Dagboek Down Under – Skydiven in Brisbane

Vrijdag 25 maart 2016

Goede morgen! Of moet ik zeggen… Goede Vrijdag? Want inderdaad: vandaag begint het lange paasweekend met deze bijzondere dag. Vraag een doorsnee Belg niet waarvoor Goede Vrijdag exact staat – dat is trivia voor gevorderden – maar voor Aussies is dit dan weer een big deal. Hoewel ze er hier Down Under wellicht evenmin de betekenis van kennen, is dit voor hen immers het begin van vier dagen weekend. Zo ook in Brisbane, de metropool waar Michaël en ik al sinds afgelopen dinsdag verblijven. We zien tijdens ons ontbijt op een terrasje dat de hectische stadsdrukte van de vorige dagen inderdaad helemaal stilgevallen is. Er staan geen eindeloze rijen toeterende wagens meer en de overvolle stadsbussen maakten plaats voor sightseeing-tours. De stralende zomerzon en een tropische temperatuur maken het plaatje compleet. Vakantiegevoel puur.

Wat je moet weten over Brisbane? Ik zou je kunnen trakteren op een heuse lijst Wikipedia-weetjes. Zo kan ik vertellen dat Brisbane ruim twee miljoen inwoners telt en dat het op die manier de op twee na grootste stad van het land is. Of dat de groei van Brisbane opmerkelijk bevorderd werd door de wereldtentoonstelling van 1988. Allemaal fijn, maar dat is toch helemaal niet hetgeen je in een reisverslag wil lezen? Neen! Je wil weten hoe heet de zon hier brandt, hoe spicy de Bloody Mary smaakt en hoe volmaakt het aanvoelt om die beide elementen te combineren tot het ultieme vakantieoord. Kortom: laat ons even op een rijtje zetten welke indruk Brisbane op me maakte.

Laat me alvast bevestigen dat de zon hier inderdaad op volle kracht schijnt. Geen toeval trouwens, want zelfs de nummerplaten bevestigen dat Queensland The Sunshine State is. Het openbare leven vindt hier bijgevolg voor een groot deel outdoor plaats. De meeste restaurants hebben hier bijvoorbeeld slechts een handvol tafels binnen; je luncht en dineert hier bij voorkeur in de buitenlucht. Zelfs nu april in zicht komt – en de Australische herfst dus volop bezig is – wordt het in Brisbane net zo heet als ’s zomers in Zuid-Europa. Het kille Belgische voorjaarsweertje lijkt sinds enkele dagen slechts een vage herinnering… heerlijk!

DSC08551

Brisbane, genoemd naar de Brisbane River die dwars door het centrum snijdt, is een metropool vol groen en wordt tevens omringd door heel wat natuurpracht. Je ziet dat misschien niet wanneer je tussen de kolossale kantoorgebouwen kuiert, maar vanaf een afstandje wordt het duidelijker. The Place To Be voor een panoramisch beeld over Brisbane en de wijde omgeving is Mount Coot-tha, een heuvel die enkele kilometers buiten de stad ligt. Nabij de top werd een platform aangelegd waar busladingen toeristen zichzelf komen vergapen aan het uitzicht. Het moet trouwens gezegd worden: dat panorama mag er zijn. Brisbane doet met haar geconcentreerde wolkenkrabbers en wijd verspreide laagbouw zelfs ietwat aan de typische skyline van Los Angeles denken. Het verschil is echter dat je hier geen ID moet tonen per glaasje wijn dat je bestelt en dat de locals over ’t algemeen een heel stuk relaxter en aantrekkelijker zijn. Australië versus USA: 1-0.

DSC08387DSC08383

Vond je het uitzicht van op Mount Coot-tha al indrukwekkend? Lees dan zeker even verder, want die hoogte van een bescheiden 300 meter was slechts een voorsmaakje. Goede Vrijdag 2016 zal immers voor eeuwig in m’n geheugen gegrift blijven als de dag waarop ik een aanzienlijke grens verlegde qua kicks. En dat was ook nodig. Je kent het als pretparkliefhebber vast wel: op een bepaald moment word je nogal immuun voor sensatie. Terwijl je medepassagiers gek worden tijdens een ritje ‘Silver Star’, check jij simpelweg de drukte door het aantal rijen geparkeerde wagens te tellen. En wanneer je een plaatsneemt in een liftkooi van ‘Tower of Terror’, vertel je het hele verhaal mee alsof je het zelf uitgevonden hebt. Kortom… het wordt eens tijd voor iets nieuws. Iets waardoor het angstzweet me al bij voorbaat uitbreekt. Iets waarvan ik niet weet hoe het verloopt en hoe het eindigt. Iets dat me een hele middag lang kippenvel bezorgt. Iets als… een skydive?

Als de term skydive nogal exotisch klinkt, kan ik je misschien helpen door het als volgt te beschrijven: klik jezelf vast aan een wildvreemde wacko en spring op een hoogte van vier kilometer uit een gammel vliegtuig. Hoe je beneden geraakt en hoe je daar (met een beetje geluk) veilig landt, dat ligt volledig in de handen van die rare man achter jou. Ik kan mezelf niet meer herinneren hoe dit gekke idee opeens in m’n hoofd kwam en ’t is nog steeds bizar dat Michaël het plannetje vanaf de eerste seconde met een omhooggestoken duim beantwoordde. Benieuwd geworden hoe zo’n middagje skydiven er exact uit ziet? Dan presenteer ik je hierbij officieel Glenneke’s Skydive-Gids voor Dummies, a.k.a. Naar de afgrond in 20 stappen.

DSC08372

Stap 1 – Verplaats jezelf en je eventuele gezelschap naar een gezellig kustplaatsje. In ons geval is dat Redcliffe, een dorpje op veertig minuten rijden van Brisbane. Kijk er uiteraard met een gerust geweten naar de meeuwen (die verrassend genoeg niet ‘Mine Mine Mine!’ roepen) en bedenk dat je zelf dadelijk ook gaat vliegen… Tenzij je vliegen en vallen niet als gelijkwaardig definieert, natuurlijk.

DSC08378

Stap 2 – Merk op dat Redcliffe er op Goede Vrijdag ontzettend gezellig bij ligt. Er staat zelfs een heuse Oostblok-kermis met een gevangenis-reuzenrad en de fameuze ‘Draaien 1′ uit Rollercoaster Tycoon. Zo’n krakende kermisattractie kan uiteraard een heuse kick creëren, maar we opteren vandaag voor een stevigere sensatie.

DSC08366

Stap 3 – Stap een groezelig kantoortje op de zeedijk binnen. Laat jezelf daar wegen, haal een stevig aantal Australische dollars uit je portefeuille en maak kennis met je medepassagiers. Je gaat de komende twee uurtjes delen met een zevental Aziatische twintigers die tevens op zoek zijn naar sensatie. Een kijkje op het televisiescherm leert jou dat je rond 13h50 opnieuw (weliswaar met knikkende knieën) op de begane grond zal staan.

DSC08380

Stap 4 – Neem plaats in een afgeleefd busje om de verplaatsing naar een piepklein vliegveldje buiten Redcliffe te maken. Je voelt de ijzingwekkende stilte bij die negen personen die voor ’t eerst gaan skydiven. Het staat in schril contrast met de instructeurs, die tijdens de rit in alle gezelligheid tateren.

Glenn Van Hoeydonck 0010

Stap 5 – Wanneer je op dat vliegveld aankomt, kijk je vol zelfvertrouwen naar het vliegtuigje dat je naar een hoogte van vier kilometer gaat brengen. Het interview dat je instructeur met z’n GoPro opneemt, ervaar je doorgaans wel als ietwat geforceerd.

Glenn Van Hoeydonck 0018

Stap 6 – Pers jezelf met achttien personen in een nogal krappe cabine. Besef tegelijkertijd dat het nog een lange vlucht wordt als die Aziatische tienermeisjes reeds op de begane grond de longen uit hun lijf gillen.

Glenn Van Hoeydonck 0037

Stap 7 – Ten volle genieten van het uitzicht, dat zit er wellicht niet in wanneer je denkt aan de val die je over enkele ogenblikken zal maken. Maar kijk toch gerust eens naar buiten: het panorama is een erg mooi extraatje!

Glenn Van Hoeydonck 0053

Stap 8 – Op het moment dat de instructeur jou vertelt dat we de helft van de totale hoogte bereikt hebben, kijk je naar buiten met een verbaasde blik. “Ehm… dit is toch al hoog genoeg?”

Glenn Van Hoeydonck 0056

Stap 9 – Kijk bedenkelijk in de camera wanneer die (niet al te aantrekkelijke) Australiër zich wel vreselijk dicht in je comfort zone begint op te dringen.

Glenn Van Hoeydonck 0059

Stap 10 – Zet een gekke bril op je neus, ontdek dat 14.000 voet een enorme hoogte is en word behoorlijk nerveus wanneer het rolluik richting buitenlucht openschuift.

Glenn Van Hoeydonck 0068

Stap 11 – Vraag jezelf af waarom je in godsnaam aan dit avontuur begonnen bent terwijl je voorgangers één voor één door dat luik verdwijnen.

Glenn Van Hoeydonck 0069

Stap 12 – Vraag jezelf af waarom je in godsnaam aan dit avontuur begonnen bent terwijl je zélf de volgende bent om door dat luik te springen.

Glenn Van Hoeydonck 0072

Stap 13 – Hang met je benen los aan de rand van een vliegtuig. Wees erop voorbereid dat dit het meest bizarre moment van de hele ervaring is, want zulke dingen doe jij met Lufthansa of Ryanair nu eenmaal niet.

Glenn Van Hoeydonck 0087

Stap 14 – Geef jezelf volledig over aan de instructeur en de hemel. Optioneel kan je op datzelfde moment ook reclame maken voor het bedrijfje dat jouw skydive organiseert.

Glenn Van Hoeydonck 0092

Stap 15 – Maak een driedubbele salto met schroef op weg naar de begane grond. Niet zoveel ervaring met schoonspringen? Dan is een enkele omwenteling natuurlijk ook perfect mogelijk.

Glenn Van Hoeydonck 0098

Stap 16 – Je valt een tiental seconden loodrecht naar beneden en je bereikt daarbij een snelheid van zowat tweehonderd kilometer per uur. Dat is behoorlijk indrukwekkend en je ziet op dat moment logischerwijs niet dat het uitzicht waanzinnig is. Gelukkig maakt je instructeur op datzelfde moment waardevolle foto’s van het panorama.

Glenn Van Hoeydonck 0112

Stap 17 – De laatste keer dat je met zo’n sullige veiligheidsbril tegen tweehonderd kilometer per uur sjeesde, dat was tijdens een achtbaanritje in Abu Dhabi. Imiteer het gevoel van ‘Formula Rossa’ door je armen wijd te spreiden. Haal tegelijkertijd je breedste smile boven voor de actiefoto.

Glenn Van Hoeydonck 0154

Stap 18 – Vertrouw erop dat je instructeur netjes op tijd z’n parachute opent. De laatste vijf à zes minuten mag je immers rustig van het uitzicht genieten terwijl je zachtjes over de Australische Oostkust zweeft. Benut dit moment om waardevolle profielfoto’s te maken.

Glenn Van Hoeydonck 0179

Stap 19 – Merk op dat er een opvallend wit kruis op het strand ligt. Vertrouw (nogmaals) op je piloot om netjes daar te landen. Het verschil tussen een perfecte landing en een nat pak bedraagt hooguit vijf meter. Gelukkig voerde die meneer het truukje al enkele duizenden keren succesvol uit.

Glenn Van Hoeydonck 0185

Stap 20 – Trek je benen in en voel hoe het warme strandzand voor een uiterst zachte landing zorgt. Van vier kilometer hoogte en 200 kilometer per uur naar de begane grond en nul kilometer per uur. Missie volbracht en oh wat een sensatie was dat!

Skydiven is waanzinnig. Neen echt, dit is het soort kick dat ik je ten zeerste wil aanraden als rollercoasters je ding zijn. De ervaring is in zekere zin vergelijkbaar: tijdens een langzame klim wordt de spanning aanzienlijk opgevoerd, tot je daarboven aan een eindeloze en enorm diepe first drop begint. Ik moet toegeven dat die ene sprong een serieuze hap uit ons reisbudget nam. We betaalden zowat 180 euro voor de skydive en opteerden bovendien (net zoals elke medepassagier) voor het pakket waarbij een fotoreportage en een filmpje gemaakt worden. Heb ik spijt van de kleine 300 euro die ik aan ‘Skydive Brisbane’ overhandigde? Neen, allesbehalve zelfs. Ik zal het in de nabije toekomst weliswaar niet opnieuw doen, maar dit was wel een belevenis die me wellicht làng gaat bijblijven. Het feit dat we de sprong mochten maken vanuit een staalblauwe hemel boven de wondermooie Australische kust, dat maakt het zo mogelijk nog imposanter. Ja hoor, dit was een van de meest legendarische ervaringen ooit.

Glenn Van Hoeydonck 0157

DSC08361

Later die avond zijn we opnieuw in Brisbane. Wanneer de duisternis invalt, wordt de Belgische driekleur voor de derde dag op rij geprojecteerd op openbare gebouwen en bruggen. Cool? Niet meteen… het voelt een beetje wrang dat de gebeurtenissen in ons thuisland al vier dagen lang wereldnieuws zijn, terwijl je zelf in opperste vakantiestemming aan het andere eind van de planeet zit. Begrijp me alsjeblieft niet verkeerd: die vreselijke 22ste maart spookt wel degelijk door ons hoofd. Michaël en ik beseffen immers allebei dat we een flinke portie geluk opgebruikt hebben door op maandag 21 maart hierheen te vertrekken. Het houdt ons dus zeker bezig, maar anderzijds willen we ons in geen geval opsluiten in de hotelkamer om urenlang naar CNN te staren. Daarvoor is onze huidige thuisstad simpelweg te boeiend.

Geloof het of niet… de meeste winkels sluiten hier al om zes uur. In dat opzicht verschilt Brisbane dus wezenlijk van andere grootsteden, waar late-night shopping vaak een leuke activiteit vormt. Gelukkig is er na het invallen van de duisternis nog meer dan voldoende te beleven. Ga bijvoorbeeld een kijkje nemen in en rond de South Bank Parklands. Dit enorme park strekt zich – zoals de naam reeds doet vermoeden – uit langs de zuidelijke oever van de Brisbane River. Je vindt er perfect getrimd natuurschoon, een enorme schouwburg, het moderne ‘Wheel of Brisbane’, oergezellige terrasjes vol uitgelaten Aussies en zelfs een mysterieuze Aziatische tempel. Een van de meest opvallende elementen is echter een imposant openluchtzwembad dat omzoomd wordt door een parelwit zandstrand. Hoewel Brisbane slechts op een boogscheut van de kust ligt, hoef je de binnenstad dus geeneens te verlaten om het gevoel van een tropische strandvakantie te genereren. Er is bovendien nog meer goed nieuws: ‘South Bank Parklands’ is niet alleen een paradijselijk lapje groen, maar vormt tevens het epicentrum van het nachtleven in Brisbane. In en rond het park zijn namelijk tientallen restaurants en bars gevestigd die tot ’s avonds laat garant staan voor culinair genot. En oh juist… ik moest jullie ook nog melden dat het tomatensap hier inderdaad aangelengd wordt met een klein (kuch) scheutje wodka en een welgekomen druppeltje tabasco. Lekker!

South Bank is maar liefst drie keer het decor van onze avond en bevestigt met glans dat Brisbane echt wel te genieten valt. Verwacht geen bruisende stad als New York City of Hong Kong, maar het is een ideale locatie om de highlights in de omgeving te ontdekken. Je zit hier immers lekker centraal tussen natuurgebieden, de pretparken van Gold Coast en het strandplezier van de nabij gelegen Sunshine Coast. Wil je achtbanen scoren? Dan kan dat. Slurp je liever aan een drankje op het strand? Mogelijk. Wil je ontdekken dat Australië op culinair vlak een stevig stapje verder staat dan de Verenigde Staten? Dan is dit het juiste adres. Heb je de onweerstaanbare drang om hersenloos uit een vliegtuig te springen? Ook oké! Je doet dat bovendien allemaal bij een dikke dertig graden. Kortom: Brisbane bezorgde me een geslaagde start van de drie weken durende trip. Morgen verlaten we de stadsdrukte en reizen we naar het 300 kilometer noordelijker gelegen Hervey Bay, het startpunt van onze excursie naar het beroemde natuurpark ‘Fraser Island’. Maar vooraleer we daar op een bus vol toeristen stappen, houden me nog halte in ‘Aussie World’. Dat lijkt op het eerste zicht een kleinschalig pretpark, maar ik verklap alvast dat ze er een houten wild mouse hebben. Creditmateriaal om naar uit te kijken dus!

DSC08258

Wordt vervolgd

Een gedachte over “Dagboek Down Under – Skydiven in Brisbane

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s