Universal’s Islands of Adventure

NEDERLANDS // ENGLISH

Lees HIER wat vooraf ging in Universal Studios Florida.

Enkele minuten over negen arriveren we in Islands of Adventure. We maken onze entree trouwens in stijl, want we kwamen met de Hogwarts Express. Die zet ons rechtstreeks af in Hogsmeade, het besneeuwde dorpje waarmee de Universal-gekte rond Harry Potter zeven jaar geleden van start ging. In zekere zin is die gekte terecht: je kan immers niet ontkennen dat Hogsmeade een prachtig stukje themapark-architectuur vormt en men lette duidelijk op details. Het is tijdens deze periode van het jaar zelfs nog iets gezelliger, want zelfs op deze 31ste oktober baadt het gebied al in de kerstsfeer. Het feest voor m’n ogen gaat voort wanneer ik het imposante Hogwarts zie opdoemen, al moet ik subtiel negeren dat de loods achter dat kasteel nog steeds te duidelijk zichtbaar is. Wat Universal bezielde om dit pijnpunt niet aan te pakken? Het is me een raadsel. Gelukkig draait het voornamelijk om hetgeen er zich achter die kale golfplaten afspeelt.

DSC03546
DSC03545
DSC03513
DSC03515

Robotarmen. Wie had dat ooit gedacht? Dat we aan het uiteinde van een robotarm door een of ander toverkasteel zouden zwiepen. Originaliteitspunten voor het ritsysteem van deze Harry Potter and the Forbidden Journey dus, maar maakt deze blockbuster-ride zijn hoge aanzien verder waar? Dat is voor mij een lastige vraag. Want zo groots het exterieur en zo knap de indoor wachtruimte zijn, zo minimalistisch werd de eigenlijke rit gethematiseerd. Tijdens de vlucht valt m’n oog bijvoorbeeld wel erg vaak op slecht weggewerkte techniek en kale plafonds. Het zijn zulke zaken die de totaalbeleving van deze attractie aanzienlijk minder knallend maken dan sommige fans beweren. Ik hou bovendien niet van de desoriënterende, zelfs licht misselijkmakende scènes die in een projectiekoepel plaatsvinden. Kortom: duimen omhoog voor het feit dat Universal zo’n vernieuwend vervoersysteem koos, maar het totaalplaatje staat helaas ver van de perfectie.

DSC03517

Genoeg tovenarij gehad? Mooi… ik ook. Gelukkig kunnen we The Wizarding World binnen enkele stappen omruilen voor de dino’s van Jurassic Park. Voor mij persoonlijk is dat een van de meest legendarische films aller tijden. Bovendien zijn er nagenoeg geen thema’s die zich beter lenen om te vertalen naar een pretparkzone. Het spreekt dus voor zich dat Jurassic Park hier in Islands of Adventure een beeldschoon en realistisch gebied is. Als we de te talrijk geïntegreerde betaalgames negeren, is dit zelfs m’n favoriete plekje van het hele Universal-resort. De meest in het oog springende attractie werkt daar vlot aan mee: Jurassic Park River Adventure is groots, spectaculair en geloofwaardig. We varen tijdens deze boottocht voorbij aan brave en iets minder brave dinosauriërs, om vervolgens met een reusachtige splash in het koele water te landen. Doorweekt word je er niet van (daar heeft Universal passende alternatieven voor) maar Jurassic Park River Adventure doet perfect wat ie moet doen. Deze ride vertelt immers op doeltreffende wijze een verhaal, creëert een kick en brengt een welgekomen verfrissing in het doorgaans bloedhete Florida.

DSC03549

In het studio-park is Diagon Alley de grote nieuwigheid sinds m’n vorige bezoek, maar ook in Islands of Adventure ontdek ik een grootschalige nieuwigheid. Skull Island – Reign of Kong werd op de grens van Jurassic Park gebouwd en past ondanks het afwijkende thema best goed in de omgeving. Het gebouw van deze semi-darkride oogt niets minder dan indrukwekkend en de wachtruimte is met z’n duistere setting goed voor de ultieme sfeerschepping. We belanden in een akelige, voodoo-achtige tempel en een verstopte acteur jaagt me de stuipen op het lijf. De eerste indruk is dus stevig en qua thematiek doet de rit daar nauwelijks voor onder. Het inleidende outdoor-gedeelte is fijn, waarna we via een imposante toegangspoort de duisternis betreden. Jammer maar helaas: daar wordt duidelijk dat deze Reign of Kong een veredelde immersive tunnel is. Geheel naar Universal-gewoonte moeten we ’t opnieuw met schermen en 3D-brilletjes doen. En hoewel de beelden haarscherp zijn, haalt men voor deze attractie geen onbekende effecten uit de kast. Een wiebelend voertuig en een regelmatig terugkerend watereffect… dat is waar het grotendeels om draait. Ik word nog even enthousiast wanneer we op het eind een gigantische Kong-animatronic ontmoeten, maar die pop blijkt veel statischer dan gehoopt. Skull Island – Reign of Kong verdient dus een tien voor sfeerschepping en hooguit een vijf voor de totaalervaring. Sla ‘m gerust over wanneer de wachttijd meer dan tien minuten bedraagt.

DSC03519

Van voodoo naar een kleurrijke cartoonwereld… die stap is hier redelijk klein. Welkom in Toon Lagoon, een zone die z’n voornaamste bekendheid put uit twee legendarische waterattracties en hun natheid. In de hete zomers van Orlando zijn deze onmisbaar, maar vandaag passen we ervoor. Hoewel de stralende zon en die vierentwintig graden beduidend fijner aanvoelen dan de grijze herfst die we gisterenochtend nog in België ervoeren, moet het voor dit tweetal gewoonweg nog wat warmer zijn. Het zijn respectievelijk een logflume en een rapid river met vrolijke thema’s vol kleur. Dudley Do-Right’s Ripsaw Falls is een grootse, doch relatief nietszeggende boomstammenbaan met een behoorlijk afgeleefd thema. Dit is duidelijk Universal’s antwoord op Splash Mountain, maar men kon die succesvolle Disney-ride bijlange na niet evenaren. Dan doet Popeye & Bluto’s Bilge-Rat Barges het stukken beter: deze rapid river is verrassend lang, origineel gedecoreerd en bevat zoveel verrassende watereffecten dat je haast niet droog uit kunt stappen. Neem de waarschuwing aan het inkompoortje (You will get wet, you may get soaked) dus gerust letterlijk.

DSC03521
DSC03550DSC03520DSC03553DSC03556DSC03555

Van zodra Toon Lagoon achter ons ligt, weerklinkt er rockmuziek door de luidsprekers. Dat wil zeggen dat we Marvel Super Hero Island betreden. De gevels zijn hier in felle kleuren geverfd en men plakte er tweedimensionale afbeeldingen van superhelden tegen. Visueel is het geen hoogvlieger, maar ik ben er wel graag. In Marvel Super Hero Island staat namelijk m’n meest geliefde Universal-ride: The Amazing Adventures of Spider-Man. Ondanks m’n niet bestaande affectie met het personage in kwestie, word ik als darkride-liefhebber namelijk ontzettend blij van de verbluffende technieken die Universal hier boven haalt. Vooral de scène waarin je tientallen meters naar boven lijkt te zoeven (terwijl je in realiteit nauwelijks beweegt) is niets minder dan geniaal. Naast deze vernuftige illusie pronkt Spider-Man bovendien met heel wat verrassende effecten, een luchtige portie humor en geslaagde real-life decoratie tussen de verschillende beeldschermen. Ohja juist, dat moest ik nog zeggen… The Amazing Adventures of Spider-Man hoort inderdaad bij het lange lijstje van 3D-rides in Universal Orlando Resort, maar voor deze ene keer wil ik dat niet als een negatief punt aanhalen. Integendeel: deze attractie staat voor grote klasse.

DSC03523
DSC03526

De meeste liefhebbers van themaparken zijn ook achtbaanfans. Dat geldt evenzeer voor mij: hoewel ik het meest geniet van sterk gethematiseerde darkrides, heb ik nu en dan gewoon nood aan een flitsende coaster-kick. Universal’s Islands of Adventure kon tijdens m’n vorige bezoeken altijd aan die beide noden tegemoet komen met maar liefst drie B&M-creaties. Helaas raakte het evenwicht inmiddels een beetje zoek: op 4 september jongstleden draaiden de twee inverted coasters van Dragon Challenge immers hun laatste rondjes. Dit achtbaanduo was al veel van z’n pluimen verloren sinds de treinen niet meer simultaan reden, maar een afbraak had ik eigenlijk niet zien aankomen. Een goeie anderhalve maand na de laatste ronde is er nog nauwelijks wat van de ooit zo legendarische Dueling Dragons te zien.

DSC03525

Het enige interessante coastergeweld van Islands of Adventure is tegenwoordig dus The Incredible Hulk. Deze baan – die vorig jaar nog een extreem diepgaande renovatie onderging – bepaalt voor een groot deel de skyline van het park en hij ligt prachtig aan de oever van het centrale meer. Overigens is niet alleen het uitzicht monumentaal: zelden ervoer ik zoveel power en intensiteit in een rollercoaster. Van zodra The Hulk ons naar het hoogste punt gelanceerd heeft, is er immers geen houden meer aan. Het lijkt wel of de trein veel harder door de baan beweegt dan het eigenlijk bedoeld is, maar oh wat is het cool. Pas in de eindremmen kan ik op adem komen en vertel ik aan Nick dat er enkele zwarte sterretjes voor m’n ogen verschenen in de cobra roll. Hij antwoordt met ‘Nog een keer?’. Ik kan dat, mede dankzij de lege wachtruimte, eigenlijk niet weigeren.

DSC03529
DSC03559

De Universal-themaparken zijn tijdens deze Halloween-dag heerlijk rustig en we kunnen de toppers dus in sneltempo afvinken. Dat creëert bovendien voldoende tijd om rustig op het terras van de zogenaamde Confisco Grille neer te vleien voor onze lunch. Ik bestel hier een gourmet burger die boordevol smaak en calorieën zit, maar hey… het is onze eerste dag in de States en dat mag met iets typisch Amerikaans gevierd worden. Ook typisch Amerikaans is Dr Seuss en het daarop gebaseerde themagebied Seuss Landing. Het oogt voor een doorsnee Europeaan allemaal onbekend. Maar als ik hier rond kijk, vermoed ik dat die hele Seuss-wereld vooral rond felle kleuren en chaotiek draait. Da’s tevens van toepassing op de belangrijkste attractie hier: The Cat in the Hat is een familiale darkride die bestaat uit absurde scènes die met kinderlijke rijmpjes aan elkaar gepraat worden. Het doet op een bepaalde manier denken aan de Roger Rabbit-attracties uit de Disneyland-parken in Anaheim en Tokyo. Het gaat even snel en het is even onbegrijpelijk, maar tegelijkertijd vind ik ’t wel amusant.

DSC03562
DSC03563DSC03530DSC03533

Creditjagers halen hun hartje op bij de twee tracks van The High in the Sky Seuss Trolley Train Ride. Wees echter voorbereid op teleurstelling: ondanks een dubbele notering op Coaster-Count, is dit niks meer dan een trage rondrit boven Seuss Landing. Perfect als tussendoortje voor de familie, maar met achtbanen heeft het in de verste verte niks te maken. We zoeken naar meer spektakel in het aanpalende Lost Continent, maar ook dat valt vies tegen. In deze mythische zone valt er weinig meer te rapen dan twee (behoorlijk karig uitgevoerde) shows. De Sindbad-voorstelling bleek in het verleden bijvoorbeeld zo flauw en voorspelbaar dat ik er liever geen voet meer binnen zet. Buurman Poseidon’s Fury is er net iets minder erg aan toe, maar ook hier wil ik niet met complimenten strooien. Of toch: het exterieur van deze tempel ziet er nu eenmaal waanzinnig knap uit. Toch staat de inhoud van dat gebouw in schril contrast met die oogstrelende buitenzijde.

DSC03532
DSC03535DSC03538DSC03539DSC03543DSC03544

In Islands of Adventure is het al volop Kerst en dat is misschien een beetje raar. Het is immers nog maar oktober, de weersomstandigheden doen helemaal niet aan de eindejaarsfeesten denken en in het aangrenzende Studio-park worden bovendien nog een hele week Halloween Horror Nights georganiseerd. Het resulteert in een bevreemdende clash van sferen, al levert Universal dat in mijn ogen elke dag van het jaar. Er is iets in deze parken dat me altijd weer een raar gevoel geeft. Islands of Adventure is qua aanbod weliswaar beter uitgebalanceerd dan Universal Studio’s, al wordt het op zulke kalme dagen pijnlijk duidelijk dat dit park niet bijster veel te bieden heeft. Zeker sinds het vertrek van Dragon Challenge ben je hier dan ook verbazend snel rond. Ik mis in Islands of Adventure bovendien enkele rustgevende familieattracties. Universal heeft namelijk de neiging om z’n rides flitsende thema’s en behoorlijk wat power te geven. Dat zorgt ervoor dat zelfs de darkrides en waterattracties – doorgaans dé familiale elementen van een pretpark – hier meer thrill bevatten dan gemiddeld. De toevoeging van een rustige (indoor) boottocht, een darkride met een minder intens verloop of een familiaal gerichte achtbaan zou Islands of Adventure goed doen. Zulke toevoegingen zouden de kloof tussen het kinderlijke Seuss Landing en de knallende Universal-toppers alleszins succesvol opvullen.

DSC03565

Ach… Universal Orlando Resort. Er staan een aantal heel goeie attracties en dankzij een stralend zonnetje is het hier altijd aangenaam vertoeven, maar ’t is niet volledig mijn ding. Gelukkig was deze Universal-dag slechts een proloog voor de komende week. Morgenmiddag checken we immers in bij Disney’s Port Orleans, van waaruit we zeven dagen lang ’s werelds beroemdste themapark-resort zullen ontdekken. Walt Disney World is klaar voor ons en wij zijn dat ook. ’t Is tijd voor ijskoninginnen, bespookte liftschachten, Himalaya-expedities en sprookjeskastelen die niks te maken hebben met een Britse tovenaar. Wat is het heerlijk om thuis te komen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: