Walt Disney Studios Park

NEDERLANDS // ENGLISH

Goed, ik waag me eraan: een tripverslag over Disney’s minst geliefde themapark. Het lijkt wel alsof de Imagineers tijdens de bouw van Walt Disney Studios wilden bewijzen dat ze ook maar mensen zijn. En elke mens maakt fouten, zoveel is duidelijk. Toch moet ik niet bij voorbaat al mijn negativiteit uit de kast trekken. Onze Europese second gate staat immers aan de vooravond van een reusachtige expansiefase en ook tijdens het afgelopen decennium werd er al behoorlijk wat geld in uitbreidingen gepompt. Het contrast met buurman Disneyland Park kan nauwelijks opvallender zijn: beeldschoon versus afzichtelijk en eeuwige stilstand versus grootse investeringsdrang.

DSC00905

Walt Disney Studios Park werd in 2002 geopend. Rond de start van het nieuwe millennium presenteerde elk bestaand Disney-resort overigens een extra park, maar echt eerlijk verliep de verdeling niet. Walt Disney World kreeg het oogstrelende Animal Kingdom en in Japan ging men nog een stapje verder met het vermaarde Tokyo DisneySea. Het originele Disneyland Resort in Anaheim en Parijs kwamen er minder goed van af. Daar openden respectievelijk een clichématige, simpele interpretatie van de staat Californië en dat beruchte Walt Disney Studios. Het leven lijkt op zulke momenten onfair, maar niet getreurd.

De hoofdzetel van Disney begon al vlug te beseffen dat het fouten had gemaakt en men probeerde dat recht te trekken. Aan de Amerikaanse westkust gebeurde dat aanvankelijk met relatief kleine toevoegingen en beperkt resultaat, later met een knallende kapitaalinjectie en navenante gevolgen. Europese Disney-liefhebbers zagen die expansietactiek van California Adventure altijd als het gedroomde scenario voor ons eigen Studio-park. Toch leek die droom elk jaar een beetje vager te worden, tot… afgelopen week. Disneyland Paris kondigde op 27 februari 2018 immers aan dat Walt Disney Studios eindelijk de grondige remake krijgt die het al jaren nodig heeft. Terwijl Frozen, Star Wars en de superhelden van Marvel hun plekjes claimen, zal de totale parkoppervlakte bovendien haast verdubbelen. Mooie vooruitzichten, zoveel is zeker.

DSC00667DSC00995

Het is eigenlijk puur toeval dat ik dit report mag beginnen met zulk heuglijk nieuws. Ik bezocht Walt Disney Studios immers op 20 en 21 februari en wilde daar graag mijn mening over delen. Tijdens die dagen was er nog geen sprake van de uitbreidingsplannen en ik stapte dus – zoals altijd – met gemengde gevoelens door de turnstiles. Enerzijds kan en wil ik het park niet haten; daarvoor staan er te veel leuke attracties. Anderzijds besef ik toch telkens weer dat het thematische niveau ver onder de gebruikelijke Disney-normen ligt. Dat merk je nochtans niet aan het plein achter de toegangspoort (dat is dankzij de palmbomen en de bombastische filmmuziek zelfs een verrassend sfeervolle plek) of aan Studio 1, een overdekt alternatief voor Main Street USA. Pas wanneer we even later opnieuw in het volle daglicht staan, gaat het themaniveau de dieperik in.

DSC03380

Oké oké, ik geef het toe… dat uitzicht op Tower of Terror mag er zijn en die Californische geveltjes in de voorgrond zijn stiekem best wel cute. Het jammere is echter dat je opeens een panoramisch uitzicht van 180° hebt waarin veel verschillende stijlen en thema’s behoorlijk clashen. Pittig detail: wanneer je aan het zogenaamde Partners-standbeeld staat, zie je zowat de helft van het park in één oogopslag. Zo klein en kaal is dit park dus. Rechts strekt zich het kleurrijke Toon Studio uit, links ligt een behoorlijk identiteitsloze zone vol studio-gebouwen en recht voor ons… tja, daar ligt het absolute dieptepunt van Imagineering in Disneyland Paris.

Studio Tram Tour is een familieattractie waarvan de totale oppervlakte bijna even groot is als de graad van teleurstelling. Ken je dat gevoel na een ritje Baron 1898 of Wodan? Dat gevoel dat het leuk was, maar dat het allemaal net iets langer had mogen duren. Wel, Studio Tram Tour doet exact het tegengestelde. Het duurt zo lang en er is zo ontzettend weinig te zien dat de tijd opeens tergend traag gaat. Hetzelfde geldt trouwens voor Armageddon – Les Effets Spéciaux een beetje verder in het park: veel tijdverspilling tegenover een minimum aan actie. Overslaan is heus geen zonde bij deze beide attracties.

DSC00677

Zo, even genoeg negativiteit… laat ons iets leuks doen. Rock ‘n’ Rollercoaster bijvoorbeeld. Een van de voordelen bij deze ride is het feit dat de wachttijd doordeweeks bijna altijd meevalt. Zelfs ondanks de schoolvakantie staan we er op deze februaridagen dus niet langer dan twintig minuten in de rij. En da’s een goeie deal voor deze prima Vekoma-achtbaan inclusief indrukwekkende lichtshow. Rock ‘n’ Rollercoaster zal echter niet meer lang in z’n huidige vorm bestaan: Marvel palmt deze uithoek van Walt Disney Studios binnenkort in en Iron Man neemt z’n intrek in deze gebouwen. Ondanks m’n onbestaande affiniteit met de superhelden, zal ik er geen traan om laten. De huidige verhaallijn is immers vaag en die vliegensvlug in elkaar geflanste voorshow kan simpelweg niet slechter worden. Rock ‘n’ Rollercoaster is een van m’n favoriete attracties in Walt Disney Studios, maar tegelijkertijd besef ik best dat de huidige ervaring Disney-onwaardig is. Laat ons hopen dat daar verandering in komt.

017 (2)

Hey, I recognize Steven from Belgium… he just escaped from space prison. Tja, ik had Steven nog gewaarschuwd dat we niet op één van die achterste rijen moesten plaatsnemen, maar hij wilde niet luisteren. Laat ons concluderen dat dit z’n verdiende loon is. Voor diegenen die niet meteen weten waar ik het over heb: we zitten ondertussen bij Stitch Live, een interactieve voorstelling waarin het publiek met Disney’s populairste alien kan praten. En hoewel ik Stitch alles behalve fantastisch vind, is deze show verrassend leuk. Leuker dan het gelijkaardige Crush’s Turtle Talk alleszins. Ik besef wel dat alles afhangt van de Cast Members en de publieksparticipatie, maar algemeen gezien vind ik de Stitch-variant net dat beetje grappiger dan die van de zeeschildpad. Ik bezoek Stitch Live heus niet tijdens elk tripje naar Disneyland Paris, maar eigenlijk is dat onterecht. Dit is immers een feel-good attractie waar ik altijd met een brede glimlach buiten stap. En als Stitch m’n gezelschap dan nog eens een grumpy face bad guy noemt, dan is het helemaal compleet.

DSC00979

Van grumpy face Steven naar grumpy face Cast Members: welcome to the Hollywood Tower Hotel. Er zijn weinig Disney-medewerkers die een hele dag geïrriteerd om zich heen mogen staren, maar bij The Twilight Zone Tower of Terror is dat eigenlijk zelfs een must. Nochtans is er geen enkele reden om boos te zijn, want deze personeelsleden mogen hun dagen doorbrengen aan Walt Disney Studios’ meest iconische thrillride. En laat dat toevallig ook mijn favoriete attractie in dit Europese Disney-resort zijn. Alles aan Tower of Terror is groots. Dat gaat van het statige (doch om een renovatie smekende) exterieur en de schitterende hotellobby tot aan de mysterieuze boiler room en het retourtje richting Twilight Zone. Er is geen enkel onderdeel van deze attractie dat ik niet kan appreciëren, al moet je op strategische momenten effe naar de originele Engelse narratie vragen. En je kan maar beter hopen dat je in de boiler room niet nog eens twintig minuten moet aanschuiven, want da’s een behoorlijke sfeerverpester. Al bij al wil ik Tower of Terror overladen met complimenten: hoewel de preshow minder verbluffend is dan in Japan en de rit in Orlando vele malen unieker aanvoelt, is dit een van Europa’s allerbeste rides. Tonnen airtime en kriebels inbegrepen.

DSC00686DSC00679

Shows en entertainment vormen in de meeste studio-themaparken een aanzienlijk onderdeel van het aanbod. Laat ons zeggen dat Walt Disney Studios bij de middenmoot hoort sinds men het vernuftige Cinémagique en de parade schrapte. Overblijvers zijn een autostuntshow (duurt 45 minuten, al werden de eigenlijke stunts op 5 minuten geperst en is de overige speelduur gevuld met veel blablabla), tijdelijk entertainment rond Season of the Force en Mickey and the Magician.

Die laatstgenoemde verdient wat meer aandacht; het is immers een van de sterkste stageshows die je ooit in het Europese Disney-resort kon bijwonen. Het verhaal is vlot te volgen, de visuele effecten zijn knap en voor één keer ervaar ik tweetaligheid niet als een issue. Mickey and the Magician neemt ons mee langs herkenbare filmscènes die met behulp van prachtige live-zang en oogstrelende decors tot leven komen. Voorganger Animagique was tof, al doet deze show er nog een aanzienlijke schep bovenop. Dat is trouwens ook merkbaar aan de populariteit. Bij Animagique kon je vaak last-minute nog behoorlijk goeie plaatsen bemachtigen, maar dat lukt tegenwoordig niet meer. Ruim voor aanvang staan er al lange rijen en het theater geraakt meestal in no-time tot de nok gevuld. We ontdekken vandaag helaas dat Mickey and the Magician momenteel tijdelijk niet te zien is, al trakteert Walt Disney Studios ons ter compensatie op een lichtspektakel later vanavond.

DSC00981

Dankzij Mickey and the Magician staan we in Toon Studio, de vrolijkste en qua thematiek sterkste zone van Walt Disney Studios. Het gebied is grotendeels gebaseerd op moderne Pixar-films. Uitzonderingen zijn Mickey and the Magician, enkele meet and greet locaties, Aladdin’s Flying Carpets en Art of Disney Animation. Deze laatstgenoemde attractie toont in een notendop hoe animatiefilms tot leven komen. Spectaculair is het allemaal niet, maar toch is het de moeite waard om hier eens binnen te stappen. Vooral de tweede ruimte is tof: we kijken hier naar een slim gemonteerde compilatie van de meest uiteenlopende Disney-films en dat geeft me telkens toch weer een beetje kippenvel. Art of Disney Animation krijgt meestal weinig krediet van de Disney-fans, maar dat is niet helemaal terecht. Als je de lelijke locatie – het helblauwe gebouw plakt letterlijk tegen de sierlijke façades van Hollywood Boulevard – wegdenkt, is het echt wel oké.

DSC00983DSC00993

Cars Quatre Roues Rallye zal altijd speciaal blijven voor me. Niet omdat ik een voorliefde heb voor generieke Zamperla-brol, wel omdat ik ooit de eerste rit tijdens de eerste publieke soft-opening mocht meemaken. Toegegeven: we hadden op die bewuste dag in mei 2007 eerder gehoopt dat overbuur Crush’s Coaster in preview zou openen, maar dat privilege was ons helaas niet gegund. Net zoals de meeste mensen, heb ik deze indoor coaster dus nog maar zelden gedaan met wachttijden onder de 40 minuten. En dan moet je weten dat ik Disneyland Paris meestal doordeweeks en buiten schoolvakanties bezoek.

Crush is misschien wel de meest beruchte attractie van het ganse resort wanneer het over wachttijden gaat en dat is geen verrassing. Wanneer Disney een familieachtbaan met een hyperpopulair thema opent zonder na te denken over capaciteit, dan vraag je simpelweg om zulke taferelen. Zijn die ellenlange rijen een geldig excuus om Crush’s Coaster links te laten liggen? Neen… dat is exact het probleem: deze ride is veel te leuk om over te slaan. De baan is intens, zalig soepel en het inleidende darkride-gedeelte doet me vergeten dat dit slechts een simpele kermisattractie is. Je mag (terecht) opmerken dat het een nogal korte ervaring is en dat het eigenlijke achtbaan-gedeelte diepgaand thema mist, maar dat verandert niets aan het fungehalte. Ik zal in de toekomst dus wellicht nog vaak aansluiten in die lange, traag vorderende rij.

DSC00985DSC00705Disneyyy 011DSC00990

In Disneyland Park klaagt de fan community erg vaak over stilstand en het gebrek aan nieuwe attracties. Walt Disney Studios is er qua uitbreidingen gelukkig beter aan toe. Sinds 2002 zijn er al een heleboel nieuwigheden geopend en het thematische niveau ging drastisch omhoog. Gaandeweg liet men ook het filmstudio- en Hollywood-gerelateerde thema langzaam varen. Het eerste grote voorbeeld van die ommezwaai kwam er in 2010, toen Toy Story Playland gepresenteerd werd. Deze familiaal gerichte zone blijft daardoor ook vandaag een vreemde eend in de bijt. Toy Story Playland bestaat uit drie eenvoudige flatrides die allen in een behoorlijk kale vorm neergezet werden. De zogenaamde Toy Soldiers Parachute Drop is misschien zelfs de lelijkste attractie die ooit in een Disney-park gebouwd werd. Enerzijds is het fijn dat Walt Disney Studios eens voor een niet op studio’s gebaseerd decor ging, anderzijds is het allemaal net niet goed genoeg om te overtuigen. Ik weet dus niet goed wat ik ervan moet denken… Mag ik Toy Story Playland aanbidden omwille van z’n dynamiek en het feit dat die familieattracties echt wel bruikbaar waren? Of moet ik concluderen dat dit een zoveelste Disney-onwaardige toevoeging was? Eén ding is zeker: het is alvast een goeie zaak dat men deze zone niet in Disneyland Park plofte, net zoals men dat in Hong Kong en Shanghai deed.

DSC00697DSC00694DSC00702DSC00704

Als het op thema aan kwam, kon er na Toy Story Playland dus nog een heel grote stap gezet worden. En die stap kwam er ook. In 2014 presenteerde het park namelijk z’n eerste zone waarin je honderd procent aanvoelt dat Disney er verantwoordelijk voor is. Eindelijk, zeg dat wel. E-ticket Ratatouille – l’Aventure Totalement Toquée de Rémy opende tezamen met een oogverblindende interpretatie van een pleintje in Parijs. De geveltjes zijn schattig, de muziek is leuk en we kregen er tevens een origineel aangepakt restaurant (met prijzige, maar lekkere steaks) bij. Kortom: dit is Disney zoals Disney hoort te zijn.

Helaas is m’n mening over die fameuze topattractie iets minder enthousiast. Begrijp me niet verkeerd… Ratatouille is de darkride en het thema-wonder dat Walt Disney Studios hard nodig had. Ik ben dan ook een fervent gebruiker van de attractie z’n single rider queue, al zal ik wellicht nooit aansluiten als de display een wachttijd van meer dan een 10 minuten aangeeft. Deze 4D-darkride kon m’n verwachtingen gewoonweg niet inlossen. Die verwachtingen werden vooral gecreëerd door het monsterbudget dat Disney in deze nieuwigheid pompte: meer dan tweehonderd miljoen euro. Dit bedrag brengt Ratatouille in dezelfde grootteorde als pakweg Mystic Manor, Indiana Jones Adventure en Radiator Springs Racers. Toch is de ervaring veel minder legendarisch dan bij die andere attracties. De effecten zijn matig en de verhouding schermen/reële decors is niet echt in balans. Bovendien mist de ride in mijn ogen een hoogtepunt. Mystic Manor heeft de stormkamer, Indiana Jones Adventure pronkt met het rollende rotsblok en Radiator Springs Racers eindigt met dat fameuze race-segment. Ratatouille blijft daarentegen maar wat aanmodderen en er zit nauwelijks spanning in. Ik wil niet beweren dat het daarom een slechte attractie is, maar voor zo’n bedrag had ik persoonlijk andere keuzes gemaakt. Achja.

10487342_10204926008686443_7726157440463520335_n

Walt Disney Studios was in het verleden vaak geopend van 10 tot 18 uur doordeweeks en in ’t weekend deed men daar een uurtje bij. Bijzonder korte openingsuren voor een Disney-themapark dus, al is er sinds de golf van nieuwe attracties wel wat veranderd. Tijdens het kerstseizoen en in het voorjaar heeft dit park zelfs een eigen avondspektakel. Om kwart voor acht verzamelen we aan Tower of Terror voor Star Wars – A Galactic Celebration, het visuele hoogtepunt van Season of the Force. De voorstelling bestaat voornamelijk uit projecties op de gevel van het Hollywood Tower Hotel en wordt aangevuld met laser- en vuurwerkeffecten. Ik vertelde je in het hoofdstuk over Disneyland Park al dat Star Wars me niet interesseert. Toch is deze tijdelijke show zeker de moeite waard. Verwacht geen diepgaande storytelling – het lijkt me eerder een willekeurige compilatie van spectaculaire scènes – maar geniet gewoon van feilloos uitgevoerde video mapping. Knap werk van de makers dus, eens te meer omdat er nu eindelijk een geldige reden is om tot sluitingstijd in Walt Disney Studios te blijven.

20180221_184518117_iOS

Geloof het of niet: het was een plezier om dit verslag te typen. Het is vaak moeilijker om over een perfect themapark te schrijven dan over een park met duidelijke gebreken. En ik denk dat we het erover eens zijn… Walt Disney Studios heeft z’n gebreken. We wandelden vandaag door ’s werelds minst mooie Disney-themapark en we passeerden een aantal attracties die hun houdbaarheidsdatum ver overschreden hebben. Armageddon, Studio Tram Tour en die afschuwelijk langdradige stuntshow mogen wat mij betreft bijvoorbeeld meteen gesloopt worden. Toch is de evolutie van Walt Disney Studios bewonderenswaardig. Het park staat al een heel eind verder dan wanneer het opende, wat voornamelijk te danken is aan de toevoeging van enkele kwalitatief sterke attracties en shows. Zo zijn Ratatouille en Crush’s Coaster goeie publiekstrekkers, terwijl Tower of Terror en Mickey and the Magician zelfs bij de absolute wereldtop horen. Onze Studios zijn dus op de goeie weg, een gevoel dat alleen maar versterkt wordt dankzij die waanzinnige aankondiging van vorige week. Dit zal wellicht voor altijd het minder mooie broertje van Disneyland Park blijven, maar qua entertainment en rides zou Walt Disney Studios echt wel ‘ns de betere van het tweetal kunnen worden. Of, zoals ze het bij Disney graag zeggen: there’s a great big beautiful tomorrow.

Working @ Disneyland 064

Wanneer we op woensdagavond opnieuw de TGV naar Brussel nemen, beseffen we dat Disneyland Paris wellicht een jaartje niet meer op de planning komt. De afgelopen twaalf maanden waren tof dankzij ons Passeport Annuel, maar ik heb het eigenlijk wel even gehad. De nieuwigheid is eraf, de magie is een beetje vervaagd en er zijn sowieso themaparken die dit jaar hoger op m’n verlanglijstje staan. We komen nog wel ‘ns terug van zodra er een nieuwe stageshow verschijnt of wanneer Phantom Manor opnieuw in volle glorie straalt. Tot dat moment zoeken we ons Disney-vermaak tijdelijk op andere plekken. Begin april is die plek bijvoorbeeld Hong Kong, de thuishaven van Paint the Night, Grizzly Gulch en een meer dan legendarische darkride. Hopelijk tot dan!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: