelen. Hyperspace Mountain krijgt wel eens kritiek omwille van z’n ruwheid, maar met de huidige treinen vind ik het eigenlijk prima te doen. Daarnaast heeft deze baan een ijzersterke start, een goede lengte en de special effects werden knap uitgevoerd. Wat Hyperspace Mountain trouwens nog sterker maakt, is zijn exterieur. Andere parken doen vaak angstvallige pogingen om grote gebouwen te camoufleren. Hier in Disneyland staat die enorme koepel echter in het middelpunt van de aandacht. En wát een eersteklas schoonheid! Wanneer je een foto maakt van Hyperspace Mountain, het Columbiad-kanon en die borrelende waterpartij… dan wil je dat toch automatisch op een postkaart laten afdrukken?

Star Wars is niet meer weg te denken uit de Disney-themaparken. Het begon allemaal in januari 1987, toen Star Tours opende in Disneyland Anaheim. De attractie werd een verpletterend succes en binnen de vijf jaar volgden er kopieën in Florida, Japan en Frankrijk. Inmiddels ondergingen al deze versies een enorme make-over, waardoor je tegenwoordig aan boord gaat bij Star Tours – The Adventures Continue. Ik moet eerlijk toegeven dat simulatoren doorgaans niet mijn favoriete attracties zijn. Ik ervaar ze vaak als misselijkmakend en de beeldkwaliteit laat soms te wensen over. Toch moet ik Disney nogmaals complimenteren, want men wist deze beide klachten netjes te counteren. Haarscherpe beelden, overtuigende 3D-actie en een fijne dosis humor zijn de basisingrediënten van Star Tours. Bovendien beleef je dankzij de willekeurig samengestelde films eigenlijk altijd weer iets nieuws. Star Tours zal nooit mijn favoriete Disney-attractie worden, maar ik zal ‘m zelden overslaan. Vandaag komt deze ride trouwens extra goed van pas: de prachtig vormgegeven wachtruimte is een ideale plek om te schuilen voor een felle regenbui.

Ook bij Mickey’s PhilharMagic zitten we droog, maar bij deze attractie heb ik minder reden om de loftrompet te steken. In Hong Kong, Japan en Florida ervoer ik PhilharMagic nochtans als een schitterende 4D-film, dus wat ging er exact mis? Wel… Disneyland Paris heeft helaas amper moeite gedaan om het Discoveryland Theatre aan deze film aan te passen. Ik mis bijvoorbeeld de geureffecten en ook de grappige Donald-animatronic ontbreekt. Bovendien beschikt de zaal niet over het groeiende scherm dat eigenlijk onmisbaar is bij deze film. Mickey’s PhilharMagic had een nieuwe topper kunnen worden, maar Disney nam helaas genoegen met half werk. Zelfs die catchy nieuwe Coco-scène kan mijn teleurstelling niet wegnemen.

Disneyland Paris ging voor PhilharMagic niet to infinity and beyond. Gelukkig deed men dat wel tijdens de recente opknapbeurt van Buzz Lightyear Laser Blast. Deze interactieve dark ride straalt opnieuw in volle glorie: de façade kreeg een welgekomen lik verf en tijdens de rit beland je weer in een zee van felle kleuren. In de categorie ‘dark rides met een laserpistool’ claimt Buzz bijgevolg opnieuw een plaats bij de Europese top, al blijft het onbegrijpelijk dat bezoekers hier vroeger gerust anderhalf uur voor wilden aanschuiven. Dankzij de ontbrekende FastPass-rij kunnen we vandaag binnen de 30 minuten plaatsnemen en dat vind ik – voor deze attractie althans – het maximum.

Zouden mensen Fantasyland en Phantasialand vaak verwarren? Zouden ze beseffen dat de spectaculairste achtbaan van Fantasyland niet Taron, maar wel Casey Jr is? Laat ons hopen van wel, want anders kom je toch een beetje bedrogen uit. Daarmee wil ik niet beweren dat Fantasyland geen leuke plek is. Wel integendeel… de Imagineers verwenden ons Europeanen zelfs met het mooiste Fantasyland ter wereld. Blikvangers zijn de schitterende Carrousel de Lancelot, het opvallende labyrint en natuurlijk It’s a Small World. Deze beroemde dark ride zit verscholen achter een kleurrijke voorgevel en werd in eerste instantie bekend dankzij de catchy soundtrack. It’s a Small World is een van m’n favoriete guilty pleasures. Je wordt scheef bekeken als je beweert dat dit een goeie dark ride is, maar serieus… wat is er mis mee? Ik hou van de vrolijk dansende poppetjes, de gestileerde decors en het muziekje dat je urenlang blijft neuriën. Deze kleurrijke cruise is – mede dankzij de tamelijk korte wachttijden – verplichte kost tijdens een dagje Disneyland en dat zal het in de toekomst ook blijven. Ik hoop overigens wel dat die vreselijke plexischermen in de boten zo snel mogelijk verdwijnen.

Fantasyland is niet ontworpen voor 31-jarigen, dus ik breng er doorgaans niet veel tijd door. Toch wil ik nogmaals benadrukken dat het Europese Fantasyland pure eyecandy is. Het is een coherente zone vol gedetailleerde huisjes, speels ontworpen waterpartijen en frivole tuintjes. Dat is een heel ander zicht dan het grijze Fantasyland in Japan, de benauwde Californische versie of de vreemde clash tussen Old en New Fantasyland in Walt Disney World. Qua attracties hoort dit gebied dan weer bij de middenmoot. Peter Pan’s Flight is bijvoorbeeld goed, maar minder indrukwekkend dan de moderne tegenhanger in Shanghai. Ook de dark rides van Pinocchio en Snow White zijn fijn zonder meer. Het schattig aangepakte Storybook Land vind ik daarentegen top: de thuishaven van Casey Jr en Pays des Contes de Fées is zo ontzettend mooi en bovendien uniek. Zeker de bootvaart van Pays des Contes de Fées is in mijn ogen een verborgen pareltje.

We ruilen de zeemzoete sprookjeswereld in voor de jungles van Adventureland. Deze enorme oase van exotisch groen behoort wat mij betreft tot de knapste themagebieden van de planeet. Het is bijna onmogelijk om fouten te ontdekken in deze wereld vol palmbomen, klaterende watervallen, rotspartijen en hangbruggen. Tenzij je de ride-densiteit bekijkt, want voor het uitgebreide attractieaanbod moet je hier niet zijn. Disney zal die schaarste met plezier camoufleren door verscheidene walk-throughs als een volwaardige ride te presenteren, maar je merkt vlug dat er eigenlijk slechts twee attracties staan. Worden Aladdin’s vliegende tapijtjes ooit van Walt Disney Studios naar Adventureland verplaatst? Ik hoop het van ganser harte, want dat zou een welgekomen dynamiek naar de Arabische uithoek van Adventureland kunnen brengen.

De meest in het oog springende attractie van Adventureland is Pirates of the Caribbean. Deze dark ride is al een Disney-klassieker sinds het origineel in Anaheim opende en de populariteit blijft enorm. Disney gaf dit concept namelijk een nieuwe impuls door figuren uit de gelijknamige filmreeks aan de attractie toe te voegen. Net zoals bij de upgrade van Star Tours, kwam Europa pas vele jaren na de andere parken aan de beurt. Maar sinds 2017 is het dan toch zo ver: ook onze Pirates of the Caribbean is inmiddels uitgerust met pompeuze filmmuziek en audio-animatronics van Jack Sparrow en Hector Barbossa. Vanuit mijn standpunt hebben deze wijzigingen de attractie niet noodzakelijk beter, maar ook niet slechter gemaakt. Pirates of the Caribbean gold altijd als een van Europa’s meest volmaakte dark rides en dat is nog steeds zo. Toch begrijp ik dat het grote publiek wel degelijk een grote meerwaarde hecht aan de filmfiguren. Het feit dat ze feilloos in het bestaande decor passen, is mooi meegenomen.

Heb je ooit gelachen met het feit dat Pirates of the Caribbean als een waterattractie beschreven wordt? Wel… ik ook. Vandaag landt er tijdens de gevechtsscène echter een waterbom in m’n schoot, waardoor ik de waarschuwing voor mogelijke natheid plots begrijp. Ook Indiana Jones et le Temple du Péril dreigt tijdelijk een waterattractie te worden, want er broedt alweer een onweer boven Parijs terwijl we plaatsnemen. We kunnen ons ritje uiteindelijk nog afmaken vooraleer de hemelsluizen openen, al zou een beetje klank- en lichtspel de baan wel enigszins interessanter maken. Er is immers helemaal niks Disney-achtigs aan deze rollercoaster. Akkoord… het decor ziet er goed uit, maar ik mis diepgang en er is tijdens de rit geen enkel special effect te zien. Zelfs de coaster is onbegrijpelijk simpel. De beugels zijn oncomfortabel en de lay-out lijkt op die van een goedkope kermisbaan. Gooi dus maar plat en bouw hier gerust een Temple of the Forbidden Eye in de plaats.

Themaparken en lekker eten… het is meestal geen gouden combinatie. En hoewel Disneyland Paris bekend staat omwille van z’n grote verscheidenheid aan restaurants, zijn ook hier de reacties uiteenlopend. Maar wanneer iets goed is, mag het gezegd worden: mijn ervaringen zijn tijdens deze twee dagen prima. We lunchen achtereenvolgens bij Cowboy Cookout en Hakuna Matata en over de kwaliteit valt niet te klagen. Cowboy Cookout is misschien zelfs mijn favoriete fastfood-restaurant van het hele resort geworden. De porties zijn ruim (het verschil met Hakuna Matata is opvallend), het personeel is erg vriendelijk en dankzij de ietwat afgelegen locatie moeten we geen seconde aanschuiven. En wanneer je na de maaltijd ook een wachttijdloze selfie met Minnie Mouse kan maken, is het feest al helemaal compleet.

Cowboy Cookout bracht ons naar Frontierland. Het goede nieuws: sinds de opening in 1992 werd er nog maar nauwelijks in deze zone gerommeld, dus de verhaallijn rond het dorpje Thunder Mesa is nog volledig intact. Helaas kan je dat ook meteen als het slechte nieuws interpreteren, want de doodse westelijke uithoek van Frontierland schreeuwt al jaren om een attractie-uitbreiding. In afwachting van Splash Mountain Europe telt Frontierland dus niet meer dan twee topattracties. Nummer één werd bekend en berucht onder de naam Big Thunder MountainBekend omdat deze coaster algemeen beschouwd wordt als een van de beste mijntreinachtbanen van de planeet, berucht omdat er geen dag voorbij gaat zonder hardnekkige storingen en lange wachttijden. Of althans, dat was vroeger zo. Tijdens dit weekend presteert Big Thunder Mountain uitstekend en wachttijden blijven op een uiterst acceptabel niveau. Twintig à dertig minuten, langer hoeven we niet in de rij te staan voor the wildest ride in the wilderness.

Big Thunder Mountain blijft een toffe familieattractie en dat is voornamelijk aan de uitbundige decoratie te danken. Ik kan mezelf nauwelijks achtbanen inbeelden die diepgaander gethematiseerd zijn dan deze. Er zijn nu eenmaal weinig parken die het idee krijgen om een coaster een eigen eiland te geven. Daarnaast is het fijn om te merken dat het rookeffect op de laatste lifthill vandaag werkt, want dit is lang niet altijd het geval. Ondanks de sterke theming houd ik echter gemengde gevoelens over aan de rit. Misschien beeld ik het me in, maar sinds de renovatie van 2016 lijkt de baan een beetje bedeesder. Bovendien wordt de trein nog vaker afgeremd dan voorheen, wat het out-of-control-gevoel dan weer teniet doet. Vooral in de afsluitende tunnel – ooit een intense climax – is het verschil voelbaar. Ik ga niet beweren dat Big Thunder Mountain daardoor een slechte achtbaan werd, maar ik geniet tegenwoordig eigenlijk meer van de versies in de Amerikaanse Disney-resorts.

Een gemiddelde Fransman spreekt niet over Big Thunder Mountain, maar over le Train de la Mine. En als het over It’s a Small World gaat, dan hebben locals de neiging om dat la Maison des Poupées te noemen. Als je hen ten slotte vraagt naar Phantom Manor, krijg je wellicht een vage blik toegeworpen. Wanneer je vervolgens naar die bespookte villa op de heuvel wijst, reageren ze met: ah, le Manoir Hanté? Laat ons hopen dat ze Phantom Manor niet gelijkstellen aan het doorsnee spookhuis dat je op de Franse kermis tegenkomt, want dat zou een grove belediging zijn. Deze attractie moet immers niet onderdoen voor de pracht en praal van Pirates of the Caribbean. De sfeerschepping is van een uitmuntend niveau, de scènes zijn wondermooi en dan is er nog die geniale muziek van John Debney. Phantom Manor is een stuk duisterder dan zijn tegenhangers in andere Disney-parken, maar qua perfectie scoort hij even hoog.

Vuurwerk- en projectieshows zijn normaal gezien vaste kost in het avondprogramma van Disneyland Park. Dit jaar gelden er natuurlijk andere regels en bijgevolg worden de poorten om 21 uur op een bescheiden wijze gesloten. Eerlijk is eerlijk: wij zijn op dat tijdstip al lang niet meer in het park. De gloednieuwe Skyline Bar in de lobby van Hotel New York smeekt namelijk om een bezoekje. Ik test de Green Dimension-cocktail, geniet van het blitse interieur en besluit dat het hier aangenaam toeven is. Maar of ik volgende keer opnieuw 16 euro neertel om aan dit Marvel-infused drankje te nippen? Hmmm… ik twijfel nog.

Geen idee of ik ooit nog een Green Dimension drink. Maar of ik binnenkort terug naar Disneyland Paris kom? Ja, natuurlijk. Het was drieënhalf jaar geleden dat ik hier nog rondwandelde en die pauze heeft mijn kijk op het Europese Disney Resort positief beïnvloed. Als regelmatig terugkerende abonnementshouder ging ik focussen op kleine details en onvolmaaktheden, terwijl ik in 2021 vooral de sterktes van Disneyland Park heb ervaren. Het park kan pronken met een prima attractieaanbod, de horeca presteerde onverwacht goed en het personeel was vriendelijk zoals je dat bij Disney verwacht. Bovendien doet men duidelijk z’n best om de corona-impact op het entertainment te beperken. Hoewel er geen grote shows en parades plaatsvinden, heeft men een enorm aantal selfie spots ingericht waar je alsnog characters kan zien. Als ik een specifiek verbeterpunt moet aanhalen, is dat het feit dat de linkerhelft van het park smeekt om een nieuwe E-Ticket. In Frontierland en Adventureland zijn er zeeën van ruimte, maar voorlopig lijkt al het investeringsgeld richting Walt Disney Studios te vloeien. Vooral in deze coronatijden merk je dat Disneyland eigenlijk niet eens zoveel attracties heeft. De wachtrijen zijn kort en het entertainmentaanbod is beperkt, dus in feite kan je alle toppers van Disneyland Park tegenwoordig op een halve dag aanvinken.

Er wordt vaak gezegd dat Disneyland Park het mooiste Magic Kingdom van de planeet is. Tien jaar geleden had ik die uitspraak omwille van achterstallig onderhoud betwist, maar in 2021 zeg ik: ja, dat park in Parijs is echt oogverblindend mooi. Heb ik de liefde voor Disneyland Paris teruggevonden? Het lijkt er wel een beetje op. Ik hoop dus van ganser harte dat Walt Disney Studios het hoge niveau van zijn beroemde buurman weldra gaat bijbenen, want pas dan kunnen we echt over een topresort praten. Ik wacht geduldig af en zeg… bedankt Disneyland Paris, graag tot volgend jaar.

Disneyland Park

Fotogalerij 2006, 2007, 2008, 2010, 2011, 2013, 2014 & 2021

RESORT

MAIN STREET U.S.A.

FRONTIERLAND

ADVENTURELAND

FANTASYLAND

DISCOVERYLAND

ENTERTAINMENT

DO YOU WANNA BUILD A SNOWMAN?

Bedenkingen? Vragen? Commentaar? Laat gerust een berichtje achter via het invulveld onderaan deze pagina.

2 reacties

  1. Erg tof, genuanceerd verslag, Glenn! Leuk dat je niet enkel aandacht geeft aan wat er minder goed is aan het Europese Disneypark, maar dat je hier en daar ook aangeeft wat er beter/mooier/leuker is in Parijs dan in de andere Disneyparken wereldwijd. Dat vergeten we soms al eens te snel… 🙂

    Like

    1. Je merkt dat fenomeen van het-gras-is-altijd-groener ook duidelijk bij Amerikaanse Disney-liefhebbers. Zij hebben kritiek op vele dingen die er in Anaheim en Orlando gebeuren, terwijl ze Parijs soms als een “verfrissende ervaring” beschouwen. Wanneer je ergens (te) dicht bij staat, komen alle minpuntjes duidelijk feller op de voorgrond. Dat hebben wij dus met Disneyland Paris, maar eigenlijk staat daar echt wel een prima themapark-resort.

      Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: