Dagboek Down Under – Universal Studios Singapore

Het is een bijzonder pretparkjaar voor mij. Ik gebruik 2016 enerzijds om onze eigen parken te herontdekken. Nieuwigheden als ‘Mount Mara’, ‘Lost Gravity’ en ‘Pulsar’ trekken me na vele jaren afwezigheid namelijk opnieuw naar Lichtaart, Biddinghuizen en Waver. Tussen al dit lokale vertier brengt 2016 me anderzijds ook in pretparken die verder van m’n voordeur liggen dan ik ooit geraakte. Tijdens een tweeënhalve week durende roadtrip heb ik tezamen met Michaël de ongerepte natuurpracht, het bruisende stadsleven én de bekendste themaparken van Australië mogen ontdekken. Dat is bijzonder, want er hebben nu eenmaal nog niet zo veel Belgen een ritje ‘Superman Escape’ of de achterwaartse lancering van ‘Tower of Terror II’ beleefd. Toch wil ik je vertellen dat de Australische pretparken allesbehalve legendarisch zijn. ‘Luna Park Sydney’ en de tegenhanger in Melbourne bezoeken we bijvoorbeeld louter voor hun historisch verantwoord creditmateriaal. Zelfs de topparken van Gold Coast zouden in Europa of Noord-Amerika nauwelijks opvallen. Dat vormt geen enkel probleem; we hadden immers nooit gehoopt dat Australië ons onvergetelijke pretparkmomenten zou opleveren. Bovendien weten we dat er op de terugweg alsnog een themapark van wereldniveau voor het grijpen ligt. Tijdens een tussenstop in het broeierig hete Singapore wordt ons pretparkhart dus alsnog geprikkeld.

DSC09880DSC09911

Zondag 10 april 2016

Een goedemorgen vanuit ‘Sofitel SO Singapore’, het waanzinnig chique hotel dat inmiddels onze thuishaven is. ‘Singapore Airlines’ dropte ons gisterenochtend voor dag en dauw op ‘Changi Airport’ en het maakte zo definitief een einde aan ons avontuur Down Under. We zitten opnieuw ten noorden van de evenaar, al scheelt het slechts een goeie honderd kilometer. Zo dicht bij de equator verblijven, dat heeft bepaalde klimatologische gevolgen. Na het kille herfstweertje van Melbourne, mogen we in Singapore namelijk opnieuw puffen en zweten onder een loden hitte. Het wordt hier dagelijks zowat 33 graden, maar dankzij de hoge luchtvochtigheid mag je daar gerust tien graden bijtellen om de gevoelstemperatuur af te lezen. Altijd al willen weten hoe een stuk broccoli of een worteltje zich voelen wanneer je hen in een steamer stopt? Dan geeft Singapore je een duidelijk antwoord.

DSC09935DSC09950

Kortom: het is overdag eigenlijk veel te heet om een outdoor activiteit te ondernemen, maar ja… Pretparken hebben nu eenmaal de vervelende gewoonte om van tien uur ’s ochtends tot ergens in de vooravond open te zijn. Het is dus nog vroeg wanneer we vanuit de (met heerlijke airconditioning uitgeruste) metro naar het snikhete Sentosa Island stappen. Tijdens m’n vorige bezoek in 2013 vergeleek ik dit paradijselijke eiland reeds met Djurgården in Stockholm, een standpunt waar ik nog steeds achter sta. Net zoals dat daar in de Zweedse hoofdstad het geval is, is ook Sentosa immers een groene oase waarin vrije tijd en ontspanning centraal staan. De invulling daarvan verschilt in de tropen natuurlijk substantieel van de Scandinavische variant. Je vindt hier alvast geen gezonken oorlogsschepen of openluchtmusea met traditionele Zweedse huisjes. In ruil daarvoor bekogelt Sentosa ons met een puur vakantiegevoel. Men doet dat dankzij parelwitte zandstranden, exclusieve luxehotels, wuivende palmbomen en verfrissende waterparken. Middenin dat paradijselijke gedoe vol schaarsgeklede locals zien we trouwens een bekend beeld: een wereldbol die statig ronddraait in een gesimuleerde mistbank. Wanneer we het tafereel naderen, weerklinkt er bovendien steeds luider legendarische filmmuziek. Geen mens die er nog aan twijfelt dat dit de hoofdingang van Universal Studios Singapore is.

DSC09924DSC09926DSC09928

Arriveren aan de toegangspoort van een legendarisch themapark, dat voelt voor mij steeds alsof je op de ochtend van 6 december een gigantische stapel pakjes van Sinterklaas ziet. Je bent vol spanning – haast extatisch – en je wil zo snel mogelijk al het moois achter dat cadeaupapier ontdekken. Helaas herinner ik me van het vorige bezoek aan Universal Singapore dat de kaartjescontrole vreselijk lang duurde. Hoewel we netjes op tijd aan de ingang stonden, duurde het toen ruim een halfuur vooraleer we ook echt naar binnen geraakten. Gelukkig is een aprilse zondag in 2016 niet noodzakelijk gelijk aan een maandag in november 2013. We kunnen vandaag namelijk vlug onze tickets laten scannen en we halen vervolgens al even snel onze ‘Universal Express Unlimited’ op in de hoofdstraat van het park. Deze boulevard bevat alle elementen die je verwacht van een filmgerelateerd themapark, inclusief Hollywood-achtige façades, fotomogelijkheden met herkenbare characters en winkelrekken die volgestouwd zijn met merchandise rond The Minions, Sesame Street en andere filmfranchises. Het geheel ziet er stralend uit en een enorme dakconstructie beschermt ons tegen de intense zonnestralen. Het is alleszins aangenaam toeven op deze ‘Hollywood Boulevard’, maar zijn we speciaal naar Universal gekomen voor shop- en eetplezier achter pittoreske geveltjes? Hoegenaamd niet.

Net zoals dat bij vele pretparken het geval is, is Universal Studios Singapore rondom een meer aangelegd. Op het einde van de hoofdstraat bereiken we de oever van die waterpartij, van waaruit je een glimp opvangt van quasi elke topattractie die het park rijk is. Michaël en ik besluiten om ons rondje tegen de wijzers van de klok te starten en we belanden zo in het themagedeelte New York. Ik moet je allicht niet meer vertellen dat Universal een kampioen is in het creëren van sfeervolle straatjes en dit stukje Big Apple vormt geen uitzondering. Het beeld bestaat voornamelijk uit bakstenen gebouwen met de typerende stalen trappen en balkons die er tegenaan geplakt worden. Ik wil gerust even negeren dat het dak boven dit gedeelte vreselijk lelijk is, want ook hier zorgt dat voor een welgekomen beschutting tegen de tropische hitte. Wie op zoek gaat naar attracties, die vindt in deze zone twee familievriendelijke exemplaren. Nummer één is zo’n ride die je in elk filmstudio-themapark verwacht en kreeg de über-originele naam Lights, Camera, Action! toebedeeld. Het is een special-effects show die door Steven Spielberg himself ingeleid wordt, waarna hij ons als nietsvermoedende toeristen middenin een orkaan gooit. Het decor is een boothuis in de New Yorkse haven dat blootgesteld wordt aan alle krachten van de natuur. We voelen de wind in ons aangezicht, we schrikken van vurige ontploffingen en we worden doorweekt wanneer er een flinke watermassa richting de tribune gekatapulteerd wordt. Noem dit gerust een gedateerd attractietype zonder herhalingswaarde, maar ik blijf het toch een amusant tussendoortje vinden. ’t Is dus jammer dat soortgenoten als ‘Twister’, ‘Backdraft’ en ‘Disaster’ één voor één uit de overige Universal-parken lijken te verdwijnen.

De tweede ride in New York is minder sensationeel en dreigend, maar daardoor niet noodzakelijk minder knap. Ik herinner me nog goed dat ik Sesame Street Spaghetti Space Chase in 2013 echt heerlijk vond. Die mening veranderde niet en dit Universal-antwoord op ‘Peter Pan’s Flight’ blijft een onverwachte topper. Je vliegt in deze familiale darkride naar de ruimte om daar Macaroni The Merciless te stoppen. Die slechterik wil alle spaghetti op Aarde stelen, maar daar gaan wij tezamen met Elmo een stokje voor steken. De cartooneske decors en de animatronics zijn schitterend, het transportsysteem beweegt soepel en het verhaal wordt op een bijzonder overtuigende wijze verteld. De ongelooflijk schattige kreetjes van Elmo maken het plaatje compleet en doen me beseffen dat weinig familierides dit niveau evenaren. Vergeet hier in Universal Studios Singapore dus heel even dat Sesamstraat een nogal kinderlijk imago heeft, want de bijhorende darkride mag je eigenlijk gewoonweg niet missen.

Ben je een liefhebber van het betere darkride-materiaal? Reserveer dan snel een vliegticket naar Singapore, want ze hebben hier enkele verdomd goeie exemplaren. We hebben nog maar nauwelijks afscheid genomen van Elmo en Cookiemonster wanneer de volgende topdarkride in het vizier komt. Het contrast is echter groot wanneer we themagebied ‘Sci-Fi City’ betreden. Zo speels en vrolijk ‘Spaghetti Space Chase’ was, zo duister en intens is Transformers – The Ride 3D. Die attractie is voor de meesten wellicht geen onbekende, want de Amerikaanse Universal-resorts kregen respectievelijk in 2012 en 2013 een identieke versie. Toch was de wereldpremière in 2011 voor Universal Studios Singapore en damn, daar mogen ze trots op zijn! ‘Transformers’ haalt de allermodernste technieken boven om de passagiers zo close mogelijk in het verhaal te betrekken. Elke beweging en ieder effect zijn minutieus gesynchroniseerd met hetgeen je te zien krijgt, waardoor dit een akelig realistische ervaring is. Ik ben doorgaans niet zo’n voorstander van attracties waarin er een 3D-bril op je neus gezet wordt, al stoort het me bij ‘Transformers – The Ride’ geenszins. Als er toch een klein puntje van kritiek moet zijn, wil ik de tamelijk eenzijdige verhaallijn aanhalen. Op elk beeldscherm worden we opnieuw aangevallen, waarna we nipt kunnen ontsnappen om zo in de volgende val terecht te komen. Het is spectaculair, maar tevens ietwat te donker en gewelddadig. De qua ritsysteem gelijkaardige ‘Spiderman’-ride in Orlando blijft dankzij haar meer gevarieerde en luchtigere verhaallijn dus een schavotje hoger staan.

DSC00069DSC00067

Noem ‘Transformers’ gerust een van de hoofdredenen om Universal Studios Singapore opnieuw te bezoeken, al gebruik ik nog een ander excuus om na nauwelijks tweeënhalf jaar alweer in dit park rond te dwalen. Mijn bezoek in 2013 leverde weliswaar een fijne dag op, maar het plezier werd toen aardig getemperd door de levenloze tracks van paradepaardje Battlestar Galactica. De jarenlange lijdensweg van dit Vekoma-apparaat is inmiddels echter verleden tijd en m’n coasterhart gaat sneller slaan wanneer ik een treintje gracieus door de wirwar van blauwe en rode tracks zie glijden. Eén treintje, dat lees je goed. Want laat me met het slechte nieuws beginnen: de rode ‘Human’-baan en de blauwe ‘Cylon’-kant rijden vandaag totaal afzonderlijk hun rondjes. Net zoals dat bij Islands of Adventure z’n ‘Dragon Challenge’ het geval is, is er ook bij deze duellerende achtbaan veel tijd besteed aan timing en aan near-misses. Helaas rijden de banen in Amerika sinds een pijnlijk ongeval niet meer gesynchroniseerd. Hanteert men hier in Azië dezelfde voorzorgsmaatregel of is het eerder uit gemak? Ik weet het niet, maar ’t is wel vreselijk jammer dat ik ‘Battlestar Galactica’ ook in 2016 niet kan beleven zoals ie ooit bedoeld is.

DSC09987DSC00031

Dat gezegd zijnde, kan ik vandaag uiteraard alsnog beide rollercoasters op m’n achtbaanteller plaatsen. Wat het me oplevert? Eerst en vooral een vermakelijke familieachtbaan. De Human-track is een conventionele sit-down coaster zonder inversies. De lancering vormt een verrassend fijne start, maar daarna voelt ‘Human’ veel bedeesder aan dat het uiterlijk doet vermoeden. Het wordt me duidelijk dat deze baan ontworpen werd om interactie met de buurman te creëren en zonder die interactie is het gewoonweg niet zo boeiend. De afsluitende helix trekt weliswaar aanzienlijke g-krachten en het ding rijdt waanzinnig soepel, maar ik had stiekem hogere verwachtingen. Moet ik m’n verwachting bij die andere credit dan ook bijstellen?

DSC00079

‘This has all happened before. This will all happen again’. Met die boeiende slagzin nemen we even later frontseat plaats in de inverted Cylon-versie van ‘Battlestar Galactica’. Het is knap dat men met deze attractie zowel de families als de thrillseekers kan plezieren en je merkt duidelijk dat ‘Cylon’ zich op die laatste categorie focust. De inrichting van de wachtruimte en het perron zijn rauwer, de veiligheidsvoorschriften worden in een agressiever filmpje getoond. Het is echter niet de decoratie, doch voornamelijk de comfortabele Vekoma-trein die m’n aandacht opeist. De wereld zou opeens een stuk mooier worden als men elke bestaande SLC zou uitrusten met deze treintjes en het daarbij horende beugelsysteem. Het goede nieuws stopt echter niet daar; ook de rit blijkt een verborgen pareltje! Net zoals de ‘Human’-coaster, gaat ‘Cylon’ van start met een gelanceerde helling. Daarna volgen vijf inversies die door middel van amusante bochten aan elkaar geregen worden. En dat doet die ‘Cylon’ verdorie goed. Ligt het aan de onvoorspelbare lay-out? Aan de blitse treinstellen? Of aan het feit dat de trein soepeler zweeft dan een doorsnee B&M? I really don’t know, maar ik mag hier zo maar even de allerbeste achtbaan van de gehele reis beleven. Laat je dus vooral niet bedotten of ontmoedigen door de tamme rode baan van ‘Battlestar Galactica’. De blauwe variant maakt immers meer goed dan er goedgemaakt moest worden. Wereldklasse!

DSC00056

Je weet het of je weet het niet: Universal Studios Singapore is een ultra-compact themapark. Wanneer je het vergelijkt met Phantasialand, zal je bijvoorbeeld concluderen dat het park in Brühl een uitgestrekte oase van rust is. Grond kost een aardige duit op Sentosa Island en de Aziaten vonden het dus niet verkeerd om de ondersteuningen van die hippe ‘Battlestar Galactica’ tussen de Anubisbeelden van de aanpalende Egyptische zone te positioneren. Je kan dat als storend beschouwen, maar tegelijkertijd ademt het samengeperste geheel een erg bijzondere sfeer uit. Bovendien staat compactheid hier niet gelijk aan kleinschaligheid, want ook dat Egyptische gebied is weer pure eyecandy. Absolute blikvanger is de mastodontale tempel waarin Revenge of The Mummy zit. Deze indoor coaster is een quasi exacte kopie van de versie in Universal Studios Florida, maar scoort in mijn opinie beter qua thema. De tempel oogt schitterend, de verhaallijn is dreigender en het sfeerverpestende einde van die Amerikaanse tegenhanger werd afgevoerd (halleluja!). Ik wil gerust door de vingers zien dat de animatronics niet allemaal even natuurlijk bewegen en dat een echt knallend achtbaangedeelte ontbreekt. ‘Revenge of The Mummy’ is namelijk niets minder dan een fantastische familieattractie met een hoge herhalingswaarde. Of zou ik die herhalingswaarde moeten toewijzen aan de heerlijke airconditioning die Imhotep in z’n vervloekte tombe liet installeren? Slimme jongens, die Egyptenaren.

DSC00071DSC00006DSC09993

Ik doe niet zo vaak oldtimer-rondritjes in pretparken en al helemaal niet wanneer ik pretparken op exotische bestemmingen bezoek. Maar wanneer je dankzij een ‘Universal Express’-armbandje toch nergens hoeft aan te schuiven, kan je natuurlijk best eens een uitzondering maken. En zo ontdek ik dat Universal Studios Singapore met Treasure Hunters zowaar een van de knapste oldtimer-banen ter wereld in huis haalde. Neen echt, wanneer je bestudeert hoeveel moeite men in deze simpele invulattractie stopte, besef je dat Universal Singapore heus geen standaard pretpark is. De funky carrousel in het themagebied rond de animatiefilms ‘Madagascar’ en de prachtige draaimolen ‘Dino-Soarin’ zullen dat statement later vandaag overigens glansrijk bevestigen.

Over dinosauriërs gesproken… elk Universal-resort op deze aardbol heeft een zone rond ‘Jurassic Park’ en dat juich ik toe. Een film over een fictief pretpark omzetten naar de realiteit, dat is immers cool. We hebben bovendien toch allemaal genoten van de subtiele verwijzingen naar de pretparkwereld die in ‘Jurassic Park’ en ‘Jurassic World’ gestopt werden? En wie droomde er niet van om zelf eens een rondje door het prehistorische natuurpark te maken, net zoals in de eerste film? Kortom: als er één film het verdient om ge-pretpark-ificeerd te worden, dan is het wel ‘Jurassic Park’. En wanneer je het gebied dan betreedt met die magistrale soundtrack van John Williams op de achtergrond, dan weet je dat het goed zit.

Je kan in ‘Jurassic Park’ een familiale coastercredit scoren bij de zogenaamde Canopy Flyer, maar voel je daar vooral niet toe verplicht. Het ding is kort, staat er kaaltjes bij en voor een uitzonderlijke ritervaring ben je hier heus niet aan het goeie adres. Spendeer je tijd dus gerust aan een mogelijkheid tot verkoeling bij Jurassic Park Rapids Adventure. Deze attractie is het Singaporese antwoord op de ‘River Adventure’-rides in Orlando, Hollywood en Osaka. Hier onderneem je de vaartocht door het fictieve dierenpark dus niet in een enorme gele sloep, maar wel in een tollend rapid river-bootje. Rapid rivers zijn doorgaans onvoorspelbare en plezierige dingen, dus ik kan het wel appreciëren dat Universal hier niet voor het beproefde concept opteerde. Jammer genoeg werd Hafema op het project geplaatst. Rapid Rivers van deze Duitse constructeur blinken weliswaar uit in hun speciale elementjes en drops, maar tussen die hoogtepunten ligt vaak een kabbelend beekje zonder enige suspense. Zo ook bij ‘Jurassic Park Rapids Adventure’, waar alle spanning en eventuele natheid in de afsluitende afdaling geconcentreerd werd. Begrijp me niet verkeerd: dit is een oogstrelende attractie en er valt tijdens de rit heel veel te zien. Visueel is dit dus een hoogvlieger, maar qua ritsysteem blijf ik gewoonweg op m’n honger zitten. Intamin zou hier wellicht een wereldtopper van gemaakt hebben, Hafema houdt het bij een plezierige middenklasser.

DSC00021DSC00076DSC00014DSC00017

Spektakelshow ‘WaterWorld’ (alias de voorstelling met het vliegtuig en tien rijen doorweekte toeschouwers) rondt het aanbod in ‘The Lost World’ af, maar is in april helaas tijdelijk gesloten. Geen probleem. Dan maken we gewoon een tijdsprong van de prehistorie naar de Middeleeuwen om Shrek’s themazone ‘Far Far Away’ te bezoeken. Dit gebied valt voornamelijk op dankzij het enorme sprookjeskasteel dat rechtstreeks uit een Disney-themapark geplukt lijkt. Universal mag dat gerust als een compliment beschouwen, want het thema in deze zone staat inderdaad op Disney-niveau. Kijk bijvoorbeeld eens naar Enchanted Airways. Op het eerste zicht een doodgewone Vekoma Rollerskater zonder al te veel franjes, maar zoom in om tientallen komische details over deze middeleeuwse luchtvaartmaatschappij te ontdekken. Hetzelfde humoristische sfeertje bij Shrek 4-D Adventure, de filmvoorstelling die in het enorme kasteel geïntegreerd werd. Ik weet het wel… 4D-films zijn passé, maar deze variant blijft dankzij haar grootse aanpak best boeiend. Reis echter niet helemaal tot in Singapore om deze ride te beleven, want je zag de film wellicht reeds in een ander Universal-themapark of in Movie-Park Germany.

DSC00023DSC00083DSC00098DSC00096DSC00029

Ik vertelde daarnet dat ‘Far Far Away’ tamelijk Disney’esk aandoet en dat wordt bevestigd door Donkey Live. Deze interactieve show doet fel terugdenken aan ‘Stitch Live’ of ‘Turtle Talk with Crush’, al mist ie helaas een beetje pit. Men zou met Donkey perfect een show boordevol dubbelzinnigheid kunnen opbouwen, maar Universal neemt genoegen met een kinderachtige, te brave versie daarvan. Hetzelfde familiale sfeertje vind ik terug bij Puss in Boots’ Giant Journey, een nieuwigheid die gisteren haar eerste verjaardagskaarsje mocht uitblazen. Op de Rollercoaster Database wordt het beschreven als een familiale inverted-coaster, maar ik beschouw dit eerder als een thematische rondrit waar toevallig enkele korte achtbaanpassages in verwerkt zijn. Verwacht dus echt geen wonderen van deze attractie, want ook het themaniveau ligt opvallend lager dan bij de meeste andere rides in Universal Studios Singapore. Tja, dat zweven langs plastieken kasteelmuren en simpele scènes is minder m’n ding. Het blijft me dan ook een raadsel waarom ‘Puss in Boots’ Giant Journey’ de hele dag door lange wachttijden scoort. Om toch met een positieve noot te eindigen, wil ik graag melden dat deze ride me op ‘Coaster-Count’ niet louter een extra credit, maar ook m’n allereerste volledige landenbingo bezorgt. Ik heb sinds zondag 10 april 2016 dus alle achtbanen van Singapore op m’n lijstje staan. Kicken!

DSC00041

Van het ene DreamWorks-kassucces naar het volgende. De buren van Shrek zijn namelijk Alex, Marty, Gloria, Melman en een heleboel funky lemuren die luid ‘I Like to Move It Move It!’ scanderen. We zijn beland in de exotische wereld van Madagascar, iets wat perfect geloofwaardig aanvoelt met deze hitte. Ik zei het al en ik wil het nogmaals benadrukken: de themagebieden in Universal Studios Singapore zijn absurd mooi. Ook dit jungle-achtige hoekje is opnieuw tot in de fijnste details gethematiseerd. Daarbij hoort onder andere die eerder genoemde draaimolen, waarin we op de rug van een zebra, giraf of nijlpaard plaatsnemen. De topper binnen dit gebied is echter Madagascar – A Crate Adventure. Deze grootschalige darkride is geïntegreerd in een imposant vrachtschip, dat middenin de jungle van Madagascar gestrand lijkt. Ik wil niet al te veel prijsgeven over deze wereldwijd unieke attractie, maar ik kan je vertellen dat ik er even fel van genoot als in 2013. Het gebeurt immers maar zelden dat een darkride zo doeltreffend een verhaal vertelt. Als je de Madagascar-films kon appreciëren, dan vind je ‘A Crate Adventure’ wellicht ook de moeite waard. Daar zijn trouwens zowel de geslaagde animatronics, de subtiele humor als de opzwepende soundtrack verantwoordelijk voor. Heel erg tof ding!

DSC00048DSC00073DSC00049

Ik kan me best voorstellen dat zo’n ‘Universal Express’-armband ons gehaat maakt bij andere bezoekers, maar oh wat is het fijn om op deze manier een park te bezoeken. Universal Studios Singapore blijft vandaag open tot acht uur ’s avonds en dat geeft ons ruim de tijd om vele rides twee maal te beleven. Toppers als ‘Transformers’ en de ‘Cylon’-zijde van ‘Battlestar Galactica’ lenen zich dankzij de sterk gereduceerde wachttijden zelfs tot een geïmproviseerde ERT. Als je een hart voor themaparken en goeie attracties hebt, dan gaat dit park simpelweg niet vervelen. Op het eerste zicht zou je nochtans kunnen vermoeden dat Universal Studios Singapore geen dagvullende ervaring biedt. De oppervlakte is minimaal en het totale aantal rides ligt verrassend laag. Denk echter gerust aan ‘Gröna Lund’ of ‘Tivoli Gardens’ om te beseffen dat grootte, kwantiteit en kwaliteit niet noodzakelijk aan elkaar gelinkt zijn. Universal Studios Singapore is zowel qua bezoekersaantallen als qua oppervlakte ’s werelds kleinste Universal-themapark, maar het staat in mijn ranking op een minstens even hoog niveau als pakweg Islands of Adventure. Ik hou van de intieme setting en van ’t feit dat hier heel veel toppers zij aan zij staan. Bovendien is de Aziatische touch hier een aanzienlijk pluspunt: de gastvrijheid van de Universal-crew is ronduit fantastisch en je smikkelt hier beduidend lekkerder en gevarieerder dan in de Amerikaanse resorts.

DSC00111DSC00105

Moet ik je nog vertellen dat Universal Studios Singapore een van m’n meest geliefde parken ter wereld is? Wellicht niet. Net zoals in 2013, genoot ik van elke seconde die ik hier doorbracht. Dit park geeft me immers een puur vakantiegevoel. Daar zijn de kwalitatieve attracties verantwoordelijk voor, maar het is tevens te danken aan het snikhete klimaat en aan de tropische omgeving van Sentosa Island. Wanneer Michaël en ik later die avond aan een Singapore Sling (de lokale specialiteit is hier een friszoete cocktail op basis van gin, kersenlikeur en limoen… ik ben jaloers!) slurpen met uitzicht op het wereldberoemde ‘Marina Bay Sands’, kunnen we dus alleen maar concluderen dat dit de ideale bestemming was om ons avontuur Down Under af te ronden. Ik wil je dus vol overgave vertellen dat Australië geweldig bleek, dat het bezoek aan Universal fantastisch was en dat Singapore nog steeds een beestige stad is. Wat je jezelf mag voorstellen bij die metropool in de Aziatische tropen, dat lees je trouwens in het volgende – en allerlaatste – hoofdstuk van m’n Dagboek Down Under. Tot snel!

DSC00116

 

Een gedachte over “Dagboek Down Under – Universal Studios Singapore

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s