Universal Studios Florida

NEDERLANDS // ENGLISH

De eerste verfilming van Harry Potter overleefde ik, maar tijdens nummer twee viel ik in slaap. Spider-Man dan maar? Nooit gezien. Ik zou al evenmin naar een film over The Incredible Hulk of Transformers kijken en Dr. Seuss is voor mij een nobele onbekende. Ik zapte natuurlijk wel ‘ns langs The Simpsons en Men in Black is niet nieuw, maar in alle eerlijkheid: van alle bovenstaande franchises heb ik er geen enkele als boeiend ervaren. Logischerwijs zou je kunnen concluderen dat ik niks in een Universal Orlando Resort te zoeken heb. Maar schijn bedriegt, want dit themapark-complex wordt bij de besten van de planeet gerekend. Ik zet m’n vooroordelen over oninteressante filmtrilogieën en ongeloofwaardige superhelden dus voor één dag opzij. Een opoffering die me achtbaankicks, 3D-brilletjes, darkrides van topklasse, meer 3D-brillen, duistere toverkastelen en nog enkele extra 3D-brilletjes oplevert. Welkom.

DSC03489
DSC03491

Het is dinsdag 31 oktober en Amerika viert vandaag Halloween. Ik vier daarentegen dat ik een jetlag heb, al is dat geen slechte zaak als je in Orlando vertoeft. Wanneer ik om zeven uur ’s ochtends klaarwakker ben, kan ik namelijk netjes bij openingstijd aan de poorten van een themapark staan. Dat themapark is Universal Studios Florida. Voor een doorsnee pretparkfan heeft deze plek weinig geheimen, maar ik herhaal graag dat de poorten in 1990 voor ’t eerst open zwaaiden en dat Universal Studios intussen gezelschap kreeg van een tweede themapark, een stevig aantal resort-hotels én van een gloednieuw waterpretpark. Dat zogenaamde Volcano Bay staat niet op ons programma, maar een bezoekje aan het legendarische Universal’s Islands of Adventure hebben we wel ingepland. We kochten online immers een 1-Day-2-Park toegangskaart aan en we mogen vandaag dus ten volle van beide themaparken genieten. De kostprijs van zo’n ticket bedraagt anno 2017 ruim 150 euro per persoon. Dat is peperduur, maar ach… je bent hier niet elke dag. Een stralende zon en een staalblauwe hemel zijn trouwens inbegrepen. En als je bedenkt hoeveel iconische attracties er hier bij elkaar gezet zijn, leg je die dollars al helemaal met plezier neer.

DSC03493
DSC03495

Laat ons maar meteen met de deur in huis vallen: Harry Potter and the Escape from Gringotts. Ik vertelde al dat Harry Potter me niks doet en zowel Diagon Alley als Gringotts Bank zijn voor mij dus onbekende termen. Toch kijk ik behoorlijk fel uit naar deze zone, want je leest er doorgaans lovende commentaren over. Met enige spanning nader ik een rij Londense geveltjes die er behoorlijk braaf uit ziet. Maar de eigenlijke magie – en die term mag je letterlijk nemen – vindt achter die façades plaats. Langs een miniem doorgangetje ruilen we het klassieke Engelse tafereel immers in voor Diagon Alley, een krappe steeg vol mysterie. De eerste aanblik geeft me niet meteen het kippenvel dat ik verwachtte, maar later vanmiddag zou ik ontdekken dat deze zone z’n belangrijkste kracht put uit verborgen details en hippe kleinigheidjes. Diagon Alley is zelfs een stuk interessanter dan het vier jaar oudere Hogsmeade in Islands of Adventure: je kan hier echt ronddwalen op verborgen plekjes en je ontdekt achter elk raam wel iets bizars. Universal wordt soms een frontjespark genoemd omdat men vaak simpele gevels tegen kale fabrieksloodsen plakt, maar dat is helemaal niet van toepassing op Diagon Alley. Sterker nog: Universal overtreft hier het uitwerkingsniveau van vele Disney-attracties.

DSC03500
DSC03501
DSC03592

Aan het uiteinde van Diagon Alley prijkt statig de Gringotts Bank, een gebouw dat haast lijkt te bezwijken onder het gewicht van de reusachtige draak op het dak. Draken doen het altijd goed in pretparkland, zeker als ze – zoals het eigenlijk hoort – vuur spuwen. Daarom staat vanochtend zowat elke Amerikaanse toerist met z’n smartphone naar dat beest gericht, terwijl wij in alle rust onze rugzak opbergen in een (bank)kluis. Dat is nodig om toegang te krijgen tot Harry Potter and the Escape from Gringotts, de eyecatcher van Diagon Alley.

DSC03506

Deze attractie opende enkele jaren geleden en wakkerde de hype rond The Wizarding World weer aardig aan. Wachttijden van meerdere uren waren toentertijd geen uitzondering, maar vanochtend staat de crew van Escape from Gringotts ons gewoon op te wachten. We bekijken de vermakelijke, maar weinig legendarische pre-shows om dan in een prachtig stationsgebouw te belanden. Het doet qua sfeer terugdenken aan Disney’s Journey to the Centre of the Earth en dat is een mooi compliment voor de Universal-ontwerpers. Toch steekt één ding me vrijwel meteen tegen: het feit dat deze attractie met 3D-brillen werkt. En inderdaad: terwijl we aan deze ondergrondse expeditie beginnen, wordt duidelijk dat het een zoveelste Universal-ride is waarbij je van scherm A naar scherm B rijdt. Er zijn weliswaar reële decors tussen de 3D-passages geïntegreerd en twee maal verrast Escape from Gringotts met een totaal onverwachte wending, maar ronduit geniaal wordt de ride nergens. Universal heeft voor deze attractie geen grenzen verlegd zoals dat bij The Forbidden Journey het geval was, maar men combineerde eerder beproefde concepten. Concludeer daaruit alsjeblieft niet dat ik het een slechte ride vond, al had ik in de miljoenenbusiness van deze Harry Potter franchise simpelweg hogere verwachtingen.

DSC03594
DSC03508

In de Engelse gevelrij die Diagon Alley verstopt, werd een (half) replica van het King’s Cross Station gebouwd. In dat station kunnen we logischerwijs de trein nemen naar Hogsmeade, het iets oudere gedeelte van The Wizarding World in het zusterpark Islands of Adventure. Pluspunten voor de originaliteit, want switchen tussen twee aangrenzende themaparken was nog nooit zo eenvoudig en thematisch correct als hier. Bovendien wordt er tijdens de treinreis voor bijzonder visueel entertainment gezorgd: achter het vensterglas zien we het landschap geleidelijk evolueren van de drukke Londense binnenstad tot een groen landschap waarin het Hogwarts-kasteel verschijnt. Het maakt deze Hogwarts Express tot een zeer amusante familieattractie die het vooral erg eenvoudig maakt om tussen de beide parken te pendelen. Koop hier natuurlijk niet speciaal een twee-parken-kaart voor (zo bijzonder is het ook weer niet), maar beleef het beslist een keertje wanneer je toch zo’n park-to-park ticket op zak hebt. Lees HIER over onze ervaringen in Universal’s Islands of Adventure.

DSC03511

In Islands of Adventure is het al volop Kerst en dat is misschien een beetje raar. Het is immers nog maar oktober, de weersomstandigheden doen helemaal niet aan de eindejaarsfeesten denken en in het aangrenzende Studio-park worden bovendien nog een hele week Halloween Horror Nights georganiseerd. Of het overdag opvallend drukker is door die (meestal uitverkochte) griezelavonden? Helemaal niet: ook in Universal Studios Florida staan de meeste attracties op deze dinsdag wachttijdloos ter beschikking. Zelfs bij Hollywood Rip Ride Rockit – de attractie waar we tijdens een vorig bezoek zelfs met een voorkruippas 40 minuten moesten aanschuiven – staat er bijna niemand. Eigenlijk is dat heel begrijpelijk: deze Maurer X-Coaster is ehm… tja, hoe zal ik het beschaafd zeggen… rotslecht. De treinen bollen schokkend over de rails en echte hoogtepunten zijn er niet. Je kan als gimmick je eigen muziek bij deze ruwe achtbaanrit kiezen, maar dat is echt het enige leuke eraan. Het uiterlijk van Hollywood Rip Ride Rotrit is trouwens al evenmin aantrekkelijk. Zo’n hippe Megacoaster als in het Japanse zusterpark had ik wellicht een stuk beter geapprecieerd.

DSC03575
DSC03578
DSC03576
DSC03571

Tot 2005 kon je in Universal Studios Florida een vliegende koe bewonderen. Dat legendarische beest was een onderdeel van Twister – Ride it Out, een special-effects voorstelling gebaseerd op de gelijknamige film. Deze show begon echter z’n leeftijd te verraden en het werd dus tijd voor iets nieuws. Op zo’n moment gaan de creatieve geesten van Universal samen zitten en brainstormen ze over een vervanger. En ik begin te vermoeden dat er een producent van 3D-brillen in dat team geïnfiltreerd is, want die vervanger is de zoveelste 3D-ride die Universal rijk is. Maar waarom eigenlijk? De gloednieuwe Race Through New York Starring Jimmy Fallon biedt in mijn ogen namelijk geen enkele meerwaarde ten opzichte van vele andere Universal-attracties. Je zet een brilletje op je neus, je kijkt naar een bizarre filmvertoning en de tribune beweegt zachtjes mee met de beelden. That’s it. Dit is dus beslist niet de nieuwigheid die ik in Orlando’s extreem competitieve pretparkwereld had verwacht. Jammer.

DSC03579

Wat kan het toch deugd doen om nog eens een klassieke, ouderwetse darkride te doen. Zo één zonder schermen en overbodige tierlantijntjes. De enige echt interessante optie die Universal in dit segment aanbiedt, is E.T. Adventure. Verwacht er niet veel van: het thematische niveau van deze attractie doet terugdenken aan de gemiddelde darkride in Phantasialand of Europa-Park. Maar toch zit deze rit op een vliegende fiets boordevol charme en nostalgie. Het wordt me hier pijnlijk duidelijk dat Universal Orlando een chronisch tekort heeft aan rustige familieattracties. Zelfs de interactieve darkride Men in Black – Alien Attack is intenser dan de meeste soortgenoten. Het blijft me bij deze monsterjacht bovendien redelijk onduidelijk wat de exacte bedoeling is. Kan ook aan mij liggen…

DSC03586
DSC03590

Je merkt het misschien, maar we doen heus niet elke ride die Universal ons te bieden heeft. Zo’n screen-based rides zijn niet noodzakelijk slecht, maar je hoeft er zeker geen tien op ’n dag te bezoeken. De humoristische simulatoren rond The Simpsons en Despicable Me slaan we dus over, net zoals Shrek 4D. Wat ik wel graag nog wil beleven, is een leuke achtbaanthrill. En dat komt goed uit, want Universal Studios heeft met Revenge of the Mummy zo’n tof exemplaar in huis. Het is knap wat Premier Rides hier neerpootte. Ondanks een eerder bescheiden tracklengte van 670 meter, zit deze baan immers boordevol coole effecten, verrassende drops en behoorlijk intense bochten. En hoewel je aanvankelijk zou verwachten dat die enorme, ietwat lompe voertuigen nooit vlot over een achtbaanrail kunnen bollen, is dit tevens een ontzettend soepel ding. Mijn enige punt van kritiek: het thema is niet consequent uitgewerkt. Sommige gedeelten zijn fabelachtig mooi (ik denk maar aan de wachtruimte en de schatkamer), terwijl we even later in een goedkope kermisachtbaan lijken te zitten. Tijdens het snelle gedeelte bestaat Revenge of the Mummy immers grotendeels uit kartonplaten die door een vijfjarige beschilderd lijken. Ondanks prima Premier-hardware is deze attractie dus niet op elk vlak even sterk en da’s spijtig.

DSC03588
DSC03580

Bij Revenge of the Mummy werd een wachttijd van 25 minuten aangegeven. Hoogstwaarschijnlijk is dat een manier om betalende Universal Express-gebruikers een minder wrang gevoel te geven, want in realiteit staat er een voertuig met geopende beugels voor ons klaar. Hetzelfde principe bij Transformers – The Ride. Ondanks het feit dat er 20 minutes op de display verschijnt, kunnen we meteen instappen. Dat is plezierig, eens te meer omdat Transformers simpelweg een heel goeie attractie is. Het is allemaal erg duister en je wordt letterlijk van het ene gevecht in het andere gesmeten, maar de verhaallijn is oké en de 3D-effecten zijn doeltreffend. Je kan jezelf natuurlijk gaan afvragen wat de meerwaarde van deze Transformers is wanneer een zo goed als identieke (stiekem leukere) darkride rond Spider-Man enkele honderden meters verder staat, maar ja… Beter twee knallende darkrides dan eentje, toch? ’t Is misschien zelfs nog een idee voor Phantasialand om kopieën van Hollywood Tour en Geister Rikscha te openen. Doppeltes Vergnügen, zouden die Duitsers het noemen.

DSC03584

Vanaf half vijf begint het personeel van Universal Studios ons buiten te kijken en een halfuur later gaan de poorten onverbiddelijk dicht. Terwijl het park zich voorbereidt op een nieuwe Halloween Horror Night, zouden wij met ons Park-to-Park ticket gerust nog enkele uren in Islands of Adventure kunnen doorbrengen. Maar Nick en ik besluiten dat het mooi geweest is; een cocktail op het zonovergoten terras van Margaritaville lijkt ons beiden de interessantste optie. Als je dat bizar vindt, dan begrijp ik dat. De parken van het Universal Orlando Resort worden algemeen beschouwd als de besten van de planeet, maar toch hebben wij het er op een uurtje of negen wel gezien. En hoewel ik me tijdens die uren perfect vermaakt heb, twijfel ik er zelfs aan of Universal tijdens een volgende Florida-trip opnieuw op m’n to-do lijst staat.

DSC03505
DSC03568

Het voornaamste probleem van deze parken is de beperkte afwisseling. Vooral in het Studio-park zit je eigenlijk een hele dag naar schermen te kijken, al dan niet met een 3D-bril. Ik kan één of twee dergelijke attracties wel smaken, maar hier is de concentratie gewoonweg te hoog. Bovendien hebben zulke scherm-ervaringen in mijn ogen meestal een minder hoge herhalingswaarde dan darkrides met reële decors, waardoor ik al die attracties na een enkel keertje wel gezien heb. En ja, dan heb ik het zelfs over Escape from Gringotts, al was de extreme detaillering van Diagon Alley wel een verrassing van formaat. In Islands of Adventure is het schermprobleem gelukkig minder accuut en qua sfeerschepping gaat men daar een heel stuk verder. Laat ons dus vooral daar een kijkje nemen

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: