Nationalpark Sächsische Schweiz

Nationalpark Sächsische Schweiz

“Sprookjesachtige locaties rondom de Duits-Tsjechische grens”

Wanneer het over nationale parken gaat, dwalen mijn gedachten steeds af naar de Verenigde Staten. In Amerika liggen de National Parks namelijk voor het oprapen. Het ene is nog legendarischer, buitenaardser of ongewoner dan het andere. Toch zijn die befaamde parken geen louter Amerikaanse aangelegenheid. Wel integendeel… haast elk land heeft wel enkele exemplaren. Dat komt in 2020 extra goed uit, want een oversteek naar de USA zit er al sinds maart niet meer in. We bezoeken dit jaar dus geen Yosemite, Yellowstone of Zion National Park, maar we zoeken de natuurpracht dichter bij huis. In Europa moet zoiets toch ook kunnen?

Dat Duitsers aardig wat natuurschoon in huis hebben, is geen geheim. Tijdens de afgelopen jaren ontdekte ik onder andere de kronkelende Moezel, de heuvels van het Zwarte Woud en de Lüneburger Heide. Bij de start van de zomer ga ik tezamen met Nick echter een andere kant op: Oost-Duitsland. Tijdens een vijfdaagse trip bezoeken we pretparken als Fort Fun, Freizeitpark Plohn en Belantis, maar we pikken ook heel wat ander vermaak mee. In de omgeving van Eisenach (een stad op het middelpunt van de Duitse landkaart) nemen we bijvoorbeeld een kijkje bij de Wartburg. Dit kasteel uit de elfde eeuw ligt schilderachtig op de top van een heuvel, middenin een reusachtig wandelbos.

Enkele kilometers verder breiden we onze imaginaire watervallenteller dan weer uit. De Trusetaler Wasserfall maakt echter nauwelijks indruk. Dit blijkt een kunstmatig aangelegde toeristenattractie zonder al te veel waarde. Verwacht vooral geen Duitse Iguaçu

Eisenach en de waterval van Trusetal waren aangename stops, maar must-do’s noem ik het niet. In het uiterste oosten van Duitsland vinden we daarentegen wel indrukwekkende natuurpracht in Nationalpark Sächsische Schweiz. Dit park is onderdeel van een reusachtig natuurgebied, dat trouwens ook over de Tsjechische grens verder gaat onder de naam Böhmische Schweiz. De verwijzing naar Zwitserland (Schweiz) heeft trouwens niets met de eigenlijke locatie te maken. Wel integendeel… het dichtstbijzijnde punt van Zwitserland ligt maar liefst 600 kilometer van hier.

De naam Sächsische Schweiz ontstond blijkbaar ergens in de achttiende eeuw, toen twee Zwitserse kunstenaars vanuit de stad Dresden naar het natuurgebied keken. Het park wordt gekenmerkt door afgevlakte heuvels, die het duo herinnerden aan de Jura in hun thuisland. Dat heuvellandschap is er vandaag uiteraard nog steeds en je kan er kilometerslange wandelingen maken. Ons bezoek aan Sächsische Schweiz speelt zich echter niet op eindeloze wandeltrails af, want onze tijd is beperkt. Daarom opteren we vanmiddag voor een blitzbezoek aan twee iconische sights die zowat elke toerist gezien wil hebben. Daarvoor moeten we trouwens aan beide kanten van de grens zijn. Later vanmiddag rijden we dus Tsjechië binnen, maar de dag begint op Duits grondgebied.

Onze eerste halte is de Bastei, het drukst bezochte punt van Nationalpark Sächsische Schweiz. Jaarlijks komen hier maar liefst anderhalf miljoen bezoekers en daar is een goede reden voor. Ten eerste garandeert deze plek waanzinnige panorama’s over de ruime omgeving, ten tweede is de Bastei een bezienswaardigheid die rechtstreeks uit een sprookjesboek lijkt te komen. We spreken over een rotslandschap met grillig gevormde pieken uit zandsteen. Sowieso bijzonder om te zien, maar het wordt nog wat mooier dankzij de Basteibrücke, een schitterende stenen brug die ertussen gebouwd werd. Sommige bronnen spreken honderduit over de mooiste brug van Duitsland en hoewel ik lang niet elke Duitse brug ken, kan ik me goed voorstellen dat dit correct is. Fotogeniek is de Basteibrücke ab-so-luut.

De omgeving van de Basteibrücke heeft een soort buitenaardse vibe. Dat is voor een groot deel te danken aan de rotsformaties in de meest gekke vormen. Ik zag in de pretparkwereld al een heleboel artificiële rotsen en soms lijkt het alsof die met heel veel fantasie ontworpen werden. Wanneer je hier in Sächsische Schweiz om je heen kijkt, besef je echter dat ook Moeder Natuur zulke bijzondere dingen creëert.

De Basteibrücke staat garant voor waanzinnige views omdat ze een heel eind boven de omgeving uit torent. De plaatselijke rivier – de Elbe – stroomt maar liefst 194 meter lager door het landschap. Dat is ongeveer vier keer de hoogte van Walibi Belgium z’n Kondaa, als je daar graag een pretparkvergelijking bij wil.

De Basteibrücke is natuurlijk prachtig, maar ehm… quanto costa? In de huidige wereld van massatoerisme kan je hier wellicht niet gratis even komen flaneren? Toch wel. Het kost weliswaar enkele euro’s om de auto op een nabijgelegen parking te stallen, maar toegang tot de brug en een tweetal uitzichtspunten is gratis. Waardevolle selfies maken voor Instagram, dat hoeft heus geen fortuin te kosten.

De Basteibrücke is gratis te bezoeken. De toegang tot het aangelegde wandelpad van onderstaande foto is echter wel betalend. Voor ons lijkt de ervaring niet zo’n meerwaarde, dus die centjes houden we op zak.

De Bastei is fotogeniek en er liggen een heleboel wandelpaden rondom, dus je kan hier behoorlijk wat tijd vullen. Omdat wij ook de Tsjechische kant van het park nog willen zien, houden we het na een uurtje voor bekeken. Onderweg naar de grensovergang lunchen we bij Gaststätte Erbgericht in het plaatsje Porschdorf. Hier wil ik trouwens iets over kwijt: nog nooit zijn we in een Duitse Stube zo boertig ontvangen als hier. Het interieur is typisch Duits – en daardoor gezellig – en onze maaltijd blijkt best oké. Toch is de service van de heer des huizes abominabel. De man in kwestie is zelfs zo rampzalig nors dat we hier met een slappe lach buiten lopen. Een snelle blik op TripAdvisor en Google leert ons dat vele andere toeristen exact dezelfde ervaring hadden bij Gaststätte Erbgericht. Men levert hier dus wel een ehm… consistent product.

Maar goed… Tsjechië dus. De autoroute daarheen verloopt grotendeels parallel aan de Elbe, dus het is aangenaam rijden. Twee kilometer voorbij de grens ligt het dorp Hřensko, dat zich helemaal op het natuurtoerisme richt. Je vindt er niet alleen reusachtige parkings langs de weg, maar het centrale straatje werd ook volgestouwd met typische toeristenshops. Waarom negentig procent van de winkels door Vietnamezen uitgebaat wordt? En of bezoekers veel interesse hebben in de enorme stenen beelden die men hier massaal verkoopt? Het is een mysterie voor mij, maar daar kwamen we niet voor.

Vanuit Hřensko kan je twee geliefde onderdelen van Böhmische Schweiz ontdekken. Dat zijn enerzijds de bootvaarten door de Edmundsklamm en anderzijds de wandeltocht richting Falcon’s Nest. Graag hadden we ze allebei bezocht door middel van een cirkelvormige wandelroute, maar helaas blijken we net iets te laat om daaraan te beginnen. De boottocht dwars door de Edmundsklamm en Wilde Klamm (twee rotsachtige kloven) stellen we dus noodgedwongen uit tot een volgende keer. Voor de wandeltocht richting Falcon’s Nest is er daarentegen nog voldoende tijd.

Hoewel ik niet beweer dat de wandeling richting Falcon’s Nest de hike van je leven wordt, mogen we toch een beetje klimmen. Nadat we de auto in Hřensko parkeerden, wandelen we een tijdje langs de autoweg. Daarna vinden we de toegangsweg richting Falcon’s Nest aan de linkerzijde. We belanden vervolgens op een pad tussen een heleboel omgekapte bomen en we zien in de verte enkele typische rotsen, net zoals we die deze voormiddag aan de Bastei bewonderden. Mooi, maar zo ontzettend bijzonder is dat toch ook weer niet? Neen, klopt helemaal. Enkele tientallen meters hoger ligt echter wel dat sprookjesachtige Falcon’s Nest, een voormalig hotel met vijftig kamers. Tegenwoordig is het terrein in private eigendom en je moet, in tegenstelling tot de Bastei, betalen om het allemaal van dichtbij te bewonderen. Gelukkig is de toegangsprijs laag en het loont sowieso de moeite om Falcon’s Nest te betreden. Van hieruit heb je namelijk het mooiste uitzicht op de Prebischtor, de indrukwekkende rotsboog die vlak naast het antieke hotel ligt.

Aan de Duitse kant van de grens genoten we van prachtige panorama’s, maar ook de Tsjechische helft van het park biedt duizelingwekkende vergezichten.

Dat het Falcon’s Nest een aardige klim vergt, wordt extra duidelijk wanneer we het uitzicht analyseren. Daar beneden ligt immers dat omgekapte-bomen-pad waar we zonet over wandelden. Handig om weten: indien je vanuit Hřensko niet de volledige toer van ruim tien kilometer maakt, loop je twee maal langs deze route.

Het hotel en de boog vormen een schitterend totaalplaatje dat rechtstreeks uit films geplukt lijkt. Het is bijgevolg niet verwonderlijk dat men hier meerdere film- en televisieopnames maakte. Een van de bekende producties uit dat rijtje is Disney’s The Chronicles of Narnia.

We proberen normaal gezien jaarlijks minstens één Disney-kasteel buiten Europa te zien, maar dat zit er in 2020 helaas niet in. We nemen dan maar een selfie bij een andere Disney-achtige locatie…

Zo, die foto’s en selfie hebben we op zak. En wanneer ook onze stappenteller een goedkeurend biepje geeft, kunnen we met een gerust geweten opnieuw richting Dresden rijden. Mag ik via deze weg mede-reisfanaat Thibault nog eens bedanken voor de tip? Deze regio had nog nooit mijn aandacht getrokken omdat ik er nauwelijks iets over wist. Toen Thibault me in het voorjaar van 2020 een foto van de Basteibrücke toonde, werd mijn interesse echter aangewakkerd. Ik dacht aanvankelijk dat dit een tafereel uit een of ander ver land was, maar plots bleek die indrukwekkende constructie gewoon bij onze oosterburen te staan. Toen Thibault vervolgens ook de Tsjechische kant van het park aanprees, noteerde ik Sächsische Schweiz en Böhmische Schweiz vol enthousiasme op mijn bucket list. En daar heb ik geen spijt van.

Ik zei het al in meerdere recente reisverslagen: 2020 was het jaar van de Europese (her)ontdekking. En dankzij deze middag aan de Duits-Tsjechische grens kan ik officieel een nieuw nationaal park aan m’n teller toevoegen. Mijn ideale reizen bevatten doorgaans een toffe stad, een verrassend pretpark en een leuke wandeling door de natuur. Dankzij Dresden, Freizeitpark Plohn en Sächsische Schweiz voldoet onze vroege zomertrip dus aan alle voorwaarden. Ook geïnteresseerd in een dergelijke uitstap? Of ken jij nog andere leuke natuurparken hier in Europa? Reageer dan gerust in het commentaarveld onder dit report.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: