Tropisch Azië – Universal Studios Singapore

Welkom bij Glenn’s allerlaatste tripverslag. Neen echt, het is mooi geweest. Na dit exemplaar houd ik op met schrijven… over het jaar 2013. En om maar meteen met de deur in huis te vallen: dit feestelijke slotreport van m’n Aziatische jaar begint met een domper van jewelste. Je wil graag alles te weten komen over twee van de meest bejubelde, in Nederland ontwikkelde achtbanen? Helaas. Ruim drie jaar na hun aarzelende start blijven de beide coasters van ‘Battlestar Galactica’ voor problemen zorgen. Afgelopen zomer verscheen het gerucht dat de duellerende baan alweer maandenlang dicht zou blijven. Een gerucht dat tot op vandaag voor honderd procent blijkt te kloppen. Jammer, dat wel. Maar de aanpak is correct en dankzij de vroege waarschuwingen komt de gesloten ‘Battlestar Galactica’ niet echt als een teleurstelling. Of nu ja… misschien een heel klein beetje. ’t Is niet fijn om te zien dat de ride weggefilterd werd uit de parkmap en dat de naambordjes al zo goed als vastgeroest zijn op de ‘out of order’-display, maar er zijn ergere dingen in het leven.

DSC07509

Wachten om ‘Universal Studios Singapore’ binnen te geraken, bijvoorbeeld. Niet omdat ik als extreem zenuwachtige fan al drie uur op voorhand aan de poort sta (dat is Japan) of omdat men me om klokslag tien uur verplicht de plaatselijke hymne te zingen (dat is Amerika), maar wel omdat het aan de toegangspoort allemaal zo ontzettend traag vordert. De eerste minuten deert dat me niet. Ik maak trots een foto van een in koele nevel gehulde, statig ronddraaiende wereldbol, neurie mee op de tonen van John Williams’ epische soundtrack voor ‘Jurassic Park’ en besef dat dit park een regelrechte hit is. Er staan ontzettend lange rijen voor de ingang en daar is helemaal niks mis mee. Zo ziet een succesvol themapark er ’s ochtends nu eenmaal uit. Na een minuut of vijf – John Williams klinkt opnieuw groots uit de speakers, ditmaal met het hoofdthema van ‘Harry Potter’ – begin ik nattigheid te voelen. Niet enkel omdat er enkele zweetdruppels van mijn voorhoofd rollen, maar bovenal omdat we werkelijk geen meter opgeschoven zijn. Nog eens tien minuten later. We staan intussen een tiental meter verder en beseffen dat er exact vier toegangspoortjes geopend zijn. Het is, voor alle duidelijkheid, kwart over tien. Rush hour, noemen ze zoiets. Ik herhaal: vier toegangspoortjes. Tien minuten later… Op de melodie van ‘Jurassic Park’ (ja inderdaad, de muziekloop aan het inkomplein is korter dan onze wachttijd) breekt er paniek uit. Aan de uiterst rechtse zijde lijkt een vijfde poortje te openen! Allen daarheen, lijkt pretparkminnend Singapore te denken. Op het moment dat duidelijk wordt dat deze vijfde doorgang er enkel voor mindervaliden is, is onze rij al flink uitgedund. We wachten nog een laatste vijf minuten, bedanken Mr. Williams voor het charmante gezelschap en betreden zowat veertig minuten na aankomst het park. Het schattige, uiterst vriendelijke personeel aan de kaartcontrole doet me gelukkig al bijna vergeten dat dit ongeveer de slechtste eerste indruk is die een pretpark me ooit bezorgde.

DSC07846 DSC07849

De stresskip in mij zou na een dergelijke start naar de dichtstbijzijnde infokiosk rennen om een stevig geprijsde ‘Universal Express Pass’ aan te schaffen. Die stresskip is echter verrassend voorzichtig geworden sinds hij op een uitgestorven dag in ‘Six Flags Magic Mountain’ met zo’n zestig dollar kostend wachttijdenvretertje om de hals liep. Er is dus geen spoor van gestresseerd pluimvee wanneer we door de hoofdstraat van het park flaneren. Deze ‘Hollywood Boulevard’ komt dankzij de zeer welgekomen overkapping misschien niet geheel natuurlijk over, maar is verder nagenoeg identiek aan de gelijkaardige themastraten in andere filmgerelateerde themaparken. Van de legendarische B&M die in het Japanse zusterpark langs het dak scheurt, is er in Singapore helaas niet het minste spoor.

DSC07886

Exit stresskip, enter logische denker. Als we het vandaag zonder handig voorkruippasje doen, kunnen we maar beter beginnen met de capaciteitsloze flutrides. Numero uno in dit segment is de familiaal georiënteerde ‘Canopy Flyer’. Deze suspended coaster ligt in het verst mogelijke uithoekje van ‘Universal Studios Singapore’. Klinkt indrukwekkend, maar het vertaalt zich dankzij de lachwekkende parkproporties in hooguit vier minuten stevig doorstappen vanuit de inkomzone. Wanneer we in de door ‘Jurassic Park’ geïnspireerde themazone aankomen, staat het wachttijdbord op een acceptabele tien minuten. John Williams laat zich tijdens deze tien minuten nog eens van z’n meest indrukwekkende kant horen, zij het met een minder gevarieerd repertoire dan daarnet. De muziek is helaas een stuk grootser dan de attractie die we beleven. ‘Canopy Flyer’ teert noch op diepgaand thema, noch op een sterke rit. We zweven gewoon achterwaarts over ‘The Lost World’ en zijn ietwat teleurgesteld omwille van de veel te korte track. Doelloos is het correcte woord voor deze attractie én voor de bezoekers die er tijdens de namiddag 75 minuten voor aanschuiven. Wees dus gewaarschuwd als je deze credit per se wil binnenhalen.

DSC07941 DSC07968

Hoewel het tot nog toe misschien anders leek, blijkt de drukte in ‘Universal Studios Singapore’ reuze mee te vallen op deze maandag. Het populaire Halloweenseizoen is gisteren afgesloten met de laatste ‘Horror Night’ en we komen er – ondanks de vreselijke taferelen bij de ingang – dus verrassend goed van af. We laten de ingewikkelde, drukte vermijdende looproutes bijgevolg achterwege en opteren ervoor om het park gewoon stapsgewijs te ontdekken. We doen dat tegen de wijzers van de klok in, wat betekent dat we naar ‘Far Far Away’ gaan. Aan deze themazone is duidelijk te merken dat ‘Universal Studios Singapore’ een relatief jong themapark is. Naast de beproefde concepten als ‘Jurassic Park’ en ‘The Mummy’, heeft het namelijk ook themazones die op recentere kassuccessen terugvallen. Een van de gelukkigen is Shrek, de Oger die dankzij z’n gelijknamige filmreeks de beroemdste inwoner van het middeleeuwse ‘Far Far Away’ is. En mijn complimenten voor Universal, want ze hebben in dit gebied prachtig werk geleverd. Het centrale sprookjeskasteel is niet alleen een weinig subtiele knipoog naar de concurrerende muis, maar vormt ook binnen de parkgrenzen een waardevolle eyecatcher. Aan de voet van het kasteel ligt een kleinschalig, maar gezellig dorpsplein met humoristisch gedecoreerde geveltjes. ’t Is indrukwekkend hoe nauwkeurig men een animatiefilm vertaalde naar dit geloofwaardige themagebied, maar de daarin geïntegreerde rides zijn helaas minder legendarisch.

DSC07859

Het kasteel is een mooi voorbeeld. Langs de buitenkant een staaltje hoogwaardige theming, binnenin niets meer dan een oude bekende: ‘Shrek 4D Adventure’. Op zich is er niks mis mee dat de film uit Osaka, Orlando en Hollywood hier gerecycleerd wordt, want vanuit Singapore zit je voor die bestemmingen echt verdomd lang op een vliegtuig. Bovendien is ‘Shrek 4D’ een van de betere 4D-films die de pretparkwereld gekend heeft. Zowel voor- als hoofdshow zijn vermakelijk, maar ’t is jammer dat Universal de link tussen beiden niet beter uitwerkte. Het voelt immers eerder aan als twee aparte voorstellingen dan als een gestroomlijnd verhaal. En ja, ’t is ook jammer dat een dergelijk groots gebouw benut wordt voor slechts een zoveelste filmvoorstelling. Een klassieke darkride langs herkenbare scènes uit de film zou zoveel mooier passen in dit grootse decor. In darkrides zijn ze hier trouwens nogal sterk, zou ik later die dag merken.

DSC07863

Voor het aangrenzende ‘Donkey Live’ haalde Universal opnieuw de mosterd bij Disney en wel in ‘Magic Kingdom’ om precies te zijn. Een humoristische show met Donkey en de mogelijkheid tot publieke inbreng, het toont wel verrassend veel gelijkenissen met ‘Monsters Inc Laugh Floor’. Een ramp is dat niet, want het concept van die attractie is – ondanks mijn sceptische visie op dergelijke interactieve shows – verrassend mooi. ‘Donkey Live’ blijft helaas ver achter op de Disney-variant. Spilfiguur Donkey maakt er namelijk een one man show van, waardoor de knappe techniek eigenlijk nauwelijks haar nut bewijst. Reken daarbij een preshow die haast even saai is als die van ‘Armageddon’ (Walt Disney Studios) en je weet voldoende. Deze voorstelling heeft méér dan enkele schunnige grapjes nodig om te overtuigen.

‘Far Far Away’ richt zich uitsluitend op familievriendelijk pretparkplezier. Dat de plaatselijke achtbaanrails uit de cataloog ‘Vekoma voor beginners’ komen, verbaast me dus niet. ‘Universal Studios Singapore’ opteerde voor een strak in de verf gezette junior coaster en de dromerige naam ‘Enchanted Airways’. Het idee achter deze middeleeuwse luchtvaartmaatschappij is origineel en de uitwerking scoort dankzij geniale details uitermate hoog. ‘Enchanted Airways’ lijkt op het eerste zicht misschien een kale coaster, maar zelfs de summiere thematisering is ronduit hilarisch. Reken daarbij een al minstens even doordacht stationsgebouw en je begrijpt dat ‘standaard’ niet noodzakelijk synoniem staat voor ‘matig’. Good job, Universal!

DSC07926 DSC07948

‘DreamWorks’-franchises doen het goed in de noordelijke zijde van ‘Universal Studios Singapore’. Naast ‘Shrek’ kreeg namelijk ook de ‘Madagascar’-trilogie hier een eigen zone. En hoewel de thematische ondertoon logischerwijs verschilt, zijn er duidelijke gelijkenissen tussen ‘Far Far Away’ en ‘Madagascar’. Het zijn immers allebei karikaturaal opgevatte minilandjes die hun sterkte voornamelijk putten uit Universal’s voorliefde voor humoristische details. Waar je in dit tropische allegaartje ook kijkt; het plaatje klopt. Tevens gelijklopend aan ‘Far Far Away’ is het op families afgestemde attractieaanbod. Voor een stevige coasterthrill zijn we hier bijvoorbeeld niet aan het goede adres, maar de knappe darkride waar ik daarnet om smeekte, staat hier wel. Die kanjer is ‘Madagascar – A Crate Adventure’ en je vindt ‘m in het prominente containerschip dat vanuit het ganse park een opvallende highlight vormt. Van zodra we de attractie naderen, valt m’n oog op de absurd uitgebreide wachtruimte. ‘Universal Studios Singapore’ is, net als de drie zusterparken, duidelijk voorzien op onmenselijke drukte. De rij wachtenden beperkt zich vandaag gelukkig tot nauwelijks een vierde van de totale meandering, maar dat is alsnog goed voor zowat veertig minuten slalommen. En geloof me: veertig minuten aan een stuk naar ‘I Like To Move It’ luisteren, is mentaal best heftig. Je wil hier dus écht niet komen op een topdag.

DSC07928

Lang wachten of niet, de beloning is een wereldwijd unieke darkride. Dat op zich is al een goeie reden om ‘Madagascar – A Crate Adventure’ tot een regelrechte must-do te bombarderen. Maar het wordt nog beter. De attractie is nog geen drie jaar oud en verovert zo haar eenzame plekje in de club van piepjonge klassieke darkrides. De overige clubleden: een zekere Ariel uit Anaheim en een zekere Ariel uit Orlando. Je kan in slechter gezelschap vertoeven… En hoewel ‘A Crate Adventure’ een duidelijk trapje lager staat dan het quasi perfecte ‘Under The Sea’, is er eigenlijk relatief weinig op aan te merken. Eerst en vooral wordt de verhaallijn op sublieme wijze omgezet in kleurrijke scènes met de nodige body. De ride teert verder op toffe muziek, geslaagde sfeerschepping en dito audio-animatronics. Zelfs het gebruik van gigantische schermen – ik heb er doorgaans m’n bedenkingen bij – past mooi in het plaatje. ‘Universal Studios Singapore’ leverde met ‘Madagascar’ dus een bescheiden meesterwerkje af. Verwacht geen ongeziene effecten of spectaculaire stroomversnellingen, maar geniet gewoonweg met volle teugen van een darkride in z’n meest pure vorm. You like to… move it?!

DSC07875 DSC07882

Het vrolijke sfeertje van deze themazone werkt aanstekelijk. Zo aanstekelijk zelfs dat we naast de old skool darkride ook de old skool draaimolen aanvinken. King Julien himself zorgt voor de juiste (doch honderd procent voorspelbare) muzikale begeleiding bij zijn ‘Beach Party-Go-Round’. En het moet gezegd: zelden zag ik dergelijk overtuigend thema bij een simpele carrousel. Nadat we even later ook een waardevolle characterfoto scoren, kan de dag al helemaal niet meer stuk. ‘Madagascar’ is awesome!

DSC07872 DSC07883

Over ‘Madagascar’ gesproken… je weet misschien nog dat Marty, Alex, Gloria en Melman in de eerste film ontsnapten uit de zoo van ‘Central Park’. Ze reisden vervolgens ontzettend lang om uiteindelijk in Madagascar te stranden. Mooi verhaal, maar ‘DreamWorks’ had één ongeloofwaardige overdrijving best kunnen weglaten. Om tussen Madagascar en New York te reizen, moet je immers gewoon ‘Hollywood Boulevard’ oversteken. Of althans… zo ziet ‘Universal Studios Singapore’ het plaatje. Haal dus je kennis van Sinatra of Alicia Keys boven en neurie een gepast themanummer wanneer we ’s werelds beroemdste metropool betreden. Die grootstad moet het in Universal helaas zonder de bijpassende wolkenkrabbers stellen. Wanneer je hier omhoog kijkt, zie je namelijk alleen maar een dak. En hoewel ik het nut daarvan ten zeerste op prijs stel in dit vochtige en hete klimaat, is het echt een afschuwelijk exemplaar. Dat is op z’n zachtst gezegd bizar, want boven de Californische Main Street zweeft wèl een subtiele, strak vormgegeven overkapping. Van zodra je er (mits enige moeite) in slaagt de dakconstructie weg te denken, ziet het er gelukkig rooskleuriger uit. New York wordt – geheel zoals het cliché dat voorschrijft – uitgebeeld in hoge, uit bakstenen gebouwde gevels met typerende stalen trapconstructies. En achter die gedetailleerde façades schuilen trouwens twee attracties.

DSC07902

Nummer één is ‘Lights, Camera, Action!’. Buitengewoon origineel is de naamgeving inderdaad niet en ook de attractie zelf biedt geen onverwachte wendingen. Het concept is immers simpel: we betreden een filmset, kijken rustig toe wanneer New York City verwoest wordt door een orkaan en klaar is kees. Als filmthemapark ben je ’t haast aan je status verplicht om een dergelijke voorstelling in huis te hebben, maar de geringe populariteit maakt duidelijk dat hedendaagse bezoekers nu eenmaal meer spektakel verwachten.

Overbuurman ‘Sesame Street Spaghetti Space Chase’ maakt gelukkig alles goed. En dat zeg ik je zonder enige vorm van sarcasme, want deze recent geopende familiedarkride is in z’n genre nauwelijks te overtreffen. Zie het als een soort ‘Peter Pan’s Flight 2.0′. Je ruilt de zwevende bootjes echter in voor blitse ruimteschepen en reist naar het heelal in plaats van Neverland. Aan het roer van je space cruiser zit de überschattige Elmo, die dankzij een ingebouwd videoscherm met de inzittenden communiceert. Je vergezelt het felrode personage in z’n missie om ‘Macaroni the Merciless’ tegen te houden. Deze slechterik wil immers alle spaghetti van de Aarde stelen. Het happy end is voorspelbaar, maar de genialiteit van het geheel verraste me. ‘Spaghetti Space Chase’ pronkt met leuke lichteffecten, goeie animatronics en een sfeerschepping waar Disney’s klassieke ‘Fantasyland’-darkrides alleen maar van kunnen dromen. Ga er dus niet te snel van uit dat ‘Sesamstraat’ symbool staat voor kinderlijke opvulattracties. Dat vooroordeel zou je in ‘Universal Studios Singapore’ namelijk een waardevolle darkride-credit kosten.

DSC07899 DSC07900

Van een kleurrijke ruimtereis en ‘Oh no! He ’s stealing the spaghetti!’ naar een van de meest duistere darkrides ooit en ‘Oh no! He ’s destroying our entire planet!’… het kost je in ‘Universal Studios Singapore’ slechts enkele stappen. We verlaten themazone ‘New York’ en staan oog in oog met alweer een legendarische filmfranchise. Deze keer gaat het echter niet over grofgebekte sprookjesfiguren of exotische dieren, maar wel over de robots van ‘Transformers’. De hierop gebaseerde ride is een van Universal’s nieuwste paradepaardjes en werd reeds in drie van de vier resorts gebouwd. Hollywood en Orlando kregen ‘m respectievelijk in 2012 en 2013, maar de grote première van ‘Transformers – The Ride’ was voor Singapore. Sinds de opening in december 2011 hoorde ik alleen maar positieve commentaren en Universal gebruikt de attractie nog steeds als ultieme marketing tool. Zowel op Sentosa als in het stadscentrum zie je ‘Transformers’ regelmatig passeren op spandoeken en in folders. Dus ja, de verwachtingen zijn hooggespannen.

DSC07974

We lopen door de grootse toegangspoort en stellen ons in op vijftig minuten aanschuiven. Van die wachttijd vindt gelukkig slechts een klein gedeelte plaats in de enorm grote, vreselijk kille outdoor-meandering. We betreden al snel het hoofdkwartier van de ‘Nonbiological Extraterrestrial Species Treaty’, meestal gewoonweg afgekort tot ‘NEST’. Gaandeweg word je gebrieft over een dreigende noodtoestand. In fel vereenvoudigde versie komt het er op neer dat de Aarde aangevallen wordt door een stelletje bad guys. Wij zijn de nieuwe rekruten van het goeie kamp en moeten – wat had je anders verwacht – de planeet redden. Dit doen we door de ‘All Spark’ (een soort bron van leven voor de ‘Transformers’) in veiligheid te brengen. Hoewel ik de films nooit zag en het gegeven ‘Transformers’ me helemaal koud laat, is de verhaallijn duidelijk te volgen en men creëert in de militair gethematiseerde wachtruimte een sterke sfeer.

De spanningsopbouw is dus compleet wanneer we, gewapend met een 3D-brilletje, plaatsnemen in een van de hypermoderne voertuigen. De zogenaamde ‘Evac’ biedt plaats aan twaalf personen en verraadt dat we een ‘Spiderman’-achtige ervaring mogen verwachten. We staan effectief al snel voor het eerste van vele indrukwekkende 3D-schermen en worden razendsnel meegesleurd in de duistere wereld van ‘Transformers’. In die wereld zijn projecties haarscherp en worden de bewegingen van de ‘Evac’ met een ziekelijke precisie gesynchroniseerd aan het beeld. Bovendien zijn de reële decors zo geloofwaardig dat je al vlug vergeet dat dit maar een darkride is. ‘Transformers – The Ride’ trakteert me uiteindelijk op vier van de meest sensationele en intense minuten die pretparkland in petto heeft. Wanneer we op de tonen van Steve Jablonsky’s bombastische themamuziek onze missie voltooien, kan ik bijgevolg twee dingen concluderen. Ik heb niet alleen de wereld gered, maar heb tevens een attractie van wereldniveau aan mijn lijstje toegevoegd. Zelfs de hitte kan m’n kippenvel maar moeilijk temperen.

DSC07906

Dankzij het indrukwekkende ‘Transformers’ staan we inmiddels in ‘Sci-Fi City’, het meest futuristische van de zeven gebieden en een ware hub voor sensatiezoekers. Na hun portie agressief darkride-geweld kunnen ze quasi rechtstreeks de rij voor ‘Battlestar Galactica’ betreden. In ideale omstandigheden dan toch. Ik had je daarstraks al gewaarschuwd en het laatste greintje hoop op een mogelijke soft-opening ebt weg wanneer we de levenloze wirwar van achtbaanrails naderen. Ik probeer mezelf wijs te maken dat het me niet raakt, maar loopt uiteindelijk onder de berg van gebogen staal als een kind dat geen snoepje kreeg. Tja, ieder zichzelf respecterend pretparkliefhebber vindt dit jammer, maar je kan er nu eenmaal weinig aan veranderen.

DSC07913 DSC07932

Universal had in Singapore heel veel plannen op een heel beperkt lapje grond. Daardoor hoef je nooit ver te zoeken naar een volgende topper. ‘Battlestar Galactica’ gesloten? Dat is een spijtige zaak, maar nauwelijks enkele stappen verder ligt de volgende coasterthrill al voor het rapen. Klein detail: in die paar meter ruil je de strakke lijnen van het blitse ‘Sci-Fi City’ in voor de historische tempelsite van ‘Ancient Egypt’. Onsubtiel is nog een zwaar understatement om het contrast tussen beide zones uit te drukken, want de glimmende supports van ‘Battlestar Galactica’ staan zowat letterlijk tussen een reeks uit de kluiten gewassen Anubisbeelden. Een beetje meer ademruimte zou beide gebieden geen kwaad doen, maar hey… Beter tegenstrijdige thema’s dan helemaal geen thema!

Contrast of niet, Universal haalt het onderste uit de kan om haar bezoekers visueel te verbluffen. Het Egyptische themagebied is ondanks haar minimale oppervlakte dan ook bijzonder indrukwekkend. Voor het familiale attractieplezier kan je terecht bij een van ’s werelds knapste oldtimerbanen, maar ook thrillseekers komen aan hun trekken. Dat de topper van deze zone zich volledig in de indrukwekkende centrale tempel bevindt, is bovendien mooi meegenomen. De hemel boven Singapore is immers donkergrijs en een eerste donderslag klinkt angstaanjagend luid door het park. We bergen dus vlug onze bagage op en betreden de wachtruimte van ‘Revenge of the Mummy’.

Terwijl er daarbuiten een apocalyptisch klank- en lichtspel plaatsvindt, slalommen wij door het duistere gangenstelsel van de tempel. De sfeerschepping die Universal in deze wachtruimte creëert, is wederom van een belachelijk hoog niveau. We mogen er een uur van genieten en arriveren dan in het verhoogde station, waar een verschrikkelijk lompe achtbaantrein ons opwacht. Het bedenkelijke comfort daarvan roept meteen herinneringen op aan Orlando en ook het ritverloop is quasi identiek. Dat wil zeggen dat je van start gaat met een rustig darkridegedeelte, waarna die bewuste lompe bak rechtstreeks naar de hel gekatapulteerd wordt. Dat eerste component scoort een ruime voldoende. Knappe decors en een verrassende achterwaartse sequentie staan garant voor een geslaagde spanningsopbouw en daardoor wil ik zelfs gerust de houterige animatronics door de vingers zien. Tijdens het achtbaangedeelte zakt dat thematische niveau helaas naar een bedroevend minimum. De hel bestaat volgens Universal immers uit een reeks kleine projectieschermen en die kunnen nu eenmaal niet verbergen dat ‘The Mummy’ een nogal brave achtbaan is. Pluspunten zijn er voor de soepelheid en het weglaten van Orlando’s tenenkrommende slotscène, maar al bij al is de ride een stuk matiger dan ik me vanuit Amerika herinnerde.

DSC07924 DSC07929

We merkten er in de tombe van Imhotep helemaal niks van, maar de tropische regenbui was duidelijk heftig. Wandelpaden zijn herschapen in enorme waterplassen en een onweersalarm houdt alle openluchtattracties tijdelijk aan de grond. Je kan op zo’n moment natuurlijk de darkrides opzoeken, maar dat doet ongeveer iedereen. Wij laten de rides even voor wat ze zijn, lassen een ijsjespauze in en wachten geduldig tot de hemel weer opklaart. Van zodra dat geval is, zetten we het op een snelwandelen richting onze laatste must-do. En die is – net zoals ‘Madagascar’, ‘The Mummy’ en voorlopig ook nog ‘Transformers’ – gebaseerd op een driedelige filmreeks. We horen het bijpassende nummer vandaag al voor de zoveelste keer, maar de verveling slaat nog lang niet toe. Ik ben namelijk ontzettend benieuwd naar ‘Jurassic Park Rapids Adventure’.

Volgens velen in ‘Jurassic Park’ een van de beste films aller tijden en het is bijgevolg geen toeval dat de kaskraker in elk ‘Universal Resort’ een prominente attractie op z’n naam heeft staan. In Orlando, Hollywood en Osaka is dat een shoot-the-chutes met enorme afmetingen en een iconische final drop. In Singapore zijn het concept en de verhaallijn gelijkaardig, maar werd het klassieke ritsysteem vervangen door een rapid river. Het maakt de attractie beslist niet minder populair, want de hele dag door zie je hier lange wachttijden. Zelfs enkele ogenblikken na de heropening staan er al enkele honderden mensen voor ons. Een peulschil, zo blijkt wanneer we een enorme hal vol (gelukkig lege) zigzagrijen betreden. Het duurt uiteindelijk ruim een halfuur vooraleer we mogen plaatsnemen in de knalgele expeditieboot. Vervolgens glijden we het station uit, maken we een bocht en varen we tezamen met – u raadt het al – John Williams door de beroemde poort van ‘Jurassic Park’. Voor het eerste gedeelte van de rit deed Hafema waar het goed in is: een kabbelend beekje aanleggen. Het bootje kruipt voorbij aan vredige reservaten waarin al even vredige dinosauriërs het exotische groen verorberen. De sfeer slaat om wanneer we plots op een verkeerde route belanden. Dit moment gaat gepaard met de eerste stroomversnelling en ik doe m’n reputatie alle eer aan door de daarbij horende golf volledig op mij te nemen. Jammer genoeg blijft het voorlopig bij die ene golf, want ‘Rapids Adventure’ zwakt al snel opnieuw af naar een tamme rapid river. De dreigende thematische ondertoon blijft, maar Hafema kan die dreiging helaas niet vertalen naar een spannende rit. Dat geeft je meer tijd om het ronduit schitterende decor te bewonderen, maar hier zat duidelijk meer potentieel in. Een verticale lift en de daarop volgende afdaling zijn best verrassend en maken me nog doorweekter dan ik al was, maar ze kunnen het algemeen tamme karakter niet goedmaken. Laat Intamin de klus klaren en je hebt een rapid river van wereldniveau, maar de Duitsers komen niet verder dan een kalme vaartocht waar heel toevallig twee soak-momenten in zitten. Het spijt in het hart: ‘Jurassic Park Rapids Adventure’ is een bloedmooie ride, maar stelt puur als waterattractie zwaar teleur.

DSC07938 DSC07959

We missen de laatste voorstelling van het nabijgelegen ‘WaterWorld’, maar ervaren dit wegens tegenvallende ervaringen in Hollywood niet als een ramp. Wel integendeel. We besteden het laatste uurtje al minstens even nuttig met het verplichte tweede rondje op ‘The Mummy’ en een tweede én derde rit op ‘Transformers’. Sinds het onweer lijkt ‘Universal Studios Singapore’ opeens helemaal leeggelopen, waardoor de aanzienlijke wachttijden van daarstraks zich inmiddels reduceerden tot een letterlijke walk-on. Een mooie manier om af te sluiten en te concluderen dat ‘Transformers – The Ride’ op zich de toegangsprijs al verantwoordt. Het is een buitengewone attractie die ‘Universal Studios Singapore’ werkelijk naar een hoger niveau tilt.

Het is iets over zeven uur ’s avonds. Zuiderse façades, felgekleurde neon en bombastische soundtracks verraden dat we alweer door Hollywood kuieren. Helaas voor ons is dat richting uitgang. De spotlights doven langzaam uit, de overload aan filmtrilogieën gaat op stal. We wensen ‘Universal Studios Singapore’ goedenacht, wandelen door de beroemde poort en staan opnieuw op het plein waar negen uur eerder onze dag van start ging. Een valse start, jammer genoeg. Wie op dat moment nog geen ochtendhumeur had, kreeg het wel omwille van de tergend trage operations. Van een dergelijk gerenommeerde en stevig geprijsde keten verwacht je nu eenmaal beter. De bittere smaak werd tijdens de dag echter beetje bij beetje weggevaagd. Op die ene ongelukkige misser na, stond ‘Universal Studios Singapore’ immers garant voor een pretparkbezoek comme il faut. Het attractieaanbod is zowel kwantitatief als kwalitatief ijzersterk, thema’s worden tot in de fijnste details uitgewerkt en ook het live entertainment verdient lovende woorden. Universal leeft.

’t Is niet simpel om deze Singaporese versie te vergelijken met andere Universal-parken, maar naar mijn bescheiden mening is het een soort miniatuurversie van Orlando’s alom bejubelde ‘Islands of Adventure’. De typerende opbouw rond een centraal meer is alvast identiek, al valt het allemaal beduidend kleinschaliger uit. Daardoor krijgt het park een licht karikaturaal ondertoontje. Je ziet bijvoorbeeld hoe de track van een sciencefiction rollercoaster een eeuwenoude Egyptische graftombe aait, hoe cartooneske palmbomen uit Madagascar de Californische hoofdstraat sieren of hoe Shrek’s moerassige woonst nogal ongelukkig in datzelfde Madagascar lijkt te liggen. Stuk voor stuk nogal bizarre combinaties, maar het stoort me in ‘Universal Studios Singapore’ eigenlijk geen seconde. Het contrast weerhoudt Universal er namelijk niet van om thema’s van de bovenste plank uit haar mouw te toveren. Niet alleen de uitwerking, maar ook de keuze van Universal’s thematische invalshoeken is knap. Men opteerde voor universele kaskrakers met grote herkenbaarheid, die perfect omgezet werden naar rides en shows voor hun respectievelijke doelgroep. Ten slotte ben ik blij dat men de naam van het park niet te letterlijk genomen heeft. Van studio’s en filmcoulissen is er weinig tot geen sprake, wat resulteert in een aangenaam en levendig themapark. De sfeerschepping in klassieke filmparken lijdt vaak onder een overdaad aan grijze backstages en tweedimensionale gevels, dus ik ben blij dat men hier een ander concept verkoos.

DSC07980

‘Universal Studios Singapore’ het park van mijn dromen noemen, gaat misschien een beetje te ver. Daarvoor mist het gewoonweg een vulkaan, een Aztekentempel en een spookachtige hoteltoren. Toch trok deze exotische Universal-vestiging al sinds de bouwfase mijn aandacht. Maar ja, ik besefte dat tienduizend kilometer best een fors eindje is, waarna ik accepteerde dat het wellicht bij dromen zou blijven. En je weet wat Marco zegt over dromen. Hij heeft echter ongelijk, want afgelopen jaar kon ik de droom waarmaken. Het leven is te kort om af te wachten, dus 2013 werd het jaar van ‘DisneySea’ én van ‘Universal Studios Singapore’ . Beide parken sprongen – zoals verwacht – rechtstreeks van het verlanglijstje naar mijn top tien. Ik zou dus luidkeels van de daken kunnen schreeuwen hoe cool ik dat allemaal vond, maar ik ben een stille genieter. En die genieter zoekt momenteel vooral manieren om zo snel mogelijk opnieuw richting Azië te sjezen. Ik weet namelijk zeker dat ik daar, ergens in het Verre Oosten, m’n hart verloren heb. En wanneer ik die zoektocht kan opfleuren met bezoekjes aan de lokale topparken… Tja, dat is dan natuurlijk geen straf.

Een gedachte over “Tropisch Azië – Universal Studios Singapore

  1. Ik wist niet dat het park in Singapore relatief klein was. Leuk om te lezen dat het een geslaagde mix is tussen ‘Islands of Adventure’ en de ‘Universal Studio’s’ – maar ik weet niet goed of het attractieaanbod mij over de streep zou trekken om Singapore omwille van de studio’s hoger op de travel bucket list te zetten. Het is wel duidelijk dat het een bijzonder mooi en origineel park is en een zekere stop als je in Singapore bent!

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s