Magic Kingdom

Magic Kingdom

Lake Buena Vista, Florida, USA

Waardering: 4.5 uit 5.

“Het drukst bezochte themapark van de planeet”

Het Walt Disney World Resort in Florida. Voor de ene een opgepompt allegaartje vol zoetsappige nepheid, voor de andere een ideale wereld der superlatieven. Ik herken mezelf vooral in die tweede beschrijving. Pretparken hebben me van kleins af aan geïntrigeerd, en Disney levert in dit domein simpelweg een superieure ervaring. Hun parken staan bekend om kwalitatieve attracties, sterk uitgevoerde thema’s en entertainment van topniveau. Genoeg redenen om jaarlijks minstens één internationaal Disney-resort te bezoeken, dus. Helaas dwong corona me om een break van twee (veel te lange) jaren te nemen, maar in 2022 zijn er eindelijk opnieuw mogelijkheden. En de beste plek om een inhaaldosis Disney te krijgen, dat is ongetwijfeld Walt Disney World. Mickey Mouse viert op dit moment trouwens de vijftigste verjaardag van zijn Floridiaanse thuisbasis, dus we zijn erbij tijdens The World’s Most Magical Celebration.

We kennen Walt Disney World als ’s werelds grootste pretparkresort. Vandaag horen daar vier themaparken, twee waterparadijzen, tientallen hotels en een complex transportnetwerk bij, maar het was ooit anders. Toen het resort op 1 oktober 1971 ingehuldigd werd, was het aanbod immers opmerkelijk kleiner. Twee hotels, twee monorail-lijnen en een achtbaanloos pretpark… daar moest men het toentertijd mee doen. Dat ene pretpark droeg echter wel een klinkende naam: Magic Kingdom. In de daarop volgende decennia groeide Magic Kingdom uit tot het populairste themapark van de planeet. Tijdens het recordjaar 2019 liepen er bijna 21 miljoen bezoekers door de poorten, een prestatie die geen enkel ander park ooit evenaarde. En hoewel het coronavirus de bezoekersaantallen drastisch naar beneden trok, is Magic Kingdom nog steeds de nummer één van de pretparkwereld. Zeker tijdens dit jubileumjaar reizen er alweer miljoenen toeristen naar Lake Buena Vista, om daar hun portie Disney-magie te zoeken. En ik? Ik meng me met veel plezier in de drukte.

Magic Kingdom is geen dertien-in-een-dozijn themapark en dat merk je al bij aankomst. Onze Lyft-chauffeur dropt ons bijvoorbeeld niet aan de parkingang, maar wel aan het zogenaamde Transportation and Ticket Center. Je mag dit complex beschouwen als een soort centraal station binnen Walt Disney World. We vinden hier een rechtstreekse monorail-verbinding met EPCOT, er is een monorail naar verschillende luxehotels en de Express Line brengt je in een mum van tijd naar Magic Kingdom. En hoewel de monorails het snelste vervoer richting Magic Kingdom garanderen, wil ik graag even reclame maken voor de ferry’s. Vanuit het Transportation and Ticket Center vertrekken er immers ook overzetboten naar het park. Hoewel deze optie bij het grote publiek minder populair lijkt, maak je met de ferry (in mijn ogen) de meest feeërieke entree. De schilderachtige Seven Seas Lagoon overvaren, terwijl Cinderella Castle en Space Mountain steeds wat prominenter aan de horizon verschijnen… dat is kicken.

Ik beschouw de ferry als een soort pré-attractie, maar de echte fun moet nog beginnen. En daar hoeven we gelukkig niet lang meer op te wachten. Wanneer we de kade van Magic Kingdom bereiken, gaat alles immers razend snel. Aan de hypermoderne bagagecontrole ontstaan er zelden opstoppingen en de toegangspoortjes worden bemand door een gigantisch leger aan Cast Members. Wanneer mijn tiendaagse Hopper-pas vervolgens een groen Mickey-silhouet op de display laat verschijnen, is het officieel: ik sta opnieuw met m’n beide voeten in Magic Kingdom.

