Casino’s, Canyons & Coasters – Knott’s Berry Farm

Zaterdag 14 april 2012. Onze twee weken durende reis naar de Verenigde Staten liep op z’n laatste benen. Na enkele frisse en regenachtige dagen lieten de weergoden ons gelukkig toe om in schoonheid af te sluiten en de zon straalde dan ook in een strakblauwe hemel wanneer we de gordijnen van onze hotelkamer openden. Eerder kon je al lezen dat Hilton Anaheim ons verwende met een panoramisch uitzicht op de twee themaparken van het Disneyland Resort, maar onze grootste aandacht ging die dag uit naar een derde park dat we aan de horizon konden ontdekken. Op nauwelijks tien minuten autorijden van Walt Disney’s meesterwerkje vind je immers de wijk Buena Park, waar Knott’s Berry Farm gelegen is. En hoewel dit park noch het imposante coasterarsenaal van ‘Six Flags Magic Mountain’, noch het themaniveau van Disney evenaart, hoort dit ruim zeventig jaar oude pretpark op het lijstje van iedere coasterfan thuis. En ohja, laat je niet afschrikken door het cowboygerelateerde thema, want je moet hier geen genoegen nemen met overproportioneel uitgevoerde apen of vuilniszakkenthema’s.

Een tip voor iedereen die Knott’s bezoekt: tem die coasterhormonen en start je dag niet bij kleppers als ‘Silver Bullet’ of ‘Xcelerator’. Doe zoals wij en begin met de échte topattractie: ‘Lucy’s Lunch Box’. Nooit van gehoord, zegt u? Een kleine schande, want dit gezellige eetstandje verwent je met ’s werelds beste chocolate chip cookies! Deze typisch Amerikaanse lekkernij behoorde inmiddels tot onze vaste ochtendroutine in Californië, maar nergens kregen we ze even perfect als in Knott’s Berry Farm. En aangezien alle goeie dingen uit drie delen horen te bestaan, vullen we de lentezon en het culinaire orgasme aan met een ‘Fast Lane’-bandje rond onze rechterpols. Klaar voor een perfect dagje pretpark… ready, set… Go!

Lucy’s goddelijke koekjes hadden ons in ‘Camp Snoopy’ gebracht. Deze uitgebreide kinderzone teert voornamelijk op molentjes uit een standaardcatalogus en ook qua thema hoef je hier geen wonderen te verwachten. De opmerkelijkste attracties zijn het antieke, veel te lang en snel draaiende reuzenrad en ‘Timberline Twister’. Deze vrij speciale kinderachtbaan leverde me in 2008 meer airtime op dan menig ander coaster, maar stond nu niet noodzakelijk op m’n to-do-list. Interessanter wordt het bij Sierra Sidewinder, de felrode spinning coaster die Mack hier in 2007 neerpootte. ‘Sierra Sidewinder’ was na ‘Euro-Mir’ de tweede dergelijke baan die het Duitse bedrijf afleverde, maar een vergelijking tussen beide versies is amper mogelijk. Knott’s opteerde immers voor een relatief eenvoudige lay-out met een conventionele lifthill en ongecontroleerde draaibewegingen. Het resultaat is een soepel lopende en best krachtige familycoaster, al draaiden de voertuigen tijdens onze rit helaas nauwelijks. Beter dan ‘been there, done that’ scoort ‘Sierra Sidewinder’ dus niet, al komt hij wellicht een stuk beter tot z’n recht in een parkje à la Toverland.

Onmiddellijk naast de deur konden we gelukkig meteen voor het betere werk gaan: Silver Bullet. Net als bij ‘Sierra Sidewinder’ maakten we dankbaar gebruik van onze voorkruippasjes, want de standby-wachttijd bedroeg hier ruim een uur. Nochtans stond de wachtruimte niet buitengewoon vol en werkte het personeel best aan een vlot tempo door. Schuldige van dienst was echter trein twee die – zoals een goed Antwerpenaar het hoort te zeggen – in frennen vaneen lag. Ik begrijp best dat onderhoud noodzakelijk is, maar waarom moet dit per se tijdens het drukke Spring Break? De lange openingsuren van Knott’s verraadden dat men sowieso veel volk verwachtte en dan is ’t bizar om de capaciteit van een eyecatcher te halveren.
Maar goed: ‘Silver Bullet’. Deze baan wordt vaak schertsend de kiddie onder de B&M inverted coasters genoemd. En blijkbaar hou ik van kinderachtbanen, want ik vind ‘m helemaal geweldig! Na een aangename first drop rijdt de trein immers met een ongelooflijke souplesse door een aantal heerlijk ruime elementen. Een zero-G-roll vormt vervolgens de overgang naar een intenser gedeelte met krappe bochten en twee snelle corkscrews. Vooral de afsluitende helix herinnert je eraan wat g-krachten zijn, waarna je vlotjes terug in het station arriveert. Ik moet toegeven dat er wereldwijd een heleboel betere inverted coasters te vinden zijn, maar het relaxte karakter van ‘Silver Bullet’ is niet noodzakelijk een slechte afwisseling tussen al het extremere geweld.

‘Fiesta Village’ is het Mexicaans gethematiseerde gebied van Knott’s Berry Farm en vormt de thuishaven van de enige echte nieuwigheid sinds m’n laatste bezoek: ‘Windseeker’. Helaas had het park blijkbaar nog niet helemaal verwerkt dat het één dag eerder vrijdag de dertiende was, want deze negentig meter hoge zweefmolen bleef de hele dag aan de grond. Best jammer; dit attractietype had me in Tivoli Gardens en Plopsaland reeds overtuigd en het leek me bijgevolg leuk om de XXL-versie van Mondial uit te testen.
Maar geen nood: er is meer te beleven in ‘Fiesta Village’. Wat dacht je bijvoorbeeld van een van ’s werelds langste – en wellicht ook meest nietszeggende – Zierers? Deze coaster probeert je te overtuigen met haar knappe stationsgebouw en de stijlvolle naam Jaguar, maar voelt helaas eerder als een 2pk’tje op Vlaamse kasseien. De schijnbaar oneindige trein schuurt immers als een gek over de track en trakteert je in quasi elke bocht op een rake klap. Voor een standaardbaan uit het Tivoli-gamma werkt dit track- en treintype nog net, maar bij een 800 meter lange coaster deugt het alleszins voor geen meter. Neen, dan liever de beproefde kwaliteit van Montezooma’s Revenge. Deze Schwarzkopf shuttle loop is voor een Belg niks nieuws, maar Knott’s plaagt dit juweeltje niet met een random overkapping of jarenlange stilstand. Resultaat: een simpele, doch erg doeltreffende klassieker met een aanzienlijke portie g-krachten.

Zoekend naar een beetje rust, namen we plaats in ‘Calico Railroad’. Deze meer dan indrukwekkende stoomtrein rijdt een rondje door de noordwestelijke hoek van het park en zorgt voor het nodige entertainment wanneer twee stuntelige bandieten je wagon overvallen. Amerikaanser kan haast niet, maar het werkt wel in deze setting. Tegenover het station van deze rondrit ligt dan weer ‘Calico Mine Ride’, een charmant aangepakte, maar hopeloos verouderde darkride. En voor wie daarna nog steeds niet genoeg heeft van gedateerde mijnthematisatie, is er Log Ride. Deze klassieke boomstammenbaan pakt ondanks haar respectabele leeftijd uit met een lange rit, verrassend veel thema en een goeie laatste afdaling. En nu we toch met complimenten aan het gooien zijn: de natheid situeert zich eerder op Europees dan op Amerikaans niveau, wat tijdens een niet overdreven hete lentedag een groot pluspunt vormt. Kortom: leuke boomstammekes!

In 2008 bezocht ik Knott’s Berry Farm tijdens een weekdag buiten de schoolvakantie, wat resulteerde in een doodse stilte. Deze laatste zaterdag van Spring Break bracht uiteraard heel wat meer mensen op de been, wat de algemene sfeer van het park een stevige boost gaf. Er heerste een gezellige drukte, zonder dat het ook maar één moment onaangenaam dreigde te worden. Zo werden we voor onze lunch uiterst vlot en vriendelijk bediend in het ‘Boardwalk BBQ’-restaurant en kon ik er genieten van een heerlijke Pizza Hawaï. Hoewel feedback op de horeca en het personeel van Knott’s doorgaans eerder negatief getint is, krijgt het park van mij dus een dikke pluim voor deze beide criteria.

Op vlak van capaciteit voert men echter een vreemd beleid. Twee van de drie topcoasters draaiden immers op minimale capaciteit. Na ‘Silver Bullet’ bleek dat ook bij Xcelerator de tweede trein gedemonteerd naast de track lag. Dankzij ons beruchte polsbandje konden we een hele dag onbeperkt ritjes maken zonder er één minuut voor aan te schuiven, dus eigenlijk vormde het voor ons geen enkel probleem. De gewone rij dikte echter constant aan, tot je in de late namiddag zowat anderhalf uur diende te wachten voor een ritje van twintig seconden. Twintig legendarische seconden, dat wel. ‘Xcelerator’ was in 2002 de eerste Intamin Accelerator en – zoals bekend – zouden deze coasters in het daarop volgende decennium op z’n konijntjes vermenigvuldigen. Toch kon geen enkele soortgenoot op mijn counter het origineel overtreffen, want ‘Xcelerator’ blijft een beest van een coaster. Dit is voornamelijk te danken aan de lancering, die zowat de meest krachtige moet zijn die ik al heb mogen beleven. Een indrukwekkende tophat – inclusief insane airtime – en twee stevige bochten maken het geheel af. Jammer genoeg trilt de trein tegenwoordig ietwat onaangenaam richting eindremmen, waardoor ‘Xcelerator’ niet meer de again-and-again-and-again-coaster is die ik in 2008 mocht ervaren. Desondanks blijft dit een van de topachtbanen van Californië en rechtvaardigt ie een bezoek aan Knott’s.

De gezellig ingerichte ‘Boardwalk’ biedt nog meer toppers, maar wij hielden het bij een ritje ‘Xcelerator’ en een panoramisch rondje ‘Sky Cabin’, van waaruit je overigens ook duidelijk de beide parken van het Disneyland Resort kan bewonderen. De overige attracties in dit parkdeel vallen onder de categorie ‘te hoog’ (Supreme Scream), ‘te misselijkmakend’ (Wipe Out), ‘te misselijkmakend en te standaard’ (Boomerang), ‘te misselijkmakend en te nat’ (Riptide) of gewoonweg ‘te nat’ (Perilous Plunge)…

Zamperla is er niet alleen verantwoordelijk voor dat elke kinderzone ter wereld momenteel met vliegende fietsen, draaiende bussen en Rockin’ Tugs volgestouwd wordt, maar het bouwt ook achtbanen. Meer zelfs: Zamperla bouwt gelanceerde achtbanen. ’Three launched coasters in one park, that’s pretty unique!’ moet Cedar Fair gedacht hebben toen men Pony Express bestelde bij het Italiaanse bedrijf. En ja, dat leest u wel degelijk goed: nummer één werd gethematiseerd naar een duivelse Mexicaanse god, nummer twee naar een stoere Californische streetrace en nummer drie naar… lieve, schattige, kleine pony’tjes. Achja, het moet gezegd: ‘Pony Express’ scoort als familiale coaster best goed. De voertuigen zijn comfortabel, de lancering verloopt vlot en ook het verdere baanverloop is verrassend soepel. Not bad at all!

Amerikaanse rapid rivers overdrijven graag. Zowel in Six Flags Over Georgia, Six Flags Magic Mountain als Islands of Adventure sloeg ik daarom deze attracties over. Ik zit er namelijk niet op te wachten om een hele dag doorweekt door een pretpark te slenteren. Knott’s Berry Farm begrijpt dit en maakte zowel z’n logflume als Bigfoot Rapids Glenneke-proof. Dit is namelijk een rapid river zoals ik ze graag heb: enkele verraderlijke golven kunnen je doorweekt maken, maar er is evenveel kans dat je kurkdroog weer uit het bootje stapt. In ons vlot was de verdeling alvast netjes fifty-fifty: twee irritante pubertjes vingen het water op, team Vlaanderen hield het droog. Toppie!

Minder ‘Toppie’ was ‘Mystery Lodge’, de show die onmiddellijk naast ‘Bigfoot Rapids’ te vinden is. Niet omdat de voorstelling tegenviel, wel omdat het ding onaangekondigd de hele dag gesloten bleef. Dit vrij unieke spektakel had me in 2008 positief weten te verrassen en het was bijgevolg erg jammer dat de shows nu afgelast werden. De reden die men hiervoor gaf, klonk ietwat lachwekkend: ’Omdat het de afgelopen nacht fel geregend heeft, heren.’ Erg logisch voor een show die honderd procent indoor plaatsvindt, niet?

Wie graag eens een écht Far West-dorpje wil zien, is in Knott’s aan het goeie adres. ‘Ghost Town’ was ooit de eerste stap richting themapark en deze uitgebreide zone vormt nog steeds het kloppende hart van het park. Toch lijkt er op vlak van attracties relatief weinig te beleven, ware het niet dat CCI hier in 1998 Ghostrider neerpootte. Hoewel Great Coasters International de markt van houten achtbanen tegenwoordig zowat gemonopoliseerd heeft, mogen we niet vergeten dat CCI ook ooit hoge ogen gooide met haar creaties. In Europa was het bedrijf ondermeer verantwoordelijk voor ‘Tonnerre de Zeus’ en ‘Stampida’, die (vooral) tijdens hun beginjaren niets dan lof kregen. Ook ‘Ghostrider’ oogstte al heel wat positieve kritieken, waardoor de teleurstelling in 2008 groot was toen het ding in onderhoud bleek te zijn. Vier jaar later kreeg ik gelukkig wel de kans om deze baan aan m’n teller toe te voegen. Conclusie: hoewel de vlotter lopende versies van GCI m’n voorkeur verdienen, is ook deze oervorm van een woodie nog steeds honderd procent genieten. Jezelf schrap zetten, is uiteraard wel de boodschap. Net als de Europese CCI’s, deelt ook ‘Ghostrider’ immers rake klappen uit. Een dergelijk goeie woodie mag echter turbulent en ruw zijn, al is het na 1400 meter mooi geweest. Leuke coaster voor één keer, maar om aspirines te sparen bleef het daar ook bij…

Na een (buitengewoon flauwe) slapstick-show met domme cowboys, een bisnummertje op ‘Xcelerator’ en het ophalen van een familypack chocolate chip cookies hielden we het in de late namiddag stilaan voor bekeken. Knott’s Berry Farm zou nog tot tien uur ’s avonds open blijven, maar dankzij de Fast Lane waren we relatief snel rond. Het mooie coasteraanbod kan immers nauwelijks maskeren dat Knott’s een relatief klein park is dat bovendien heel wat matig interessante standaardrides in haar aanbod heeft. In een stad waar megaconcerns als Disney, Universal en Six Flags een park openden, lijkt Knott’s Berry Farm bijgevolg een beetje in ’t niets te vallen. Toch blijf ik erbij dat het hier uiterst gezellig is en dat we er een uitstekende middag beleefd hebben.

Nadat we op zaterdagavond nog een laatste keer van Disney’s majestueuze vuurwerk genoten hadden en we op zondag toeristje speelden in Hollywood en Santa Monica, was het helaas afgelopen met de pret. Een creepy motel nabij de luchthaven LAX bezorgde ons een opmerkelijke laatste indruk van de Verenigde Staten, waarna we voor dag en dauw op het vliegtuig richting New York stapten. Met dit verslag hoort Casino’s, Canyons & Coasters 2012 dus (helaas) definitief tot het verleden. Gelukkig is er intussen alweer iets om naar uit te kijken en werken Nick en ik volop aan de ‘Grote Reis’ van 2013. En voor die trip nemen we het vliegtuig richting oosten… naar Hong Kong en Tokyo om precies te zijn. Wordt dus ongetwijfeld vervolgd!

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s