Liseberg

Er zijn pretparken op een berg met een recordaantal achtbanen. Daarvoor moet je naar Californië. Er zijn pretparken op een berg waarin een kerk te vinden is. Barcelona is hiervoor de juiste bestemming. Er bestaan ook pretparken naast een berg die met banana rolls en loeiharde lanceringen pronken. Japan is in dat geval the place to be. Of zegt een pretpark op een berg met een dubbele kabelbaan je wel iets? Plan dan vlug een reisje naar Hong Kong. Er is echter ook een bergachtig pretpark dat gekenmerkt wordt door tientallen gokkraampjes en de enorme chocoladerepen die daarmee te winnen vallen. Om hier alles over te weten, moet je naar Göteborg… of je leest gewoon verder. Ik bespaar je immers met plezier die reis naar Zweden en ik neem je hieronder graag virtueel mee.

DSC05455

DSC05469

Na enkele bloedhete dagen in Stockholm, Gröna Lund en Kolmården, is het een verfrissende ervaring om in Göteborg aan te komen. Letterlijk. Na een ruim drie uur durende treinreis, voelen we namelijk dat het hier enkele graden koeler is dan aan de oostkust van Zweden. Met een graad of vijfentwintig is de temperatuur gelukkig nog steeds zomers, dus de omstandigheden voor ons weekendje Göteborg lijken alvast ideaal. Zet deze stad zeker op je verlanglijst wanneer je zoekt naar hippe openluchtbars en schattige kanaaltjes, maar vooral wanneer je houdt van kwalitatief hoogstaand vermaak. Göteborg is immers al bijna honderd jaar de thuishaven van Liseberg, misschien wel de ultieme parel van het Scandinavische pretparklandschap. Wanneer ik op het treinstation ballonnen met groene konijntjes en immense Toblerone-dozen zie, besef ik dat dit paradijsje opeens heel dichtbij is.

DSC05447

DSC05448

We bezoeken Göteborg tijdens de Gothia Cup, een soort wereldkampioenschap voetbal voor jeugdteams. Dat evenement interesseert ons helemaal niet, maar het brengt helaas wel wat nadelen met zich mee. Hotelkamers zijn lastig te vinden, betaalbare hotelkamers nog lastiger en we delen de stad met vele tienduizenden bezoekers. Omdat deelnemers van de Gothia Cup allemaal gratis toegang krijgen tot Liseberg, vrees ik dus voor de drukste pretparkdagen van 2018 (en we hebben Parc Astérix al tijdens een Franse feestdag bezocht, dus we zijn heus wel wat gewend). Gelukkig merken we dat er nog één kamer beschikbaar is in het Liseberg Heden Hotel. Daar wordt weliswaar een stevige euro voor neergeteld, maar er zijn voordelen aan dit officiële parkhotel verbonden. Ten eerste is dit een behoorlijk knus hotelcomplex met hartelijk personeel, ten tweede staat ons bed onder een leuk kadertje van Balder en ten derde ligt de toegangspoort van Liseberg op minder dan tien minuten wandelen. Het vierde en beste voordeel is trouwens gekend als Liseberg Prio. Dankzij Liseberg Prio mogen we het park al om halftien betreden. Wetende dat de grote massa pas vanaf elf uur binnen kan, wil dit zeggen dat Liseberg anderhalf uur ons privéterrein is. Kan ik hier ergens op de Like-knop duwen?

DSC05452

DSC05451

DSC05449

DSC05459

Liseberg Prio, dat is het uitgelezen moment om first-timers Steven en Phaedra mee te nemen naar Helix. Deze iconische lanceerachtbaan werd geleverd door Mack Rides en hij opende ruim vier jaar geleden. Sinds die 26ste april van het jaar 2014 oogst Helix bijna uitsluitend lovende commentaren. Alleen al naar deze coaster kijken, is een puur plezier. De tracks van Helix werden sierlijk op een bergflank gebouwd en de baan heeft heel wat interactie met nabijgelegen flatrides, de log flume en z’n zusje Lisebergbanan. Wanneer we de heuvel (met behulp van roltrappen) beklimmen en vervolgens de wachtrij betreden, gaat het visuele feestje onverminderd verder. De wachtruimte van Helix is namelijk adembenemend knap. Ik kan me goed inbeelden dat velen deze industriële setting misschien te clean of afstandelijk vinden, maar ik ben er helemaal weg van. De wandelpaden lijken haast door deze ruimte te zweven, de belichting is cool en IMAscore’s trendy beats maken het helemaal af. Wachten voor Helix is dus helemaal geen straf, maar meteen instappen – zoals vanochtend – is natuurlijk nog beter.

DSC05508

DSC05463

DSC05607

Ik ontdekte Helix tijdens z’n openingsjaar en de operations verliepen toen vrij vlot. Het gemiddelde tempo van Europa-Park werd weliswaar niet geëvenaard, maar al bij al was er geen reden tot klagen. Anno 2018 is dat helaas anders. De huidige dispatch-tijden liggen hoger, iets wat grotendeels aan recent geïnstalleerde riempjes lijkt te liggen. Geen idee waarom dat moest en geen idee waarom een gemiddelde Zweed de werking van een simpele gordel niet kent, maar ’t gaat tegenwoordig echt opvallend traag bij Helix. Tijdens deze Prio-opening vormt dat gelukkig geen probleem: we kunnen de baan twee maal backseat en een keertje frontseat testen binnen het halfuur. En de ritervaring? Die bleef gelukkig even geniaal als in 2014. Ik hou van de originele start, van de intense airtime en van die krachtige helixbocht vlak voor lancering nummer twee. Eigenlijk heeft Helix alles wat ik zoek in een achtbaan: soepelheid, een voldoende lange ritduur en veel variatie. ’t Is een feit dat de acceleraties gerust wat heftiger mochten, maar een immens probleem is dat in mijn ogen niet. Voor mij is Helix dus zonder twijfel een van de meest volmaakte rollercoasters op onze planeet. Topkwaliteit uit Waldkirch, zullen we maar zeggen.

DSC05585

DSC05471

DSC05578

DSC05611

DSC05512

DSC05610

Liseberg Prio is ideaal om je Helix-teller omhoog te jagen, maar ook voor de kleintjes valt er ’s ochtends al veel te beleven. Tijdens Prio opent men namelijk het hele Kaninlandet. Deze kinderzone oogt stijlvol en je vindt er verrassend veel rides en speeltuigen. Omdat de rijen voor die rides overdag soms behoorlijk lang worden, is deze exclusieve opening een welgekomen extraatje. We zouden dus enkele kleurrijke kinderrides wachttijdloos kunnen bezoeken, maar dit is vooral het perfecte moment om Steven z’n coaster-bingo te verzekeren. Kinderachtbanen Rabalder en Stampbanan zijn ’s morgens zo goed als leeg, dus die credits zijn al snel binnengehaald. Ik gebruik dit moment liever om m’n camera boven te halen, want deze kinderzone is gewoonweg heel fotogeniek.

DSC05482

DSC05470

DSC05479

DSC05476

Sommige pretparken openen één topachtbaan of een themagebied vroeger voor verblijfsgasten, maar Liseberg Prio is duidelijk meer dan dat. Bijna het hele park is toegankelijk en vier van de vijf achtbanen draaien hun (overwegend lege) rondjes. We twijfelen dus niet om meteen een rit op de houten achtbaan te maken. De in 2003 geopende Balder werd in het verleden vaak aanzien als Europa’s beste woodie, iets wat vooral aan z’n constant hoge snelheid en de krachtige airtime te danken was. Wanneer we vandaag opnieuw plaatsnemen, lijkt het echter alsof ik in een totaal andere Balder zit. De eerste afdaling is nog plezierig, maar daarna lijkt de trein in quasi elke bocht stil te vallen en de airtime van weleer is grotendeels verdwenen. Zelfs wanneer we ’s avonds een tweede poging ondernemen (hopend dat Balder op dat moment warm gelopen is), valt de ervaring tegen. Ik was nooit een liefhebber van Balder’s vrij monotone ritverloop en nu is het helemaal saai geworden. Wie deze coaster nooit in z’n glorieperiode deed, houdt de verwachtingen dus maar beter laag. En als je Balder nog kent als een heftige thrillmachine, is er inmiddels veel veranderd. Spijtige evolutie.

DSC05629

DSC05495

DSC05633

Balder is z’n grootste glans verloren en dat zal in de nabije toekomst nog extra in de verf gezet worden. Direct naast de deur staat Valkyria namelijk in de startblokken. Deze B&M dive machine heeft de plaats van Kanonen ingenomen en dat is een goeie zaak. Kanonen was in mijn ogen altijd een beetje net niet en sinds de komst van Helix leek deze blauwe Intamin Accelerator helemaal overbodig. Vervanger Valkyria ziet er een stuk imposanter uit met z’n verticale afdaling, drie inversies, een oogstrelende kleurstelling en een beeldschoon stationsgebouw. Jammer maar helaas voor ons: er wordt dit weekend nog hard doorgewerkt aan de coaster en een spoedige opening zit er (volgens aanwezige personeelsleden) niet in. We moeten ons dus tevreden stellen met het uitzicht op testritjes. En met de gedachte dat loodrecht naar beneden vallen natuurlijk ook gewoon in Kaatsheuvel kan.

DSC05494

DSC05571

DSC05540

DSC05614

Valkyria blijft dicht. Zonde. Gelukkig is er in de omgeving van deze goudgele beauty wel meer thrill te vinden. Zo is er bijvoorbeeld Mechanica, een Star Shape molen van Zierer. Ik zag dit attractietype ooit al op de kermis en daar vond ik het een indrukwekkende machine. Dankzij de hippe aankleding en de epische soundtrack die Liseberg eraan koppelde, is dat gevoel hier beslist niet minder. Ook leuk: hoewel het bordje een wachttijd van dertig à veertig minuten voorspelt, nemen we na nauwelijks tien minuten al plaats. Toch is de uiteindelijke rit veel minder heftig dan ik van op de begane grond vermoedde. Eigenlijk worden we in deze attractie gewoon constant tegen de zijkant van onze beugel geduwd. Echt comfortabel is dat niet, sensationeel al evenmin. Dan is de nabijgelegen Loke veel interessanter. Ik had eigenlijk geen zin in deze draaiende megaschommel, maar op dag twee is er eigenlijk geen ontkomen aan. We spraken opnieuw af met Hjälmar en Niek en zij hebben duidelijk geen boodschap aan het zinnetje ‘Neen, daar word ik kotsmisselijk van’. Tien minuten later mag ik echter goed nieuws verkondigen. Eerst en vooral is er van misselijkheid geen sprake en m’n maag is dus sterker dan ik zelf dacht. Ten tweede is Loke echt wel een topmachine. Nooit gedacht dat ik het zou zeggen, maar dat ritje was fantastisch. Het ding genereert veel kriebels en het snelheidsgevoel ligt hoog.

DSC05615

DSC05496

DSC05545

Onze dagen in Göteborg zijn weliswaar de koudste van de hele vakantie, al is het nog altijd heerlijk weer om een waterattractie te bezoeken. En het toeval wil dat Liseberg twee behoorlijk prettige exemplaren in huis heeft. Nummer één is Flume Ride. Net zoals de naam, bevat ook de eigenlijke attractie weinig overbodige franjes. Deze boomstammenbaan werd weliswaar prachtig tegen de heuvel aangebouwd en er is veel interactie met aanpalende achtbanen, maar de decoratie is sober. Dat is echter geen probleem, want Flume Ride is sowieso een waanzinnig toffe attractie. Het leuke is dat alle sensatie zich in de laatste dertig seconden van de rit concentreert. Na zowat drie minuten gezapig rondvaren en lifthills beklimmen, werden er op ’t einde namelijk twee grote drops en één mini-afdaling op een rechte lijn geplaatst. Dat is verrassend en het zorgt voor heel wat hilariteit. Vooral het ritje dat we tezamen met Hjälmar en Niek maken (waarbij het water letterlijk over elke rand van de boot binnen stroomt) is nu reeds legendarisch. Flume Ride is een rechttoe rechtaanattractie, maar wel een heel plezierige.

DSC05518

DSC05527

DSC05524

Liseberg’s tweede verkoelingsoptie heet Kållerado. Dit is een rapid river met alle klassieke elementen die dit attractietype in mijn ogen moet bevatten: grote golfbaden, snellere gedeelten en interactie tussen de verschillende boten. Het zijn zulke dingen die soortgenoten als Piraña en Fjord Rafting zo goed maken. Kållerado mag beschouwd worden als een Noord-Europese variant op die beide toppers, al is hij een beetje minder intens. Doorweekt word je hier niet, maar da’s doorgaans geen ramp in het Zweedse klimaat. Bovendien maakt Kållerado het gemis van een nat pak goed met z’n uitwerking: het station is heel tof gethematiseerd en de baan kronkelt prachtig door een bosrijk stukje Liseberg. Het oog wil ook wat, toch?

DSC05569

Direct naast Kållerado ligt een van de meest bejubelde attracties van Liseberg, al valt het ding nauwelijks op. Wanneer je op het verkeerde moment met je ogen knippert, heb je de ingang van Spökhotellet Gasten misschien al gemist. Dat zou echter jammer zijn, want dit doorloopspookhuis verdient zeker een bezoek. Het is misschien een beetje vreemd dat exact ik zoiets zeg. Ik probeer pretparken namelijk te vermijden tijdens het Halloween-seizoen en drie dagen geleden bedankte ik nog vriendelijk voor House of Nightmares in Gröna Lund. Toch wist Spökhotellet Gasten me in 2014 te overtuigen met z’n erg sterk uitgevoerde thema. Dit is niet gewoon een griezelige walk-through met acteurs, maar het is een thematische totaalervaring. Ik heb dus heel veel respect voor het brein achter Spökhotellet Gasten en ik wil het vandaag beslist opnieuw beleven. Maar gewoon ter info: ik loop nog steeds niet vooraan. Bedankt aan Phae om die bloedstollende taak over te nemen.

DSC05563

Het is zaterdag, het weer is heerlijk en de Gothia Cup brengt een paar tienduizenden bezoekers extra naar Göteborg. Dat lijken ideale ingrediënten voor een tjokvol Liseberg, maar verrassend genoeg valt de drukte reuze mee. We schoven zonet weliswaar drie kwartier aan voor Hotell Gasten, maar dat is meteen ook de langste rij van de dag. Bij Helix, Flume Ride of Balder wacht je ’s namiddags ongeveer een halfuur, bij andere attracties nog minder. Kortom: we bezoeken het park in perfecte omstandigheden en dat is heerlijk. Ook heerlijk zijn de zoetigheden die je in Liseberg kan winnen aan talrijke loterijkramen. Het gegeven betaalspelletjes is in België en Nederland niet onbekend, maar in Zweedse pretparken lijkt dit een totaal aparte cultuur. Vele bezoekers lopen hier met verschillende chocoladerepen rond en de spelkramen zijn haast even populair als attracties. M’n boyfriend ziet zo’n megaportie Twix ook wel zitten en investeert behoorlijk wat Zweedse kronen in dat rad van fortuin, al grijpt hij telkens naast de prijzen. Volgende keer beter.

DSC05487

DSC05628

DSC05552

Het rad van fortuin draait voor ons niet al te best, octopusmolen JukeBox doet het gelukkig opvallend beter. Pretparkversies van klassieke kermis-rides zijn vaak een tikkeltje saai, maar niet in Liseberg. Deze Polyp draait op volle kracht en we spinnen best hard. De piekfijn vormgegeven gondels en de swingende muziek maken deze attractie bovendien helemaal af. Even sfeervol gaat het er aan toe bij Atmosfear, al heeft de sfeer daar wel een duister tintje. Deze Intamin drop tower heeft een ereplaats op de heuveltop en oogt daardoor nog machtiger dan hij al is. Ook de wachtruimte en het station – is dat de juiste term bij een vrijevaltoren? – weten te overtuigen met hun industriële, dreigende karakter. De eigenlijke val ervaar ik helaas minder sensationeel, al kan ons recente bezoek aan Gröna Lund daar voor iets tussen zitten. Daar ontdekte ik immers de perfectie van Ikaros, die minstens tien keer leuker is dan een klassieke free fall.

DSC05618

DSC05625

DSC05580

DSC05596

Wist je dat Atmosfear in een vorig leven een panoramatoren was? Vanuit deze toren kon je dus in alle rust van het uitzicht genieten, zonder dat daar negentig meter vrije val op volgde. Tegenwoordig moeten we voor dat chill-and-view-momentje bij het aanpalende reuzenrad zijn. Knappe vergezichten op Liseberg, Göteborg en de groene omgeving zijn gegarandeerd. We hebben van daaruit ook zicht op Aerospin (een molen met vliegtuigjes waarin Steven, Niek en Hjälmar een geïmproviseerd kampioenschap loopings draaien organiseren) en Uppswinget. Die laatste is misschien wel m’n favoriete flat ride van Liseberg. Ik hou niet van schommelschepen zoals je die in bijna elk park terugvindt, maar deze moderne variant is simpelweg heel tof. De bewegingen zijn intenser en de zitjes/beugels geven een heerlijk gevoel van vrijheid. Dankzij een toplocatie aan de bergflank en de continu voorbij razende treintjes van Helix en Lisebergbanan wordt de ervaring trouwens nog cooler.

DSC05517

DSC05637

DSC05644

DSC05567

Lisebergbanan… ik was ‘m heus niet vergeten. Sterker nog: dit is misschien wel de attractie die we tijdens ons tweedaagse verblijf het vaakst bezoeken. Hoewel Helix sinds 2014 de onbetwiste koning van de berg is, blijft ook deze in 1987 geopende Queen een kanjer. Alleen al de statistieken van deze terrain coaster zijn imposant. De track is namelijk ruim 1,3 kilometer lang, 45 meter hoog en de topsnelheid ligt op zowat 80 kilometer per uur. Klinkt allemaal behoorlijk spectaculair, al blijft Lisebergbanan in eerste instantie een familieachtbaan. Voor de ultieme thrill moet je hier dus niet zijn, maar het fungehalte ligt erg hoog. Bovendien rijden de treinen zelfs na dertig jaar nog best soepel en de totale capaciteit is immens. Lisebergbanan verdient dus alleen maar lovende woorden en dat krijgt ie bij deze ook.

DSC05502

DSC05602

DSC05539

DSC05515

Wanneer we op zondagnamiddag afscheid nemen van Liseberg, nadert ook ons Zweedse reisje z’n einde. Twee rustige dagen sightseeing in Stockholm – inclusief het dromerig staren naar de skyline van Gröna Lund – hebben we nog te goed, daarna moeten we helaas terug naar België. Het mooie weer nemen we mee naar huis, maar de lokale gemoedelijkheid en de heerlijke stadspretparken blijven helaas achter in het Hoge Noorden. Liseberg is een van die plekken waar we van zulke dingen genieten. Zowat 2.700 achtbaan-meters op één enkele heuvel, loterijtjes op elke straathoek, doorweekt makende boomstammetjes en een nogal luguber hotel… het was niets minder dan geniaal. Ik weet niet hoe dat komt, maar Scandinavische pretparken hebben bij mij een streepje voor. Zelfs zonder diepgaand thema weten deze parken altijd een ongeziene sfeer neer te zetten. Dat is in Liseberg niet anders; het voelde opnieuw een beetje als thuis komen. Het personeel is poeslief, de wachtrijen schuiven doorgaans vlot op en we eten hier erg lekker. Ik moet echter toegeven dat het huidige attractieaanbod net niet compleet is. Nu Balder z’n laatste pluimen verloren heeft, waren we immers aangewezen op het familievermaak van Lisebergbanan en de thrills van Helix. En hoewel Helix de perfectie absurd dicht benadert, zou een extra spektakelbaan het plaatje pas echt afronden. Die baan is gelukkig onderweg, in de zeer nabije toekomst zelfs. Over enkele weken gaat Liseberg z’n positie als Europese must-do pretparkbestemming dus met glans bevestigen. Jammer dat we de opening van Valkyria op een haar na missen, maar goed… Göteborg is het andere eind van de wereld niet.

DSC05457

DSC05507

Er zijn pretparken met bergen waarin een Disco-Yeti woont. Daarvoor moet je naar Orlando. Er is ook een pretpark tussen Koreaanse bergen waarin een van ’s werelds meest legendarische houten achtbanen staat. Geïnteresseerden boeken best zo vlug mogelijk hun vliegticket naar Seoul. En ooit al gehoord van dat country-pretpark tussen groene heuvels waar je op zondagmiddag naar de kerk kan? Dan is Tennessee het plekje waar je heen moet. Maar toch… weinig bergachtige pretpark-adressen presteren zo buitengewoon sterk als Liseberg. Zet Göteborg dus vlug op de agenda wanneer je topvermaak met een vleugje Zweedse flair wil. Liseberg was top, is top en zal in de toekomst hoogstwaarschijnlijk ook top blijven. Hier kom ik liefst zo snel mogelijk terug.

DSC05529

2 reacties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: