Klugheim & Taron – Official Opening

“Beste Glenn, Klugheim opent zijn deuren… en jij bent erbij!”

Dat was het dan: het moment waarop ik kippenvel kreeg. Die e-mail van Joris betekende immers dat ik aanwezig zou zijn wanneer Phantasialand haar gloednieuwe paradepaardje officieel opent. Ik zou in zo’n geval haast jaloers worden op mezelf! Zowat elke liefhebber zal beamen dat Klugheim het meest glamoureuze pretparkproject van 2016 is. Binnen Duitsland, binnen Europa en misschien zelfs wereldwijd! Ik wil Kolmården feliciteren met ‘Wildfire’, complimenten aan Dollywood voor die gelanceerde houten achtbaan en leuk dat Shanghai Disneyland zo’n bijzondere motorbike-coaster kreeg. Maar geef toe: die diepzwarte tracks en de duistere rotsformatie van ‘Taron’ moeten daar heus niet voor onderdoen. De hele pretpark-business keek dus reikhalzend uit naar woensdag 29 juni, de dag waarop Klugheim officieel de poorten zou openen. Ook ik besefte dat dit een unieke dag is voor iedereen die themaparken een warm hart toedraagt. Toen de Belgische Rollercoaster Friends enkele plaatsen voor de persvoorstelling verlootten onder hun leden, twijfelde ik dus geen seconde om m’n kans te wagen. En weet je wat? Enkele dagen later volgde de bevestiging dat ik tijdens die avond niet vol jaloezie naar een live-stream zou moeten turen. Neen, ik mocht de delegatie van Rollercoaster Friends versterken daar in Brühl. Dat is behoorlijk kicken.

DSC00360DSC00364DSC00365

Klugheim was tijdens het afgelopen jaar reeds een van de meest besproken items in de Europese pretparkwereld. Geheel toevallig is dat niet, want dit is het zoveelste megaproject van Phantasialand sinds ze in het vorige decennium aan een enorme expansiefase begonnen. Er is bovendien nog een andere reden waarom iedereen constant over de nieuwigheden van dit park speculeert: Phantasialand houdt zelf doorgaans de lippen stijf op elkaar. Het park heeft er een sport van gemaakt om fans en geïnteresseerden te triggeren met vage informatie, zonder daarbij details te lossen. Andere themaparken pronken maar al te graag met statistieken als de hoogte, de snelheid en de kostprijs van hun bouwsels, maar Phantasialand doet daar simpelweg niet aan mee. Natuurlijk konden we al vlug concluderen dat Intamin een forse achtbaan met lanceringen aan het plaatsen was in Brühl, iets heel anders dan de 4D-darkride waar heel wat fans hun geld op hadden ingezet. Maar hoe die achtbaan er exact zou uitzien? Hoe het Klugheim-thema uitgewerkt wordt? Of er nog andere attracties binnen deze zone zouden komen? Het bleef lange tijd een raadsel waar hooguit enkele werfleiders en ontwerpers een concreet antwoord op konden geven.

DSC00376DSC00377

Klugheim is een kenmerkend project voor de koers die Phantasialand tegenwoordig vaart. Sinds het vorige decennium is dit park druk in de weer om haar oudste zones op te waarderen. En hoe! In tegenstelling tot vele andere parken, halen ze in Brühl nauwelijks voldoening uit het updaten van bestaande rides. Wie in het verleden anticipeerde op Wildwasserbahn – The Revenge, Gondelbahn’s 2nd Voyage,  Condor Mission Two of Silbermine Reloaded 4D: Trump vs. Mexico kwam dus bedrogen uit. In ruil daarvoor kregen we de geroemde wildwaterbaan ‘Chiapas’, een toffe interactieve darkride, ’s werelds meest bejubelde topspin en dat raadselachtige Klugheim waarvoor we vandaag de Duitse grens overstaken. We zijn overigens niet de enigen die het mysterie van Klugheim vanavond zullen ontrafelen, want er heerst een drukte van jewelste rond de Berlin-ingang. Een aanzienlijk aantal Rollercoaster Friends, tientallen leden van collega-pretparkclubs, lokale verslaggevers en internationale pers… Iedereen staat te popelen om rond zeven uur ein-de-lijk te doen waar ze al maanden op wachten: themazone Klugheim, Intamin multi-launch coaster ‘Taron’ en de familiaal georiënteerde achtbaan ‘Raik’ als allereersten ontdekken.

DSC00366DSC00370DSC00374DSC00372DSC00390DSC00393

Nadat we onze badge scoorden aan de ingang, volgen we de sliert nieuwsgierigen die door een verlaten Phantasialand wandelt. De bestemming is uiteraard Klugheim, waar we via het kleurige Mexicaanse dorpje aankomen. Het contrast kan hier nauwelijks groter zijn. Het ene moment neurie ik nog het vrolijke ‘Chiapas’-muziekje mee, enkele seconden later ben ik in een ietwat griezelige vallei tussen vreselijk hoge donkergrijze rotsen. Het wandelpad kronkelt verder door een in de rotsen uitgehouwen galerij, terwijl we aan onze rechterkant de eerste glimp van Intamin’s sexy glanzende staal opvangen. We komen uiteindelijk uit op een verrassend groots dorpsplein waar Phantasialand ons vanavond met liters drank en lekkere fingerfood ontvangt. Op dit centrale plein merk ik trouwens dat Klugheim minder duister is dan ik voorheen dacht. Het leek op constructiefoto’s soms alsof de kenmerkende rotsen van deze zone zowat de enige thematische blikvanger zouden worden. Dat was een foute gedachte: ik ervaar die rotswanden vandaag als een geslaagde achtergrond, maar het zijn toch vooral de middeleeuwse gebouwtjes die met de aandacht gaan lopen. Ik zou jullie graag over elk detail (dat zijn er veel) op elk huisje vertellen, maar ik moet toegeven dat ik vanavond niet al te veel tijd spendeer aan het bestuderen ervan. Als er twee gloednieuwe achtbanen klaar staan om uitgeprobeerd te worden, dan komt er namelijk een freaky kantje in elke pretparkliefhebber naar boven. Met andere woorden: Klugheim is een wondermooi themagebied, maar zet me alsjeblieft zo snel mogelijk in een achtbaanstoel.

DSC00385DSC00389DSC00388

We denken de menigte slim te ontlopen door eerst naar de kleinste nieuwigheid te stappen, maar dat valt helaas een beetje tegen. Hoewel ‘Taron’ om halfacht met een oorverdovend applaus geopend wordt, houdt Raik zijn poorten immers nog een halfuurtje langer gesloten. Enerzijds jammer, anderzijds geeft dat ruim de tijd om de nabije omgeving te bewonderen. ‘Raik’ nestelde zich tegen de kasteelmuren van ‘River Quest’ en de rails lopen zelfs gedeeltelijk boven het eerste vaargedeelte ervan. Die veertien jaar oude rapid river kreeg trouwens een aanzienlijke make-over tijdens het afgelopen jaar. Het geheel ziet er inmiddels een stuk overtuigender uit dan voorheen en ‘River Quest’ past nu mooi in het Klugheim-verhaal.

DSC00386

Enkele minuten voor acht krijgt het meisje aan de toegang van ‘Raik’ eindelijk groen licht om de massa fans door te laten. We ontdekken eerst de verrassend lange – maar voor ons gelukkig quasi lege – wachtruimte. Het eerste wachtgedeelte en het station bevinden zich in kerkerachtige ruimtes. Tamelijk duister en er valt niet veel te zien, maar gelukkig is er ook een kort buitengedeelte van waaruit je perfect de baan kan bewonderen. Wat die baan oplevert? Fun, dat absoluut. ‘Raik’ haalt behoorlijk wat snelheid en z’n achterwaartse gedeelte is zonder meer fijn. Verwacht alsjeblieft geen beestige thrill; het is en blijft een familiaal georiënteerde achtbaan. Maar zet ‘Raik’ in de juiste context en je zal merken dat dit de perfecte aanvulling voor Klugheim én voor Phantasialand vormt. Een kleinschalige coaster die zowat elke leeftijdscategorie pleziert, dat was hier immers nog een opvallende afwezige. Enkel de lage capaciteit zou een potentieel issue kunnen zijn, want ook vandaag vormt er zich al snel een aanzienlijke wachtrij.

DSC00384DSC00383

Ehm… dilemma. Er is een gigantisch walking-dinner buffet geopend, maar bij Taron is de drukte ietwat getemperd. Als toegewijde Rollercoaster Friend moet je dan concluderen dat een hongergevoel niet opweegt tegen de kick van een Intamin launched coaster. We betreden dus de wachtruimte en we bereiden ons voor op dat langverwachte ritje. De rij voert ons eerst langs de zolderkamers van het stationsgebouw, waarna we op een kronkelend paadje belanden dat vlak onder enkele trackdelen loopt. Pluspunten voor het feit dat dit geen inspiratieloze zigzagrij is, maar het oogt allemaal net iets minder sfeervol dan bij pakweg ‘Maus au Chocolat’ of ‘Black Mamba’. Het lijkt wel alsof men bij ‘Taron’ alle plannen gemaakt had en dat men pas op het einde besefte dat er ook nog een wachtruimte moest komen. De extra meandering die men op drukke dagen gaat inzetten, ziet er trouwens ook maar povertjes uit. Laat ons de wachtruimte dus vlug vergeten, want we moeten er vandaag toch nauwelijks tijd doorbrengen. In het (best sfeervolle) station opteren we trouwens voor een frontseat-plekje. Dat kost ons weliswaar enkele minuten extra wachttijd, maar je krijgt nooit een tweede kans om een eerste indruk te maken, toch?

DSC00395DSC00397DSC00399DSC00401

Wanneer een halve Viking de beugel van ‘Taron’ in mijn schoot duwt, valt onmiddellijk op dat Intamin knap werk leverde met het nieuwe treintype. Niet alleen qua uiterlijke verschijning, maar ook qua comfort scoren ze immers hoog. Weg met schouderbeugels en beperkte beenruimte, moeten de Zwitsers gedacht hebben. De inspiratie lijkt letterlijk gehaald bij de treinen die Mack op z’n launched coasters levert en qua comfort zijn beide types aan elkaar gewaagd. Een goede start dus. Iets later weerklinkt er een opzwepend muziekje, dat net zoals bij ‘Black Mamba’ door het station schalt bij elk vertrekkend voertuig. Zestien luid joelende passagiers worden via een rechtse bocht naar de eerste lanceerstrook gereden, waarna de muziek opnieuw aanzwelt. Let’s meet ‘Taron’.

DSC00403

Een reeks LSM-magneten versnelt de trein voor de eerste keer, waarna we meteen zo’n iconische bocht langs de rotswand invliegen. Een volgende heuvel levert een aanzienlijke dosis airtime, waarna de trein zich in een donkere, nevelige tunnel boort. Wow, wat een vliegende start! Daarna maken we kennis met de richtingwissels die ‘Taron’ typeren: deze coaster heeft slechts een fractie van een seconde nodig om een linkse naar een rechtse bocht om te draaien. Heel erg tof allemaal, maar uiteindelijk haalt ‘Taron’ in dit eerste gedeelte geen waanzinnige capriolen uit. Teleurgesteld? Wacht dan maar op de tweede lanceerstrook, die ergens diep in de catacomben van Klugheim plaatsvindt. Alleen al het geluid dat deze launch genereert, maakt een achtbaanfan blij. En wanneer je zelf in de trein zit, voel je inderdaad een pittige acceleratie. Daarna racet het treintje naar de top van rotswand nummer twee, terwijl ik half verblind word door het opspattende water van een imposante waterval. De twintig seconden die meteen na de tweede lancering komen, behoren overigens tot de allerbeste porties achtbaanplezier die je in Europa beleven kan. Het is krachtig, het is onvoorspelbaar en het is bovenal ontzettend soepel. ‘Taron’ blijft z’n ongekende power aanhouden tot in de eindremmen. Wanneer we daar stilgezet worden, kan ik alleen maar concluderen dat ik zonet een topachtbaan beleefde.

DSC00379DSC00392

Moet ik triest zijn omdat m’n eerste ritje ‘Taron’ afgelopen is? Of moet ik net gelukkig worden omdat we vanavond gerust nog vijf extra rondjes kunnen maken met een quasi onbestaande wachttijd? Ik opteer voor het laatste. ‘Taron’ is namelijk zo’n typische rollercoaster die niet vlug gaat vervelen. Fans uit Amerika en Azië mogen terecht jaloers zijn op al dat moois in Brühl: het gebeurt slechts zelden dat men een dergelijk knappe achtbaan in een waanzinnig knap themakleedje als Klugheim integreert. Als je me vraagt om de ‘Taron’ te vergelijken met een andere bestaande baan, is dat bijgevolg vreselijk lastig. Liseberg z’n ‘Helix’ zou een logische match zijn, maar die is zowel qua inkleding als qua baanverloop gewoonweg te verschillend. Laat me echter wel voorzichtig zeggen dat ‘Taron’ me beter wist te overtuigen. Hoewel ‘Helix’ je van de ene heftige inversie in de andere smijt, is ’t hier in Duitsland een gestroomlijnder geheel waarbij vooral de krachtige bochten het verschil maken. Ik wil (nog) niet beweren dat ‘Taron’ de beste achtbaan van Europa is, maar dat hij een extreem hoge notering behaalt… Daar bestaat geen enkele twijfel over.

DSC00368

We checken het ontzettend uitgebreide buffet, onderzoeken nog enkele malen hoe fantastisch ‘Taron’ is en we onderhouden uiteraard het contact met de rest van pretparkliefhebbend Europa. Het is dus al laat wanneer we Phantasialand verlaten. Het park verwende ons immers met een onbeperkte ride-time van bijna vier uur en daar maak je als fan nu eenmaal gretig gebruik van. Zorgeloos ERT’en met een groep eensgezinden is sowieso plezierig, maar dat mogen doen op een achtbanenduo uit de topklasse is pas echt een privilege. Neen serieus, ik kan met superlatieven blijven gooien, maar ik denk dat je het inmiddels reeds begrepen hebt. Mix een verschroeiende ‘Taron’ en de toffe ‘Raik’ met een themaniveau waar je van gaat duizelen. Het resultaat is een themazone die zelfs bij de meest kritische pretparkbezoeker respect afdwingt.

DSC00406DSC00381

Ik reken mezelf overigens bij die bewuste groep criticasters en ik geef toe dat ik Phantasialand in het verleden niet altijd op handen gedragen heb. Ik was nooit een liefhebber van die krappe parkopbouw en ik vond de oude en de moderne parkgedeelten aanzienlijk clashen. Maar tijden veranderen en de contrasten zijn tijdens de afgelopen jaren aanzienlijk uitgedund. Je kan bovendien maar moeilijk negeren dat Phantasialand recent de ene na de andere topper aan haar assortiment heeft toegevoegd. ‘Talocan’ doet elke soortgenoot op deze planeet verbleken, ‘Maus au Chocolat’ is een eersteklas familyride en ‘Chiapas’ hoort bij de beste waterrides van Europa. En hopla: tien jaar nadat men ons verbaasde met ‘Black Mamba’, staat daar opnieuw een achtbaan van wereldniveau. Zowel qua rit als qua thema heeft Phantasialand immers de grenzen opgezocht én verlegd. Het was een regelrechte eer om de beugel van ‘Taron’ enkele keren te mogen sluiten en ik wil Phantasialand dan ook oprecht feliciteren met zo’n beest. Wat Intamin hier creëerde op de plek van het voormalige cowboydorp, dat is pure klasse. Als een park op nauwelijks twee uur rijden vanaf m’n voordeur het aandurft om zo’n coole coaster neer te poten, dan moet ik daar extreem dankbaar voor zijn. Dus Phantasialand, bedankt voor het wonder dat Klugheim heet en bedankt dat ik de grote opening mocht bijwonen. Ook een dikke merci aan de Rollercoaster Friends omdat ik het team mocht vervoegen op dit waanzinnige evenement. En nu we toch met bedankjes aan het gooien zijn… ook een welgemeend dankwoord voor ‘Taron’, want jij gaf me de coasterthrill die ik al vele maanden niet meer gevoeld had. Met andere woorden: ik kom snel terug voor meer plezier in dat prachtige Klugheim, beloofd!

DSC00408

Een gedachte over “Klugheim & Taron – Official Opening

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s