Florida Fever – Universal’s Islands of Adventure

Wekkers die op een maandagochtend om zes uur aflopen, hebben doorgaans geen goed nieuws te melden. ‘Goeiemorgen, tijd voor school!’, ‘Tijd voor die belangrijke cursus’ of ‘Haast je naar je werk’. Van de wekker die naast je goddelijke bed in een goddelijk themahotel in ‘The Sunshine State’ staat, verwacht je iets anders. Toch sta ik iets over zes uur reeds met slaperige ogen m’n tanden te poetsen. Goed gek, hoor ik je denken. Maar wie even rondkijkt, ziet dat er in een heleboel andere hotelkamers eveneens licht aan gaat. Een slordige 250 euro per nacht betalen en dan nog op dit onmenselijke uur opstaan? Wie doet nu zoiets? Heel veel gasten van het ‘Royal Pacific Resort’, zo blijkt. Honderd procent terecht overigens: je boekt zo’n peperduur verblijf immers niet enkel voor de luxueuze kamer, maar tevens voor de daaraan gekoppelde voordelen. En voor één van die interessante extra’s moet je nu eenmaal vroeg opstaan. Heel vroeg.

’t Is nog geen zeven uur wanneer we arriveren aan de legendarische vuurtoren die de ingang van het al even legendarische ‘Universal’s Islands of Adventure’ markeert. In de schaduw – voor zover die er op dit uur is – van het gevaarte staan reeds enkele tientallen hotelgasten ongeduldig te wachten voor de poorten van het park. Wanneer verrassend montere Universal-medewerkers enkele minuten daarna de eerste entreebewijzen door de scanner jagen, staat er naar schatting ruim tweehonderd man. De massa blijft vlotjes aangroeien en eenmaal binnen heeft iedereen hetzelfde doel voor ogen. Nick en ik laten ons meeslepen door de massa, die al snelwandelend langs doodse themazones en testende attracties scheurt. De ‘Trolley Train’ is leeg, de sprekende fontein ligt nog in een diepe slaap. Maar plots, ergens tussen een reeks constructiewerken camouflerende panelen, haalt eenieder de smartphone boven. Twitter, Instagram, Facebook of Foursquare… elke mogelijke applicatie hoort te weten dat het dorpje ‘Hogsmeade’ alweer aan een werkdag van vijftien chaotische uren begint. Ik zie de eerste zonnestralen van de dag moeizaam weerkaatsen op het beroemdste pretparkkasteel buiten Disney-terrein en besef het stilaan. Dit is ‘The Wizarding World of Harry Potter’.

DSC01366

Een enkeling kiekt de besneeuwde daakjes van het dorp, een ander individu wandelt doelloos rond. De overige negenennegentig procent van de gasten loopt in rechte lijn naar ‘Hogwarts’, het visuele hoogtepunt van het gebied. Wanneer we arriveren, staan er dan ook al vele tientallen bezoekers in de wachtruimte. Wie zich afvraagt of Harry Potter and the Forbidden Journey na vier jaar dienst nog steeds zo razend populair is als tijdens de beginperiode, krijgt hiermee meteen het passende antwoord. Sterker nog: nu fase twee haar voltooiing stilaan nadert, lijkt ‘The Wizarding World’ actueler dan ooit tevoren.

Rond het middaguur piekt de wachttijd in een driecijferige zone, maar op dit vroege uur komen we er met een comfortabele twintig minuten beter van af. Korter aanschuiven voor ‘The Forbidden Journey’ is zelfs quasi onmogelijk. Het laatste gedeelte van de rij – je kuiert hier door de duistere gangen en kamers van ‘Hogwarts’ – is immers zo fenomenaal dat iedere bezoeker automatisch traag begint te schuifelen. Ook zonder affectie voor het thema ‘Harry Potter’ kom ik ogen te kort om de pracht en praal te ontdekken. ‘Universal’ presteert hier op het hoogst mogelijke niveau, maar trekt daarmee ook de verwachtingen mijlenver omhoog. En als ik heel eerlijk ben, kan ‘The Forbidden Journey’ me uiteindelijk niet de kick geven die ik van een dergelijk gehypete ride verwacht. Die kritiek geldt geenszins voor het ritsysteem: de geavanceerde robotarm zorgt voor een verrassend staaltje bewegingsvrijheid en betrekt de inzittenden dichter bij de actie dan ik ooit voor mogelijk hield. Wat men ermee doet, raakt me echter minder. ’t Is leuk om een ‘Soarin’-achtig effect te bereiken door die armen voor een bol scherm te plaatsen, al zijn de passages in kwestie relatief langdradig en te talrijk aanwezig. Bovendien worden ze steevast gevolgd door een ietwat onsubtiele overgang richting volgende scène. De reële gedeelten kan ik beter smaken, maar verwacht op thematisch vlak geen mirakels. ‘The Forbidden Journey’ put haar sterkte en reputatie namelijk grotendeels uit de sensationele wijze waarop je door de scènes beweegt en in mindere mate uit ver doorgevoerde detaillering. Het zou fout zijn om deze wereldwijd geroemde attractie als gemiddeld te bestempelen, maar er zijn genoeg darkrides die ik hoger quoteer. En voor één daarvan hoeven we dit park zelfs niet uit.

DSC01377

Meneer Potter heeft in ‘Islands of Adventure’ niet minder dan drie coastercredits op z’n naam staan. Klinkt indrukwekkend, maar enige nuance is vereist. Vooraleer het Engelse tovenaartje anno 2010 de hele zone overhoop kwam halen, draaiden deze drie achtbanen immers al een decennium mee in het parkaanbod. Buitengewoon veel werk stak men bovendien niet in de ombouw. ‘Flying Unicorn’ onderging een summiere hertheming naar ‘Flight of the Hippogriff’ en de enige noemenswaardige verandering sindsdien is de gemiddelde wachttijd. Grootser en bekender zijn de beide inverted coasters van Dragon Challenge, maar ook dit achtbaangeweld onderging weinig ingrijpende wijzigingen toen Harry Potter ten tonele kwam. ’t Is weliswaar jammer dat de voormalige toegangspoort vervangen werd door een kleinschalige ingang via het dorpje ‘Hogsmeade’, maar daar kan ik persoonlijk nog mee leven. Een verandering waar ik het veel moeilijker mee heb, vond echter plaats sinds m’n vorige bezoek in 2010. Het geniale meesterwerk dat de ontwerpers van B&M ooit op hun tekentafel gooiden, is inmiddels gedegradeerd tot een nietszeggende combinatie van twee individueel opererende coasters. ‘Dueling Dragons’ duelleert niet meer, ‘Dragon Challenge’ is geen challenge meer. Tijdens een frontseat-ritje op de blauwe track zijn de talrijk geïntegreerde near-misses nog een stille getuige van beter tijden. Vooral het lange rechte stuk voor de looping herinnert me met weemoed aan de tijd dat ‘Dragon Challenge’ me op een van de meest indrukwekkende achtbaanervaringen ter wereld trakteerde. Vandaag de dag voel ik pas hoe de banen zich in ietwat geforceerde kronkels wringen om de briljante timing van weleer te respecteren. Bovendien zijn m’n ogen niet langer op de vervaarlijk naderende tegenstander, maar wel op het braakliggende terrein en de stalen loodsen uit de omgeving gericht. ‘Dragon Challenge’ staat nog steeds garant voor de typerende kracht die we van een B&M inverted gewend zijn, maar is omwille van de recent geïmplementeerde veiligheidsoverwegingen helaas nog slechts een schim van de genialiteit waar hij ooit voor stond. Pretparkland is een icoon armer.

DSC01416

We ontdekken de simpele, doch doeltreffende interactieve show van wachttijdkanon ‘Ollivander’s’ en ontbijten op het zonovergoten terras van ‘The Three Broomsticks’, waarna we ‘The Wizarding World of Harry Potter’ achter ons kunnen laten. Net op tijd, zo blijkt. Het is inmiddels al voorbij acht uur en het dorpje wordt inmiddels platgelopen door de massa dagjestoeristen die sinds enkele minuten het park binnenstroomt.

DSC01374

Toen ‘Universal’ in 2010 vol trots haar veelbesproken nieuwe themazone aan het publiek presenteerde, had men het over heel nieuwe ervaringen en ‘een themapark in een themapark’. Mooie commerciële praat, maar men vergat subtiel enkele dingen te vermelden. Zo gloednieuw waren de drie daarin verwerkte coasters niet en bovendien creëerde men nauwelijks extra oppervlakte. ‘The Wizarding World’ steunt namelijk grotendeels op de fundamenten van ‘The Lost Continent’. Deze themazone werd ooit wereldwijd bejubeld, maar is sinds de herindeling van het park helaas veel haar pluimen verloren. Niet alleen op thematisch vlak trouwens. Sinds topper ‘Dueling Dragons’ geannexeerd werd door Harry Potter, is Poseidon’s Fury hier namelijk de (ietwat bedenkelijke) highlight. Het extreem indrukwekkende exterieur van de tempel brengt onze verwachtingen nochtans naar torenhoge niveaus. Verwachtingen die aanvankelijk nog versterkt worden tijdens de eerste, uiterst fijn aangepakte preshow. Het stuntelige expeditiesfeertje doet er fel terugdenken aan de verhaallijn achter ‘Templo del Fuego’, m’n onbetwiste favoriet in ‘Port Aventura’. Gelukkig voor de Spanjaarden, maar helaas voor ons: ‘Universal’ trok in Orlando beduidend minder geloofwaardigheid en special effects uit de kast. Het uiteindelijke spektakel teert immers grotendeels op een gevechtsscène die met goedkope projecties en op regelmatige basis ontploffende waterbommen vorm kreeg. Een grandioze flater noem ik ‘Poseidon’s Fury’ liever niet, maar een niet-te-missen spektakelvoorstelling is het al evenmin.

DSC01401 DSC01406

Meer succes bij ‘The Eighth Voyage of Sindbad’? Dacht het niet. Toen ik deze stuntshow in 2010 een kans gaf, werd de plaatsvervangende schaamte me haast te veel. Met een imposante toegangspoort en een groots decor verwachtte ik me gewoonweg aan meer dan voorgekauwde slapstick. Voor topentertainment blijken we in ‘The Lost Continent’ dus niet aan het correcte adres, al maakt ‘Mystic Fountain’ het gemis op slag een stuk draaglijker met de ene geslaagde oneliner na de andere. Sterker nog: deze sprekende fontein is in al z’n eenvoud misschien wel het leukste staaltje entertainment dat ‘Islands of Adventure’ te bieden heeft.

DSC01408

Een op kinderen gericht themagebied hoort er kleurrijk en vrolijk bij te liggen. Dat is een feit. Overdrijven is echter ook een kunst en daar levert ‘Seuss Landing’ een nogal pijnlijk bewijs van. Ligt het aan de (voor mij) onbekende figuurtjes of aan het feit dat ik buiten de doelgroep van deze zone val? Geen idee, maar de sfeer is in mijn ogen gewoonweg enkele gradaties te zoet. Niet enkel de kleurcombinaties, maar ook de attractienamen lijken op een happy avond met rijkelijk vloeiende alcohol bedacht. Voor het betere draaiplezier is er ‘One Fish, Two Fish, Red Fish, Blue Fish’ en voor het panoramische aspect rijdt de – je leest het goed – ‘The High in the Sky Seuss Trolley Train Ride’ haar gemoedelijke rondjes. The Cat in the Hat is veruit ’t populairste adresje in de bizarre wereld van Dr Seuss en scoort als familiaal georiënteerde darkride bovendien verrassend sterk. ‘The Cat in the Hat’ doet het met een voldoende lange ritduur, energieke scènes en een simpel, doch fijn begeleidend verhaal vol rijmpjes. Hersenloos plezier, maar dan in de meest positieve zin.

DSC01399

We verlaten het al te vrolijke wereldje van Dr Seuss en verlangen naar een minimum aan rust voor onze ogen. Tevergeefs: de volgende themazone in ons rondje park is al bijna even schreeuwerig. ‘Marvel Super Hero Island’ laat vrolijk gekleurde visjes en gestreepte katten echter achterwege, maar biedt met haar agressiever sfeertje en de stevig uit de boxen knallende rockmuziek aardig weerwerk. Het visuele hoogtepunt van dit gebied is meteen ook een van de iconen die ‘Islands of Adventure’ groot maakte: The Incredible Hulk Coaster. De felgroene baan opende in 1999 tezamen met het park en moet toen zonder enige twijfel een van Bolliger en Mabillard’s paradepaardjes geweest zijn. ‘The Hulk’ bepaalt namelijk grotendeels de skyline wanneer je ‘Islands of Adventure’ nadert en heeft bovendien een originelere lay-out dan menig ander B&M. Wanneer ik je de combinatie predrop/drop/looping/diveloop/zero-G-roll/cobra roll voorschotel, weet je immers maar al te goed dat het wellicht over een coaster met Zwitserse roots gaat. ‘Universal’ maakte komaf met die klassieke volgorde en integreerde zelfs een heuse lanceerstrook. Het resultaat is een rollercoaster die zowel voor toeschouwers als passagiers bijzonder imposant is. We opteren voor de frontseat-rij en voelen vanuit die pole position de typerende kracht die we van een goeie B&M gewend zijn. Vanaf het moment waarop ‘The Hulk’ z’n liftsnelheid begint op te voeren, beginnen we aan ruim een kilometer pure adrenaline. Ademruimte is er niet. De trein blijft continu aan een hoog tempo voortrazen en de steeds krapper ontworpen elementen creëren een bijzonder intense ervaring. Geheel turbulentieloos komen we er niet van af, maar storend wordt de trilling nooit. Onderschat deze vijftien jaar oude classic dus niet. Er zijn genoeg jongere coasters die nog niet aan ‘The Hulk’ z’n hielen komen.

DSC01392 DSC01395

Groen B&M-staal is fijn, maar als liefhebber van het betere darkride-werk is het hoofdkantoor van ‘The Daily Bugle’ mijn hoogste prioriteit in ‘Marvel Super Hero Island’. Boven de ingang van deze fictieve krantenredactie prijkt immers het beroemde logo van The Amazing Adventures of Spider-Man. Ooit geroemd en aanbeden als ’s werelds beste darkride, maar sinds ‘Universal’ zichzelf beconcurreerde met ‘Forbidden Journey’ en ‘Transformers’ geraakte ie helaas een beetje op de achtergrond. Terecht vind ik dat niet. Want hoewel die twee jonge broertjes ronduit schitterend zijn, blijft ‘Spider-Man’ voor mij de absolute topper uit het darkride-segment van ‘Universal Orlando’. De ride elimineert de schoonheidsfoutjes van ‘Harry Potter’ en het verhaal is net iets luchtiger dan het constante gevecht waar ‘Transformers – The Ride’ haar passagiers in gooit. ‘Spider-Man’ is bijgevolg een honderd procent geloofwaardige 3D-darkride die dankzij haarscherpe projecties en indrukwekkende overgangsscènes (inclusief een enorm replica van het Vrijheidsbeeld) op elk vlak een welgemeende douze points scoort. Van een open steekvlam en dikke rookwolken tot het ronduit geniale effect waarmee je in de finalescène tot de top van een wolkenkrabber klimt… ‘Universal’ haalde voor dit meesterwerk duidelijk al haar genieën bij elkaar. En hoewel ik het altijd een beetje zielig vind om groteske termen als ‘Incredible’ en ‘Amazing’ in een attractienaam te verwerken, is het in dit geval zelfs een understatement. ‘Spider-Man’ is pure klasse en ‘Universal’ moet al verdomd gekke dingen doen om dit niveau ooit te evenaren. Maar als dat moment er komt, zal ik er zonder twijfel helemaal ondersteboven van zijn. Ik wacht geduldig af.

DSC01394

You will get wet, you may get soaked. Denken ze nu echt dat ik bang ben van een druppeltje water? De middagzon brandt heet op m’n gelaat en ik ga een portie verkoeling dus niet uit de weg. Toch is de laatste waarschuwing die ‘Universal’ voor de ingang van haar waterattracties plaatst er niet zonder reden. ‘Islands of Adventure’ is immers de thuishaven van beruchte rides die het equivalent van tien emmers water over hun passagiers kieperen alsof het een lieve lust is. Geen medelijden, zeggen ze dan. De twee meest legendarische exemplaren staan netjes tegenover elkaar in ‘Toon Lagoon’. De hoofdboulevard van deze zone laat me inmiddels al voor de derde keer termen als ‘schreeuwerig’ en ‘kitscherig’ bovenhalen, maar wonderwel werken de cartoonachtige, overwegend tweedimensionale decors hier relatief goed. De meeste aandacht wordt hoe dan ook opgeslorpt door het letterlijke hoogtepunt van ‘Toon Lagoon’ en dat is de log flume met de wel heel erg lange naam. Dudley-Do Right’s Ripsaw Falls heet het ding voluit, maar ‘Dudley-Doe Splash Mountain na’ reken ik ook goed. De opbouw is namelijk quasi gelijk aan die van Disney’s beroemdste waterattractie, al spendeerde ‘Universal’ er beduidend minder aandacht en geld aan. Een claustrofobische wachtruimte en bedroevend armzalige indoor-scènes bevestigen het ‘net niet’-sfeertje op een nogal pijnlijke manier. Begrijp me niet verkeerd: ‘Ripsaw Falls’ is een steengoede boomstammenbaan waar Europa alleen maar van kan dromen en slaagt bovendien met glans in haar primaire taak: verkoeling bieden. Maar als ‘Dudley-Do Right’ het ook maar één seconde in z’n hoofd haalde om de thematische ervaring uit Lake Buena Vista te evenaren, mislukte hij daar op een nogal lachwekkende wijze in.

DSC01391 DSC01387

Het ‘Universal’-water sijpelt reeds door tot plekken waarvan ik het bestaan niet kende, maar meer dan louter een voorsmaakje was de logflume in geen geval. Ik lieg immers niet door te zeggen dat de tweede topper in ‘Toon Lagoon’ de meest legendarische waterattractie ter wereld is. Deze Popeye & Bluto’s Bilge-Rat Barges sloeg ik tijdens m’n vorige bezoek echter over, waardoor ik me vandaag mentaal verplicht voel om de mythische ervaring aan het curriculum toe te voegen. En inderdaad: rapid rivers van heinde en ver… kom hier ‘ns kijken hoe het moet. ‘Bilge-Rat Barges’ onderscheidt zich van de meeste Amerikaanse soortgenoten dankzij haar gevarieerde ritverloop. De attractie focust niet uitsluitend op klotsende golven, gigantische watervallen of verborgen fonteinen, maar combineert al deze elementen tot een perfect gebalanceerde vaartocht langsheen cartooneske decors. Zelfs de lifthill – een element dat er bij de gemiddelde rapid river nogal doods bij ligt – werd hier als geslaagde spanningsopbouw benut. Vlak na die lift ligt overigens de climax van de rit: een allesverslindende golf waar minstens twee inzittenden volledig in schijnen te verdwijnen. Gelukkig voor ons valt die eer te beurt aan Amerikanen en stappen we niet met wansmakelijk natte kleren, doch met een brede smile uit het vlot. ‘Popeye & Bluto’ is pure fun. En hoewel ‘Grizzly River Run’ uit de Californische Disney-stal qua totaalervaring mijn favoriet blijft, begrijp ik maar al te goed waar ‘Popeye & Bluto’ hun beruchte reputatie vandaan halen.

DSC01418 DSC01420

Ooit al over een bezoek aan ‘Jurassic Park’ gedroomd? Ik alleszins wel. Natuurlijk hoop ik dat het gebrekkige transportsysteem en de tropische storm uit de film uitblijven, maar ’t zou in realiteit de moeder aller pretparken kunnen zijn. ‘Universal’ begrijpt dat en geeft ons in ‘Islands of Adventure’ alvast een voorsmaakje van hoe zo’n dierenpark vol prehistorische giganten er uit zou zien. Het levert een themazone op om bij weg te dromen. Een iconisch toegangsportaal en een majestueuze soundtrack, meer is er niet nodig om me kippenvel te bezorgen. Maar ook in de jungle achter die poort is het puur genieten. Filter de bedenkelijke betaalspelletjes weg en je hebt op slag een van de knapste themagebieden op de planeet.

DSC01385

Een visueel snoepje is het zeker, maar valt er ook iets te beleven in ‘Jurassic Park’? Absoluut. De topattractie is zelfs losjes geïnspireerd op de fantastische guided tour die de gasten in de film voorgeschoteld krijgen. We laten de terreinwagens op een rail echter voor wat ze zijn en nemen de boot met een twintigtal andere toeristen. Et voilà… Jurassic Park River Adventure. Het principe is simpel: wat begint als een kalme vaartocht langs vredige dinosauriërs (ja hoor, die bestaan), krijgt een dreigende wending wanneer het expeditiebootje een verkeerde route inslaat. Minder vredelievende monsters en een vijfentwintig meter hoge drop vormen de duidelijke waarschuwing om hier in het vervolg beter weg te blijven. Thematisch gezien is het een van de meest coherente attracties die ‘Universal’ ooit neerzette en dat voel je. Het plaatje klopt en de spanningsopbouw is ijzersterk. Bovendien laat ‘River Adventure’ ons niet doorweekt achter, waardoor de herhalingswaarde in mijn ogen veel hoger ligt dan bij de andere waterrides. Toppertje!

DSC01383

Wanneer we tussen de exotische vegetatie van ‘Jurassic Park’ een grijze loods met zwarte torens zien opdoemen, naderen we ‘Hogwarts’ en ‘Hogsmeade’. Het is er druk. Ontzettend druk. Nu ook de lang uitslapende Amerikanen in ‘Islands of Adventures’ gearriveerd zijn, is elke zone trouwens tot de nok gevuld. Voor ons geen probleem. Tijdens de eerste uren na parkopening konden we de toppers immers in sneltempo aanstippen en onze ‘Express’-pas reduceert zelfs Spider-Man’s hallucinante wachttijd van negentig minuten naar een comfortabel kwartiertje. Toch houden we het even voor bekeken. Zo’n vroeg aflopende wekker moeten we immers compenseren door middel van een heerlijke siësta in het hotel. Met ‘Royal Pacific’ letterlijk om de hoek is dat zelfs een vrij logische combinatie. De watertaxi bewijst dat we niet de enigen met deze strategie zijn, want bij de slaperige, geeuwende passagiers zie ik een aantal gezichten die we deze ochtend tevens bij Harry Potter konden spotten.

Tja… ‘Islands of Adventure’. Het is en blijft een plek waar iedereen ooit ‘ns geweest moet zijn. De welluidende naam heeft voor vele fans een mythische connotatie en dat heeft natuurlijk z’n redenen. Drie shotjes B&M-kracht, drie maal waterplezier en een dubbele portie darkride-goodness op absoluut topniveau. Overgiet het geheel met een flinke scheut thema en daar staat ‘Islands of Adventure’. Een plaats die door quasi elke bezoeker aanbeden wordt en in pretparkkringen zelfs regelmatig de titel van ’s werelds beste themapark opgeplakt krijgt. En hoewel ik me hier op en top amuseer, kan ik die stelling helaas niet bevestigen. Daar zijn wel een paar redenen voor…

DSC01424

Ten eerste scoort ‘Islands of Adventure’ bijzonder matig als het over rustige invulattracties gaat. ‘Universal’ wil je van de ene in de andere sensatie smijten, maar vergeet hierdoor dat een rustig intermezzo ook geen kwaad kan. Het park heeft attracties voor thrillseekers en attracties voor kinderen, maar laat de ruimte tussen die twee doelgroepen opvallend leeg. Water- en darkrides (doorgaans dé familiale klassiekers bij uitstek) komen namelijk opvallend pittiger uit de hoek dan hun gemiddelde soortgenoten. Een rustige boottocht, een conventionele darkride of een thematisch sterke familycoaster zouden enige balans in het attractieaanbod kunnen brengen. In de met actie gevulde expansiefase die ‘Universal’ de laatste jaren doorvoert, is het echter maar zeer de vraag of men ook aan minder sensationele rides denkt. Een attractie rond ‘Transformers’ of ‘Harry Potter’ is nu eenmaal simpeler te adverteren en beïnvloedt de resultaten op korte termijn aanzienlijk beter.

Ten tweede is het entertainmentaanbod bedroevend. Ik weet best dat Disney een buitengewoon verwend creatuur van me maakte, maar een grootmacht als ‘Universal’ hoort gewoonweg niet achter te blijven. ‘Islands of Adventure’ mist indrukwekkende zaalshows en ook een groots slotspektakel zou niet misstaan. Het huidige aanbod teert grotendeels op de schertsvertoning van ‘The Eighth Voyage of Sindbad’ en zingende kikkers in ‘Hogsmeade’… Niet meteen het beeld dat ik bij een dergelijk groots park verwacht. Verbluffende technieken en herkenbare characters heeft ‘Universal’ in overvloed, dus zo moeilijk kan het niet zijn om die twee te verenigen in een knappe voorstelling.

DSC01425

Ten slotte – ik schaam me bijna om het te zeggen – is ‘Universal’ gewoonweg geen ‘Disney’. Het is allemaal wel mooi en ik beleef in dit resort attracties om nooit meer te vergeten, maar een totaalervaring is hier veel minder aanwezig dan bij concurrent numero uno. Ik loop van attractie naar attractie, maar wordt nooit echt getransporteerd naar de geidealiseerde droomwereld waar Disney me wel heen brengt. Ik kan hiervoor met een beschuldigende vinger naar de niet altijd even geslaagde detaillering van het geheel wijzen. ‘Hogwarts’ is bijvoorbeeld een eersteklas blikvanger en oogt indrukwekkend wanneer je er vlak voor staat. Zet echter één stap opzij en het grijze showbuilding slorpt elk restje visuele illusie zonder pardon op. Hetzelfde probleem in ‘The Lost Continent’, waar de majestueuze tempelfaçade van ‘Poseidon’s Fury’ niet meer dan een simpel frontje voor een stalen doos is. Ik twijfel er geen seconde aan dat Disney dezelfde truukjes toepast, maar zij weten het nu eenmaal tien keer beter te verdoezelen.

DSC01397

Als Disney zoveel beter is… ga er dan toch heen! Wel ja, dat is exact wat Nick en ik van plan zijn. We genoten tweeënhalve dag met volle teugen van al het moois dan ‘Universal Orlando Resort’ te bieden heeft, maar keken stiekem toch uit naar dinsdag 15 april. Op die dag checken we namelijk in bij ‘Disney’s Coronado Springs’, het Spaans-Mexicaanse resort dat ons een weekje huisvest middenin de magie van ’s werelds grootste en bekendste pretparkbestemming. Dus ‘Islands of Adventure’ en ‘Universal Studios Florida’… U was geweldig, maar we willen beter. We willen groter. We willen ‘Walt Disney World Resort’.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s