We worden verwelkomd met een uitzicht op ’s werelds meest gefotografeerde treinstation, waarna we ons in de hustle and bustle van Main Street USA mengen. Deze hoofdstraat oogt bekend voor iedereen die ooit een Disney-resort bezocht. Je herkent wellicht de Victoriaanse geveltjes en de locatie van City Hall, terwijl Emporium ook in Orlando een regelrechte aanslag op je kredietkaart kan plegen. Toch is bij deze versie van Main Street USA de grootschaligheid kenmerkend. Het duidelijkste voorbeeld hiervan is de Central Plaza Hub, een enorm plein aan het uiteinde van Main Street. Deze zone werd in 2015 nog volledig gerenoveerd en biedt sindsdien een zee van ruimte. Het plein bevat waterpartijen, fonteinen, herkenbare Disney-standbeelden en groener-dan-groene grasperken. Toch is dat allemaal slechts bijzaak, want de blikvanger op Central Plaza is ongetwijfeld Cinderella Castle. Hoewel dit mastodontale kasteel wat minder elegant aandoet dan het sierlijke exemplaar in Parijs, zuigt het ding alle aandacht naar zich toe. Er zijn op ieder gegeven moment bijgevolg minstens tweehonderd camera’s naar Assepoesters optrekje gericht. Sinds enkele maanden staat Cinderella Castle overigens nog meer in de belangstelling. Ter ere van de vijftigste verjaardag kreeg het kasteel namelijk een nieuw kleurenschema en er werd een hele lading decoratie toegevoegd. Ik kan het resultaat smaken, want het icoon van Magic Kingdom straalt vanochtend als nooit tevoren.

Je moet geen doorgewinterde fan zijn om de populairste attracties van Walt Disney World te kennen. Wanneer je Rise of the Resistance, Flight of Passage, Frozen Ever After of Seven Dwarfs Mine Train wil doen, staan daar vaak stevige wachttijden tegenover. Dit lijstje van publieksfavorieten telt sinds enkele maanden echter een opvallende nieuwkomer. Ik gebruik het woord ‘opvallend’ omdat dit geen gloednieuwe attractie of tijdelijke toevoeging is. Integendeel zelfs. De ride waar we het over hebben, bestaat al sinds het prille begin van Magic Kingdom. Ik heb het over Jungle Cruise, een Disney-klassieker in Adventureland. We betreden deze jungle-achtige zone een kwartier na openingstijd van het park, maar op dat moment wordt er al een wachttijd van 55 minuten voorspeld. De rij slingert doorheen het halve themagebied en dat is enigszins bizar. Dit is tenslotte toch maar… tja… Jungle Cruise? De populariteitsboost is ongetwijfeld te danken aan de recent uitgebrachte film en aan het feit dat er enkele scènes aangepast werden, maar de huidige gekte is buitenproportioneel. In realiteit veranderde er immers weinig. De boten bleven hetzelfde, de setting is niet nieuw en de humor klinkt even flauw als weleer. Ik hou van Jungle Cruise met heel mijn hart en de Magic Kingdom-versie is beter dan die in Anaheim, maar sta hier alsjeblieft geen uren voor aan te schuiven. ’s Namiddags zie ik 110 minuten op het tellertje staan en geef toe… dat is ronduit belachelijk.

Tijdens de voorbije vijftig jaar heeft Magic Kingdom aardig wat gedaanteveranderingen ondergaan. In Adventureland kan je echter nog behoorlijk wat klassiekers uit de begindagen terugvinden. Naast Jungle Cruise herinneren ook Walt Disney’s Enchanted Tiki Room en Pirates of the Caribbean ons aan de jaren zeventig. Deze beide attracties hebben hun sterktes en zwaktes. Het grote voordeel van Enchanted Tiki Room is bijvoorbeeld het feit dat je hier nooit moet aanschuiven, zelfs niet tijdens de allerdrukste dagen van het jaar. Het nadeel is dat deze poppenshow niet echt meer in de huidige tijdsgeest past. Het Californische origineel zie ik liefst nooit verdwijnen, maar deze kopie kan (wat mij betreft) gerust plaats maken voor een nieuwe attractie. Over Pirates of the Caribbean is mijn mening iets minder streng, maar nogmaals moet Orlando onderdoen voor Anaheim. Want raar maar waar: ’s werelds drukste Disney-park kreeg ’s werelds minst boeiende versie van Pirates of the Caribbean. Magic Kingdom bouwde deze dark ride in zeven haasten omdat lokale bezoekers er massaal om smeekten, maar helaas opteerde men voor een aanzienlijk kleinere variant. En hoewel de meest herkenbare scènes aanwezig zijn, is de merkbaar kortere ritduur wel een minpunt wanneer je gaat vergelijken met de naamgenoten in andere resorts.

The Disney Mountains, een serie attracties die de skyline en het thrill-niveau van de Disney-parken bepalen. Magic Kingdom heeft er drie en twee daarvan vinden we terug in Frontierland. De oudste van dit duo is Big Thunder Mountain Railroad, alias the wildest ride in the wilderness.  Als het over Disney-achtbanen gaat, dan is dit zowat het neusje van de zalm. Big Thunder Mountain heeft niet alleen een sterk thema, maar ook een lang en gevarieerd ritverloop. Het is echter belangrijk om de verwachtingen niet astronomisch hoog te plaatsen. Je zou als Europeaan kunnen denken dat Big Thunder Mountain sowieso op een privé-eiland ligt. En dat de rit hoort te eindigen met een spectaculaire afdaling in een donkere tunnel. Toch zijn de Amerikaanse en Japanse versies van deze attractie een beetje minder imposant dan de Franse. Hier in Orlando ligt Big Thunder Mountain Railroad namelijk in een uithoek, op het einde van een doodlopend wandelpad. En het laatste achtbaangedeelte, dat zou ik gerust een anticlimax durven noemen. Maar ondanks alles blijft Big Thunder Mountain een familieachtbaan comme il faut. Ik doe deze coaster dus ongelooflijk graag en vooral ’s avonds is dit een onvergetelijke ervaring.

Een doorsnee Europeaan associeert Florida automatisch met wuivende palmbomen, tropische stranden en torenhoge temperaturen. Toch is januari ook hier een wintermaand. En we merken dat winterse temperaturen in Orlando erg onvoorspelbaar zijn. Op vele dagen duidt de thermometer vlot 27°C aan, al zijn er ook momenten waarop het ronduit koud is. Het feit dat men Splash Mountain in januari renoveert, is bijgevolg niet verrassend. We moeten deze tien minuten durende flume ride en vrolijke dark ride-scènes noodgedwongen missen, en da’s jammer. Disney wil het omstreden Song of the South-thema overigens inruilen voor Princess and the Frog, maar dat lijkt geen plan voor de korte termijn te zijn. De huidige Splash Mountain en z’n herkenbare Zip-A-Dee-Doo-Dah blijven wellicht nog een tijdje bestaan.

Splash Mountain mag dan wel de enige waterattractie van Magic Kingdom zijn, maar het is niet de enige dark ride. Bij lange na niet. Aan de overzijde van het water vinden we bijvoorbeeld The Haunted Mansion, een klassieker van buitengewone proporties. Hoewel dit villaatje op het eerste gezicht niet heel bijzonder lijkt, schuilt er achter de gevel een van Disney’s meest iconische rides. Ervaren Disney-gangers worden haast extatisch wanneer het gaat over de Stretching Room, Madame Leota en Grim Grinning Ghosts. En ze vinden het blijkbaar niet erg om lang in de rij te staan. ’s Ochtends vroeg en ’s avonds laat kan je vaak meteen doorlopen naar de preshow, maar overdag zien we hier regelmatig wachttijden van 60 minuten of meer. In mijn ogen is dat te lang voor Haunted Mansion, al bewijst het dat de attractie na vijftig jaar nog niet aan aantrekkingskracht ingeboet heeft. En terecht, want het is en blijft een ware schoonheid. De voorshow is sfeervol en de eigenlijke rit brengt ons langs briljant uitgevoerde scènes. Sommige fans lijken een voorkeur te hebben voor het duistere verloop van de Europese Phantom Manor, maar persoonlijk verkies ik de luchtigere insteek van deze Haunted Mansion. IJzersterke dark ride!

Luchtig en komisch. Deze twee adjectieven zijn van toepassing op The Haunted Mansion, maar niet op de nabijgelegen Hall of Presidents. Deze voorstelling gaat, zoals de naam doet vermoeden, over de presidenten van de Verenigde Staten. De gelijkenissen met The American Adventure in EPCOT zijn groot. Ten eerste belanden we ook hier middenin een patriottisch tafereel waar een doorsnee Europeaan weinig boodschap aan heeft. Ten tweede zijn de animatronics indrukwekkend genoeg om The Hall of Presidents alsnog te definiëren als een Disney-waardige attractie. Het hoogtepunt van de show is ongetwijfeld het moment waarop de presidenten verschijnen. Maar liefs 46 piekfijn uitgedoste animatronics vullen het podium en ze worden allen persoonlijk voorgesteld. Vervolgens volgt er een korte speech van de huidige president, waarna we in alle sereniteit de zaal mogen verlaten. Is dit een must-do? Neen, absoluut niet. Toch vormt het een ideaal rustmoment tijdens een drukke dag in Magic Kingdom, inclusief airconditioning bovendien! Beschouw een bezoek aan The Hall of Presidents dus niet automatisch als tijdsverspilling.

Een van Disney’s ongelooflijke gaves: banale zaken omtoveren tot iets hyperpopulairs. Zo werd de befaamde Purple Wall een waanzinnige hit bij Instagrammers, terwijl het Tangled Toilet het favoriete kleinste kamertje van vele fans werd. Via dit fotogenieke toiletblok wandelen we naar Fantasyland, een themazone die de meest pure Disney-vibe uitstraalt. Dit is een gebied vol sprookjes, prinsessen en… klassieke dark rides. Bij die klassiekers horen Peter Pan’s Flight (die in Orlando een prachtige wachtrij, maar een eerder tegenvallend ritverloop heeft), The Many Adventures of Winnie the Pooh (helaas niet de XXL-variant, zoals in Tokyo) en natuurlijk It’s a Small World. Deze boottocht is wereldberoemd dankzij z’n soundtrack, die zowel vrolijk als bloedirritant genoemd wordt. Ik reken mezelf overigens bij de fans van It’s a Small World. Magic Kingdoms versie is weliswaar minder gedetailleerd dan zijn soortgenoten, maar het blijft een legendarische attractie voor de hele familie.

Het kasteelpark is het middelpunt van ieder Disney-resort. En omdat die parken gelijkaardig opgebouwd werden, vertoont het attractieaanbod telkens opvallende parallellen. Peter Pan’s Flight, Winnie the Pooh en It’s a Small World zijn bijvoorbeeld in vijf van de zes kasteelparken aanwezig. Een andere attractie die je in vijf van de zes resorts terugvindt, is Mickey’s PhilarMagic. De première van deze 4D-film was in 2003 weggelegd voor Magic Kingdom. Twintig jaar lijkt een gezegende leeftijd voor een filmvoorstelling, maar PhilharMagic blijft ook vandaag een kwalitatief sterke ervaring. Deze muzikale reis langs Disney-scènes bevat niet alleen haarscherpe beelden, maar ook een uitdeinend scherm en enkele fijne special effects. Het is bovendien fijn om te weten dat Magic Kingdom een full option-versie kreeg. Indien je PhilharMagic in Disneyland Paris of Disney California Adventure niet zo spectaculair vond, raad ik dus aan om de film hier een nieuwe kans te gunnen.

Van vier dimensies naar zeven dwergen. Seven Dwarfs Mine Train werd in het jaar 2014 gepresenteerd en behoort sindsdien tot de meest geliefde attracties van Magic Kingdom. Wij ontsnappen dankzij Extended Evening Hours aan het ergste leed, maar overdag worden hier vaak wachttijden van twee uur voorspeld. En hoewel ik dit een toffe familieattractie vind, is er werkelijk geen enkele reden om zo lang aan te schuiven. Seven Dwarfs Mine Train is namelijk geen instant klassieker, zoals Pirates of the Caribbean en Big Thunder Mountain dat bijvoorbeeld wel zijn. De twee achtbaangedeeltes hebben weinig pit, terwijl het (wondermooie) dark ride-stuk net iets te kort aanvoelt. De ritervaring kan me dus niet volledig overtuigen, maar de visuele verschijningsvorm van Seven Dwarfs Mine Train verdient niets dan lof. Het bergmassief werd prachtig aangelegd en de baan levert een heel leuke dynamiek, letterlijk middenin Fantasyland. Ik zal dus nooit beweren dat ik deze attractie haat, maar de hype ontgaat me een beetje.

Seven Dwarfs Mine Train bracht ons naar het zogenaamde New Fantasyland. Dit gedeelte van Fantasyland werd tussen 2010 en 2014 herontwikkeld en het resultaat daarvan mag gezien worden. Deze nieuwe subzone komt immers veel sprookjesachtiger en hoogwaardiger over dan het oude gedeelte van Fantasyland. Je vindt hier een mooi stukje Franse charme uit Beauty and the Beast, al is de bijhorende topattractie al een hele tijd gesloten. Enchanted Tales with Belle is een interactieve show en walkthrough, maar sinds de coronasluiting van 2020 blijft het hier muisstil. Meet & greets zijn in Walt Disney World nog steeds aan strenge afstandsmaatregelen gekoppeld, waardoor het haast onmogelijk is om deze voorstelling door te laten gaan. Dat is erg jammer, want Enchanted Tales with Belle beviel me tijdens mijn vorige bezoeken prima. Hoewel de attractie zich duidelijk op kinderen focust, integreerde men enkele indrukwekkende effecten. Toch nood aan een vleugje Beauty and the Beast? Weet dan dat je momenteel wel terecht kan bij Be Our Guest. Dit restaurant staat bekend om z’n Grey Stuff en ik kan jullie bevestigen dat die inderdaad delicious is. Toch beleven we de beste lunch deze keer in de Jungle Skipper Canteen in Adventureland. Dit restaurant is gebaseerd op Jungle Cruise en bevat dezelfde humoristische puns. Dit merk je overigens al wanneer je de menukaart openslaat. Bij de hoofdgerechten vind je bijvoorbeeld “Tastes like Chicken… Because it is” en “Sustainable Fish… not Piranha”.  We eten hier heerlijk en onze serveerster is ronduit hilarisch.

We vinden nog meer sustainable fish bij Ariel’s Undersea Adventure… en ook hier is er geen piranha te zien. Deze dark ride opende in 2012 en het is een quasi-exacte kopie van de Little Mermaid-attractie in Disney California Adventure Park. Dat wil zeggen dat je een dark ride zonder overbodige gimmicks mag verwachten. Ariel’s Undersea Adventure is niet interactief, er komen geen 3D-brillen aan te pas en het gebruik van beeldschermen wordt tot een minimum beperkt. In ruil daarvoor kregen we een dark ride met intieme scènes, fantastische muziek en steengoede animatronics. De schoonheid van Ariel’s Undersea Adventure beperkt zich overigens niet tot de binnenkant, want ook het exterieur van deze ride ziet er grandioos uit. Ik ben Disney dus dankbaar dat men tien jaar geleden nog zo’n klassieke dark ride durfde presenteren, want ik vind deze attractie fantastisch in al z’n eenvoud.

Hoewel deze planeet slechts zes Disney-resorts telt, zijn er wereldwijd wel zeven originele Dumbo-molens te vinden. Hoe dat komt? Wel… Dumbo – The Flying Elephant is zo populair dat Magic Kingdom twee dergelijke molens nodig heeft om de wachttijden enigszins draaglijk te houden. Je vindt deze fotogenieke molen in Storybook Circus, een cartooneske uitloper van Fantasyland. De zone bevat verder een station van de Walt Disney World Railroad, een souvenirwinkel, een waterspeelplaats en The Barnstormer. Deze Junior Coaster heeft allesbehalve imposante statistieken en ook qua thema is het niet meteen een hoogvlieger. Toch lijkt hij een trouw (jong) publiek aan te trekken, dus ik vermoed dat hij niet snel zal verdwijnen.

Als er één attractie genomineerd mag worden voor onmiddellijke sloop, dan gaat mijn stem naar Tomorrowland Speedway. Deze Autopia-variant is (sinds de sloop van Primeval Whirl) de lelijkste attractie van Walt Disney World en bovendien neemt hij veel kostbare ruimte in beslag. De oppervlakte van deze verhaalloze attractie is zelfs ruim genoeg om een nieuwe dark ride of thrill-achtbaan te huisvesten. Voorlopig lijkt men echter geen plannen te hebben om de Speedway uit Magic Kingdom te verwijderen. De locatie had ideaal geweest voor de nieuwe TRON Lightcycle / Run, maar die wordt even verderop gebouwd. Deze kopie van Shanghai Disneylands sterachtbaan was oorspronkelijk bedoeld als een cadeau voor de vijftigste verjaardag van het resort, maar de werkzaamheden liepen helaas vertraging op. Of de Amerikanen TRON nog in 2022 kunnen ontdekken? Ik betwijfel het.

Tijdens z’n beginjaren wordt TRON ongetwijfeld het hottest ticket in Tomorrowland. Toch zal deze nieuwigheid het toneel moeten delen met een andere iconische rollercoaster: Space Mountain. Een heleboel beroemde Disney-attracties werden eerst in Anaheim gebouwd en daarna naar Florida geëxporteerd. In dit geval gebeurde echter het omgekeerde, want Space Mountain had zijn wereldpremière in Walt Disney World. De witte koepel is al sinds 1975 een herkenbare landmark en voorlopig geldt dit als de belangrijkste thrill van Magic Kingdom. De populariteit is dan ook navenant. Ik kan hier kort voor sluitingstijd enkele wachttijdloze ritjes maken, maar overdag slingert de rij tot buiten. Gelukkig krijgen de wachtenden daar een bijzondere ervaring voor terug. Hoewel Space Mountain in de loop der jaren nieuwe treintjes en een gemoderniseerd thema aangemeten kreeg, trakteert hij je nog steeds op een pure seventies-ervaring. Je merkt dit aan het simpel uitgevoerde thema, maar ook (en vooral) aan het brute ritverloop. Het bochtenwerk is niet bepaald subtiel en de airtime van Space Mountain is bij momenten zelfs ronduit lomp. Je zou bijgevolg kunnen zeggen dat de ride een grondige herziening verdient, net zoals de Californische versie die in 2005 kreeg. Toch zou ik dat jammer vinden. De huidige Space Mountain straalt immers zo’n enorme authenticiteit uit dat ik ‘m niet zou willen missen. En die gammele achtbaanrit door de complete duisternis? Die levert stiekem best een leuke kick.

In mijn ogen telt Tomorrowland op dit moment twee must do’s. Het spreekt voor zich dat Space Mountain de eerste is, maar kan je nummer twee raden? Kleine tip: ik heb het niet over Buzz Lightyear’s Space Ranger Spin en Monsters Inc Laugh Floor. Dit zijn allebei interactieve attracties, al is dat meteen de enige gelijkenis. Buzz Lightyear is de welbekende dark ride met laserpistolen, terwijl je bij Monsters Inc een stukje flauwe (virtuele) stand-up comedy bijwoont. Ik wil niet beweren dat het slechte attracties zijn, maar bijzonder zijn ze evenmin. De must do waar ik het wel over had, is Tomorrowland Transit Authority PeopleMover, kortweg de Piepelmoever. Deze rustige rondrit baant zich een weg door Tomorrowland en geeft een unieke blik op enkele belangrijke attracties. PeopleMover is geen thrill en vanuit thematisch perspectief is het helemaal geen hoogvlieger, maar het blijkt een feel good-attractie van de hoogste categorie. Deze ride trakteert je namelijk op het meest ultieme rustmomentje in het immer overbevolkte Magic Kingdom. Het feit dat de wachttijden voor PeopleMover doorgaans erg acceptabel zijn, is ook mooi meegenomen.

Wie aan Walt Disney World denkt, denkt aan kastelen, turkey legs, Star Wars en… vuurwerk. Avondshows vormen een essentieel onderdeel van een dagje Disney, maar dergelijke voorstellingen waren in de voorbije periode helaas niet vanzelfsprekend. Tijdens de gefaseerde heropening van het resort vond er aanvankelijk nauwelijks entertainment plaats. Pas op 1 juli 2021 (zowat een jaar na de corona-sluiting) was er eindelijk terug vuurwerk te zien in Magic Kingdom. Men haalde Happily Ever After van onder het stof en dat maakte de fans gelukkig. Deze show imponeerde dankzij z’n levendige projecties en de sublieme soundtrack. Enkele maanden geleden verdween Happily Ever After echter, en maakte hij plaats voor Disney Enchantment. De voorstelling werd matig ontvangen en ik begrijp waarom. Hoewel de titelsong minstens even catchy is, komt het verhalende aspect van Enchantment veel minder goed uit de verf. Begrijp me alsjeblieft niet verkeerd… Als vuurwerkshow staat Disney Enchantment garant voor heel wat ooh’s en aah’s, maar hij kan de grandeur van zijn voorganger helaas niet evenaren. Als je de projecties op het kasteel niet noodzakelijk wil zien, kan ik trouwens aanraden om Enchantment vanuit Fantasyland te bekijken. De knallende vuurpijlen zijn van hieruit nog indrukwekkender en de muziek weerklinkt ook hier in volle glorie.

Terwijl de laatste vuurpijlen uitdoven, begint de grote uittocht. Duizenden bezoekers verlaten het park en bestormen de bussen, monorails en ferryboten. Ik heb goed nieuws voor diegenen die deze drukte willen omzeilen: Magic Kingdom sluit haar poorten zelden meteen na het vuurwerk. Doorgaans blijft het park nog een paar uur open, waardoor je gemakkelijk enkele attracties kan meepikken met minimale wachttijden. En na mijn nachtelijke ritjes op Big Thunder Mountain en Space Mountain kan ik met een gerust geweten concluderen dat Magic Kingdom een fantastisch themapark is. Het personeel is extreem vriendelijk, de meeste themazones liggen er prachtig bij en het park beschikt over een sterk attractieaanbod. De Disney Mountains zijn in mijn ogen de blikvangers, maar er staan ook heel wat fraaie dark rides en qua entertanment levert men sterk werk. Is het dan alleen maar rozengeur en maneschijn in Magic Kingdom? Neen, dat ook weer niet. Na vijftig jaar merk je bijvoorbeeld dat bepaalde parkgedeeltes om een opknapbeurt smeken. Dit is vooral van toepassing op Tomorrowland, maar ook Fantasyland heeft een zone die nog niet klaar lijkt voor de 21ste eeuw. Ondanks haar astronomische bezoekersaantallen, beschouw ik Magic Kingdom dus niet als ’s werelds meest perfecte themapark.

Onthoud één ding als je ooit naar Magic Kingdom reist: je zal er niet alleen zijn. Drukte is hier immers zo goed als onvermijdelijk. Disneyland Paris heeft een laagseizoen waarin er bijna nergens wachtrijen te bespeuren zijn, maar zo’n periode bestaat in Magic Kingdom niet. Een vreselijk drukke dag in de Efteling is voor Magic Kingdom business as usual, dus bereid jezelf daarop voor. Met een gezonde dosis geduld kan je hier namelijk een heerlijke dag doorbrengen. Diezelfde ingesteldheid zal je trouwens ook helpen tijdens een bezoekje aan Disney’s Hollywood Studios. Enkele jaren geleden kon dit park me niet langer dan een halve dag bezighouden, maar anno 2022 staat Hollywood Studios plots vol hyperpopulaire attracties. Meer lezen over mijn eerste kennismaking met Slinky Dog Dash, Mickey’s Runaway Railway en het fameuze Galaxy’s Edge? Klik dan zeker door naar het volgende tripverslag!

Magic Kingdom

Fotogalerij 2014, 2017 & 2022

RESORT & MAIN STREET U.S.A.

ADVENTURELAND

FRONTIERLAND

LIBERTY SQUARE

FANTASYLAND

TOMORROWLAND

ENTERTAINMENT

TERUG IN DE TIJD

Bedenkingen? Vragen? Commentaar? Laat gerust een berichtje achter via het invulveld onderaan deze pagina.

%d bloggers liken dit: