Legoland Billund

Click here for the English version of this trip report.

Ben jij ooit per ongeluk met je blote voet op een Legoblokje gaan staan? Als het antwoord ja is, dan weet je sinds dat moment hoe helse pijn aanvoelt. Wanneer je zo’n ongevalletje voor hebt, begin je die felgekleurde blokjes misschien zelfs op slag te haten. Ik heb het ooit meegemaakt en sinds die dag haalde ik K’nex in huis. Dat speelgoed leende zich perfect voor de kermisattracties, de kraampjes en de achtbanen die ik toendertijd wilde construeren, maar er is één nadeel aan verbonden: K’nex heeft nooit een eigen themapark geopend. Als ik het kleine kind in mezelf wil plezieren met een bezoek aan zo’n op speelgoed gebaseerd pretpark, moet ik dus noodgedwongen opnieuw naar Lego grijpen.

Legoland heeft bij pretparkliefhebbers niet de meest zuivere naam. De parken staan over het algemeen bekend als erg druk, duur en oninteressant van zodra je ouder dan twaalf bent. Toen ik in 2012 voor ’t eerst een dergelijk complex bezocht, werd dat stereotiepe beeld (helaas) bevestigd. Legoland California was het absolute dieptepunt van onze reis langs de Amerikaanse westkust. Ik nam mezelf dus voor om nooit meer een dergelijk resort te bezoeken, maar vijf jaar later kom ik op die beslissing terug. Wanneer Steven en ik in juli 2017 een roadtripje door Denemarken maken, blijkt een terugvlucht vanuit Billund het voordeligst. En als er pal naast de luchthaven een wereldberoemd themapark ligt, zou het gekkenwerk zijn om niet effe een kijkje te nemen.

DSC02120

Lego-pretparken schieten wereldwijd als paddenstoelen uit de grond. Het bedrijf baat tegenwoordig ondermeer resorts uit in de Verenigde Staten, Dubai, Maleisië en Japan. Ook in Europa zijn er drie dergelijke parken en het begon zowat vijftig jaar geleden allemaal hier in Billund. Dit originele Legoland zou volgens de algemene opinie meteen ook het leukste van de hele groep zijn, al wordt één van de gebruikelijke clichés toch met glans bevestigd: goedkoop is een entreekaart niet. Hoewel we onze tickets met korting online kochten, leggen we bijna 45 euro per persoon neer. We weten natuurlijk dat de prijzen in Noord-Europa sowieso hoger liggen dan bij ons, maar toch geraakten we eergisteren en gisteren voor een beduidend lager bedrag binnen bij Fårup en Djurs Sommerland. Legoland, wees het waard.

DSC02173

Tijdens de vorige dagen behaalden we zonder moeite onze coasterbingo en dit is ook in Legoland een primair doel. We ontvluchten dus vlug de niet zo aantrekkelijke hoofdstraat (het doet qua architectuur denken aan de dijk van Blankenberge, gecombineerd met een plaatselijk winkelcentrum uit de jaren tachtig) en we laten ook de familieattracties nabij de inkomzone voor wat ze zijn. Je kan hier een boottochtje maken langs in Lego nagebouwde landmarks of een safari ondernemen naar een Lego-dierenwereld. Het ziet er allemaal best fijn en kleurrijk uit, maar ik zou er geen halfuur voor in de rij staan.

Handige tip voor achtbaanfans: alle rollercoasters van Legoland Billund staan in dezelfde uithoek van het park en tijdens de vroege ochtend blijft de grote drukte daar uit. Wanneer we in Knights’ Kingdom de powered coaster Dragen uitproberen, hebben we de trein dan ook bijna voor onszelf. Qua lay-out doet deze baan niet meer dan enkele langgerekte helixen draaien, maar het is een prima familieattractie en het totaalplaatje is zelfs verrassend imposant. Het stationsgebouw van ‘Dragen’ is namelijk een prachtig middeleeuws kasteel en de rit gaat van start met een sfeervol darkride-gedeelte. Ik deed in Californië de tegenhanger (met een minstens even originele naam) ‘Dragon’, maar die was duidelijk minder attractief. Goeie start van de dag dus.

In de nabije omgeving van deze ‘Dragen’ staan er drie attracties waarin water een centrale rol speelt. De eerste is meteen ook de meest grootse: ‘Vikings River Splash’ is een rapid river die er dankzij z’n afsluitende afdaling spectaculair uit ziet. Helaas zouden we uiteindelijk geen rit kunnen maken. ’s Ochtends slaan we de baan omwille van de frisse bries over en tijdens de warme middaguren heeft deze ride met een fikse storing te kampen. Iets verder slaan we ook ‘Jungle Racers’ met enige pijn in het hart over. Deze jetski-molens garanderen steeds pure fun, maar een wachttijd van veertig minuten is me te veel. Een attractie die we wel bezoeken, is Pirate Boats. Deze rustgevende boottocht langsheen (overwegend statische) Lego-scènes kan ik trouwens goed smaken. Het ziet er allemaal perfect onderhouden uit, iets wat in schril contrast staat met hetgeen ik me herinner uit de Verenigde Staten.

Vijf minuten aanschuiven voor een coaster, dat lijkt ons een goeie deal. We haasten ons dus naar X-Treme Racers, een groots ogende wild mouse in een exotisch expeditiethema. Dit is een gespiegelde versie van ‘Matterhorn Blitz’ in Europa-Park, al werd de verticale lift vervangen door een klassieke kettinglift. De baan werd niet overdadig gedecoreerd, maar het ziet er dankzij de knappe voertuigen alsnog goed uit. Het enige spijtige van de hele zaak is het overdadige gebruik van remmen. De beperkte snelheid slorpt immers een groot deel van het plezier weg. Neen, geef mij dan de versie uit Europa-Park maar.

De darkride die meteen naast ‘X-Treme Racers’ te vinden is, pronkt met een mooi exterieur en een enorme (maar gelukkig lege) wachtruimte. Dat zou dus best wel eens een toppertje kunnen zijn, denk ik. Helaas… Dommage… Unfortunately… het is een trieste boel. Templet is een interactieve darkride met laserpistolen en een Egyptisch thema. Toch vallen zowel het karige decor als de korte ritduur me tegen. Bovendien hebben we allebei de indruk dat de pistooltjes niet naar behoren werken. En ja, dan is de fun natuurlijk al snel verdwenen. Ik besef dat we in Fårup en Djurs wanhopig om een darkride smeekten, maar zulke exemplaren hoeven eigenlijk niet hoor.

DSC02145

Van het oude Egypte naar de besneeuwde rotsen van Polar Land; je doet in Legoland Billund maar enkele seconden over die verplaatsing. Polar Land is een van de recentst geopende themazones en dat is helaas in negatieve zin merkbaar: het ziet er allemaal wat simpeler en goedkoper uit dan de oudere gedeelten. Ik besef best dat de polen behoorlijk kale plekken zijn, maar hier had toch meer in gezeten. De zogenaamde Ice Pilots School werd bijvoorbeeld geïntegreerd in een kille tent, terwijl zo’n eenmalige ride een veel coolere omgeving verdient. Het is een attractie die me altijd al intrigeerde: bewegende robotarmen. Ik wist bovendien niet dat je eigenhandig de ritervaring kunt bepalen door middel van een touchscreen. Ik ben aanvankelijk niet happig om in te stappen, maar Steven overtuigt me uiteindelijk toch. We kiezen voor een matig intense rit, al blijken ook die gemiddelde capriolen al gek genoeg. Ik wil me echt niet voorstellen hoe een intense rit eruit ziet op deze robotarm! Wees er trouwens vroeg bij als je deze attractie zelf wil beleven, want de capaciteit is ontzettend beperkt.

Polar Land is de thuishaven van de derde en laatste achtbaan die Legoland te bieden heeft. En geloof het of niet: in een park waar verder twee Mack-coasters staan, is exact deze Zierer de coolste. Je kent de Duitse constructeur vooral van z’n dertien-in-een-dozijn familieachtbanen zonder thrill. Maar Polar X-Plorer behoort tot een andere categorie. De baan is van hetzelfde type als ‘Verbolten’, de verborgen topper die me drie maanden geleden omver blies in Busch Gardens Williamsburg. Inclusief dat angstaanjagende verrassingselement natuurlijk.

Hoewel deze Deense variant een stuk kleinschaliger uitvalt, mag ik ook hier genieten van een behoorlijk pittige start. Het eerste gedeelte van de lay-out tovert zelfs enkele zwarte sterretjes voor m’n ogen, want er zit heel wat power in het bochtenwerk. Helaas gaat het daarna steil bergaf. En dat bedoel ik zowel letterlijk (flauw, weet ik wel) als figuurlijk. Wanneer we de besneeuwde berg inrijden, valt namelijk zowat elke vorm van thema weg. Wat het hoogtepunt van de rit zou moeten zijn, is in mijn ogen niets meer dan een lelijk stukje backstage. Ook daarna blijft ‘Polar X-Plorer’ slapjes, want het afsluitende coastergedeelte is werkelijk te traag voor woorden. We zouden de baan nog een drietal keer doen omwille van z’n ontzettend sterke begin, maar tijdens dat tweede deel kan je eigenlijk gerust een krantje lezen. Jammer dat ie niet beter in balans is.

DSC02211

Game, set and match. Wat de coasterbingo betreft dan toch. Legoland heeft echter nog heel wat andere familiale attracties te bieden en ook die willen we graag een kans geven. We spotten bijvoorbeeld Ghost – The Haunted House, een attractie die behoorlijk populair lijkt. Dit spookhuis kan de halfuur durende wachttijd helaas niet verantwoorden: het is een standaard walkthrough en je kan er op het einde voor kiezen om een kleine indoor freefall te beleven. Dat klinkt tof, maar elke verrassing wordt weggenomen door het veiligheidsfilmpje dat in de wachtruimte afspeelt. Bovendien zijn de bewegingen duidelijk op de meest kindvriendelijke stand ingesteld. Sla deze gerust over, want je mist er niks aan.

DSC02152

Ninjago – The Ride is daarentegen wèl de moeite en we vinden deze attractie in de gelijknamige, recent geopende themazone. Ik ken het hele verhaal achter de Ninjago-franchise niet, maar het lijkt iets als ‘Power Rangers meets Mulan’. Deze interactieve 3D-darkride overtuigt voornamelijk omdat hij vernieuwend is: je moet hier niet met laserguns of iets dergelijks schieten. Je schakelt daarentegen de slechteriken uit met ninja-achtige handbewegingen. Het is zonder twijfel een grappig zicht om vier inzittenden nogal spastisch met de armen te zien zwaaien, maar de sensoren werken onverwacht accuraat. Het geeft in combinatie met de 3D-brillen alleszins een erg meeslepende ervaring die stiekem imposanter is dan zo’n klassieke rondrit met pistooltjes. Ik ben doorgaans geen liefhebber van interactieve darkrides, maar deze heeft me dankzij z’n uniciteit aanzienlijk verrast. Top!

Het op kleuters gerichte Duplo Land laten we voor wat het is. Het kan echter geen kwaad om zo’n veredelde speeltuin vanuit de lucht te bekijken en daar kan de panoramatoren Legotop ons mee helpen. Het ding is nauwelijks 36 meter hoog, maar die beperkte omvang is te verantwoorden omwille van het nabijgelegen vliegveld. We genieten in deze toren dus niet alleen van het uitzicht over Legoland, maar we zien ook dat de luchthaven van Billund bijna letterlijk aan het park grenst. Jammer genoeg moeten we later deze middag inchecken op die luchthaven, want ons midweekje Denemarken loopt stilaan op z’n einde.

Van de lucht naar de dieptes van de oceaan met Atlantis by Sea Life. Dit type marine-life parken is altijd fijn om te zien, maar geef toe: je telt er liever geen inkomprijs van twintig euro voor neer. Gelukkig zijn er themaparken waar Merlin het gewoon als een extra, gratis te bezoeken attractie toevoegde. In Alton Towers deed men dat bijvoorbeeld in een piratenthema, hier in Legoland is het met een Atlantis-sausje. Dat thema wordt overtuigend uitgewerkt, al is het bijhorende introductiefilmpje saai en te lang. De eigenlijke walkthrough met grootse aquaria maakt dat grotendeels goed.

We brengen onze laatste twee uren in Legoland door met re-rides op ‘Polar X-Plorer’ (de wachttijd voor single riders is nul minuten, dus Steven en ik splitten met plezier enkele keren op) en met een bezoek aan Miniland. Miniland is in elk Legoland de blikvanger: een uitgestrekte zone waarin bekende landmarks, stadsdelen en andere gebouwen in Lego nagemaakt werden. Men focust voornamelijk op monumenten en landmarks uit de wijde omgeving van het park. In Legoland California zagen we bijvoorbeeld reproducties van San Francisco en Las Vegas. Hier in Billund werd Miniland daarentegen grotendeels aan Nederland, het Noorse Bergen en (natuurlijk) Kopenhagen gewijd. Het detailniveau is indrukwekkend en werkelijk alles lijkt te bewegen. De windmolens draaien, schepen varen in de kanaaltjes, vliegtuigen taxiën over de startbaan en door de straten rijden schattige Lego-auto’s. Het is een plezier om in alle rust naar de landschappen te staren, want je blijft constant grappige en doordachte kleinigheden ontdekken. Ik ben ook aangenaam verrast door de staat van dit Miniland. In Californië waren kleuren vervaagd en schilferden de Legoblokjes af, maar hier in Billund ligt het er tiptop bij.

Niet alleen het pretparkgedeelte, maar ook Miniland wordt regelmatig uitgebreid met iets nieuws. De meest recente toevoeging is de indrukwekkende display World’s Tallest, met replica’s van vijf ultrahoge gebouwen. Men stopte zomaar even 830.000 bouwsteentjes in Lego-versies van onder andere ‘Burj Khalifa’, ‘One World Trade Center’ en ‘Taipei 101’. Ik zou het miniaturen kunnen noemen, al is de omvang van deze bouwwerken alsnog immens. Een erg knappe toevoeging voor Miniland.

DSC02184

Onder een stralende zomerzon nemen we afscheid van Legoland Billund. Dit was noodgedwongen een blitsbezoek, want rond een uur of zes moeten we al op het vliegtuig naar een onweerachtig Schiphol zitten. Toch hebben we (op de rapid river en de origineel aangepakte logflume na) elke must-do kunnen aanvinken en ik stap hier met een voldaan gevoel buiten. ‘Everything is Awesome’ als we het liedje mogen geloven dat luid door meerdere themagebieden weerklinkt. En hoewel het woord awesome misschien net iets te sterk is, hebben we hier inderdaad een leuke dag beleefd. Legoland is een pretpark met mooie thema’s, een fijne selectie familieattracties en ook de horeca valt me prima mee. Bovendien is het personeel alweer uitermate vriendelijk, al lijkt dit sowieso een constante in Denemarken. Tijdens een bezoek aan Legoland moet je natuurlijk in het achterhoofd houden dat kleine kinderen de belangrijkste doelgroep vormen: voor spectaculaire thrills moet je hier niet zijn en ook qua rollercoasters is het aanbod eerder soft.

Legoland Billund wordt aanzien als het beste Legoland-themapark ter wereld en ik kan me perfect inbeelden waarom. Als ik vergelijk met het zusterpark in Californië, heb ik mezelf hier honderd keer beter geamuseerd. Toch hoef ik voorlopig niet meteen terug. Na de afgelopen dagen in Fårup Sommerland en Djurs Sommerland, was dit namelijk een aanzienlijk stapje terug. Legoland mist de typisch Scandinavische sfeer van die twee andere pretparken en komt bovendien heel wat commerciëler en internationaler over. Themaparken met een internationale uitstraling kan ik doorgaans wel appreciëren, maar tijdens deze reis was ik vooral onder de indruk van het minder opgepompte plezier waar Fårup en Djurs voor staan. Dat zijn immers twee goed verborgen parels aan de Europese pretparkskyline, terwijl ik Legoland als een meer generiek themapark beschouw.

DSC02188

Wanneer we in de vooravond opstijgen richting Amsterdam, kan ik aan de linkerkant van het vliegtuig nog een snelle glimp opvangen van Legoland, z’n achtbanen en de miljoenen Legoblokjes. Ik concludeer op dat moment dat we alweer een heerlijke dag beleefden, die een nog betere mini-vakantie afsloot. Het is altijd weer een plezier om in Denemarken te zijn, dus ik heb drie dagen met volle overtuiging genoten. Of, zoals ze het in Legoland prachtig kunnen verwoorden… Everything is Awesome.

2 gedachtes over “Legoland Billund

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s