Everland

Goedemorgen. We zijn nog steeds in Seoul, de hoofdstad van Zuid-Korea. Deze metropool is niet alleen de thuishaven van een wondermooi paleizencomplex en van het War Memorial of Korea, maar het biedt ook twee ontzettend populaire pretparken. Dat interesseert Nick en mezelf natuurlijk wel. Na ons bezoek aan Lotte World van gisteren, reizen we op donderdag 9 april naar ’s lands grootste themapark. Ergens tussen het groene heuvellandschap van Yongin – een plaatsje dat we vanuit het stadscentrum van Seoul op zowat vijftig minuten bereiken – ontdekken we vandaag Everland. Verwar het niet met het één letter extra tellende landgoed van Michael Jackson of met de thuisbasis van Peter Pan, maar het Disney-gehalte ligt haast even hoog. Alleen al de gigantische oprijlaan en haar minutieus gesnoeide plantsoenen stralen een heerlijke grootsheid uit. We hebben bij aankomst dus oprecht een leuk voorgevoel bij dit resort, dat naast een gecombineerd attractie- en dierenpark ook het waterpretpark Caribbean Bay huisvest. Wanneer de taxichauffeur ons even later aan de toegangspoorten dropt, lijkt het alsof elke school van het land vandaag een uitstapje naar Everland op de agenda zette. Honderden miniatuur-Aziaten staan in een plechtig uniform aan de groepsingang. Wij moeten gelukkig niet in die enorme rij aansluiten en we worden zelfs niet bij de standaard kassahokjes verwacht. Neen, als buitenlander ben je hier een heuse VIP en staat het (wachttijdloze) Ticket Office for Foreigners volledig tot onze beschikking. We worden er extreem vriendelijk en in nagenoeg perfect Engels ontvangen. Het positieve plaatje wordt ten slotte pas helemaal compleet dankzij de korting die Everland aan buitenlanders toekent. Gewoon even een speciale voucher op de parkwebsite afdrukken en je spaart enkele duizenden Koreaanse won uit. Handig!

DSC04688DSC04689

Everland heet ons welkom met haar Global Fair. Hoewel dat in mijn oren eerder als een internationaal gerichte zakenconventie klinkt, is het simpelweg de hoofdboulevard van het park. Met de sierlijke Russische torentjes, een Zuid-Europese heuvelbebouwing, een Frans paleis en een proportioneel waardeloze kopie de Venetiaanse Campanile maakte men hier een schijnbaar willekeurige selectie van vreemde culturen. Hoewel het allemaal een tikje out-of-date oogt, zijn we tegelijkertijd ontzettend verrast omwille van de omvang en de uitwerking van deze zone. Global Fair pronkt met grootse gevels, bloementapijten staan prachtig in bloei en op de achtergrond speelt een krachtige soundtrack om de dag te starten. Net zoals het enkele tientallen kilometers noordelijker gelegen megapretpark Lotte World, blijkt ook Everland overigens niet vies van een portie kopieerwerk uit Disney. Zo zou je de centrale wonderboom als een subtiele verwijzing naar Animal Kingdom en haar Tree of Life kunnen zien, terwijl een Victoriaans bouwsel dan weer letterlijk aan de Crystal Palace-restaurants uit Amerika en Japan doet denken. Ik zou het als inspiratieloos kunnen bestempelen, maar vermoed tevens dat wij vandaag de enige twee bezoekers zijn die het überhaupt opmerken.

DSC04692DSC04694DSC04851

Achter het entreegebied vinden we vandaag vier themazones. Het achterliggende idee: exotiek in de ogen van een doorsnee Koreaan. We reizen respectievelijk langs American Adventure, het familiaal georiënteerde Magic Land, European Adventure en de overwegend Afrikaanse sferen van Zoo-Topia. Die gebieden zijn stuk voor stuk trouwens zo uitgestrekt dat ze doorgaans nog verder opgedeeld worden. Dat is bijvoorbeeld zo bij American Adventure, waar we van start gaan in een klassieke Far West-zone. Daarin staat een naar rodeo gethematiseerde Break Dance en zo’n typisch Aziatisch schommelschip met absurde afmetingen. Moeten we het met deze standaard rides doen? Helaas wel. De blikvanger is nochtans het enorme stationsgebouw van suspended coaster Eagle Fortress, een suspended coaster van Arrow die volgens beeldmateriaal pijlsnel over een dichtbeboste heuvel slingerde. In de verleden tijd, dat lees je goed. De baan is inmiddels al meerdere jaren buiten gebruik en het ziet er niet naar uit dat Eagle Fortress ooit z’n comeback zal maken. De dichtgetimmerde ingang en de vuile, stilaan wegroestende track geven alleszins geen aanwijzingen in die richting. Jammer genoeg kan ik m’n eigen ervaringen dus niet met jullie delen, maar check zeker eens op YouTube hoe ongelooflijk cool deze terrain coaster er in betere dagen uit zag.

DSC04799DSC04800

Alternatief coasterplezier (en deze keer wel in operationele modus) vinden we bij Rolling X-Train. Vraag me niet of die naam enige betekenis hoort te hebben en ik weet evenmin wat dit themaloze ding staat te doen tussen drie verrassend classy aangeklede flatrides. De frisbee, de topspin en een vrij stevig draaiende topscan staan er prachtig bij dankzij hun sixties-look en de heerlijke rock ‘n’ roll die er speelt. Het contrast met de Arrow-achtbaan kan nauwelijks groter zijn en de rit is al evenmin legendarisch. Rolling X-Train trakteert haar passagiers op een dertig meter hoge lifthill, twee loopings, twee corkscrews en een afsluitende helix. Ondanks een andere plaatsing van het perron, is dat dus nagenoeg identiek aan onze goeie oude Python. En wees gerust: je hoeft voor deze baan niet meteen je vliegticket richting Seoul te reserveren. Dat stuk staal in Kaatsheuvel voert haar job immers tien keer soepeler en aangenamer uit. Bonking X-Train zou een betere naamgeving zijn. Auw.

DSC04805DSC04806DSC04813DSC04808DSC04819

Van het op thrillseekers gerichte Amerika naar het met Koreaanse kinderliedjes gevulde Magic Land. Dit is letterlijk een zone van uitersten. De ene helft is een bijzonder charmant uitgevoerd kinderdorpje inclusief vermakelijke achtbaancredit op familiaal niveau, terwijl de overige oppervlakte eerder aan een gedateerde kermis op betonvloeren doet denken. Het is totaal passé, maar we vallen toch van de ene verbazing in de andere. We spotten bijvoorbeeld een helikopterattractie die we enkel uit Rollercoaster Tycoon kennen, we geraken onder de indruk van de wel zeer accuraat aangegeven wachttijden, we ontdekken de doelloze op-en-neer-gaande-stoeltjesattractie en we zien onze coasterbingo in rook opgaan omwille van een half gedemonteerde Dragon Coaster. Ik vermijd dergelijke termen liever, maar ouwe brol is echt de meest doeltreffende manier om deze kant van Everland te omschrijven. Er lijkt gelukkig stilaan verbetering op komst: de recent geopende Rockin’ Tug ziet er met haar tovenaarsthema een stuk beter uit dan haar nabije omgeving en de plaatselijke boomstammenbaan wordt momenteel omgebouwd als een avontuurlijke expeditie.

DSC04771DSC04775DSC04776DSC04778DSC04792DSC04795

Als er één attractie van Magic Land een eigen alinea verdient, is het wel Global Village. Of je dat positief mag opvatten, laat ik nog heel even in het midden. Dat de attractie qua naamgeving verrassend fel doet terugdenken aan de entreezone van Everland, heeft overigens z’n reden. Ook hier gaat het immers over allerlei culturen, maar dan in darkride-vorm. Als ik je daarbij vertel dat de ride voornamelijk uit kinderpoppetjes in clichématig uitgevoerde omgevingen bestaat, zou er een belletje moeten rinkelen. Een Disney-belletje. Global Village is dan ook de discount-versie van It’s a Small World. Alle Duitsers drinken liters bier en elke Nederlander loopt op klompen tussen windmolens en tulpenvelden, dat is het uitgangspunt van een dergelijke attractie (wat men exact met de gayvriendelijke regenboog boven de Hollandse scène willen zeggen, is me een raadsel). Net zoals bij het Disney-voorbeeld speelt er uiteraard een catchy themaliedje op de achtergrond, al vergat men de volumeknop hoog genoeg te draaien om het gekraak en gepiep van de hopeloos verouderde animatronics te camoufleren. Kortom: Global Village verdient een standbeeld in de wereld van de foute darkrides en ’t is een dankbaar item om een ironisch brokje tekst over te schrijven, maar topkwaliteit zoeken we bij voorkeur ergens anders.

DSC04779DSC04780DSC04781DSC04788

Geachte Nederlanders, jullie hebben een heuse sterrenstatus in Everland. Jullie kregen niet enkel de gigantische eer – kuch – om opgenomen te worden in de topdarkride Global Village, maar jullie hebben ook een eigen themazone op 8.000 kilometer van huis. Holland Village grenst rechtstreeks aan de wondermooi aangelegde siertuinen van het park en is voornamelijk gericht op horecagelegenheden. Ik wil Everland gerust vergeven dat het hier tevens een Duitse Biergarten huisvestte, want verder is dit met ultragezellige terrassen volgepropte dorpsstraatje verrassend cute uitgevoerd. Volgens de raamopschriften koop je hier in willekeurige volgorde kaas, noot, luchtig worst en chocolade voor je geliefde, maar in realiteit gaan er toch voornamelijk Aziatische rijstschotels met gegrilde garnalen over de toonbank. Een buitengewoon realistisch beeld schetst Holland Village dus niet over jullie thuisland. Tegenwoordig vermoedt bovendien elke Zuid-Koreaan dat er achter een Hollandse gevelrij standaard een beestige houten achtbaan staat.

DSC04763DSC04762DSC04761DSC04764DSC04755DSC04750

Dankzij Holland Village staan we inmiddels in European Adventure, een gigantische themazone die stevig ingeklemd ligt tussen twee groene heuvelflanken. Dit Europa-Park à la Korea bestaat uiteraard niet enkel uit Nederlandse glorie en de duizenden felgekleurde tulpen die daarbij horen. Neen, men vond het ook noodzakelijk om het typerende darkride-niveau van daarstraks nogmaals boven te halen. In drievoud! Nummer één blijkt een saai kermisachtig spookhuis met laserpistolen en cirkelvormige gondels die in betere tijden wellicht ronddraaiden tijdens de rit. Nummer twee is een duister gethematiseerd Mack-madhouse waarbij zelfs het intieme schrikmomentje van Fluch der Kassandra gekopieerd werd. Nummer drie is ten slotte een semi-futuristisch gebouw waarin (zonder enige logica) de 4D-film Rio getoond wordt. Wat we vooral onthouden over het overdekte attractieaanbod van Everland? Dat er simpelweg niks noemenswaardigs over te vertellen valt… Jammer, maar helaas.

DSC04746DSC04708DSC04830DSC04826

Toen je Everland in de titel van dit verslag las, dacht je als ervaren coasterfan misschien meteen aan T Express. Niet geheel onterecht natuurlijk, want het ding transformeerde dit vrij nietszeggende pretpark in 2008 op slag naar een must-do bestemming voor liefhebbers van het betere achtbaanplezier. Everland zocht naar een signature ride en Intamin klaarde de klus door een gigantische woodie in het rustieke Alpine Village neer te poten. De statistieken doen een mens duizelen. T Express is ruim vijftig meter hoog, haalt topsnelheden van meer dan honderd kilometer per uur en de eerste afdaling heeft een ongelooflijke hellingsgraad van 77 graden. De locatie maakt T Express zo mogelijk nog indrukwekkender, want men bouwde de baan kunstig tegen een heuvel aan. Wanneer ik vanuit de vallei naar dit houten gevaarte kijk, voel ik me dan ook ontzettend klein. Oppa Intamin Style!

DSC04836DSC04698DSC04722

Je moet voor T Express verplicht een gratis reservering maken aan de ticketbooth naast de attractie-ingang. Wanneer we hier ’s ochtends vroeg aankomen, kunnen we met ons kaartje al meteen de wachtruimte betreden. Naargelang de drukte schuift het tijdsvenster echter op om een vlotte bezoekersflow te garanderen. Wil dat zeggen dat we daardoor onmiddellijk kunnen plaatsnemen? Neen, beslist niet. Ondanks het reservatiesysteem staan we hier alsnog vijftig minuten in de rij. De reden hiervoor is een bedroevende capaciteit die op zijn beurt te wijten is aan – jawel – fitness! Net zoals bij Atlantis Adventure in Lotte World maant het personeel hier elke inzittende aan om voor de rit uitgebreid de spieren los te gooien. Ze doen dat met zo’n ongelooflijk enthousiasme dat we er nauwelijks geïrriteerd door kunnen zijn, maar oh wat gaat het hier traag met één trein in bedrijf. Wanneer we in de namiddag opnieuw passeren, lijken de operations dankzij een extra treinstel overigens een stuk sneller te verlopen.

DSC04707DSC04756DSC04703

Anyway… Wanneer we backseat plaatsnemen en met Intamin’s typerende kabellift naar boven gehesen worden, vergeten we al vlug de tergend trage procedures die hieraan vooraf gingen. We gaan over enkele seconden immers ontdekken of T Express haar steevaste topdrie-notering in de wereldwijde woodie-rangschikking verdient. Op het moment dat we met een ongelooflijke rotvaart over de eerste afdaling gesleurd worden, wil ik luid JA antwoorden op die vraag. Ik maak kennis met de meest volmaakte airtime die ik ooit mocht ervaren en verlies elk contact met m’n stoeltje tot we dik veertig meter lager opnieuw richting hemel buigen. Ook de tweede heuvel trakteert me op een potje beugelhangen zoals nooit tevoren, waarna T Express ons in een intense bochtencombinatie op grondniveau gooit. De midcourse brake brengt adempauze en we beseffen hier dat T Express haar legendarische status best wel eens zou kunnen bevestigen. Althans, dat is zo wanneer we de genialiteit van het eerste deel ook kunnen terugvinden in de tweede helft. Helaas wringt daar het schoentje. De snelheid die de tussenrem wegneemt, komt niet meer terug. En zo belanden we in een gedeelte dat een quasi letterlijke reproductie van de Zweedse Balder lijkt. We scoren nog steeds airtime, maar dan op miniheuveltjes die steevast aan elkaar geregen worden door te fel gebankte, niet geheel soepele bochten. Zo ongecontroleerd heftig het eerste gedeelte is, zo berekend en voorspelbaar voelt de tweede helft van deze rollercoaster aan. Neen echt, ik voeg T Express niet zonder trots aan mijn teller toe, maar de ervaring van meer authentiek GCI-materieel doet dit Intamin-bouwwerk naar mijn mening als een kaartenhuisje in elkaar stuiken.

DSC04702DSC04834

Omdat de achtbaan niet zo ongewoon beestig is als we gehoopt hadden, zoeken we het beestige avontuur maar in themazone Zoo-Topia. In tientallen dierenverblijven langs de bergwand spotten we stokstaartjes, papegaaien, apen van allerlei soorten, honden (!) en een ijsbeer die het met een wel erg karige leefomgeving moet doen. Het is een beetje de algemene tendens van vandaag: hoewel Everland qua onderhoud en aanleg best goed scoort, voelt de algemene infrastructuur van het park nogal verouderd. Maar als er één gebied ons vandaag op aangename wijze verrast, is het wel de koloniaal aangepakte hoek van Zoo-Topia. Welkom in Afrika.

DSC04847DSC04848DSC04744

Everland nam nog eens een kijkje in Walt Disney World en vond de safari-attractie daar best indrukwekkend. Goed, moeten ze gedacht hebben, dat willen wij ook. Zo ontstond Safari World, een unieke busrit langs dieren die we liever niet zonder dat vensterglas ertussen zouden tegenkomen. Het spotten van (witte) tijgers, leeuwen en bruine beren werd echter zo’n hit dat de wachttijden buitengewoon hoog opliepen. Samsung – het moederbedrijf van dit pretpark – had gelukkig nog wat zakken geld liggen en investeerde twee jaar geleden in Lost Valley, een gigantische uitbreiding van de safarizone. Het resultaat ziet er ronduit schitterend uit: Lost Valley pronkt met een van de knapste (en tevens langste) wachtruimtes die ik ooit zag en neemt haar passagiers mee in een cool amfibievoertuig. Mede dankzij het korte vaargedeelte is de nieuwe generatie dus al minstens even amusant als het oorspronkelijke Safari World. Bovendien wil ik graag mijn complimenten aan Everland overmaken voor het ontwerp van beide rides. Nog nooit bracht een dierenpark me namelijk zó dicht bij levensgevaarlijke dieren. Het oogt allemaal net iets minder professioneel dan in Disney’s Animal Kingdom, waar de leefomgevingen tot in een ziekelijke perfectie benaderd werden. Maar net door de toevoeging van verhoogde rotspartijen en platformen langs de rijbaan, naderen we de tijgers en leeuwen hier in Everland tot op enkele tientallen centimeters. Of wat dacht je van een giraf die vanuit de truck gevoederd wordt? Ik ben geen fervent bezoeker of een kenner van dierenparken, maar deze beide rides zitten met hun geslaagde opbouw wel verrassend dicht bij de perfectie. Het feit dat we er op deze kalme weekdag eerder minuten dan uren voor moeten aanschuiven, is natuurlijk extra mooi.

DSC04721DSC04720DSC04717DSC04714DSC04712DSC04734DSC04738DSC04736DSC04731DSC04728

We begonnen vanochtend met een grijs wolkendek, maar het weer klaarde tijdens de middag helemaal op. Ideale omstandigheden om de plaatselijke rapid river na een wachttijd van zowat dertig minuten aan te vinken. Amazon Express ligt in een knappe bosrijke omgeving en werd ingeklemd tussen Safari World en Lost Valley. Ook tijdens deze rondvaart komen we overigens beestjes tegen, maar dan in een plastic variant. De kenmerkende hoge boten duiden al snel op een Hafema-variant en dat wil doorgaans zeggen dat er een kabbelend beekje met vrij braaf uitgevoerde golven aankomt. Aangezien Amazon Express daarenboven geen draaikolken of metershoge drops bevat, voelen we ons helemaal safe. Maar schijn bedriegt en we mogen van geluk spreken dat Everland haar bootjes tijdens de lente van een afdekzeil voorziet. Aan iedereen die denkt dat Hafema niet kan wat Intamin wel doet; kom gerust eens kijken naar de bijzonder krachtige stroomversnellingen die men in Zuid-Korea creëerde. Ode aan Hafema voor de hardware, ode aan Everland voor de geloofwaardige inwerking en ode aan het personeel voor de topcapaciteit die men uit deze attractie sleurt. Van zodra een raft de afsluitende (best steile) lifthill bereikt, moeten de passagiers immers al uitstappen en te voet naar boven klimmen op de natte transportband. Het ziet er levensgevaarlijk uit, maar ik heb nog maar zelden zo’n snel opschuivende wachtrij meegemaakt bij een dergelijke attractie. Goed bezig dus.

DSC04838DSC04840DSC04843DSC04844

Everland is een gigantisch park en er is veel te doen. Dankzij de zo goed als onbestaande wachttijden hebben we het tegen een uur of vijf echter stilaan gezien. We weten dat er vanavond nog een multimedia-show en een vuurwerk volgt, maar we zijn van mening dat een avondje citytrippen in Seoul wellicht waardevoller is. We hebben gelukkig keuze uit een moderne cable car, een klassieke stoeltjeslift en een heuse opeenvolging van rolbanden om de grote klim richting uitgang te maken, want Lost Valley ligt (toepasselijk) op het diepste puntje van de vallei. Leuk feitje: elke rolband in Everland krijgt een eigen personeelslid dat je aan het uiteinde even hoort te wijzen op het opstapje. We zien steeds de ietwat paniekerige blik in hun ogen wanneer wij als westerlingen naderen, waarop ze met een schattig uitgesproken Attention naar de grond wijzen. Hartelijk bedankt, ook deze attractie hebben we dus veilig overleefd.

DSC04798

Zo, dat was Everland, de tweede Koreaanse sleutel in onze zoektocht naar een volledige top twintig van ’s werelds drukst bezochte parken. Het was een bijzondere ervaring. Waar de meeste parken met meer dan vijf miljoen bezoekers uitblinken in professionaliteit en hedendaags vermaak, lijkt het alsof Everland op vele vlakken ergens in de jaren negentig is blijven hangen. T Express, de safari-rides en een leuke kinderzone zijn uitzonderingen in een attractiepark dat verder voornamelijk op gedateerde attracties teert. Is dat een slecht teken? Niet noodzakelijk. Voor de Koreanen blijkt het ietwat oudere aanbod geen issue en bovendien wordt het park duidelijk met een hart gerund. Er is voldoende entertainment, het groen is perfect getrimd en het personeel komt gemotiveerd over. Ik wil niet beweren dat je Everland in vette drukletters op je bucket-list moet noteren, maar Nick en ikzelf beleefden er niets minder dan een toffe pretparkdag.

DSC04770

7 gedachtes over “Everland

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s