Parque de Atracciones de Madrid

NEDERLANDS // ENGLISH

Het is woensdag 12 juni en onze driedaagse in Madrid loopt op z’n einde. Na de ontdekking van het verrassend mooie stadscentrum en een nogal tegenvallende ervaring in Parque Warner, brengt Brussels Airlines ons vanavond alweer naar het regenachtige België. Om in schoonheid af te sluiten, brengen we deze laatste dag door in Casa de Campo. Dit enorme natuurgebied bevindt zich ten westen van Madrid en het vormt zowel voor locals als voor toeristen een ideale dagbestemming. Je kan hier wandelen en van de zon genieten bij een meer, maar ook de Madrileense dierentuin en Parque de Atracciones zijn onderdeel van Casa de Campo. Het zal je niet verbazen dat een bezoekje aan Parque de Atracciones ons hoofddoel van de dag is, al is er één nadeel aan dit pretpark verbonden: de poorten gaan pas om twaalf uur open. Om de voormiddag te vullen, plannen we dus een blitzbezoekje aan de vlakbij gelegen zoo. Het is natuurlijk niet ideaal om op zestig minuten een dierenpark te zien, maar dankzij ons Bobbejaanland-abonnement is dit koffiekletsje met de zebra’s en olifanten wel gratis. Hoera.

DSC08666

DSC08670

Ook Parque de Atracciones is gratis te bezoeken met dat abonnement uit Lichtaart. Toch is het contrast met Parque Warner en de Madrid Zoo groot. Bij die beide parken moesten er immers verschillende personen ons abonnement bekijken, twijfelend nee-schudden en vervolgens een collega aanspreken. In Parque de Atracciones laat een supervriendelijke medewerkster ons echter meteen binnen. Haar hartelijke Bienvenidos en de schoonheid van de toegangszone geven meteen een fantastische eerste indruk. Neen echt, hoewel Parque de Atracciones bekend staat als een themaloos stadspretpark, is de hoofdboulevard prachtig. Die boulevard bestaat uit veel water, fonteinen, weelderig groen en leuke muziek. Het enige minpunt is, net zoals in Parque Warner, de overvloed aan lawaaierige schoolgroepen. Of word ik gewoon nors en oud?

DSC08672

DSC08706

DSC08725

Er sijpelen momenteel een paar duizend kinderen binnen, dus het lijkt een goed idee om de sterattractie van het park zo vlug mogelijk aan te vinken. Ik heb het hiermee over Abismo, een feloranje achtbaan die hoog boven de bomen reikt. Abismo is een zogenaamde SkyLoop van Maurer Rides en kan omwille van z’n lay-out slechts met één trein draaien. De capaciteit is dus beperkt, waardoor het ding bekend staat omwille van z’n traag opschuivende wachtrij. Op dit moment lijkt de rij nog kort, maar schijn bedriegt: Spanjaarden beschouwen voorkruipen immers als een nationale sport. Elke schoolgroep lijkt alvast één hardloper vooruit gestuurd te hebben, die nu een plek bewaart in de wachtruimte. Wanneer z’n twintig klasgenoten even later arriveren, kruipen ze zonder enige schroom onder/over de hekken om bij hun sportieveling te geraken. Het is een wansmakelijk tafereel waar je als niet-Spaanstalige bitter weinig aan kunt doen en het aanwezige personeel lijkt zich er al helemaal niet mee bezig te houden. Gelukkig wordt er al gauw een groepje van twee personen gevraagd om een trein op te vullen (daar gaan wij graag op in!), maar ik erger me op dat moment al dood. Je bent bij deze gewaarschuwd: Spaanse wachtrijen zijn soms spectaculairder dan de attractie op zich.

DSC08719

DSC08707

Gelukkig is die eigenlijke attractie in dit geval ook vrij knallend. Abismo is namelijk een hippe coaster die overtuigt dankzij een niet-alledaags ritverloop. Z’n grootste eyecatcher is de verticale lifthill, maar dit is meteen ook het minst toffe gedeelte van de rit. Het is oncomfortabel en bovendien duurt de eerste inversie, die eigenlijk in de lifthill geïntegreerd is, te lang om aangenaam te blijven. Van zodra het treintje snelheid begint te maken, is Abismo daarentegen top. Het is een soepele coaster met veel power in de bochten en twee krachtige airtime-momenten. Als ik de eerste dertig seconden buiten beschouwing laat, staat hier dus een heel solide achtbaan. Een beetje aan de korte kant, dat wel, maar to the point.

DSC08717

Abismo bracht ons naar de Zona del Maquinismo, wat je kan definiëren als een thrill-hoekje. Je vindt hier niet alleen de meest sensationele achtbanen van het park, maar ook een hele resem aan klassieke flat rides. Doordraaien kan op de Frisbee, de Top Spin of de Disk’O, terwijl La Lanzadera dan weer voor een vrijevalervaring zorgt. Een van de weinige attracties die zich hier niet op sensatiezoekers richt, is Cueva de las Tarántulas. Deze interactieve dark ride ligt een beetje verscholen, maar lijkt op ’t eerste zicht best amusant. Helaas mogen we vandaag niet met laserguns schieten, want het ding is de hele dag gesloten.

DSC08708

DSC08709

De bovenbuur van die dark ride is wel open en benut hetzelfde thema: reuzespinnen. Ik heb het over Tarántula, een achtbaan met draaiende karretjes. Een spinning coaster gethematiseerd naar spinnen; het ontbreekt die Spanjaarden duidelijk niet aan (onvertaalbare) humor. En hoewel de decoratie erg beperkt blijft, heeft Parque de Atracciones met deze Tarántula wel een topper in huis. Hij barst niet van de special-effects zoals de Winja’s in Phantasialand en er is geen geniale onboard-soundtrack zoals in Toverland, maar damn… wat een krachtige baan. Tarántula zit vol afdalingen die een stuk dieper zijn dan ik in eerste instantie verwachtte en hij draait bovendien behoorlijk hard. We moesten er weliswaar een halfuur voor aanschuiven, maar dat is deze creatie van Maurer meer dan waard. Heerlijk apparaat.

DSC08712

DSC08676

DSC08711

Phaedra’s liefde voor boomstammekes is groot, dus een rit op El Aserradero is vandaag noodzakelijk. Helaas gaat ’t niet over de meest iconische log flume ter wereld. Wel integendeel: zowel qua techniek als qua inkleding oogt deze baan erg kermisachtig. Er staat bovendien al minimaal vijf centimeter water in onze boot wanneer we het station uitvaren, dus doorweekte schoenen – zowat het hatelijkste gevoel ooit – zijn gegarandeerd. Is er dan niks positiefs te melden over El Aserradero? Gelukkig wel. Hij zorgt namelijk voor een juiste hoeveelheid verfrissing en werd leuk tussen drie spectaculaire achtbanen geïntegreerd.

DSC08713

Die drie achtbanen zijn Abismo, Tarántula en Tornado. Tijdens m’n vorige bezoek in 2006 was deze inverted coaster nog van top tot teen groen, inmiddels is ’t een gitzwarte bedoening. Met z’n eentonige kleurenschema en het veel te simpele station (lees: een partytent die naar motorolie ruikt) is Tornado allesbehalve moeders mooiste. Toch is ’t voornamelijk de ritervaring die telt en daar ben ik gematigd positief over. Deze Intamin is niet zo soepel als een B&M, maar rijdt toch een stuk vlotter dan de suspended looping coasters van Vekoma. Verder biedt Tornado een afwisselende lay-out met drie inversies, dwars door een bosrijk gebied. Het is zo’n coaster waar je niet laaiend enthousiast van wordt, maar slecht is ie ook weer niet.

DSC08674

DSC08678

Aangezien dit park zichzelf Parque de Atracciones noemt, verwacht ik eerder een amusementspark dan een themapark. En die verwachting wordt grotendeels ingelost. We zijn hier aan het goede adres voor rides in alle mogelijke vormen, maar de decoratie blijft beperkt. Opvallende uitzonderingen op deze regel zijn bootvaart La Jungla (een lokale kopie van Disneyland’s Jungle Cruise, maar vandaag helaas gesloten voor onderhoudswerkzaamheden) en het grootse Nickelodeon Land. Dit kindergebied bevindt zich in een rustige uithoek van het park en ziet er fantastisch uit. Sterker nog: ik vind dit Nickelodeon Land dankzij z’n natuurlijke omgeving stiekem veel leuker dan het gelijknamige themagebied in Movie Park Germany. Deze wereld van SpongeBob, Dora The Explorer en The Ninja Turtles is ideaal voor de jongste bezoekers… en voor achtbaanliefhebbers die een coaster-bingo willen. Ik pleit schuldig, want ook wij nemen plaats in de Paw Patrol-achtbaan en in de hilarische Padrinos Voladores.

DSC08721

DSC08695

DSC08732

DSC08743

DSC08696

Toegegeven: je kan erover discussiëren of ik de coaster-bingo van Parque de Atracciones te pakken heb. De in 2009 gepresenteerde Vértigo slaan we immers over omdat er een wachttijd van 90 minuten op de teller staat. Anderhalf uur aanschuiven voor een standaard wild mouse? Ik denk er nog niet aan. Toch heb ik deze rollercoaster al eens gedaan toen hij 1.500 kilometer dichter bij m’n voordeur stond. Dit is namelijk de verdwenen linkse helft van Bobbejaanland z’n Speedy Bob. Hij staat hier weliswaar in een aangenamer klimaat, maar verder blijft de ervaring identiek.

DSC08682

Je kan Parques Reunidos niet verwijten dat het alleen maar achtbanen uitwisselt tussen haar parken. Af en toe wordt er namelijk ook een splinternieuw exemplaar aangekocht. Bobbejaanland stampt dit jaar bijvoorbeeld Fury uit de grond en Parque de Atracciones kreeg in 2012 TNT Tren de la Mina. Je hoeft geen polyglot te zijn om te beseffen dat deze familieachtbaan naar een mijn gethematiseerd werd, maar verwacht er vooral niet te veel van. De grootse toegangspoort stond er al, het stationsgebouw is niet bijzonder en het verdere thema beperkt zich tot eenvoudige rotsformaties. Toch mag ik concluderen dat TNT een prima rollercoaster is. Gerstlauer leverde een baan met pittig bochtenwerk en de soepelheid is bewonderenswaardig. Helaas zijn ’t voornamelijk de wansmakelijke operations die ik hier onthoud. Deze Tren de la Mina wordt vandaag gerund door twee dames die weinig plezier aan hun job beleven. Ze controleren om ter traagst beugels en ze doen absoluut geen moeite om lege plaatsen op te vullen. Bovendien is het gebruik van een tweede trein blijkbaar uit den boze, waardoor we maar liefst 75 minuten in de saaie wachtrij doorbrengen. Ik was een week geleden nog in Europa-Park – wellicht het meest efficiënt werkende pretpark van ons continent – en auw… het contrast is astronomisch groot.

DSC08690

DSC08694

DSC08684

A water ride a day, keeps overheating away. Da’s een feit, maar ik heb tijdens de namiddag weinig nood aan doorweekte kleding, wetende dat we straks nog op een vliegtuig moeten stappen. Ergens is dat jammer, want Parque de Atracciones heeft twee prachtige exemplaren verzameld in de Zona de la Naturaleza. Dat zijn Los Fiordos en Los Rápidos, een knap gethematiseerde spillwater en een rapid river door het groen. Waterrat Phaedra maakt uiteindelijk wel een ritje in die raftingbaan en besluit dat ie gerust een tikkeltje wilder mocht zijn. Mijn voornaamste kritiek is ’t feit dat Los Rápidos wel heel verscholen ligt in een uithoek van het park. Rapid rivers zijn meestal erg amusant voor toeschouwers, maar bij deze versie kan je letterlijk maar één bocht bekijken.

DSC08702

DSC08739

DSC08736

DSC08697

DSC08704

Als liefhebber van monorails, word ik in Parque de Atracciones aangenaam verrast. Hun Zeppelin is uniek, leuk gedecoreerd en toont grote delen van ’t park vanuit een bijzonder perspectief. Zulke attracties maken mijn dag altijd wat completer, dus ’t is fijn om onze middag in Casa del Campo hiermee af te sluiten. Rond een uur of vier houden we het namelijk voor bekeken in Parque de Atracciones. We hebben nog tijd om een tweede rondje Abismo te maken (of om die idioot lange wachtrij van de wild mouse te trotseren) maar onze gemeenschappelijke voorkeur gaat naar een zonnig terrasje in ’t centrum van Madrid.

DSC08681

DSC08700

Oplettende lezers merken misschien dat dit verslag positiever aanvoelt dan dat over Parque Warner Madrid. En dat is makkelijk te verklaren: Warner Bros creëerde ooit een thematische topervaring, maar men kan die de laatste jaren helaas niet waarborgen. Daardoor voelt Parque Warner tegenwoordig ietwat afgeleefd aan. Parque de Atracciones belooft daarentegen een attractiepark zonder overbodige franjes en dat is exact hetgeen hier geleverd wordt. Het park heeft een vrij compleet attractieaanbod, er hangt een prima sfeertje en zowat elke leeftijdscategorie kan zich er vermaken. Begrijp me niet verkeerd: ik vind Parque de Atracciones zeker niet de betere van het Madrileense pretparkduo, maar al bij al wordt er hier een prima product voor een voordelige prijs aangeboden.

DSC08745

Parque de Atracciones wordt soms het Spaanse Bobbejaanland genoemd en dat is een vergelijking waar ik me in kan vinden. Het is geen park waarvoor ik speciaal naar Madrid zou reizen, maar wanneer je in de buurt bent… ach, dan is het wel een bezoekje waard. Kom ik hier snel opnieuw? Tenzij men binnen de vijf jaar een reusachtige B&M-achtbaan opent, is de kans is klein.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: